สายลมหนาวพัดกระพือผ่านทิวเขาและแมกไม้รอบฟาร์มสมปอง เสียงกิ่งไม้พลิ้วไหวปะทะกับบานหน้าต่างไม้ของเรือนไทยประยุกต์หลังใหญ่ ลมหนาวภายนอกพัดพาความเย็นชุ่มฉ่ำของยอดหญ้าและกลิ่นไอดินยามค่ำคืน แต่ภายในห้องนอนใหญ่ชั้นบน กลับอบอวลไปด้วยความอบอุ่น ไอเสน่หา และไฟรักสวาทที่กำลังโชติ่ขึ้นอย่างไม่มีวันดับสูญ
แสงไฟส้มสลัวจากโคมไฟหัวเตียงส่องสะท้อนลายไม้บนผนังทอดเงาสลัวลงบนเตียงนอนหนานุ่มขนาดคิงไซส์ พ่อสมปองซึ่งอุ้มแม่ยุพาขึ้นเรือนไม้มาจากลานงานเลี้ยง วางร่างบอบบางเสน่ห์พราวของภรรยาลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม ก่อนจะหันไปล็อกสลักประตูห้องนอนมิดชิด ป้องกันไม่ให้สายลมหรือใครมารบกวนเวลาส่วนตัวอันแสนหวานของทั้งสอง
พ่อสมปองปลดกระดุมเสื้อสูทสปอร์ตและเนกไทออกอย่างเร่งรีบ ฤทธิ์ไวน์เกรดเอที่ดื่มในงานเลี้ยงผสมผสานกับอารมณ์สวาทที่พลุ่งพล่านเมื่อเห็นเรือนร่างของแม่ยุพา ทำให้ดวงตาคู่คมของพ่อฉายแววร้อนแรงและหลงใหลอย่างสุดซึ้ง พ่อสมปองก้าวขึ้นมาบนเตียง คุกเข่าทับทาบลงบนร่างของแม่ยุพาที่นอนทอดกายอยู่อย่างขวยเขิน
แม่ยุพา สวมชุดเดรสยาวผ้าเหนือสีไวน์แดงที่ตัดกับผิวพรรณขาวเนียนผุดผ่องดุจหยาดน้ำพุร้อนยามเช้า อกอิ่มเอิบดันผ้าเดรสชูชัน เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายและบั้นท้ายทรงสวย รอยยิ้มหวานนุ่มนวลกับดวงตาสวาทฉ่ำปรือส่งมองสามีด้วยความรักใคร่สุดหัวใจ
"พี่สมปอง... อุ้มยุพาขึ้นมาเร่งรีบขนาดนี้ แถมยังล็อกห้องแ่าอีก... ใจร้อนจังเลยนะคะ" แม่ยุพาเอ่ยเสียงหวานซาบซึ้ง สองมือเรียวสละสลวยยกขึ้นทาบกับแผ่นอกกว้างกำยำของพ่อสมปอง
"ไม่ให้ใจร้อนได้ไงจ้ะยุพา..." พ่อสมปองกระซิบเสียงทุ้มพร่าข้างหูภรรยา สายตาจ้องมองใบหน้าหวานไม่คลาดสายตา "คืนนี้ในงานเลี้ยง ยุพาสวยงามสะกดสายตาเหลือเกิน สวยจนพี่แทบไม่อยากให้ใครมอง สวยจนใจพี่สั่นสะท้านไปหมด ยิ่งจิบไวน์มองหน้ายุพา พี่ก็ยิ่งอยากฟอนเฟ้น อยากกอด อยากกลืนกินยุพาไปทั้งตัวในคืนหนาวนี้..."
พูดจบ พ่อสมปองก็ก้มลงซุกไซ้ริมฝีปากเข้าหาซอกคอขาวระหงของแม่ยุพา พ่อกดจุมพิตสูดดมกลิ่นหอมละมุนประจำตัวของแม่ยุพาฟอดใหญ่ ก่อนจะละเลียดลิ้นร้อนผ่าวโลมเลียไปตามผิวเนื้อเนียนนุ่มจากลำคอลงมายังเนินอกอิ่ม ยุพาบิดเกร็งตัวน้อยๆ ด้วยความเสียวซ่าน หลุดเสียงครางหวานแ่เบาออกมาในคอด้วยความสิเน่หา
"อื้อ... พี่สมปอง... อ๊าส์... ลิ้นพี่ร้อนจังเลยค่ะ..."
พ่อสมปองไม่รอช้า มือนิ้วหนาบรรจงรูดซิปด้านหลังชุดเดรสสีไวน์แดงออกอย่างชำนาญ ก่อนจะค่อยๆ ถลกผ้าเนื้อดีลงมาพ้นเรือนร่างบอบบาง เผยให้เห็นชุดชั้นในลายลูกไม้สีดำสนิทที่โอบอุ้มปทุมถันคู่งามอิ่มเอิบผุดผ่องเอาไว้ พ่อสมปองปลดบราเชียร์และซับในออกไปพ้นทาง ในยามนี้ ทรวดทรงอกอิ่มผุดผ่องปลายยอดปทุมถันสีหวานชูชันท้าทายสายตา ปรากฏสู่สายตาพ่อสมปองทั้งหมด
"สวยเหลือเกินยุพา... อกอิ่มผุดผ่องของเมียพี่ สวยสดใสไม่เคยเปลี่ยนเลย..." พ่อสมปองครวญครางในลำคอด้วยความกระสัน
มือหนาอบอุ่นของพ่อสมปองยกขึ้นกุมเต้าอกอิ่มนุ่มนิ่มของแม่ยุพาไว้เต็มสองฝ่ามือ พ่อออกแรงบีบเฟ้นนวดนุ่มเบาๆ สลับหนักด้วยความหลงใหล ยอดปทุมถันสีหวานสู้มือระริก ยิ่งกระตุ้นไฟสวาทในตัวพ่อสมปองให้ลุกโชน พ่อก้มหน้าลงใช้ริมฝีปากยอดปทุมถันสีหวานข้างหนึ่ง พลางดูดดึงและใช้ลิ้นตวัดละเลียดชิมความหวานอย่างหนักสลับเบา ราวกับชายผู้หิวกระหายในความเสน่หา
"อ๊ะ... อ๊า... พี่สมปองจ๋า... อื้มมม... ดูดแรงจังค่ะ..." แม่ยุพาแหงนใบหน้าขึ้น แอ่นอกอิ่มรับจุมพิตอันเร่าร้อน สองมือเรียวสอดแทรกเข้าไปในกลุ่มผมทรงสั้นของสามี จังหวะการดูดดึงและฟอนเฟ้นของพ่อสมปองสร้างความเสียวซายและรื่นรมย์ในท้องน้อยจนร่างบอบบางสั่นสะท้าน
พ่อสมปองสลับไปฟอนเฟ้นและดูดดึงยอดปทุมถันอีกข้างอย่างเท่าเทียม มืออีกข้างลูบไล้ต่ำลงมาจากแผ่นท้องแบนราบเรียบเนียน ผ่านบั้นเอวคอด ไปยังสะโพกผายและเนินเนื้ออูมอิ่มใต้แพนตี้ลูกไม้สีดำ พ่อสมปองเกี่ยวกระชับกางเกงในตัวจิ๋วถอดออกไปพ้นเรียวขาสวยชะโอน ในเวลานี้ เรือนร่างเปลือยเปล่าอันขาวเนียนผุดผ่อง สมบูรณ์แบบทุกสัดส่วนของแม่ยุพา ปรากฏสู่สายตาพ่อสมปองอย่างสมบูรณ์ไร้สิ่งปกปิด
ผิวขาวเนียนตัดกับแสงไฟสีส้มสลัว ลมหนาวภายนอกที่พัดกระพือผ่านบานหน้าต่างยิ่งตอกย้ำความอุ่นร้อนภายในห้องนอนใหญ่ พ่อสมปองซุกใบหน้าลงระหว่างเรียวขาสวยชะโอนของแม่ยุพา ฝ่ามือหนาแยกขาเนียนผุดผ่องให้ออกจากกัน เผยให้เห็นเนินเนื้ออูมอิ่มและกลีบดอกไม้งามเปรียบเสมือนกุหลาบสดที่บานสะพรั่ง มีหยาดน้ำสวาทใสหลั่งไหลฉ่ำเยิ้มออกมาตามร่องรักอุ่นร้อน
"พี่สมปอง... อายจังค่ะ... อย่ามองนานสิคะ..." แม่ยุพาพยายามยกมือขึ้นปิดหน้าด้วยความขวยเขิน
"ไม่ต้องอายเลยจ้ะยุพา... ร่องรักของยุพาสวยงามและน่ากลืนกินที่สุดในโลก..."
พ่อสมปองก้มลงใช้ลิ้นร้อนผ่าวััแตะไล้ไปบนรอยแยกกลีบเนื้อนุ่มแ่เบา ก่อนจะตวัดลิ้นโลมเลียจุดกระสันเสียวอย่างเชี่ยวชาญ พ่อดูดกลืนหยาดน้ำหวานใสฉ่ำเยิ้มอย่างหิวโหย
"อ๊ะ! พี่สมปอง! อ๊าส์... เสียว... เสียวจังเลยค่ะ!"
แม่ยุพาสะดุ้งเฮือก ร่างกายเกร็งสะท้านด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ปลายลิ้นร้อนของพ่อสมปองตวัดขยี้และดูดดึงกลีบเนื้อหวาน ยุพาบิดเกร็งบั้นท้ายผายร่อนตอบรับัั มือเรียวกำผ้าปูที่นอนไว้แน่น สะโพกผายยกขึ้นสู้ลิ้นร้อนของสามีตามธรรมชาติแห่งอารมณ์รักสวาท
"อื้ม... หวานเหลือเกินยุพา... น้ำหวานฉ่ำเต็มร่องรักไปหมดแล้ว..." พ่อสมปองพึมพำเสียงพร่า ก่อนจะเร่งจังหวะลิ้นโลมเลียหนักแน่นและลึกซึ้งยิ่งขึ้น
"อ๊า... พี่สมปองขา... ยุพาเสียวจนทนไม่ไหวแล้ว... อื้อ... ใส่เข้ามาเถอะค่ะ..." แม่ยุพาครางระส่ำด้วยความกระสันสวาท สองตาฉ่ำปรือด้วยอารมณ์รักสุกงอม
เมื่อเห็นภรรยาพร้อมเต็มที่ พ่อสมปองก็ขยับกายขึ้นมาทับทาบ พ่อปลดถอดกางเกงและเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นท่อนลำใหญ่ปูดโปนและแก่นกายร้อนผ่าวที่แข็งขึงตึงเครียดด้วยเส้นเื พ่อสมปองจับแก่นกายใหญ่โตของตนถูไถไปตามรอยแยกกลีบเนื้อชุ่มฉ่ำของแม่ยุพาเบาๆ สร้างความเสียวสะท้านให้กับทั้งสองฝ่ายจนขนลุกซู่
"ยุพาจ๋า... พี่จะเข้าแล้วนะ..." พ่อสมปองกระซิบข้างหูด้วยเสียงหื่นกระสัน
"ค่ะ... พี่สมปอง... กดเข้ามาเลยค่ะ... ยุพาพร้อมรับพี่แล้ว..." แม่ยุพาพยักหน้ารับด้วยความยินยอม สองขาเรียวสวยแยกออกกว้างขึ้นเพื่อเปิดทางรับสามี
พ่อสมปองกุมแก่นกายใหญ่ร้อนผ่าว จ่อตรงปากทางสวาทอุ่นฉ่ำ ก่อนจะค่อยๆ กดแท่งเอ็นั์ใหญ่โตดันแทรกซึมผ่านกลีบเนื้อนุ่มเข้าสู่ร่องรักอุ่นร้อนของแม่ยุพาอย่างช้าๆ แต่หนักแน่น!
"อื้อหืออออ... พี่สมปอง! อ๊า... แน่น... คับแน่นไปหมดเลยค่ะ..." แม่ยุพาครางยาวในลำคอ ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความคับแน่นของท่อนลำใหญ่ รูสวาทอุ่นร้อนขมิบตอดรัดแก่นกายของสามีอย่างรุนแรงตามธรรมชาติ
"อ่าห์... ยุพา... รูสวาทของเมียตอดลำเอ็นพี่แน่นเหลือเกิน... เสียวหัวบานไปหมดแล้ว!" พ่อสมปองครางกระหึ่มในลำคอด้วยความเสียวปนสุข สมปองแช่ท่อนลำไว้ชั่วครู่ให้รูสวาทของยุพาปรับตัว ก่อนจะค่อยๆ เริ่มขยับสะโพกสอบ ดันแท่งเอ็นั์เข้าออกอย่างเป็จังหวะหนักแน่น
แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ...
เสียงััเนื้อกระทบเนื้อ และเสียงหยาดน้ำหวานฉ่ำเฉอะแฉะดังประสานกันขึ้นภายในห้องนอนใหญ่ พ่อสมปองเริ่มเร่งจังหวะการซอยสะโพกสอบให้รวดเร็ว ดุดัน และหนักแน่นยิ่งขึ้น ท่อนลำใหญ่ปูดโปนทะลวงลึกเข้าออกร่องรักอุ่นร้อนอย่างไม่หยุดยั้ง
"อ๊า! พี่สมปอง... อื้มมม... ซอยแรงจัง... อ๊าส์! ลึก... ลึกถึงใจเลยค่ะ!" แม่ยุพาส่งเสียงครางหวานกระเส่า ร่างกายบอบบางโยกคลอนไปตามแรงกระทุ้งกระแทกอันหนักแน่นของสามี สองมือเรียวไขว่คว้าโอบรัดรอบคอและแผ่นหลังกำยำของพ่อสมปองไว้แน่น
"อ่าห์... ยุพา... เมียจ๋า... สุดยอดเหลือเกิน! เพลิงสวาทคืนหนาวนี้เร่าร้อนจริงๆ!" พ่อสมปองก้มลงซุกไซ้จุมพิตริมฝีปากของแม่ยุพาอย่างดูดดื่ม ขณะที่ท่อนล่างยังคงโหมกระหน่ำซอยสะโพกใส่ร่องรักไม่หยุดยั้ง
พ่อสมปองปรับเปลี่ยนท่วงท่า พ่อจับเรียวขาข้างหนึ่งของแม่ยุพาพาดขึ้นบนไหล่กว้าง ทำให้แก่นกายใหญ่แทรกซึมทะลวงเข้าได้ลึกยิ่งขึ้น พ่อซอยสะโพกสอบกระแทกกระทุ้งจังหวะหนักๆ เน้นๆ ลงบนจุดกระสันเสียวภายในรูสวาทอย่างกระชั้นชิด
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
"อ๊ะ! อ๊ะ! พี่สมปอง! อ๊าส์... ตรงนั้น... กระแทกตรงนั้นแรงๆ เลยค่ะ! ยุพาเสียวจะตายอยู่แล้ว!" แม่ยุพากรี้ดร้องครางระส่ำด้วยความสยิวเสียวซ่านสุดขีด ร่างกายเกร็งตอดรัดแก่นกายใหญ่ถี่ระรอก
"อ่าห์... ยุพา... ตอดแน่นแบบนี้พี่จะเสร็จแล้ว!" พ่อสมปองคำรามลึกในลำคอ เร่งความเร็วการซอยสะโพกสอบขั้นสุด ท่อนลำใหญ่กระทุ้งเข้าออกรวดเร็วดุจพายุเพลิงสวาทขยี้ความเสียวซ่านจนถึงขีดสุด
"อ๊าาาา! พี่สมปอง! ไม่ไหวแล้ว... ยุพาเสร็จแล้ว... เสร็จพร้อมพี่นะ!" แม่ยุพากรี้ดร้องหวานยาว ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง รูสวาทขมิบตอดรัดแก่นกายใหญ่ฉีดหลั่งหยาดน้ำหวานแห่งความสุขสมออกมาเต็มร่องรัก
ในจังหวะเดียวกัน พ่อสมปองกระแทกท่อนลำั์ลึกสุดใจครั้งสุดท้าย ก่อนจะปลดปล่อยหยาดน้ำรักอบอุ่นพุ่งฉีดเข้าสู่รูสวาทของแม่ยุพาอย่างฉ่ำฉีด ทุกหยดหยาดน้ำรักอบอุ่นไหลซาบซึ้งเต็มลึกสุดหัวใจของแม่ยุพา ทั้งสองเกร็งกระตุกกอดรัดกันแน่นแนบชิด ท่ามกลางเสียงครางแห่งความสุขสมที่ก้องกังวานในห้องนอนใหญ่
"อ่าห์... ยุพา... เมียรักของพี่..." พ่อสมปองซบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของแม่ยุพา ลมหายใจหอบกระชั้นระริก
"อื้อ... พี่สมปอง... รักพี่สมปองที่สุดเลยค่ะ..." แม่ยุพากอดสามีไว้แน่น รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้าฉ่ำเหงื่อด้วยความอิ่มเอมใจสุดหัวใจ
พายุเพลิงสวาทอันเร่าร้อนค่อยๆ สงบลง เหลือไว้เพียงความสุขสม ความรัก และความอบอุ่นลึกซึ้ง พ่อสมปองค่อยๆ ถอนแก่นกายออก หยาดน้ำรักฉ่ำหวานไหลเยิ้มเปรอะเปื้อนเรียวขาและกลีบเนื้อนุ่ม พ่อสมปองดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมเรือนร่างของทั้งสองเอาไว้ กอดก่ายแม่ยุพาไว้ในอ้อมแขนอย่างรักใคร่ทะนุถนอม
"เหนื่อยไหมจ้ะยุพา..." พ่อสมปองจูบหน้าผากเนียนของภรรยาเบาๆ
"เหนื่อยแต่มันสุขใจที่สุดเลยค่ะพี่สมปอง..." แม่ยุพาซบหน้ากับอกกว้าง พลางเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มอิ่มสุข "เอ้อ... พี่สมปองคะ อาทิตย์หน้านี้ยุพาว่าจะเดินทางไปกรุงเทพฯ นะคะ เพื่อนสนิทสมัยเรียนของยุพาเขาจัดงานแต่งงาน เขาเชิญยุพาไปร่วมงานด้วย..."
"ไปกรุงเทพฯ เหรอจ้ะ..." พ่อสมปองเลิกคิ้วมองภรรยา "ได้สิจ้ะ เดินทางปลอดภัยนะ แล้วพอถึงวันกลับ พี่จะขับรถลงไปรับยุพาด้วยตัวเองที่กรุงเทพฯ เลย จะได้ถือโอกาสไปเที่ยวพักผ่อนกับยุพาด้วย"
"น่ารักที่สุดเลยค่ะพี่สมปอง..." แม่ยุพายิ้มหวาน กระชับอ้อมกอดสามีแน่นขึ้นด้วยความรักใคร่
ทั้งสองนอนกอดกันอุ่นอวลใต้ผ้าห่มผืนหนา ท่ามกลางเสียงสายลมหนาวพัดกระพือผ่านเรือนไม้ใหญ่ยามค่ำคืน คืนนี้เพลิงสวาทกลางลมหนาวโชติ่งดงาม เติมเต็มความรักและความสุขของครอบครัวสมปองอย่างสมบูรณ์แบบ
5K
