ตอนที่ 42 เริ่มต้นการกวาดล้างซอมบี้ 500,000 ตัว
หลินฟานกวาดตามองเหล่าทหารที่ยืนอยู่ จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
“ ใครไม่ต้องการสู้ก็ไม่ต้องไปสู้
“ ชีวิตเป็นของพวกนาย พวกนายสามารถเลือกได้ แต่หลังจากนี้เกิดอะไรขึ้นพวกนายจะมาบ่นและทวงถามความยุติธรรมอีกไม่ได้
“ ฉันรู้หลายคนในที่นี้ไม่ได้เต็มใจรับใช้ตระกูลหลิน เพราะอยู่ๆ ก็โดนเรียกตัว อยู่ๆ ก็เกิดวันโลกาวินาศพวกนายเลยเต็มใจต้องทำตามคำสั่งของฉัน ทำตามคำสั่งของตระกูลหลิน ฉันรู้ว่าพวกนายบางคนมีความคิดแบบนี้อยู่ แต่พวกนายต้องทำไปตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
“ แต่ถึงยังไงก็ตาม พวกนายก็จงเข้าใจว่าพวกนายไม่มีสิทธิ์มาสงสัยหรือปฏิเสธคำสั่งของฉัน ตอนนี้ตระกูลหลินกำลังต้องการกำลังรบจำนวนมาก ฉันจะไม่ยอมให้พวกนายออกจากกองทัพเด็ดขาด และถ้าใครพยายามก่อปัญหาขึ้น มันก็จะไม่มีความปรานี
“ เรื่องครั้งนี้มันผิดที่ฉันเองที่คำนวณผิดพลาด ฉันไม่คิดเลยว่าในมหาลัยหลินฮวาจะไม่มีรูเล็ตที่มีน้ำยาป้องกันเชื้อไวรัส
“ ซอมบี้ 500,000 ตัว ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เป็นเรื่องปกติที่พวกนายจะกลัว
“ เพราะงั้นพวกนายสามารถเลือกได้ แต่จงจำคำนี้เอาไว้ นี่คือวันโลกาวินาศ!! นี่คือยุคที่ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ!! พวกนายมีเวลา 1 นาที ในการตัดสินใจ ใครอยากสู้ก็อยู่ หากไม่อยากสู้ก็แยกตัวออกไป กองทัพจะมอบหน้าที่อื่นให้ “
พูดจบ หลินฟานก็กอดอกแล้วหลับตาลง
พวกทหารมองกันไปมา บางคนก็กำลังปรึกษากัน เมื่อครู่บางคนกลัวว่า หากไม่ยอมสู้หลินฟานอาจจะไล่ตัวเองออกจากกองทัพ จากนั้นก็ไล่ครอบครัวของพวกเขาออกจากค่ายตระกูลหลิน หรืออาจจะเลวร้ายถึงฆ่าทิ้งก็ได้ แต่พอได้ยินว่า พวกเขาจะไม่โดนไล่ออกจากการเป็นทหาร ทหารหลายคนก็รู้สึกดีขึ้นเยอะ
ไม่นานนัก ทหารก็เริ่มเดินแยกตัวออกไป
เมื่อมีคนที่หนึ่ง ก็มีคนที่สอง ก็มีคนที่สาม มีคนที่สี มีคนที่ห้า มีคนที่หก เดินตามออกไปเรื่อยๆ หลินฟานไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา เขาคิดเอาไว้แล้วว่าต้องมีคนที่ไม่ยอมไปสู้ในศึกนี้ แต่พวกนี้ก็ยังมีประโยชน์อยู่เพราะในจุดต่างๆ ของมหาลัยยังมีซอมบี้อยู่อีกนับหมื่นตัว
ให้พวกนี้ไปฆ่าซอมบี้รอบๆ เพื่อเก็บผลึก ในระหว่างที่กำลังทำการกวาดล้างซอมบี้ 500,000 ตัว อยู่ก็ได้
เมื่อผ่านไป 1 นาที ก็มีทหารเดินออกไปประมาณ 150 – 200 คน หลินฟานไม่ได้พูดอะไรต่อกับทหารเหล่านั้น เขาหันมองเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมามองพวกทหารที่เหลืออยู่
หลินฟานเริ่มพูดขึ้นว่า
“ หมดเวลาแล้ว! ทหารที่เลือกสู้ไปเตรียมอาวุธของพวกนายให้พร้อม พวกเราเริ่มต้นภารกิจใจอีก 10 นาที ฉันเข้าใจว่าต่อสู้ตอนกลางคืนจะทำให้มนุษย์แบบเราเสียเปรียบ แต่พวกเราไม่มีเวลาขนาดนั้น ระหว่างที่พวกเรากำลังพัก ซอมบี้ สัตว์กลายพันธุ์ พวกมันไม่ได้พักแบบพวกเรา
“ พวกมันยังคงพัฒนากันต่อไปเรื่อยๆ ทุกๆ นาที ทุกๆ วินาที พวกเรามนุษย์ก็ไม่ควรเสียเวลาอย่างเปล่าประโยชน์เช่นกัน
“ อีกอย่าง พวกนายไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเรื่องนอนหลับพักผ่อน เพราะตั้งแต่มนุษย์แบบเราได้ระบบมา พวกเราก็สามารถอดหลับอดนอนได้หลายวันติดต่อกัน ระบบชีวิตของพวกเรามันเปลี่ยนไปแล้ว แยกย้าย!! “
“ ครับ!!! “
เหล่าทหารตอบรับพร้อมกัน
ไม่นานภารกิจกวาดล้างก็เริ่มต้นขึ้น อันดับแรก หลินฟานได้เริ่มสั่งให้พวกทหารสร้างเส้นทางกันก่อน ระยะห่างระหว่างโดมจัดคอนเสิร์ตและโรงอาหารมีระยะห่างกันประมาณ 5 กิโลเมตร
หากต้องการกวาดล้างซอมบี้ 500,000 ตัว เส้นทางเชื่อมระหว่างแนวหน้าและแนวหลังเป็นเส้นทางที่จำเป็นมาก เพราะกองทัพตระกูลหลินต้องใช้เส้นทางนี้ไปอีกหลายวัน
“ เริ่มต้นเคลียร์เส้นทาง!! “
หลินฟานออกคำสั่ง
เมื่อได้ยินคำสั่งรถถังทั้ง 2 คัน ก็เริ่มเดินหน้าเต็มกำลังของพวกมัน
รถถังทั้ง 2 คัน เปรียบเหมือนทหารขี่ช้างที่แข็งแกร่งในสมัยโบราณ ต่อให้ไม่ใช้อาวุธพวกมันทั้ง 2 คัน ก็สามารถบดขยี้พวกซอมบี้ได้ง่ายๆ
ด้านหลังของรถถังทั้ง 2 ที่ทำหน้าที่เปิดทางก็คือ รถIFV แลรถฮัมวี่ รถหุ้มเกราะทั้ง 2 ชนิด ตามหลังรถถังแบบติดๆ เมื่อมีซอมบี้รอดจากการกวาดล้างของรถถัง รถหุ้มเกราะทั้ง 2 ชนิด ก็จะใช้ปืนที่ติดอยู่กับรถยิงพวกมันทันที ทำให้พวกมันไม่มีโอกาสรอดได้เลยสักตัว
ปัง!!!
ปัง!!!
ปัง!!!
กระบอกปืนจากรถหุ้มเกราะสาดกระสุนใส่พวกซอมบี้อย่างไม่ขาดสาย
ต้องรู้ก่อนว่า การกวาดล้างครั้งนี้รถถังที่เป็นตัวนำขบวนไม่ได้ใช้อาวุธของมันสักอย่าง ทั้งปืนใหญ่ และปืนกล ไม่งั้นไม่มีทางแน่นอนที่ซอมบี้จะหลุดมาถึงรถหุ้มเกราะด้านหลังของพวกมัน
“ เริ่มแผนสร้างเส้นทางได้ ให้พวกทหารเข้ามา “
หลินฟานออกคำสั่งกับจางหยางที่อยู่ข้างๆ
จางหยานยกวิทยุในมือของเขา จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
“ เข้ามากันได้ ทำตามแผนที่วางเอาไว้ ซ่า… “
“ รับทราบ!! ซ่า… “
ทหารจากวิทยุอีกด้านตอบรับคำสั่ง
ไม่นานหลังจากแผนเริ่มต้นขึ้น รถยนต์จำนวนมากก็วิ่งมาจากประตูทางเข้าหลักของมหาลัยหลินฮวา ซึ่งแต่ละคันก็มีทหารของตระกูลหลินขับอยู่
รถยนต์พวกนั้นคือหนึ่งในของที่จำเป็นในการสร้างเส้นทาง
หลินฟานวางแผนเอาไว้ว่า เขาจะเอารถยนต์จำนวนมากที่จอดไร้ค่าอยู่กลางถนนมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เขาจะเอาพวกมันมาทำหน้าที่เหมือนกำแพงป้องกันซอมบี้ จอดไว้ทั้งซ้ายและขวา และเว้นช่องตรงกลางเอาไว้เพื่อให้ทหารใช้เดินทางระหว่างโรงอาหารและโดมจัดงานคอนเสิร์ต
เหตุผลที่เขาเลือกใช้รถยนต์นะหรือ เรื่องนั้นมันก็แน่นอน
รถยนต์พวกนี้มันมีเยอะ แถมยังสามารถเคลื่อนย้ายได้ง่ายๆ แถมยังมีน้ำหนักมาก หากไม่โดนซอมบี้หลายๆ ตัวเบียดเข้าพร้อมๆ กัน มันก็คงไม่ขยับ
และเพื่อป้องกันเหตุการณ์ที่ซอมบี้อาจขยับรถยนต์ได้ หลินฟานก็วางแผนเอาไว้ว่า เข้าจะให้ทหารส่วนหนึ่งและรถฮัมวี่ส่วนหนึ่งสร้างแนวป้องกันเอาไว้ โดยทหารและรถฮัมวี่จะแทรกตัวอยู่ตามแถวของรถยนต์
เมื่อมีซอมบี้เข้ามาใกล้ๆ ทหารที่แทรกตัวอยู่ก็จะฆ่าพวกมันทันที เพียงเท่านี้ก็ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องเส้นทาง เท่านี้ทหารที่เหนื่อยจากการต่อสู้แนวหน้ากับซอมบี้ 500,000 ตัว พวกเขาก็จะสามารถกลับไปพักที่โรงอาหารได้อย่างสบายใจ ไม่จำเป็นต้องกลัวว่า พวกซอมบี้จะปรากฏตัวออกมาระหว่างทางหรือเปล่า
“ รายงานฐานบัญชาการ หน่วยรถถังมาถึงระยะ 1 กิโลเมตรก่อนถึงพื้นที่ภารกิจหลักแล้ว พวกเราและหน่วยรถหุ้มเกราะทั้ง 2 กำลังสร้างแนวป้องกันไม่ให้พวกซอมบี้เดินไปพื้นที่ด้านหลัง ขอคำสั่งต่อไปด้วยครับ!! ซ่า… “
วิทยุในมือของจางหยานดังขึ้น
จางหยานตอบทันทีว่า
“ รักษาตำแหน่งต่อไป ห้ามใช้ปืนเด็ดขาด หากพวกมันรอดช่องวางแนวป้องกันมาได้ ก็ให้หน่วยทหารระยะประชิดจัดการพวกมัน เราจะทำให้พวกซอมบี้ในโดมคอนเสิร์ตตื่นตัวเพราะเสียงปืนไม่ได้ ซ่า… “
“ รับทราบ!! ซ่า… “
ทหารตอบรับแล้วการสนทนาก็จบลงไป
หลินฟานที่ฟังสนทนาก็ไม่มีอะไรโต้แย้ง ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผนของเขา ด้วยการตั้งแนวป้องกันจากรถหุ้มเกราะ และมีพวกหน่วยประชิดค่อยตามเก็บพวกซอมบี้ที่หลุดจากแนวป้องกัน พวกซอมบี้มันจึงไม่มาทางหลุมมาที่เขตก่อสร้างเส้นทางได้
หลินฟานเริ่มออกคำสั่งต่อจางหยานว่า
“ รักษาความเร็วและแบบแผนแบบนี้ต่อไป เรื่องสร้างกำแพงป้องกันด้วยรถยนต์คงไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแล้ว ผมและผู้นำตระกูลเจียงจะไปบัญชาการรบในแนวหน้า เรื่องการสร้างเส้นทางและประสานงานเรื่องต่างๆ ฝากคุณด้วย “
“ ครับ “
จางหยานตอบรับ
จางหยานคิดว่าทุกอย่างเป็นแบบที่หลินฟานพูด ตอนนี้ไม่น่าจะมีอะไรที่เกินการควบคุมของเขาเกิดขึ้นแล้ว ถึงตอนนี้จะมีซอมบี้อยู่ในพื้นที่รอบๆ อยู่บ้าง แต่จางหยานก็คิดว่าพวกมันไม่เป็นปัญหาอะไรสำหรับเขา
พูดจบ หลินฟานและเจียงเป่าก็ขึ้นรถฮัมวี่และตรงไปยังแนวหน้าทันที
เมื่อหลินฟานมาถึงแนวหน้า ทุกอย่างก็ยังอยู่ในการควบคุมของกองทัพตระกูลหลิน ทุกอย่างยังเป็นไปตามที่หลินฟานคาดการณ์เอาไว้ ด้วยการจอดรถเป็นแนวป้องกันของพวกรถถัง รถIFV และรถฮัมวี่ มันมีซอมบี้ไม่มากที่หลุดแนวป้องกันมาได้
ส่วนพวกซอมบี้ที่สามารถหลุดแนวป้องกันมาได้ พวกมันก็จะโดนหน่วยทหารระยะประชิดที่มีอาวุธวิญญาณสังหารทันที พวกมันทำอะไรเหล่าทหารไม่ได้เลย ทหารในกองทัพตระกูลหลินตอนนี้ไม่มีคนที่กลัวซอมบี้อยู่อีกแล้ว
เหตุผลที่เป็นแบบนั้นก็เป็นเพราะว่า ระหว่างกวาดล้างซอมบี้รอบๆ โรงอาหารทหารต่างก็ได้รับประสบการณ์กันมามาก ครั้งแรกย่อมยากเสมอ แต่พอครั้งที่สอง ครั้งที่สาม ครั้งที่สี่ มันก็ไม่ยากอีกต่อไป พวกซอมบี้ระดับ 1 กดดันทหารส่วนมากไม่ได้แล้ว
ส่วนอีกเหตุผลหลักๆ ที่ไม่มีทหารกลัวซอมบี้ก็เป็นเพราะว่า หลินฟานตัดพวกทหารที่จิตใจอ่อนแอออกไป
พวกที่เหลืออยู่ในกองทัพมีเพียงคนที่พร้อมจะตายในสนามรบ และพอไม่มีพวกกลัวตายในสนามรบสิ่งนี้จึงทำให้พวกทหารทำงานกันง่ายขึ้น ทหารด้านหน้าหลินฟานตอนนี้ไม่ควรใช้คำว่าไม่กลัวซอมบี้ แต่ควรใช้คำว่า พวกนั้นกำลังแย้งกันฆ่าซอมบี้ถึงจะถูก
สิ่งนี้ทำให้หลินฟานพอใจมาก นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการ
มองดูพวกทหารได้สักพัก หลินฟานก็เดินลงจากรถฮัมวี่จากนั้นก็หยิบกล้องมองกลางคืนออกมา และยกกล้องขึ้นมองไปทางพวกซอมบี้ที่อยู่ทางโดมจัดงานคอนเสิร์ตด้วยใบหน้าจริงจัง
‘ …ชักเป็นปัญหาแล้วสิ! ‘
หลินฟานคิดในใจ หลังจากมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นด้านหน้าโดมจัดงานคอนเสิร์ต