Amara จากคนสู่ราชัน

    Amara Nameless : 08

    ​"เอาละ เสียเวลามามากพอแล้ว รีบเก็บเวลเสียดีกว่า" ไม่รอช้า ชายหนุ่มกระชับดาบขึ้นสนิมในมือพุ่งกวาดโครงกระดูก ดาบ ธนู หอก โล่ อย่างรุนแรงจนค่าประสบการณ์พุ่งสูงยาวราวพลุแตก 

    หากคนอื่นรู้ว่าค่าประสบการณ์ในการอัพเวลไปยังเวล 8 คือ 500 หน่วยพวกเขาคงอิจฉากันตาย เนื่องจากระบบเกมจะทำให้ค่าประสบการณ์ขึ้นยากก็ต่อเมื่อไปพูดคุย และกลายเป็๞อาชีพพื้นฐานเต็มตัว และน้อยคนนักจะรู้ความลับแบบนี้

    แน่นอนหากปล่อยข้อมูลลับนี้ออกไปเกรงว่าจะมีคนจำนวนมากพร้อมที่จะสละความจำเป็๲ของคลาสตนเองเป็๲แน่ ความใฝ่ฝันที่จะมีเลเวลเยอะมันเป็๲อะไรที่ดีมาก

    [ท่านเข้าสู่ชั้นที่ 8 ของดันเจี้ยนมือใหม่]

    ในเวลานี้นิรนามมีเลเวลอยู่ที่ 10 เต็มตัวแล้ว พร้อมกับค่าสถานะ 30 แต้มที่ยังคงเหลือ เขาไม่รอช้าอัพในรูปแบบเดิมอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ได้ผลสรุป

    พลังกายภาพ : 29(+10)    ความแข็งแกร่ง(ถึก) : 25(+10)

    ความว่องไว : 29(+10)    การมองเห็น : 21(+10)

    และด้วยพลังโจมตีของดาบผุพังของเขา ทำให้พลังของเขาตอนนี้มีมากถึง 50~70 เลยทีเดียว นี้เทียบได้กับผู้เล่นเลเวล 14 เลยทีเดียวหากรวมค่าสถานะทั้งหมดเข้าด้วยกัน ซึ่งถือว่าเหนือกว่าคนทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด

    "เฮ้ย!! รีบๆ ฆ่ามันสิเว้ย ไม่งั้นพวกมันจะรุมโขยงมาฆ่าพวกเราแน่" ในขณะที่นิรนามกำลังนึกอะไรต่างๆ นานา เสียงของผู้เล่นเลเวล 7 ก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาหัวเสียรู้สึกรำคาญเล็กน้อย แววตาเยือกเย็นตวาดไปทางด้านหน้า

    พบกับกลุ่มผู้เล่น 100 คน แบ่งกลุ่ม 10 กลุ่ม กลุ่มละ 10 คนกำลังโจมตีมอนสเตอร์โครงกระดูกอย่างรุนแรง โดยการลากออกมาจากวงเข้าสู่โซนที่ปลอดภัยจากโครงกระดูก ชายหนุ่มมองการโจมตี คูลดาวน์ สกิลของอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่อง

    "ไหนๆ มันก็ดรอปของดีอยู่แล้ว สู้ฆ่าพวกมันไปทีละคนแบบเงียบๆ ดีกว่า หึๆ!" ว่าแล้วนิรนามก็หายไปราวภูติผี 

    ***

    ในขณะเดียวกันทางด้านธาราหวนคืน ผู้เป็๲หัวหน้าปาร์ตี้ ก็ขมวดคิ้วมองโครงกระดูกจำนวนมากลางวงด้วยแววตาสงสัย เขารู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดแปลกไปจากเดิมหลังจากที่ผ่านมาไม่นานเมื่อกี้

    "ทำไมมันถึงให้ค่าประสบการณ์น้อยจังวะ ปกติให้หลายหน่วย ทำไมคราวนี้หายไปเกือบครึ่งได้?" หัวหน้ากลุ่มกล่าวไม่พอใจ เร่งมือฆ่าโครงกระดูกทันที แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ทำได้เพียง๻ะโ๷๞โวกเวกโวยวายเท่านั้น เขาไม่สามารถกำหนดให้ออกค่าประสบการณ์เท่าไหร่ หากทำได้ เขาคงเพิ่มเลเวลตัวเองเป็๞ 100 เป็๞ 1,000 ไปนานแล้ว

    ที่ทุกคนย่อมทำตามชายคนนี้ ก็เพราะชายคนนี้คือน้องชาวของกิลล่าหมาป่า ซึ่งเป็๲ 1 ใน 3 กิลอันยิ่งใหญ่ของเมืองแรกเริ่ม มีหรือที่พวกเขาจะกล้าท้าทายชายคนนี้ ซึ่งส่วนมากเป็๲ทั้งเพื่อนและพี่น้องของเขา ส่งผลให้ไม่มีใครกล้าหือ ยกเว้นแต่...

    "หากมันเข้าเมืองแรกเริ่มละก็ ฉันจะสับมันให้เป็๞ชิ้นๆ เลย ไอ้ขอทาน!!" ธาราสาปแช่งชายหนุ่มนิรนามอย่างต่อเนื่อง แต่เขาหารู้ไมว่าเขาจะตายในไม่ช้า โดยฝีมือของคนที่มันอยากฆ่า

    "เร่งมือเร็ว! ก่อนที่บอสประจำชั้นจะเกิด" ใช่แล้ว! ทุกชั้นจะมีบอสอยู่ตลอดเวลา แต่ถึงอย่างนั้นในทุกๆ ชั้นย่อมมีนักล่าบอสอยู่ด้วย 

    จึงเป็๞การณ์ง่ายที่จะเดาออกว่าทำไมทุกครั้งที่นิรนามไปยังชั้น 8 กลับไม่มีบอสสักตัว นั้นเพราะถูกฆ่าตายไปแล้ว แต่สำหรับบอสเวล 8 นั้นต่างกัน ทุกคนในที่นี่มีจำนวนมากที่เวล 8 ก็ถูกดีดออกทันที

    "หัวหน้า!! มีคนเลเวล 8 ถูกดีดตัวไปอีกแล้วครับ จำนวนที่ออกราวๆ 50 คนเห็นจะได้"

    "50 คน?!! " นั้นคือตัวเลขที่เยอะมากสำหรับธารา กองกำลังของเขามีกว่า 100 คน แต่นี้ไม่ทันไรก็หายไป 50 คน นี้มันไม่ประหลาดไปหน่อยหรอ โดยเฉพาะที่มีโครงกระดูกเลเวลแบบนี้ที่ไม่มีวันหมดอยู่ด้วย

    การสูญหายไปของผู้เล่นมันส่งผลให้ธาราลำบากใจมากๆ เขาเกรงว่าหากอยู่นานมากกว่านี้มีหวังกลุ่มของเขาต้องโดนมอนสเตอร์พวกนี้พิพากษาลดค่าประสบการณ์อย่างแน่นอน

    ซึ่งในเวลาเดียวกัน นิรนามก็ขมวดคิ้วมองอย่างโง่งม 'นี่เราฆ่าพวกมันไปกว่า 20 คนแต่ไม่มีใครรู้เลยรึไง หรือว่าปิดเสียงแจ้งเตือนกันหมด'

    แสระ

    เมื่อรับรู้เช่นนั้นชายหนุ่มก็สังหารโหดทันที ทางด้านธาราเขากำลังอยู่ในวงรอบนอกเพื่อตรวจสอบผู้เล่นของตนมากมายด้วยแววตากังวลปนชื่นชม

    "หากพวกเขาเข้ามาอยู่ในกิลเรา คงจะพัฒนามิใช่น้อย" การเล่นเป็๲ทีม การทำหน้าที่ของตนในสายตาของธารานี้เรียกว่าชั้นแนวหน้าของกิลมันได้เลย มีเพียงการปั้นให้บุคลากรพวกนี้ให้แข็งแกร่งเพื่อเป็๲ตัวหลักของกิลมัน แน่นอน! มันไม่พลาดโอกาสนี้แน่

    ฟู่!

    "เอ๋?" ชายเกราะเงินขมวดคิ้วสงสัย เขาพบว่ามีอะไรบางอย่างสีขาวๆ ตัดผ่านร่างกายสมาชิกเขาและสลายหายไปเป็๲ออร่าสีเท่า "เฮ้อ! สงสัยฉันคงตาฝาดไปเอง ยิ่งอยู่นานดูเหมือนทุกคนจะหายไปเรื่อยๆ นี้ไม่ดีเลยหากฉันต้องติดแหง๋กอยู่คนเดียว"

    ฟู่ๆๆๆ!

    "เฮ้ย!! หายพร้อมกัน 3 คนเลยหรอ" ธารากลืนน้ำลายก่อนจะเดินไปอยู่ด้านหน้าประตูทางเข้าชั้น 8 ด้วยแนบเนียม เพราะหากโครงกระดูกเพ่งเล็งมาที่เขา มันจะเป็๲อะไรที่แย่มากๆ เลยทีเดียว เนื่องจากพวกมันมีเลเวล 8 แต่เขามีเพียง 7 เท่านั้นหลังจากเข้ามาในนี้ได้สักระยะ

    "แปลก? แปลกมาก!" ธารามองแสงวิบวับเข้ามุมนู้นมุมนี้ ส่งผลให้สมาชิกของมันหายไปทีละคน เหลือเพียง 20 คนสุดท้ายรวมมันไปด้วย แม้มันจะโง่เขลาเบาปัญญา แต่ก็รับรู้ความผิดปกติที่เกิดขึ้นได้

    "เอ๋! ทำไมเลเวล 8 แล้วของเพื่อนดรอป" ชายเกราะเงินคิด เขาไม่รู้เลยจริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น แทนที่จะไปยังเมืองผู้เล่นใหม่ แต่กลับถูกทำให้ของดรอปฉับพลัน มันน่าสงสัย ทันใดนั้นเขาก็เปิดเมนูหน้าต่างเปิดติ๊กเสียงแจ้งเตือน

    [ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <ฑากอน> เสียชีวิต]

    [ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <ไตรติปราการ> เสียชีวิต]

    [ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <ฐามิน่ามูชิ> เสียชีวิต]

    [ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <ณาณะมายา> เสียชีวิต]

    .

    .

    [ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <พลหอก> เสียชีวิต]

    "!! นี้มันเชี่ยไรวะเนี่ย"