วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต
ตอนที่ 24: สะพานกระจกมรณะและเงาสะท้อนที่ตื่นขึ้น
เส้นทางสู่ใจกลางสภาหมอศากยะทอดผ่านหุบเหวลึกที่ไม่มีวันสิ้นสุด มีเพียงสะพานกระจกใสแจ๋วที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศเป็ทางผ่านเพียงเส้นเดียว นนท์ก้าวเท้าเหยียบลงบนสะพาน กระจกนั้นใสจนมองเห็นความว่างเปล่าเบื้องล่าง แต่สิ่งที่ทำให้นนท์หยุดชะงักไม่ใช่ความกลัวความสูง หากแต่เป็ 'เงา' ของตัวเขาเองที่ปรากฏขึ้นบนพื้นกระจก แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นมายืนเผชิญหน้ากับเขา!
เงานั้นไม่ได้เป็เพียงเงาสะท้อน แต่มันคือร่างที่จำลองความสามารถทุกอย่างของนนท์มาอย่างครบถ้วน!
"ยินดีด้วย นนท์... เ้าเดินทางมาไกลเกินคาด แต่ในด่านนี้ เ้าจะต้องพบกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุด... นั่นคือตัวเ้าเอง"
ชายชราในชุดคลุมสีเงินสลักเลข "๓" ที่หน้าอกปรากฏตัวขึ้นที่ปลายสะพาน เขาถือกระจกโบราณบานหนึ่งในมือ ั์ตาของเขาเต็มไปด้วยความเ็าดุจน้ำแข็ง
หมอพิฆาตลำดับที่ 3: "วิชา 'พิษจิตสะท้อน' ของฉัน ไม่ใช่แค่สร้างเงา แต่มันจะดึงเอา 'ด้านมืด' ในจิตใจของแกออกมาให้เป็ตัวตนจริง! ทุกครั้งที่แกโจมตี มันจะแข็งแกร่งขึ้นตามสัญชาตญาณแก! แกไม่มีวันชนะตัวเองได้หรอก!"
ร่างเงาของนนท์พุ่งเข้าหาต้นฉบับด้วยความเร็วที่เหนือชั้น! หมัดสีทองปะทะหมัดสีทองจนเกิดแรงอัดอากาศมหาศาล!
นนท์ถูกแรงกระแทกกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว! เขาเริ่มหอบหายใจเล็กน้อย ร่างเงานั้นไม่เพียงแต่มีทักษะเหมือนเขา แต่มันยังไร้ความเ็ปและไร้ความลังเล!
นนท์คิดในใจ: *การต่อสู้กับตัวเอง... ยิ่งฉันใช้ปราณัฟ้ามากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งคัดลอกไปใช้ได้สมบูรณ์แบบมากขึ้นเท่านั้น นี่คือกับดักที่สมบูรณ์แบบ*
ร่างเงาพุ่งเข้ามาซ้ำด้วยท่า 'ฝ่ามือัผกผัน' นนท์จำต้องใช้ปราณป้องกันอย่างสุดกำลัง แรงสั่นะเืทำเอาสะพานกระจกเริ่มร้าว!
หมอพิฆาตลำดับที่ 3 หัวเราะชอบใจ: "ยอมแพ้เสียเถิด! ด้านมืดของแกที่ถูกสะท้อนออกมานั้น แข็งแกร่งกว่าแกที่คอยเหนี่ยวรั้งตัวเองไว้ด้วยความเมตตา!"
นนท์ยืนนิ่งท่ามกลางวิกฤต สายตาจ้องมองร่างเงาที่กำลังรวบรวมปราณัฟ้าเพื่อปิดฉากเขา! นนท์หลับตาลง ไม่ใช่เพื่อยอมแพ้ แต่เพื่อ 'ัั'
นนท์คิดในใจ: *ด้านมืดงั้นหรือ? ไม่... นี่ไม่ใช่ด้านมืด แต่มันคือพลังที่ฉันปฏิเสธที่จะใช้ เพราะฉันกลัวว่าถ้าใช้ไป ฉันจะกลายเป็คนแบบเดียวกับพวกแก... สภาหมอศากยะ!*
นนท์ลืมตาขึ้น! ั์ตาสีทองของเขาทอประกายสีดำมืดมิดชั่วขณะ เขาไม่ได้ใช้ปราณัฟ้าป้องกัน แต่นนท์กางแขนออก เปิดรับการโจมตีจากร่างเงาให้พุ่งเข้าใส่ร่างตนเองตรงๆ!
ตูมมม!
ร่างเงาซัดฝ่ามือเข้าที่หน้าอกของนนท์เต็มแรง! ทว่า สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความพ่ายแพ้ นนท์คว้าข้อมือของร่างเงาไว้แน่น!
นนท์: "ขอบใจนะ... ที่ช่วยเตือนสติฉัน พลังของฉันไม่ได้มีไว้แค่รักษา แต่มีไว้เพื่อกวาดล้าง... และในเมื่อแกคือเงาของฉัน แกก็ต้องเข้าใจวิถีที่แท้จริงของ 'วิชาผกผัน'!"
นนท์ไม่ได้ใช้ปราณัฟ้าเข้าปะทะ แต่เขากระตุ้นพลังจาก 'ไขกระดูกัดำ' ที่เขาปลดล็อกได้จากหอคอยทมิฬ! พลังงานสีดำมืดมิดหลอมรวมกับแสงสีทอง เกิดเป็ 'ปราณักึ่งเทพกึ่งอสูร'!
เงานั้นเริ่มสั่นสะท้าน มันพยายามขัดขืนแต่ทำไม่ได้ เพราะมันคือเงาที่สะท้อนมาจากตัวนนท์! นนท์ดึงพลังทั้งหมดที่เงานั้นคัดลอกไป กลับคืนสู่ร่างตัวเองผ่านทางข้อมือที่เขากำไว้แน่น!
ร่างเงาสลายตัวกลายเป็ไอสีดำพุ่งเข้าสู่ร่างของนนท์ หมอพิฆาตลำดับที่ 3 ที่ถือกระจกอยู่ถึงกับกระอักเืออกมา! กระจกในมือของเขาแตกละเอียดไม่มีชิ้นดี!
ข้อความสีทองสว่างวาบขึ้นในความคิดของนนท์:
‘ดูดซับพลังจิตสะท้อนสำเร็จ: เพิ่มอายุขัยขึ้น 12 ปี!’
‘ปลดล็อกทักษะ: ร่างแยกเงาผกผัน (สร้างร่างเงาที่แข็งแกร่งเท่าร่างจริง)!’
‘อายุขัยรวมปัจจุบัน: 138 ปี 3 เดือน’
นนท์เดินข้ามสะพานที่บัดนี้แตกร้าวไปจนถึงตัวหมอพิฆาตลำดับที่ 3 เขาใช้เพียงปลายนิ้วกดลงที่จุดชีพจรของชายชรา
นนท์: "กระจกของแกแตกแล้ว... และเส้นทางของพวกแก ก็ถึงคราวพังทลายเช่นกัน"
นนท์ก้าวเดินต่อไปสู่ปราสาทชั้นในสุด... เบื้องหน้าเขาคือทางเข้าสู่บัลลังก์ของสภาหมอศากยะ ที่ซึ่ง 'หัวหน้าสภา' รอคอยอยู่!