แม่และเด็กชายโรคดาวน์ซินโดรมเล่นว่าวอยู่ที่บ้านชนบท ว่าวเกิดลมพัดเอียงคอไปมา แม่เลยล็อคคอเด็กชายเอาไข่ไก่มาตอกหัวเด็กชายให้แตกและน้ำเยิ้มบนหัว เด็กชายหัวเราะเพราะสนุกสนาน ไข่สีเหลืองๆไหลอาบเส้นผมให้วิตามินดีแก่ธาตุเหล็ก
จู่ๆเด็กขายก็เอาเหล็กน้ำหนักสิบตันผลักใส่แม่ เพื่อวิ่งไปชนกำแพงอิฐของบ้านและเคลื่อนตัวออก ชนและเคลื่อนตัวออกมีเอฟเฟคเป็เสียงบิดมอเตอร์ไซค์ บรืน บรืน เด็กชายหยุดในท่ายืนลิ้นห้อยเพราะเหนื่อยหอบและอยากกินกอนหินสักก้อนเลยขุดหลุมดินฝังตัวเองเหลือแขนโผล่มาชูนิ้วสองนิ้วว่าสู้ตาย
แม่ของเด็กชายขุดดินตรงนั้นเพื่อยกลูกชายตัวเองมาแกว่งไปซ้ายขวา พยายามจะโยนก็ไม่ได้โยน
สองแม่ลูกเดินทางมายังตัวเมือง มาพบกับหัวดับเพลิงของเมืองโผล่ออกมาจากธรณี หัวฉีดน้ำดับเพลิงมันตอบว่า สวัสดี แม่และลูกต่างพากันพยักหน้าขึ้นๆลงๆเดินเข้าไปในร้านขายของชำรุด
เซ๊ยนเป็ผู้ช่วยเ้าของร้านได้ยินอยู่ข้างเคาน์เตอร์แปรงฟันด้วยน้ำยาขัดหม้อจนฟันสกปรก เอาน้ำมากรั้วคอและปล่อยตดออกมาดังปิ๊ด ทำให้แม่นึกออกว่าจะมาซื้อเค้กปอนด์และเนยสดเหลว จึงหยิบของไปโดยไม่จ่ายเงิน เซ๊ยนเลยตกงานและแอบไปเห็นแม่เดินจูงมือลูก ลูกขอแม่หยิบเค้กปอนด์และเนยสดเหลวดันเกิดสะดุดกับตอไม้ที่ไม่รู้ใครมาวางไว้ข้างถนน เค้กปอนด์และเนยสดกระเด็นไปกระทบหน้าจราจร จราจรถอดแว่นกันแดดออกมาทพตาขาวขุ่นพยายามจะย่องเข้าไปตบหัวแม่และลูกแต่พลาดไถลไปเจอหัวฉีดน้ำดับเพลิง แล้ว
แล้วจราจรรู้สึกว่าเขาไม่ต้องพยักหน้าขึ้นๆลงๆอีกต่อไป
จราจรหมุนหน้าหันมาที่แม่ลูก แล้วชี้ไปที่ถุง "กินเค้กปอนด์และเนยเหลวช่วยให้หลุดจากคำสาปได้"
ปูเจ๊กเทียนฟังแล้วสะดุ้งงุนงงว่ามีสิ่งที่ช่วยทำให้หายจากคำสาปเลยขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์และบิดคันเร่ง บรืน บรืน ออกไปจากบริเวณเมือง
1K
