“คุณจีน่า คะ….คุณวิกรม มาขอเข้าพบค่ะ”
“ให้เข้ามาได้ค่ะ….”
จีน่านั่งอยู่บนเก้าอี้ ผู้บริหาร เธอกำลัง สับสน เื่ราวหลายอย่างกำลังตีกันอย่างยุ่งเหยิง…
“จีน่า….พี่รักเธอ….”
“จีน่าครับ…เราแต่งงานกันนะครับ…”
เสียงผู้ชายที่จีน่า ไม่รู้ว่าใคร มันดังเข้ามาในโสตประสาท จนจีน่า รู้สึกปวดหัว จนแทบทนไม่ไหว
“คุณจีน่า….เป็อะไรหรือเปล่าครับ?”
คุณลุง วิกรม อดีต เลขาและคนสนิทของพ่อจีน่า และปัจจุบัน ยังเป็ที่ปรึกษาให้กับจีน่าด้วย เดินเข้ามาจับบ่าเธอเบา ๆ เมื่อเห็นจีน่า มีสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก
“จีน่า…รู้สึกปวดหัว…นิดหน่อยค่ะ…คุณลุง…มีเื่อะไรหรือเปล่าคะ…ถึงมาหาจีน่า…?”
“ผม…มีบางสิ่ง…ที่ต้องเอามาให้คุณจีน่าครับ…”
หนุ่มใหญ่วัย 56 ปี ยื่นกล่องกำมะหยี่ สีดำ ส่งให้หญิงสาว จีน่ารับมาแล้วค่อย ๆ เปิดออกดู
“สร้อยคอ ล็อกเก็ต หรือคะ?...อันนี้มีรูปคุณพ่ออยู่ด้วยนี่คะ…เด็กตัวเล็กที่คุณพ่ออุ้มนี่คือใครคะ?”
“คุณจีน่า ในตอนเด็กครับ…ก่อนท่านจะเสีย…ท่านบอกให้ลุงช่วยเอามาให้คุณจีน่า…เวลาที่คุณจีน่าคิดถึงท่านก็ให้นำมันออกมาดู…”
จีน่า น้ำตาซึม ถึงแม้เธอจะจำคุณพ่อไม่ได้ก็ตาม แต่ก็รู้สึกถึงความรักและความเมตตา ที่คุณพ่อมีต่อเธอ
“ขอบคุณคุณลุงมากนะคะ…ที่เอาของสำคัญมาให้จีน่า…”
“แล้วก็มีอีกอย่าง…ที่คุณท่าน…อยากให้คุณจีน่า เป็สมบัติชิ้นสุดท้าย ที่ท่านหวงแหนและเก็บไว้ให้คุณจีน่าครับ…”
“อะไรหรือคะ?”
คุณลุงวิกรม หยิบ โฉนดที่ดิน เนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ ยื่นให้กับ จีน่า
“บ้านพักตากอากาศ ที่หัวหินครับ…ท่านเก็บเอาไว้ให้คุณจีน่า….และคำพูดสุดท้ายของท่าน…ขอให้คุณจีน่า…ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข…ท่านเป็ห่วงคุณจีน่าจริงๆ…”
จีน่าน้ำตาไหลออกมา เมื่อเธอไม่สามารถที่จะสะกดกลั้นเอาไว้ได้
“ขอบคุณค่ะ…”
…………………………………..
จีน่า เดินออกมาสูดอากาศที่บริเวณ ด้านนอกอาคาร เธอมองวิว รอบๆ ของบริษัท ที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม ประดับประดาไปด้วยต้นไม้ ที่สร้างความร่มรื่น ทั้งพนักงานและลูกค้าที่มาติดต่องาน
ก่อนที่จะหันหลังกลับมา ร่างบางก็ถูกฉุดกระชาก แล้วถูกลากดึงไปกับคนตัวโต เขาผลักเธอให้เข้ามาอยู่ในรถ ที่สตาร์ทรอไว้
“คุณ….เป็บ้าหรือไง?....ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ…”
“ไม่คิดที่จะขอบคุณสักคำเลยเหรอ?...จีน่า…”
จีน่ามองรามินทร์ที่ใบหน้าเรียบเฉยและแสนที่จะเ็า
“สำหรับเื่นั้น….ฉันคงต้องขอบคุณคุณ…แต่…ทำไม…ต้องลากฉันมาขึ้นรถคุณด้วย…ฉันจะลง…”
“คิดว่าขึ้นรถมาแล้วจะปล่อยให้ลงง่ายๆ หรือไง…จีน่า…”
จีน่าพยายามที่จะดิ้นแต่ สักพักสติสัมปชัญญะ เธอก็ดับวูบ เมื่อเธอถูกชายหนุ่ม โปะยาสลบ จนร่างบางนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง
รามินทร์ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว เขามีจุดหมายปลายทาง….คือจัดการแม่เชลยสาวนางนี่…ให้สาสมกับความแค้นที่มีของเขา
เส้นทางที่รามินทร์ขับรถออกมา ไกลออกจากตัวเมืองออกมาทุกที ผ่านไปเกือบ 8 ชม.
……………….
เสียงสายฝนที่หล่นโปรยปราย ทำเอาจีน่า ค่อย ๆ รู้สึกตัว เธอััได้ถึงกลิ่นไอ ของความเย็นจากละอองฝน
ร่างบางค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ ก็พบว่า ตัวเองกำลังนอนอยู่ในห้องนอน ที่เธอไม่รู้จัก
หล่อนค่อยๆ ใช้สายตา กวาดไปรอบๆ บริเวณ ภายในห้องสะอาด และจัดสิ่งของอย่างเป็ระเบียบ
จีน่า ค่อย ๆ พยุงร่างกายที่บอบบางของเธอ ลุกขึ้นนั่งช้า ๆ
“ตื่นแล้วเหรอ?”
“คุณ…จับฉันมาทำไม?....ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ….ฉันอยากกลับบ้าน”
รามินทร์แสยะยิ้ม มองจีน่า ด้วยแววตา ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไร
“ปล่อยแน่….แต่ไม่ใช่ตอนนี้….จีน่า…เธอมันเป็ผู้หญิงร้ายกาจจริง ๆ เธอจำผัวคนนี้ไม่ได้หรือ? หรือมีผัวใหม่แล้ว ก็เลยลืมผัวเก่า?”
“คุณพูดบ้าอะไรของคุณ….ผัวอะไร?...ฉันไม่เคยมีผัว…ฉันมีแต่คู่หมั้น…ซึ่ง….ก็กำลังจะแต่งงานกันเร็วๆ นี้”
จีน่า พยายามสรรหาคำพูด มาเพื่อหวังให้รามินทร์คิดได้บ้างและไม่ต้องมายุ่งกับเธอ แต่ มันผิดคาด คำพูดของเธอ เปรียบดัง เชื้อไฟอย่างดี ที่ราดไปบนหัวใจของชายหนุ่ม ให้ระอุขึ้นมาอีกครั้ง
“ว้าย!!!...คุณจะทำอะไรฉัน…อ๊ะ…อุ๊บส์…”
จีน่าใ เมื่อร่างกำยำของรามินทร์ ตอนนี้ มาคร่อมอยู่บนตัวเธอ แขนทั้งสองข้างของเธอถูกตรึงอยู่กับที่นอน
หญิงสาวได้กลิ่นลมหายใจของเขา ที่ออกมาจากปลายจมูก กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ แต่ ทำไมช่างคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก
“เห็นทีคงต้อง…ทำความคุ้นเคยกันใหม่นะ…จีน่า…เธอจะได้จำได้ซะที….อืมม…จีน่า…”
ริมฝีปากหนานุ่มของเขาฝังลงบนเรียวปากคู่สวย ของจีน่า เขาดูดดื่มเธอ เหมือนกับเป็ของหวาน
จากที่ตั้งท่าจะขัดขืนเขา จีน่าไม่รู้ว่า ทำไมร่างกายเธอมันกำลังทรยศ เพราะมันโอนอ่อนผ่อนตามให้เขาจูบเธออย่างหิวโหย
ฝ่ามือหนาค่อยๆ เลื่อนต่ำ และไปัักับจุดกระสันกลางแยกของร่องลึก ทำเอาจีน่าถึงกับสะดุ้งเลยทีเดียว
“เธอ…แฉะแล้วนะจีน่า….เธอกำลัง้าพี่…”
รามินทร์กระซิบเบาๆ ผ่านติ่งหู ก่อนจะงับเบา ๆ ด้วยความรู้สึกหื่นกระหาย
จะกี่ครั้ง จีน่า ก็ทำให้เขาตื่นเต้นเร้าใจได้เสมอ….แม้ครั้งนี้ก็ตาม หัวใจของเขาเต้นระส่ำ เหมือนกลองที่ตี อย่างบ้าคลั่ง
“อ๊ะ!!!…อย่า…เอามือออกไป…”
จีน่าเสียวไปถึงช่องท้องน้อย เมื่อถูกปลายนิ้วของชายหนุ่มล้วงเข้าไปในร่องลึกของเธอ
ตอนนี้ทั้ง่บนและ่ล่างของเธอกำลังถูกรามินทร์โจมตีอย่างเร่าร้อน
ชายหนุ่มดึงเสื้อของหญิงสาว ไปกองอยู่เหนือหน้าอก ปลดบราเซียตัวจิ๋ว ออกอย่างง่ายดาย ริมฝีปากของเขากำลังลิ้มรส ชิมความหวานจากปลายถันของเธอ
“อ่าส์….หวานเหลือเกิน…จีน่าของพี่…”
“อ่ะ….ยะ…อย่า…อย่า…ทำแบบนี้…ฉันมีคู่หมั้นแล้วนะคะ…”
“แต่พี่เป็ผัวเธอนะ…จีน่า…และคนเดียวที่จะได้ตัวเธอ…ก็มีพี่แค่คนเดียวเท่านั้น…จำไว้…”
ไม่พูดเปล่า จากความอ่อนโยนเมื่อสักครู่ แปรเปลี่ยนเป็ความนรุนแรง เมื่อ คำพูดของเธอ ไปสะกิด แผลในใจของ รามินทร์
“อ่ะ…ยะ…อย่ากัด…ฉันเจ็บ…”
ชายหนุ่มกัดและดูด บริเวณทรวงอกของเธอ และทำตำหนิไปทั่วร่างกาย ผิวที่ขาวผ่องของเธอตอนนี้ มีแต่จุดเล็กๆ เป็สีแดงช้ำ ๆ
รามินทร์มองผลงานอย่างพึงพอใจ
“ต่อไปเป็ของจริงแล้วนะ…จีน่า…พี่จะทำให้เธอขึ้น์และลงนรกไปกับพี่พร้อมๆ กันเลยทีเดียว…”
1K
