ตอนที่ยี่สิบสี่ Prologue again 8
อย่างที่บอกว่านี่คือเกมส์แบบผจญภัยหากมีการทำให้สมจริงเกินไปแค่โดนปืนยิงนัดเดียวก้สามารถตายกันได้แล้วแน่นอนมีคนพยายามทำม็อดเกมส์ที่สมจริงเช่นนั้นออกมาเช่นกันเพื่อสร้างความท้าทายให้พวกตนเองเล่นเกมส์ได้สนุกขึ้น
แต่เมื่อมันคือชีวิตจริงของเราผมพยายามเน้นความปลอดภัยไว้ก่อน
ตามระบบเกมส์เมื่อได้ค่าประสบการณ์มาเราจะสามารถปลดล็อกพลังของเราด้วยการจุดดวงไฟมากขึ้นในโมเดลจำลองร่างกายของเราได้พลังนี้สามารถช่วยให้เรายิงปืนได้แม่นขึ้น สร้างความเสียหายแก่ศัตรูได้มากขึ้นสโลเกมส์เวลาที่มีฉากยิงกันเพื่อให้เราสามารถะโไปมาซ้ายขวาแบบหนังแอคชั่นฮ่องกงสมัยก่อนหรือแม้กระทั่งการทำให้สัตว์เชื่องเพื่อเอามาขี่เป็ยานพาหนะฯลฯ
ก็มาตรฐานพลังของเกมส์แนวผจญภัยทั่วไปนั่นล่ะ
ว่ามีคนที่ชอบระบบการสร้างฐานทัพมากกับการเลี้ยงสัตว์จนมีคนทำม็อดการสร้างบ้านและการเลี้ยงสัตว์มาโดยเฉพาะเช่นกันไม่สนใจปริศนาของเกมส์ต้นฉบับหรือการส่งอัฐของมารดาพระเอกไปที่สุสานของลูกสาวเธอแต่อย่างใด
มันสมเหตุสมผลหากเราในฐานะนักเล่นเกมส์จะรู้สึกสนุกกับการจับสัตว์เลี้ยงและสร้างฐานทัพมากกว่าที่จะทำตามเนื้อเื่หลักที่เกมส์หวังให้เราทำคือส่งอัฐของมารดาไปที่ที่ทำให้เธออยู่ในความสงบนั่นเอง
ผมไม่ได้พยายามจะเล่นเกมส์แบบพิสดารขนาดนั้น
ผมเลยจุดไฟและค่อยๆใช้พลังเล็กน้อย
ภาพที่เห็นในเกมส์ปรากฏขึ้นคือการมองเป้าหมายที่ผมกำหนดคือตู้เย็นในห้องได้ชัดขึ้นรายละเอียดมากขึ้น เวลารอบข้างไหลผ่านช้าลง สรรพสิ่งรอบข้างนอกจากตู้เย็นที่เป็เป้าหมายการมองเห็นของผมเป็สีเทาขาว
เฮือก
และผมหยุดการใช้ความสามารถลงและโลกรอบข้างก็กลับมาเป็ปรกติ
ผมหอบหายใจเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงร่างกายร้อนผ่าว
ค่าพลังที่เห็นลดลงเล็กน้อย
หมายความว่าค่าสถานะที่เห็นในเกมส์มันไม่ได้ขึ้นมาเล่นๆ
ค่าพลังลดลงทำให้เราเหนื่อยลงเล็กน้อยจริงๆและการคูลดาวน์ของการใช้สกิลคือการทำให้ร่างกายเรากลับมาหายใจได้ตามปรกติอีกครั้งก่อนที่จะใช้ความสามารถได้
มันสามารถอธิบายระบบของเกมส์เข้ากับโลกความจริงได้
แต่นั่นก็อธิบายได้ว่า
ไอ้พวกพระเอกเกมส์นี่มันมีความสามารถผิดมนุษย์จริงๆ
แต่เพราะอย่างนั้นล่ะผมถึงได้เลือกสวมบทบาทพระเอกแอคชั่นผจญภัยเพื่อให้ได้ความสามารถพวกนี้มานั่นเอง
1K
