⚔️ บทที่ 33 : เงาราตรี
ค่ำคืนนั้น หมู่บ้านเอลวานอาบด้วยแสงจันทร์สีเงิน แต่เสียงป่ากลับเงียบผิดปกติ แม้แต่เสียงนกกลางคืนก็ขาดหาย
ลิซาเอลยืนเฝ้าบนสะพานเถาวัลย์ คันธนูในมือพร้อมตลอดเวลา ดวงตาสีมรกตมองทะลุความมืด เธอพึมพำกับตนเองเป็นภาษาเอลฟ์
“Rha’sil norae… (คืนเงียบเกินไป)”
อัครอสที่นั่งอยู่เบื้องล่างขมวดคิ้ว เขากระแทกไม้เท้าลงกับดิน เบา ๆ แต่เสียงสะท้อนก้องในอก “กลิ่นเลือด…ข้ารู้สึกได้”
ทันใดนั้น เงาดำเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วราวพายุ ฟุ่บ! สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่ผิวหนังแตกระแหงและดวงตาเรืองแสงสีแดงหลายสิบตัวโผล่เข้ามา พวกมันคือ คราเวล—ปีศาจราตรีที่ดูดกินจิตวิญญาณ
เสียงคำรามดังก้อง
“Grrhhaaa—shru’kaiiii!!” (คำร่ายเรียกกองกำลังเงา)
แสงคันธนูส่องสว่าง ลิซาเอลปล่อยลูกศรเวท วี้ด! พุ่งเจาะเข้ากลางกะโหลกของคราเวลตัวแรก เลือดสีดำกระจายเป็นฝอย แต่พวกมันยังกรูกันเข้ามาไม่หยุด
“ไครอส! อยู่ข้างหลังข้า!” เธอตะโกนเสียงแข็ง
แต่เด็กชายกลับยกดาบเก่าขึ้น ดวงตาสีเงินทอประกายสว่างจ้า “ข้าไม่ใช่ภาระ!”