ตอนที่ 14 โจมตีทับซ้อน
*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ*****
แม้การฝึกฝนกระบี่ของเฟิร์สจะร้ายกาจ แต่นั่นก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะเข้าสู่วิถีกระบี่ที่หนึ่ง
“อีกเพียงเจ็ดวันคงจะไม่ทันลงเทรดอบิสแน่ ฝีมือกระบี่ของฉันยังไม่ดีพอ อย่างนั้นแล้วคงต้องพึ่งการใช้เพลงกระบี่แล้ว”
เฟิร์สขบคิดถึงการฝึกฝนกระบี่ของตน
วิถีกระบี่นั้นร้ายกาจกว่าเพลงกระบี่ แต่เมื่อเทียบกับผู้ที่ยังไม่เข้าถึงวิถีกระบี่ที่หนึ่ง เพลงกระบี่ก็เป็สิ่งที่ร้ายกาจยิ่งกว่า
เพลงกระบี่แรกที่เฟิร์สเรียนรู้คือเพลงกระบี่ธุลีดิน แม้เขาจะได้รับมรดกจากเซียนกระบี่ แต่เขาคือเซียนกระบี่ที่แท้จริง ฝีมือยุทธ์ของเขามุ่งเน้นไปที่วิถีกระบี่จึงไม่ได้ใช้เพลงกระบี่เลยสักกระบวนท่าเดียว มรดกเซียนกระบี่นั้นจึงไม่มีเพลงกระบี่บรรจุไว้
ดังนั้นเพลงกระบี่ธุลีดินจึงเป็วิชากระบี่เดียวที่เฟิร์สได้เรียนรู้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีกระบวนท่าหนึ่งที่เฟิร์สได้เรียนรู้ก่อนเพลงกระบี่ธุลีดินเสียอีก นั่นก็คือ “กระบวนท่าทับซ้อน”
มันคือกระบวนท่าการโจมตีหนึ่งที่อาจารย์ของเข้าได้ชี้แนะผู้รับใช้คนหนึ่ง
แม้ไม่ได้เรียกว่าเพลงกระบี่ แต่กระบวนท่าการโจมตีนี้ก็ร้ายกาจเป็อย่างมาก มันคือการโจมตีซ้อนกันที่ออกกระบวนท่าอย่างรวดเร็วจนดูเหมือนโจมตีออกไปครั้งเดียว แต่กลับะเิการโจมตีออกมาเป็หลายเท่า
ซึ่งหากใช้กับกระบี่ กระบวนท่าการโจมตีสามารถใช้ได้เพียงการแทงออกไปเพียงเท่านั้น เพราะมันเหมาะสมที่จะใช้กับอาวุธประเภทมีดหรือทวนมากกว่า แต่หากนำมาประยุกต์ใช้กับกระบี่ก็ใช้ได้เช่นกัน
เมื่อมีเวลาเหลือน้อยดังนั้นเฟิร์สจึงเลือกที่จะฝึกฝนกระบวนท่านี้มากกว่า
โจมตีทับซ้อน!
เด็กหนุ่มตวัดเอากิ่งไม้มาอีกครั้ง ก่อนจะแทงออกไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
ฟุบ! ฟุบ!
แน่นอนว่ายังเร็วไม่พอ
ฟุบ! ฟุบ!
กิ่งไม้ที่ห่อหุ้มด้วยพลังสปีริตแทงออกไปอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
ฟุบ! ฟุบ!
ฟุบ! ฟุบ!
เด็กหนุ่มแทงออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
ฟุบ! ฟุบ!
เขาเพิ่มความเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ
ฟุบ! ฟุบ!
แต่ทว่า ... นั่นยังไม่พอที่จะสำเร็จกระบวนท่านี้
ฟุบ! ฟุบ!
ฟุบ! ฟุบ!
ฟุบ! ฟุบ!
เพล้ง!
ในที่สุดกิ่งไม้กิ่งนั้นก็ทนไม่ไหว มันแตกสลายกลายเป็เศษไม้
แต่เฟิร์สก็หาได้ใส่ใจไม่ เขานำกิ่งไม้มาเปลี่ยนนับครั้งไม่ถ้วนเพื่อฝึกฝนกระบวนท่านี้ให้สำเร็จ
เช้าจรดเย็น เขายังคงฝึกฝนแทงกระบี่ไม้ออกไปนับหมื่นนับแสนครั้ง
จนกระทั่งถึงวันที่ห้าท่วงท่าของเขาดูเหมือนแทงออกไปเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
ปัง! ปัง!
โจมตีออกไปหนึ่งครั้งแต่กลับมีเสียงดังออกมาสองครั้ง!
ทว่าการโจมตีนี้กลับทำให้กระบี่ไม้ถูกทำลายในทันที ทั้งๆ ที่มันพึ่งถูกใช้เป็ครั้งแรกเท่านั้น
ปัง! ปัง!
ปัง! ปัง!
ปัง! ปัง!
หลังจากที่สามารถฝึกฝนกระบวนท่าโจมตีทับซ้อนได้สำเร็จ เฟิร์สก็เริ่มทำความคุ้นเคยกับมัน
“น่าเสียดายที่ไม่มีอาวุธเหมาะสมกับกระบวนท่านี้”
เฟิร์สส่ายศีรษะไปมา แม้เข้าจะนำแท่นเหล็กหรือมีดในครัวมาใช้แทนกระบี่ แต่เขาก็สามารถใช้กระบวนท่านี้ได้ไม่ถึงห้าครั้งเท่านั้น จากนั้นมันก็แตกร้าวและทำท่าว่าจะใช้การไม่ได้
“ปัญหาอยู่ที่อาวุธสินะ แม้จะใช้พลังสปีริตคลุมไว้แล้วแต่มันก็ได้รับผลกระทบอยู่ดี เพียงแค่ออกกระบวนท่าแทงลมเท่านั้นก็ใช้ได้เพียงไม่กี่ครั้ง หากต้องปะทะกับศัตรูจริงๆ คงจะทำได้เพียงครั้งเดียวเป็ของที่ใช้แล้วทิ้ง”
เด็กหนุ่มวิเคราะห์ถึงปัญหา
ซึ่งทุกอย่างนั้นเป็ไปอย่างที่เขาคิด พลังสปีริตนั้นไม่เหมาะสมกับอาวุธที่ทำมาจากแร่ธาตุที่อยู่บนโลกนี้ นี่จึงเป็เหตุผลที่ว่าทำไมผู้คนถึงได้ใส่ใจกับการมีอยู่ของไอเทมสปีริต ทั้งนี้อาวุธที่ทำมาจากแร่สปีริตก็มีราคาสูงอีกด้วย
ชั่วแล่นความคิด พลังสปีริตของเขาก็ก่อรูปร่างขึ้นมาที่ปลายนิ้ว
เข็มสีขาวความยาวสองนิ้วเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นมา
มันมีขนาดเล็กมาก ผู้คนล้วนให้ความเห็นว่ามันไม่สามารถนำไปใช้เป็อาวุธโจมตีมอนสเตอร์ได้ แม้หลายสิบปีมานี้ผู้คนที่ได้รับไอเทมชนิดนี้จะค้นหาความลับของมันและพยายามใช้มันในการต่อสู้ แต่พวกเขาส่วนใหญ่ล้วนกล่าวได้ว่าเป็การรนหาเื่ จนต้องตายตกด้วยในเงื้อมมือมอนสเตอร์เ่าั้
แต่ทว่าเด็กหนุ่มกลับมีความคิดหนึ่งที่ผิดแปลกออกไป
“พลังสปีริตไม่สามารถก่อร่างเป็อย่างอื่นได้เว้นแต่ไอเทมสปีริตของตน พลังนี้ถูกกฎบางอย่างจำกัดเอาไว้ ทำให้ฉันสร้างได้แต่เข็มเล่มหนึ่งออกมาเท่านั้น แน่นอนว่าฉันไม่สามารถใช้เข็มไปฟาดฟันกับคมเขี้ยวของสัตว์ร้ายเ่าั้ได้”
สายตาของเฟิร์สจ้องมองเข็มที่ลอยอยู่ปลายนิ้วมืออย่างละเอียด
ตอนนั้นเองเขาก็ใช้จิตสั่งการ เขาทำเหมือนตอนที่เขาเรียกเข็มเล่มนี้ออกมา สั่งให้เข็มเล็มนี้หดเล็กลง
นี่คือการควบคุมพลังสปีริต
เข็มสีขาวเล่มพลันหดเล็กลงเล็กสุดได้ความยาวหนึ่งเิเ
แต่เมื่อเขาสั่งการให้มันขยายอีกครั้งเข็มสีขาวเล่มนี้ก็ขยายได้เพียงความยาวสองนิ้ว
“ไอเทมสปีริตชิ้นนี้ดูเหมือนจะเติบโตขึ้นหลังจากที่ฉันเพิ่มระดับในการบ่มเพาะ จากเริ่มแรกมีขนาดยาวเพียงหนึ่งนิ้ว แต่ตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็สองนิ้ว คาดว่าหากบ่มเพาะไปถึงดาราขาวเก้าแฉกคงจะยาวสุดได้เพียงแค่เก้านิ้วเท่านั้น แม้จะมีความยาวมากขึ้นแต่ก็ไม่สามารถใช้มันในการต่อสู้ได้ ไม่แปลกใจเลยที่เวเนเตอร์ที่ได้รับไอเทมสปีริตชนิดนี้จะพากันถอดใจ”
ดวงตาสีดำขลับมองเข็มเล่มนั้นอย่างเยียบเย็น หากเข็มเล่มนี้สามารถเพิ่มความยาวได้มากกว่านี้เขาอาจจะสามารถใช้มันประยุกต์ใช้มันเป็กระบี่ปลายแหลมได้ แต่ความยาวของมันกลับสั้นเกินไป แม้จะประยุกต์ใช้เป็มีดก็ยังทำได้ยาก
“หากมันไม่สามารถเพิ่มความยาวได้มากกว่านี้ แล้วเป็การเพิ่มจำนวนล่ะจะทำได้หรือไม่?”
เมื่อคิดได้ดังนั้น ทันทีที่เขากำหนดจิตครั้งหนึ่ง
วูบ!
เข็มเล่มที่สองพลันปรากฏออกมา!
มุมปากของเขายกขึ้นเป็รอยยิ้ม
เฟิร์สคาดคะเนการใช้พลังในการก่อรูปร่างไอเทมสปีริตแล้ว เขาพบว่าจำนวนพลังสปีริตที่ใช้ในการสร้างเข็มของเขานั้นน้อยมาก
จากที่เขาค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต บางคนกระทั่งสูญเสียพลังสปีริตไปเกือบครึ่งต่อการเรียกไอเทมสปีริตออกมาหนึ่งครั้ง
ดังนั้นผู้คนจึงรักษาไอเทมสปีริตของตนเองเป็อย่างดี หากได้รับการเสียหายจากการต่อสู้ การจะเรียกมันออกมาอีกครั้งย่อมต้องสูญเสียพลังสปีริตไปอย่างมากมาย ทำให้ไม่เหลือพลังสปีริตในการต่อสู้
ยิ่งไอเทมสปีริตแข็งแกร่งเท่าไหร่ พลังสปีริตในการเรียกใช้ก็จะเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
เข็มของเฟิร์สแทบจะเรียกได้ว่าไม่มีพลังพิเศษใดๆ และไม่สามารถใช้ในการต่อสู้ได้
“จากข้อมูลของนิวโฮป ไอเทมสปีริตส่วนใหญ่จะมีพลังพิเศษแรกปรากฏหลังจากที่บ่มเพาะถึงดาราขาวสี่แฉก หรือฉันควรบ่มเพาะให้มากกว่านี้ก่อนจะลงเทรดสปีริต?”
ข้อมูลที่ได้รับมาคือผลการวิจัยจากเวเนเตอร์ส่วนใหญ่ แต่ถึงอย่างนั้นก็มีเวเนเตอร์บางกลุ่มที่สามารถแสดงพลังพิเศษของไอเทมสปีริตได้ั้แ่ดาราขาวแฉกแรก
แต่ถึงอย่างนั้นก็มีน้อยมาก ซึ่งเก้าในสิบส่วนจะแสดงพลังพิเศษออกมาเมื่อบ่มเพาะได้ดาราขาวสี่แฉกทั้งสิ้น
เนื่องจากมีการศึกษาวิจัยมามากกว่าห้าสิบปีแล้ว ข้อมูลเหล่านี้จึงเป็ที่น่าเชื่อถือ
เฟิร์สปิดเปลือกตาลงแล้วรักษาอารมณ์ให้สงบนิ่ง
ปลายนิ้วของเขาค่อยๆ ขยับไปมา บังคับควบคุมเข็มทั้งสองเล่ม
ควบคุมพวกมันหายไปและสร้างมันขึ้นมาใหม่เพื่อให้มันปรากฏได้ดั่งใจ
“พื้นฐานกระบี่ลำดับแรกคือรวมเป็หนึ่ง สรรพสิ่งล้วนเป็กระบี่ ไม่ยึดติดกับรูปร่าง กายตนจิตข้ารวมเป็หนึ่งกับกระบี่!”
ตอนนั้นเองเข็มที่เขาควบคุมพลันปรากฏร่างเงาของกระบี่ขึ้นมา แม้ภาพนี้จะเลือนลางยิ่งแต่มันคือกระบี่อย่างแน่นอน
เข็มทั้งสองเล่มกลับมีร่างเงาของกระบี่ปรากฏขึ้น!