“อัยย๋า...ตายแย๋วร้านมั๊วจะพินาศ
ไหมละเนี่ย”
เ้าของร้านอ้วนเตี้ยชุดสูทดำวิ่งออกมาจากในร้านอย่างรุกลี้รุกรนเพราะบัดนี้ผู้เล่นราวสองร้อยคนทั่วทั้งร้านมารวมรายล้อมศิลาที่ยืนตระหง่าอยู่กลางร้าน โดยไม่มีทีท่าหวาดกลัวหน้าอินทร์หน้าพรมแม้แต่น้อย
ผู้เล่นสองร้อยคนอาวุธครบมือตั้งท่าเตรียมพร้อมหมายจะเด็ดหัวศิลาเพราะตอนนี้เขาคือผู้เล่นต้องโทษทำให้ผู้เล่นทั่วไปที่พบเจอเขาสามารถฆ่าเขาได้ทุกที่ทุกเวลาโดยไม่ผิดกฎทำให้ทั้งผู้เล่นทั่วไปหมายคิดอยากจะได้รางวัลค่าหัวและผู้เล่นที่เป็เพื่อนของไทกริชที่เดือดดานถึงขีดสุดเพราะเห็นเพื่อนถูกฆ่าตายต่อหน้า
“เข้าไปตืบมันเลยเว๊ยยย”
ชายถือดาบสุดห้าวเอ่ยขึ้นพร้อมทั่วตัวปกคลุมแสงสีแดงธาตุไฟพุ่งเขาหาศิลาอย่างรวดเร็ว
โผ๊ละ......
เสียงคล้ายลูกมะพร้าวแตกดังขึ้นทันทีพร้อมกับร่างของชายหนุ่มสุดห้าวที่ถูกมือขวาของศิลาจับหัวพร้อมกับออกแรงบีบจนหัวแหลกเละค่ามือของศิลามันสมองสีแดงไหลย้อยไปตามแขนของศิลาพร้อมกับเืสีแดงสดสาดกระจายไปทั่วบริเวณกระเด็นไปติดตามตัวผู้เล่นที่ร้อมร่างศิลาในระยะหกวา
เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นแค่ชั่วพริบตาเสียงที่เคยดังอื้ออึงอย่างห้าวหาญกลับเงียบสนิทด้วยความตลึงด้วยความไม่อยากจะเชื่อในสายตาภาพผู้เล่นระดับยี่สิบถูกบีบหัวะเิด้วยมือเปล่าเเบบเพียวๆไร้พลังเวทย์พลังธาตุ
ผู้เล่นทุกคนต่างเริ่มขวัญหนีดีฟ่อก่อนที่ศิลาจะเอ่ยขึ้นเรียกสติของทุกคนให้กลับมา
“อ่าวไม่ห้าวแล้วหรอครับปากดีๆไปไหนหมด จะตามล่าศิลาเอยจะตบศิลาเอยความห้าวแบบนั้นผมอยากจะเห็น”
ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบบาดลึกสายตาจ้องมองไปยังเหล่าผู้เล่นสุดแสนจะเฉียบคมยิ่งกว่าใบดาบ
“แล้วแกทำไมต้องเอาไอ้ศิลามาอ้างหวะคิดว่าอ้างคนที่ฆ่าบอสได้พวกฉันจะกลัวหรือไงพวกฆ่ามีเป็ร้อยแกคนเดียวอย่าคิดว่าจะรอด”
ชายจอมเวทย์คนเดิมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุดเกรี้ยวกราดก่อนที่ศิลาจะฉีกยิ้มพร้อมกับจัดแจงระบบถอดผ้าคลุมออกทันที เผยให้เห็นเรือนผมสีเงินชี้โดเด่สีเงินวาวระยับใบหน้าคมเข้มสุดหล่อเหลาดวงตาคมล้ำลึกขอบตาเป็ลอยเกล็ดัสีเงินครามชุดเกราะหนังัสีแดงเืคาดลายดำทั่วทั้งตัว
ผู้เล่นทุกคนต่างอึ่งตลึงอ้าปากค้างราวกับเจอสัตว์อสูรระดับาาอยู่ตรงหน้าแต่ผู้ที่ล้มาาได้คือผู้ที่อยู่เหนือาาคือราชันย์และยามนี้ไม่มีใครไม่รู้จักเขาเพราะเขานั้นมันซุปตาร์
“ไออออ้!!...ไอ้ศิลา”
“คร้าบบบเข้าศิลาเองจะใครล่ะ”
ศิลาตอบด้วยท่าทางยียวนสุดแสนจะกวนบาทาพร้อททำท่าแปลงร่างเซเลอร์มูนเ้าหญิงแห่งด้วงจันทร์อย่างน่ารัก
แต่ทว่ากลับไม่มีเสียงหัวเราะใดๆผิดกับตอนเขาเข้าร้านมาลิบลับทุกคนนิ่งและก็นิ่งเงียบได้แต่เงียบ
“ถ้าไม่เข้ามาผมจะเข้าไปนะครับ”
ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เเผ่วเบากับั์ตาเย็นะเืแต่ที่แปลกคือทุกคนกลับได้ยินเสียงของศิลาชัดสองหูมันช่างคล้ายกับเสียงเรียกขานของยมบาลไม่ผิดเพี้ยน ผู้เล่นทั้งหมดพลันปรากฎเห็นภาพยมบาลยืนขวักมือเรียกไหวๆอยู่ร่ำไร ร่างสะท้านวูบสติพลันคืนกลับมาก่อนที่ชายที่ยืนข้างจอมเวทย์ใส่ชุดเกราะสีเงินจะเอ่ย
“แก่กล้าหรอวะพวกฉันยังเปิดระบบพีวีพีนะเวย”
“เอ๊ะ..พวกคุณนี่เป็ปลาทองความจำสั้นเหรอครับผมติดตรานักโทษนะครับ”
ทว่าพวกเขาไม่ได้ความจำสั้นแต่อย่างใดทว่ามันกลับถูกความกลัวเข้ามาแทนที่
“เองอยากจะเพิ่มค่าหัวหรือไงวะ”
เสียงผู้เล่นะโพร้อมกับทุกคนต่างกำดาบแน่นมือ
พวกเขาต่างคิดว่ามดรวมกันเป็กองทัพยังสามารถล้มช้างได้แต่ทว่าศิบาไม่ใช่ช้างเขาคือมัชจุราช
วูบ.....
แสงสีแดงเืสาดไปมาพร้อมในมือศิลาปรากฎร่ำไห้ดาบัเล่มงามที่ใครได้ดูถ่ายทอดสดย่อมจำดาบเล่มนั้นได้ดีพวกเขาต่างรับรู้ได้ทันที่ว่าดาบของศิลามันคืออาวุธระดับSตอนนี้มันส่งเสียงโหยหวนคล้ายปีศาจจากขุมนรกสาดแสงสีแดงวิบวับคล้ายกำลังเรียกร้องหาโลหิต
“อย่าไปกลัวมันไม่กล้าหลอกยิ่งมันมีค่าหัวมันยิ่งถูกตามล่า”
ชายจอมเวทย์เอ่ยจากนั้นผู้เล่นมากมายก็ประเคนอาวุธพุ่งทะยานร่างเข้าหาศิลา
“จะบอกให้กะอีแค่ถูกตามล่าเพิ่มคนอย่างผมไม่เคยกลัว”
ศิลาเอ่ยพร้อมตวัดฟาดดาบออกไปเพียงคมดาบเดียวไอพลังความมืดสุดเข้มข้นพุ่งอบอวนไปทั่วร้านคล้ายสายลมแห่งพายุคลั้ง
เคร๊ง...เคร๊ง...อั๊ก..ไอ้บัดซบ
เพียงดาบเดียวทั้งอาวุธทั้งผู้เล่นที่เข้ามาโจมตีใส่เขาร่วมห้าสิบชีวิตร่างขาดกระจุยอาวุธกระจายเืสีแดงสดสาดราวท่อแตกย้อมผนังร้านที่สีแดงอยู่แล้วให้กลายเป็สีแดงเืกลิ่นคลาวเืลอยอบอวนในอากาศ
เหย....วิ่ง....อ๊าย...ว๊าย...อีเวรถอยไปกูออกก่อน
ภาพผู้เล่นที่เหลือรอดราวๆร้อยห้าสิบกว่าชีวิตต่างวิ่งหนีกัรอย่างโกลาหลเมื่อรู้ว่าศิลากล้าลงมือฆ่าพวกเขาจริงๆ
วูบ...วาบ...ฉึบ...ฉึก..
อ๊าก...อ๊าก...ย๊าก..
เงาสีดำแดงพุ่งตัดไปมาสุดรวดเร็วเห็นเพียงเส้นแสงไม่ถึงสี่วินาทีร่างผู้เล่นอีกร้อยสี่สิบแปดคนเืสาดไหลนองพื้นจนปลาทองสามารถว่ายเล่นน้ำได้จากนั้นร่างผู้เล่นอีกร้อยสี่สิบแปดคนค่อยสูญสลายกลายเป็แสง
ทว่าเหลือเพียงหญิงสาวรูปยามผมสีทองกับเด็กสาวพร้อมร่างศิลาที่ยืนยกดาบกำจอที่คอของหญิงสาวผมสีทองตาคมกล้า
เหตุที่ศิลายังไม่ลงดาบนั้นเพราะั้แ่เขาเข้าร้านมาเขารับรู้ได้ทุกซอกทุกมุมด้วยค่าประสาทสำผัสที่สูงกับสกิลจิตแห่งดาบ ทำให้เขารับรู้การคงอยู่ของผู้เล่นทุกคนรวมถึงการกระทำหญิงสาวตรงหน้าไม่เคยหัวเราเขาสักครั้งแต่ที่มาร่วมลงคงเพราพยากได้ผลประโยชน์บ่างซึ่งนั้นศิลาก็คิดว่ามันไม่ใช่เื่แปลกสำหรับมนุษย์
“ฉันขอโทษ...ฉันไม่เคยหัวเราะคุณเลยฉันสูญเสียของไปในาฉันแค่ยากได้เงินได้ไอเท็มติดตัวบ่างเราสองพี่น้องไม่สังกัดใดๆ อย่างน้อยขอแต่น้องสาวฉันให้รอดก็พอ”
หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำตาไหลอาบสองแก้มพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้ศิลาพร้อมท่าทางจะก้มลงกราบ ทว่าศิลากลับยืนมือมาประครองร่างของเธอพร้อมลดพลังกดดันและสภาวะจิตสังหารหายจนสิ้น อาจจะดูว่าหญิงสาวทำเกินเหตุถึงขั้นกราบกับแค่ตายในเกมแต่ทว่าในโลกของDemonlord
มันสมจริงทุกอย่างสมจริงจนผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่คิดว่ามันเป็เกมแต่คิดว่ามันคืออีกโลกหนึ่งจริงๆ
ถึงแม้จะตายแล้วเกิดใหม่ได้ทว่าความเ็ปประสบการณ์มันจะติดตัวไปตลอด ความเ็ปในยามที่ตัวถูกฆ่าตายมันคือของจริงซึ่งเกมได้สอนให้ผู้เล่นเข้าถึงคำว่าสัจธรรมแห่งความตายอย่างท่องแท้
คนเราไม่ได้กลัวที่จะตาย เมื่อคนเราลืมตาดูโลกจิตใต้สำนึกจะจดจำเวลาเกิดและจะสั่งการให้คนเรายอมรับซึ่งความตายมันมันคือสัจธรรมที่เที่ยงแท้
แต่สิ่งที่มนุษย์ทุกคนกลัวนั้นคือความเ็ป ความเ็ปก่อนจะตาย
และความไม่รู้ไม่รู้ว่าตัวเองจะตายเมื่อไหร่มันจึงทำให้คนเรานั้นเกิดความกลัว และกลัวการจากลาคนรักตลอดการ จึงไม่แปลกที่จะบอกว่าคนเรานั้นไม่เคยกลัวความตาย แต่กลัว่เวลาก่อนที่ตัวตาย
ศิลาค่อยๆเอามือทั้งสองไปประครองร่างหญิงสาวที่กำลังทำท่าจะก้ม
อย่างรวดเร็ว ศิลาคือลูกผู้ชายที่ให้เกียริต์ผู้อื่นเสมอแถมกับหญิงสาวซึ่งคนอย่างเขาไม่เคยล้ำเส้นหรือคิดดูถูกแม้แต่น้อยในเพศแม่
“ผมทราบครับลุกขึ้นเถอะครับคุณไม่ผิดเลยที่ยากจะได้ยากจะมีการลงโทษผู้ที่มีตรานักโทษเองก็ไม่ผิดแต่คนพวกนั้นผมสังหารเพราะมันดูถูกผมดูถูกคนที่ผมบูชาดูถูกเด็กสาวผู้มีพระคุณของผม ซึ่งคุณไม่เคยทำเพราะงั้นคุณไม่ผิด”
จากนั้นศิลาก็ค่อยๆพาหญิงสาวกับน้องสาวของเธอไปนั่งกับวารินร่วมวงศ์อาหารราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นทิ้งเ้าของร้านให้ยืนตาค้างพร้อมกับพนักงานอีกหลายสิบชีวิต
จากนั้นศิลาก็ไถ่ถามทั้งสองจนได้ความพวกเธอคือผู้เล่นธรรมดาที่ตายในาและอยู่เมืองเริ่มต้นั้แ่แรกพวกเธอตอนั้แ่เริ่มสู้ไปเพียงสองนาทีเท่านั้นจนเสียไอเท็มที่หามาไปทั้งหมด ศิลาจึงคิดว่าเป็ความผิดของเขาส่วนหนึ่งเพราะเขาคือต้นเหตุในการเกิดาและคงมีผู้เล่นแบบสองสาวอีกไม่น้อยจากนั้นศิลาจึงเช็คบินค่าอาหารรวมถึงจ่ายให้กับผู้เล่นทุกคนที่เขาฆ่าตายไปด้วยรวมถึงค่าเสียหาย
ซึ่งเ้าของร้านก็มีคุณธรรมจะไม่ยอมรับค่าอาหารที่ศิลาจะจ่ายให้ผู้เล่นที่ถูกเขาค่าตายไปเพราะยังไงพวกนั้นก็ต้องเกิดในจุดที่ตายอยู่แล้วแต่ทว่าศิลากลับบอกว่าพวกนั้นจะไม่ได้จ่ายค่าอาหารอีกแน่นอน
เมื่อเสร็จสรรพศิลาจึงพาสามสาวมาเปิดห้องพักในโรงแรมห้าดาวของระบบสามห้องโดยเข้าหนึ่งห้องและ
วารินหนึ่งห้อง ไอซ์คนพี่และอายคนน้องอีกหนึ่งห้อง
จากนั้นทั้งสามสาวก็เข้านอนเพราะเป้าหมายในรุ่งเช้าคือศิลาจะพาพวกเขาไปฝึกวิชาแต่ทว่าศิลาได้เดินออกมาจากที่พักพร้อมกับมานั่งยังภัตคารร้านเดิมโต๊ะเดิม ซึ่งในภัตคารกับเงียบสนิทไร้ผู้คนใช้บริการณ์ผิดแปลกจากภัตคารร้านอาหารที่ควรจะเป็เพราะผู้เล่นในเมืองยามนี้มากมายเหลือล้น
เมื่อผู้เล่นจะเข้ามารับประทานอาหารพนักงานจะปฏิเสธบอกร้านเต็มทันทีทั้งที่ภายในร้านเงียงสนิทมีเพียงศิลาคนเดียว
สาเหตุคือศิลาได้เหมาทั้งร้านตลอดทั้งคืนเพราะเขาไม่อยากให้ใครมายุ่มย่าม และเขากำลังนั่งรอให้ผู้เล่นที่ถูกเขาฆ่าตายไปฟื้นขึ้นมาจากนั้นเขาจะลงมือฆ่าพวกมันใหม่อีกสามครั้งเพื่อไม่ให้กลับเข้าเกมได้อีกต่อไป
ยามราตรีที่ควรเงียบสงบกลับมีเสียงร้องโหยหวนดังมาจากภัตคารอาหารจีนเสียงร้องคล้ายสัมภเวสี จากนั้นจะเงียบไปและนับไปอีกสามชั่วโมงก็ดังขึ้นมาใหม่วนแบบนี้ไปถึงสามครั้ง
และเหตุการณ์ที่ศิลาฆ่าล้างบางผู้เล่นสองร้อยคนจนกลับเข้าเกมมาไม่ได้มันจะทำให้เขาเป็ที่เื่ลือจนผู้คนไม่กล้าเขามายุ่งกลับเขาอีกต่อไปศิลาได้ปล่อยให้รอดไปหนึ่งชีวิตเพื่อเล่าขานบอกต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดในวันนี้โดยหนึ่งคนที่รอดนั้นสามารถตายได้อีกครั้งเดียว
ที่ศิลาทำแบบนั้นเพราะการจะเขียนตำนานต้องมีผู้เหลือรอดการจะเล่าขานความหน้ากลัวต้องมีผู้ลอดชีวิตจากการประสบณ์เหตุ ศิลาได้ทิ้งให้มันไปบอกต่อความหน้ากลัวแก่ผู้เล่นที่คิดอยากลองดีว่าเขานั้นเอาจริงเพราะเขาคือศิลา
![แด๊ด(ไม่)รักผม [Nc25+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721731735_56425450.webp)
4K
![พัดผ่านรัก [ พู่ไหม ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/c8a61939ab68ec0a4024a08ef913f650.webp)
