ยามเมื่อหิมะโปรยปราย

    ห้วงฝัน เซียวหยาง

    เมื่อร่างของท่านพ่อจางหายไป ฉันกลับยืนอยู่ในความมืดอันลึกล้ำ ทิ้งฉันไว้ท่ามกลางความโดดเดี่ยวและเสียงสะท้อนของคำพูดของท่านพ่อ ซึ่งยังคงก้องในหัวใจฉันอย่างเจ็บปวดเสียงนั้นบอกฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าฉันยังไม่พอ ยังอ่อนแอเกินไปยังไม่คู่ควรกับความหวังที่ท่านพ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ