หลังจากที่ต่ายหัวเราะจนน้ำตาไหล เธอก็นั่งสงบสติอารมณ์อยู่พักนึงก่อนที่จะคุยกับโดมต่อ
"พี่โดมแอบชอบพี่พลอยใช่มั้ยคะ?" ต่ายยิ้มทำเสียงใสถามโดม
"บะ.. บ้าน่า สองคนนั่นเพื่อนพี่นะ อย่าพูดอะไรไปเรื่อยให้พวกเค้าได้ยินล่ะ"
"แหม๋ๆๆ ต่ายมองออกน่า พี่ไม่ต้องทำปิดหรอก.... ให้ต่ายช่วยมั้ย"
"ช่วยอะไรล่ะ เค้ากำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้ว เธอก็ได้ยินไม่ใช่เหรอ"
"ก็นะ... ถ้าจะแย่งมาจากพี่อาร์มเลยคงเป็ไปไม่ได้หรอก.... แต่ ถ้าแค่... ขอแบ่งชิมพี่พลอยบ้างงงง... ต่ายว่าพี่โดมพอมีหวังอยู่น้า~ สนใจไหมคะ?"
"ขะ.. ขอแบ่งชิมเหรอ......"
ยังไม่ทันที่โดมจะได้ตอบอะไร สองคนนั่นก็กลับมาที่โต๊ะซะก่อน
"อย่าพูดอะไรแปลกๆ ล่ะ" โดมรีบกระซิบบอกต่ายก่อนที่จะไม่มีโอกาส แต่ดูเธอไม่ได้สนใจคำพูดเขาเลย
"เอาล่ะ... เราคุยกันเื่อื่นดีกว่านะ พักเื่ไร้สาระของอาร์มไว้แค่นี้" พลอยพูดแล้วนั่งลงที่เดิมโดยที่อาร์มก็กลับมานั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับต่าย
"พี่อาร์ม พี่พลอย ไม่สนใจวิธีของต่ายจริงๆ เหรอคะ จะได้จบปัญหา ไม่ต้องทะเลาะกันอีก" ต่ายยังดึงดันจะคุยเื่นี้ต่อ
"แล้ว...... ต้องทำไงบ้างครับ" อาร์มกัดฟันถามทั้งๆ ที่พลอยนั่งทำตาเขียวอยู่ข้างๆ
"ก็ไม่ยากค่ะ แล้วแต่ว่าพวกพี่รับไหวในระดับไหน... แต่หลักๆ คือถ้าพี่อาร์ม อยากจาาา... ลองทำกับต่าย..... พี่ก็ต้องให้พี่พลอยไปทำกับพี่โดม... แลกคู่กันไงคะ" ต่ายพูดย้ำคำชัดเจนจนคนฟังพากันสะดุ้ง
ถึงตรงนี้ทุกคนต่างก็นิ่งเงียบกันหมด ในหัวเ้าอาร์มคิดเตลิดไปไกลเมื่อน้องต่ายที่นั่งตรงข้ามจ้องหน้าเขาเอียงคอยิ้มแล้วทำกัดปากยั่วยวนเบาๆ
ส่วนพลอยจากที่หงุดหงิดโมโหในความงี่เง่าของแฟนตัวเอง พอได้คิดว่าต้องไปแลกคู่เอากับโดมมันกลับทำให้เธอตื่นเต้นร้อนหน้าร้อนตาแล้วก้มหน้าหลบไปทางอื่นพยายามไม่ให้ใครเห็น
"พอได้แล้วน่า ต่าย... เกรงใจเพื่อนพี่หน่อย" พอเห็นบรรยากาศเริ่มเงียบโดมจึงพูดตัดบทน้อง
"ค่าาาา... ไม่พูดต่อแล้วค่า..... เอาเป็ว่า... ลองเก็บไปคิดก็แล้วกันนะคะ"
ต่ายยังไม่วายโปรยเสน่ห์เข้าใส่อาร์ม เธอยกเท้าไปด้านหน้าแล้วแตะที่ขาอาร์มถูไถขึ้นลงช้าๆ เขาขนลุกไปทั้งตัวด้วยความตื่นเต้น ตาจ้องมองหน้าน้องต่ายที่มองเขาไม่ยอมหลบสายตา
จากนั้นเพื่อนทั้งสามต่างก็พากันเปลี่ยนเื่คุยไปทางอื่น ทั้งที่ในใจต่างก็มีเมล็ดพันธุ์แห่งความหื่นที่น้องต่ายได้หว่านเอาไว้เริ่มเบ่งบาน
พวกเขาทั้งสี่แลกเบอร์โทรและไลน์กันไว้ก่อนที่จะแยกย้ายกลับ หลังจากคู่อาร์มพลอยขึ้นรถหรูขับออกไป โดมก็ได้โอกาสคุยกับต่ายจริงจังสักที
"พี่ว่าต่ายสนุกปากเกินไปนะ... พี่จะเสียเพื่อนเอา เค้าจะคิดยังไงเนี้ย มาว่าพี่พาต่ายไปวงสวิงกิ้งแบบนั้น"
"ฮ่าๆๆๆ ก็ต่ายอยากให้พี่ได้กินพี่พลอยจริงๆ นี่นา มันก็มีแค่วิธีนี้แหละ... บอกต่ายมาตามตรงนะ พี่โดมชอบพี่พลอยใช่มั้ยคะ"
"........... อืม... พลอยคือรักแรกของพี่"
"หูยยยยย อยากฟังอีกอะ... แต่ต่ายต้องไปแล้วจริงๆ ไว้คืนนี้โทรหานะคะ... แล้วพี่ต้องเล่าให้ฟังทุกอย่าง โอเคมั้ย"
โดมอ่อนใจกับความซุกซนของต่ายแล้วยิ้มออกมา เขาดึงเธอมาจูบที่หน้าผากพยักหน้าตอบรับ โบกมือลาก่อนจะส่งเธอขึ้นแท็กซี่กลับ
***************
"ฮัลโหลพี่โดมมมม นอนยังคะ?"
"ยังเลย รอสาวสวยโทรมาอยู่อะ"
"ฮั่นแน่~ หลงต่ายเข้าแล้วใช่มั้ย บอกมาตามตรงนะ"
"ใช่ครับ หลงมากกกก คิดถึงจัง"
"คิดถึงอะไรกัน ั้แ่เมื่อคืน... ถึงเมื่อเช้า... ไม่รู้แตกใส่ต่ายไปตั้งกี่รอบ... พี่น่าจะกินจนอิ่มแล้วไม่ใช่เหรอ"
"ก็ต่ายน่ารักขนาดนี้ กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม... แค่คิดก็หิวขึ้นมาอีกแล้ว"
"หูยยย อย่าปากหวานนักสิคะ ต่ายใจสั่นแล้วเนี้ย"
"แล้ว...... ตอนนี้คุยได้เหรอ... แฟนไปไหนซะล่ะ"
"ตอนนี้ต่ายอยู่คนเดียวค่ะ คุยได้ยาวๆ... ถึงเวลาทวงสัญญาแล้ว พี่เล่ามาให้หมดเลย เื่พี่พลอย"
"อืม.... เริ่มยังไงดีน้า ก็คงเหมือนเื่รักแรกของวัยรุ่นทั่วไปแหละมั้ง............"
...
....
.....
โดมเริ่มเล่าเื่จากเมื่อสมัยมัธยม เขากับพลอยเป็เพื่อนบ้านใกล้เคียงกัน ได้เรียนอยู่ห้องเดียวกัน เลยได้ไปโรงเรียนด้วยกันตลอด ต่างคนต่างช่วยกันติวช่วยกันเตรียมสอบ
พลอยเป็สาวสวย เรียบร้อย และฮ็อทที่สุดในโรงเรียน มีผู้ชายมาจีบเป็ประจำ รวมถึงเ้าอาร์มที่อยู่คนละห้องแต่ก็พยายามมาเข้ากลุ่มขอติวด้วยเพื่อหวังจีบเธอ
พลอยกับโดมมักจะเก่งและถนัดสลับกัน วิชาไหนพลอยเก่งกว่า เธอก็จะเป็คนสอนโดม วิชาไหนโดมถนัดก็จะช่วยติวให้ สองคนเลยแทบจะตัวติดกันไปจนถึงเทอมสุดท้ายที่ต้องสอบเข้ามหา'ลัย
จนการสอบใหญ่ใกล้เข้ามาเหลืออีกไม่กี่วัน วันหยุดสุดสัปดาห์วันหนึ่งพลอยได้ขอให้โดมกับอาร์มไปช่วยติวให้เธอที่บ้าน เมื่อถึงเวลาก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น
ก็อก ก็อก!!
พลอยเดินไปเปิดประตู
"อ้าวโดม... แล้วอาร์มล่ะ"
"มันไปธุระกับที่บ้าน เราเลยมาคนเดียว"
"อืม ไม่เป็ไร... เข้ามาก่อนสิ"
"เค....... แล้วคุณป้าไม่อยู่เหรอ"
"ไปซื้อของ บอกว่าจะกลับเย็นๆ เลย"
พลอยพาเขาเข้าไปห้องนอนของเธอ ห้องที่โดมเคยเข้ามาหลายต่อหลายครั้งจนเป็เื่ปกติ สองคนนั่งที่โต๊ะหยิบหนังสือออกมาช่วยกันติวข้อสอบอยู่พักใหญ่จนเริ่มเมื่อย โดมลุกขึ้นบิดี้เีแล้วเดินไปพักสายตาดูของบนชั้นไม้ข้างเตียงที่มีแต่ของน่ารักวางเรียงเต็มไปหมด
"ของขวัญเยอะแยะขึ้นเรื่อยๆ เลยนะพลอย... ชิ้นนี้ของใครให้มาเนี้ย"
"อืมมม จำชื่อไม่ได้อะ อยู่ห้องสองมั้ง... น่าจะได้มาตอนวันเกิด"
"อู้วววว ถึงกับจำชื่อไม่ได้เลยเหรอ เ้าของเสียใจแย่....... แล้วชิ้นนี้ล่ะ..."
โดมเริ่มสนุกกับการไล่ชี้นิ้วถามเธอว่าแต่ละชิ้นใครเป็เ้าของและได้มาเมื่อไหร่ พลอยจำได้บ้างไม่ได้บ้างแต่ก็สนุกกับการได้คุยเล่นกับเขา
"แล้วกล่องดนตรีนี่ล่ะ"
"อ๋อ......... นั่นของอาร์ม... วาเลนไทน์ปีล่าสุด"
ทั้งสองคนนิ่งเงียบไปพักนึง โดมรู้สึกเจ็บแปลบที่อกเมื่อรู้ว่าเพื่อนอีกคนก็มอบของขวัญให้พลอย
"โดมรู้มั้ย.... ของบนชั้นนั้นทั้งหมด....... ไม่มีของที่ได้จากโดมเลยสักชิ้น" พลอยพูดแทรกความเงียบขึ้นมา
"........เพราะโดมไม่เคยให้ของขวัญพลอยเลยนี่นา" เขาก้มหน้าตอบกลับ
"ทำไมล่ะ......."
"โดม........ กลัวมั้ง... ไม่อยากให้มันมากองรวมอยู่บนชั้นนี้"
".......ถ้า เป็ของที่ได้จากโดม....... พลอยจะเก็บไว้บนหัวเตียงนะ"
ทั้งคู่หันหน้ามามองตากัน พลอยเริ่มหน้าแดงใจเต้นรัว ต่างคนต่างรู้ว่าคำพูดของพลอยมันมีความหมายแต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไรที่มันชัดเจน จนโดมหันไปมองดูของบนหัวเตียงเพื่อแก้เขิน
"เก็บไว้บนหัวเตียงเหรอ.... แล้วตรงนั้นมีอะไรบ้างล่ะ"
โดมขึ้นไปบนเตียงกำลังหยิบกรอบรูปที่วางคว่ำหน้าอยู่ เหมือนพลอยเพิ่งรู้สึกตัวว่าสิ่งนั้นคืออะไร เธอรีบโดดขึ้นเตียงตามไปแย่งจากมือโดมแต่ชนกับเขาจนล้มลงไปนอนกอดกัน
โดมหันไปมองดูกรอบรูปในมือได้ในที่สุด เป็รูปของเขาเองที่กำลังยิ้มกว้างสดใส พลอยซุกหน้าหลบลงที่อกเขาทันทีด้วยความเขินอาย
"ที่ห้องโดม... ก็มีรูปของพลอยอยู่บนหัวเตียงเหมือนกันนะ"
พลอยใจเต้นแรงจนแทบจะะเิในอกจากคำพูดนั้น ความรู้สึกที่มีต่อเขามันล้นออกมาจนไม่อาจห้ามไว้ได้อีก เธอจึงโผเข้าไปจูบโดมที่ริมฝีปากเบาๆ อย่างลืมตัว
"พลอย... ทนไม่ไหวแล้ว"
49K
