Ep 4 ไม่ค่อยว่าง
ผู้แต่ง Ming Xin
1 ปีผ่านไป
ตอนนี้จีย้ายออกมาอยู่คอนโดแล้วหลังจากที่จบการศึกษาและกำลังจะเริ่มหางานทำ ตอนนี้จีกับก้องภพคบกัน 1 ปีแล้ว ก้องภพต้องกลับไปสานต่อธุรกิจรีสอร์ทของทางบ้านที่ต่างจังหวัดจึงทำให้ตอนนี้จีและก้องภพรักกันแบบมีระยะทาง….
“ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด”
“ฮัลโหล จี”
“พี่ก้อง อีกไม่กี่วันจะครบ 1ปีที่เราคบกันแล้วน้า พี่ก้องมาหาจีแล้วเรามาฉลองวันครบรอบของเรากัน ดีไหมค่ะ”
“เอ่อ จี ่นี้พี่ไม่ค่อยว่างเลยพี่เพิ่งเรียนรู้งานจากทางบ้านพี่ เอาเป็ว่าพี่จะหาเวลาว่างไปหาจีแล้วเราค่อยฉลองย้อนหลังกันอีกทีนะครับ”
“ได้ค่ะ พี่ก้องอย่าให้จีรอเก้อล่ะ จีคิดถึงพี่ก้องนะคะ”
“พี่ก็คิดถึงจีนะครับ แค่นี้ก่อนนะพอดีมีลูกค้าเข้ามาคุยงานกับพี่พอดี”
ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
“ทำไมรับวางสายนักหนายังไม่ทันได้ลากันเลย”
2 วันผ่านไป
.
.
หน้ามหาวิทยาลัย
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
“ฮัลโหล ว่าไงยัย บีบี”
จีลืมเล่าไปค่ะ ยัย บีบีมันก็เป็เพื่อนสนิทของจีอีกคนค่ะมันเป็นักเรียนแพทย์เจอกันไม่บ่อย แต่โทรศัพท์สายไหม้ทุกครั้งที่คุยกันเราจะรู้เื่สารทุกข์สุขดิบกันทุกอย่างแต่ด้วยความที่มันเรียนหนักจึงนานๆทีเจอกันไม่เหมือนยัยพิ้งค์เจอกันบ่อยมากๆ
“เอ่อจี แฟนแกอ่ะ พี่ก้องอ่ะ ตอนนี้เค้ากลับไปดูแลกิจการที่บ้านเค้าอยู่ใช่ป่าวแก”
“ใช่ บีบี แกถามฉันมีไรป่าว”
“แก ฉันเห็นแฟนแกนั่งกินข้าวกับรุ่นพี่ฉันอยู่ที่ร้านอาหารหน้า มอ. อ่ะ”
“เดี๋ยวฉันส่งรูปไปให้ดู”
พรึบ
พรึบ
พรึบ
“จี จี จี แกยังอยู่ในสายป่าว”
จีจ้องภาพในมือถือด้วยแววตาที่ปนไปด้วยความปวดใจและมีคำถามหลายอย่างที่มันประดังเข้ามาในหัวตอนนี้
“อืม ยังอยู่แก”
“จี ่นี้ฉันเห็นแฟนแกที่คณะฉันบ่อยๆ แกได้เจอพี่เค้าบ้างไหม” น้ำเสียงบีบี ถามด้วยความเป็ห่วง
“ไม่เลยแก ่นี้เราทั้งสองคนไม่ได้เจอกันเลย พี่เค้าบอกฉันว่า เค้าไม่ว่าง”
“ฉันว่ามันแปลกๆว่ะดีที่พี่ก้องของแกไม่รู้จักฉัน ฉันจะได้สอดส่องแฟนแกให้ แต่กับพี่โบว์รุ่นพี่คณะฉัน แฟนแกรู้จักกันนานแล้วรึเปล่าฉันเห็นเค้าอยู่ด้วยกันบ่อยๆ ดูสนิทกันมาก”
“เขาเป็เพื่อนกัน ั้แ่มัธยมพี่ก้องบอกว่าเป็เพื่อนสนิทกัน”
“เอ่อแก แกก็ระวังไว้บ้างยังไงฉันว่ามันก็ดูแปลกๆจะสนิทอะไรกันขนาดนั้น”
“แกก็ไม่ต้องกังวลไปละจีฉันอยู่ทางนี้เป็สายลับให้แกเอง แฟนแกไม่รู้จักฉัน พี่โบว์ก็ไม่รู้ว่าฉันกับแกเป็เพื่อนสนิทกัน ฉันจะคอยดูให้ แต่แกจำไว้ละฉันอยู่เคียงข้างแกเสมอ รักตัวเองมากๆนะแก”
“อืม ขอบใจแกมาก บีบี”
Part จี
หลังจากวางสายกับบีบีในสมองของจีตอนนี้เหมือนคนสมองแบล๊ง!!! ไปเลย เป็ร้อยเป็พันคำถามเทเข้ามาในหัวและยิ่งกว่านั้นคือความไม่เข้าใจว่าตอนนี้เราสองคนเกิดอะไรขึ้นทั้งที่จีคุยโทรศัพท์กับพี่ก้องทุกวัน และพี่ก้องก็ทำให้จีเข้าใจว่าพี่ก้องต้องเรียนรู้งานจากทางบ้านอย่างหนักเพื่อสานต่อกิจการถึงไม่มีเวลาว่างมาหาจีเลยมันก็ยังพอที่จะเข้าใจได้อยู่ แต่ทำไมวันนี้พี่ก้องถึงมาอยู่ที่นี่กับพี่โบว์ แล้วยังที่บีบีมันบอกเจอพี่ก้องบ่อยที่คณะอีก ทั้งที่บอกจีว่าไม่มีเวลาว่างเลย
ทันใดนั้นจีก็ฉวยโทรศัพท์แล้วโทรออกไปทันที จีพยายามปรับโทนเสียงเป็ปกติที่สุด
“ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด”
“ฮัลโหล น้องจี”
“พี่ก้อง ทำอะไรอยู่ค่ะ”
“พี่กำลังเรียนงานกับผจก.รีสอร์ทอยู่ เนี้ยกำลังเรียนรู้เื่กลยุทธ์ทางการตลาดในการดึงลูกค้าจากคู่แข่งรีสอร์ทใกล้เคียงว่าพวกเค้ามีการตลาดกันอย่างไรบ้าง แล้วจีทำอะไรอยู่ครับ หรือว่ากำลังคิดถึงพี่ จู่ๆถึงโทรมา”
“ค่ะ กำลังคิดถึงพี่ก้องอยู่ เลยโทรมาหา พี่ก้องทำงานต่อเถอะค่ะแค่นี้นะคะ”
“ครับ ที่รัก”
“ค่ะ”
ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
“คำโกหก”
“ผู้ชาย ถ้าเริ่มโกหกแล้วความหมายคืออะไร คงไม่ต้องบอก.................?”
162
