ตอนที่ 6
ไม่ได้มีเพียงนางเอกที่มีคนริษยา (1/2)
เช้ามืดของวันต่อมาไป๋ฮวาและสาวใช้ทั้งสองออกเดินทางไปที่วัดประจำตระกูลพร้อมกับยาสมุนไพรสำหรับห้ามเืที่ไป๋อวี้ให้สาวใช้นำไปมอบให้ทางด้านนางเอกคงเจ็บใจที่ถูกนางกลั่นแกล้งด้วยการมอบสมุนไพรที่ไร้ประโยชน์สำหรับาแฟกช้ำบนหลังของตน
แต่ในความเป็จริงแล้วนี่มิใช่การกลั่นแกล้งแต่เป็การช่วยให้นางเอกของเื่ได้รักษาแผลที่หลังและที่นิ้วมือให้หายดีเพื่อ ‘อ่อย’ พระเอกได้อย่างราบรื่นต่างหาก
ภายในหนึ่งเดือนนี้นางได้แต่หวังว่าพระนางจะรีบรักกันและแต่งออกจากเรือนไปให้พ้นๆ ชีวิตนางเสียที
นางรังเกียจที่จะเห็นใบหน้าน้องสาวต่างมารดาที่คล้ายคลึงกับหญิงแพศยาผู้ทำลายชีวิตนางในชาติที่แล้วเต็มที!
หากเื่ราวเป็ไปตามนี้ ทั้งสองจะรักกันและแต่งออกไปโดยที่นางไม่เข้าไปข้องเกี่ยวและไป๋อวี้คนใหม่นี้ก็จะรอดพ้นจากการตายด้วยน้ำมือของพระนางคู่นี้
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไป๋อวี้จะต้องเร่งพิสูจน์ให้ชัดเจน...ไป๋ฮวาผู้นี้มาจากต่างภพเช่นนางจริงหรือไม่?
“เสี่ยวซี”
“เ้าคะคุณหนู”
“เ้าว่าพักนี้น้องสี่มีนิสัยเปลี่ยนไปหรือไม่”
ไป๋อวี้ตะล่อมถามสาวใช้ประจำตัวถึงนิสัยเก่าของไป๋ฮวาเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตซึ่งก็เป็ไปได้สวยเมื่อเสี่ยวซียังพูดเจื้อยแจ้วเล่าทุกสิ่งแบบไม่ปิดบังพลางบีบนวดให้นางไม่หยุดมือ
“สรุปแล้วคุณหนูสี่เปลี่ยนไปมากเลยเ้าค่ะคุณหนูั้แ่งานเลี้ยงในวังครั้งนั้น คุณหนูสี่ที่อ่อนแอ ขี้อาย ทั้งยังขี้ขลาดบัดนี้พูดจาฉะฉาน กล้าสบตาทุกคน แม้กระทั่งฮูหยินใหญ่หรือคุณหนูรองก็ยังกล้ามองหน้า”
ยืนยันได้แล้วว่าไป๋ฮวาคนนี้เปลี่ยนไปจากคนเดิมมากแต่การที่นิสัยเปลี่ยนไปก็ไม่สามารถยืนยันได้ทั้งหมดว่าไป๋ฮวาข้ามภพมาเช่นเดียวกับนาง
“เสี่ยวซี”
“เ้าค่ะคุณหนู” สาวใช้ตัวน้อยขานรับนางอย่างแข็งขัน
ไป๋อวี้นึกขันในใจกับท่าทีน่ารักนี้ เสี่ยวซีผู้นี้อายุเท่านางแต่ท่าทางยังดูเด็กนักทั้งยังมีหน้าตาอันจิ้มลิ้ม ดวงตากลมโต เวลาจ้องมองนางคล้ายลูกหมาตัวน้อย
“เ้าเคยได้ยินสิ่งนี้หรือไม่”
“อันใดหรือเ้าคะ”
ไป๋อวี้นึกทบทวนเื่ราวในภพก่อนอยู่ในใจครูหนึ่งก่อนน้ำเสียงหวานจะค่อย ๆ เอ่ยออกมาช้า ๆ “สองหนึ่งเป็สอง...สองสองเป็สี่”
“เอ๋ ?”
“สองสามเป็หก”
“สองอันใดนะเ้าคะคุณหนู”
“สองสี่เป็แปด”
“สอง ?”
“สองห้าเป็สิบ”
“ฮืออออ คุณหนูเ้าคะ บ่าวโง่เขลาไม่เข้าใจที่คุณหนูกล่าวเลยเ้าค่ะ”
“เ้าบวกเลขเป็หรือไม่”
“พอได้เ้าค่ะ”
“แล้วคูณเลขเล่า”
“บ่าวทำไม่เป็หรอกเ้าค่ะ บ่าวเรียนมาน้อย”
“อืมมมมมมมมมมมมมมม” นางลากเสียงยาวพลางครุ่นคิดหรือจะต้องไปทดสอบกับผู้ที่ได้ร่ำเรียน ?
“ท่านแม่อยู่ที่ใด”
“ฮูหยินใหญ่ไปที่จวนตระกูลเยวี่ยเ้าค่ะ”
“แล้วฮูหยินรองล่ะ”
“น่าจะอยู่ที่เรือนจิวเยว่เ้าค่ะ”
“ดี ข้าจะไปพบนาง”
หากจำไม่ผิดฮูหยินรองเป็บุตรีพ่อค้าใหญ่คงร่ำเรียนวิชาการคำนวณมาเยอะ อาจจะรู้จักสูตรคูณนี้ ไป๋อวี้จึงรีบพาตัวเองไปที่เรือนของฮูหยินรองที่เดิมทีร่างนี้นั้นไม่คิดจะเหยียบย่างไปใกล้แต่ตอนนี้นางไม่ได้สนใจอันใดมากสนเพียงแต่ว่าบุตรีพ่อค้าใหญ่จะต่อบทสูตรคูณของนางได้หรือไม่
“คะ..คารวะพี่รองเ้าค่ะ”
“ตามสบาย”
เมื่อไปถึงก็พบกับฮูหยินรองและไป๋เยว่น้องสาวของนางที่กำลังดื่มชาแกล้มขนมกันอย่างสำราญใจนอกจากแต่งสวยไปวัน ๆ แล้วก็มีเื่กินที่สตรีเหล่านี้ชมชอบแม้ไป๋อวี้จะแอบแช่งในใจว่าขอให้อ้วนเข้าสักวันด้วยความหมั่นไส้แต่ก็อดขันไม่ได้เมื่อเห็นท่าทีตื่นตระหนกของสองแม่ลูกที่เห็นนางมาเยือนที่เรือนของตน
“ข้ามาพบเ้า” นางเอ่ยกับฮูหยินรองทันทีไม่แม้แต่จะนั่งลงรับชา
“คุณหนูรองมีอันใดหรือเ้าคะ”ฮูหยินรองที่บัดนี้ลุกขึ้นยืนเพราะไม่กล้านั่งเมื่อไม่เห็นนางนั่งแม้ความจริงฮูหยินรองผู้นี้จะเกรงใจนางอยู่หลายส่วนแต่ก็เอ่ยถามด้วยท่าทีหยิ่งยโสเช่นปกติหลังจากเก็บอาการประหลาดใจได้เร็วว่าบุตรสาว
“ได้ยินว่าเ้าเป็บุตรีของพ่อค้าใหญ่เช่นนี้แล้วเ้าคูณเลขได้หรือไม่”
“ได้แน่นอน ทำไมหรือเ้า”
“ถ้าเช่นนั้นเ้ารู้จักสิ่งนี้หรือไม่”
“ห้าหนึ่งเป็ห้า ห้าสองเป็สิบ”
“...”
“ห้าสามเป็สิบห้า”
“...”
“สงสัยฮูหยินรองคงห่างหายจากการบวกลบเลขไปนานเช่นนั้นก็ทำบัญชีรายรับรายจ่ายของเรือนจิวเยว่มาให้ข้า ภายในวันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน”
ท่ามกลางสีหน้างุนงงของทุกคนในเรือนจิวเยว่ไป๋อวี้เดินกลับเรือนจิวอวี้ด้วยสีหน้าเรียบนิ่งและว่องไวเฉกเช่นตอนที่มา
“คุณหนูเ้าคะเมื่อครู่ที่คุณหนูถามฮูหยินรองคือสิ่งใดเ้าคะ”
“มันคือสูตรคูณ”
“แล้วมันเอาไว้ทำสิ่งใดเ้าคะ”
“เอาไว้คำนวณตัวเลข”
“ฮูหยินรองเกิดและโตมากับการค้าแต่ก็หาได้รู้จักสูตรคูณนี้ คุณหนูได้มาจากที่ใดเ้าคะ”
“จากจักรวาลอันไกลโพ้น”
“เอ๋ ? ”
“ช่างมันเถิด”
“เ้าค่ะ” สาวใช้หมาน้อยทำหน้าคล้ายหูลู่ลงแม้คุณหนูจะไม่หยิกตีแต่ก็คุยกับตนน้อยลงเสี่ยวซีนึกเศร้าในใจพลางบีบมือนวดให้คุณหนูของตนต่อหลังจากกลับมาจากเรือนจิวเยว่ของฮูหยินรอง
ไป๋อวี้ค่อนข้างมั่นใจว่าในภพนี้ไม่มีผู้รู้จักสูตรคูณที่นางท่องได้ก่อนจะเขียนชื่อตัวเองเป็เสียอีกและแน่ใจว่าในเมื่อนางท่องได้ไป๋ฮวาจะต้องท่องได้หากว่าข้ามภพมาจริง แต่นางก็ยังไม่มั่นใจได้ทั้งหมดอาจจะต้องทดลองกับผู้อื่นอีกสักคนเพื่อแน่ใจว่าสูตรคูณนี้สามารถท่องได้โดยคนทั่วไปของชาติภพนี้และต้องเป็คนที่ได้ร่ำเรียนมาสูงพอที่จะทดสอบกว่าไป๋ฮวาจะกลับมานางก็มีเวลาว่างเยอะพอที่จะหาคำตอบเื่สูตรคูณกับคนในภพนี้ได้
อ่าเป็คุณหนูรองของจวนขุนนางนี่ชีวิตดีจริง ๆ
--- จบตอน ---
E-Book >> https://joo.gl/vnW56T
สนใจรูปเล่มหรือพูดคุยกับนักเขียน
Facebook : หงเฟย 弘飛
Twitter : @hongfei_writer
#นางร้ายสายสวย #หงเฟยคนสวน
-------------
*ปิทาโกรัส คือ นักคณิตศาสตร์และนักปราชญ์ชาวกรีกโบราณ เเละเป็ที่รู้จักในนามเ้าของทฤษฎีบทปิทาโกรัสได้ชื่อว่าเป็ “บิดาแห่งตัวเลข” เป็บุคคลที่มีความสำคัญต่อคณิตศาสตร์เเละได้สร้างสรรค์ความคิดหลายอย่างให้กับปรัชญาและศาสนา
1K
