ณ คฤหาสน์ตระกูลเฉิง
“คุณแม่!! ทำไมผู้ชายคนนั้นเป็จงหลี่หยางไปได้ นังหนิงฮวามันสวยขึ้นมีชีวิตดีขึ้นขนาดนั้นยังไม่พอ ยังมีตระกูลจงหนุนหลังแบบนี้เราก็แย่สิคะ” หนิงอ้ายเอ่ยกับผู้เป็แม่อย่างหงุดหงิด
“แม่บอกลูกแล้ว ว่าให้ตรวจสอบดูก่อนว่าผู้ชายคนนั้นเป็ใคร เผื่อมีอะไรที่เรายังไม่รู้ แต่ลูกก็ไม่ยอมฟัง” หญิงวัยกลางคนดุลูกสาวของตน
“ก็ใครจะไปคิดว่าคุณชายตระกูลใหญ่แบบนั้น จะมีเวลาว่างไปเดินตามยัยหนิงฮวาต้อย ๆ แบบนั้นล่ะคะ ช่างมันเถอะ ถ้ามันฟ้องร้องแค่คนที่แสดงความคิดเห็นแย่ ๆ กับสำนักข่าวโง่ ๆ นั่น เราก็ไม่ต้องกังวลไป เพราะพวกมันไม่กล้าซัดทอดมาที่เราหรอกค่ะ” เธอกล่าวอย่างไร้สำนึก
“อย่าทำเป็ได้ใจไปยัยเด็กคนนี้ ระวังจะโดนมันเอาคืนเข้าสักวัน ถึงพ่อเราจะมีเงิน แต่ลูกอย่าลืมว่านังหนิงฮวามีตระกูลจงหนุนหลังอยู่เชียวนะ ทำอะไรก็คิดก่อนบ้าง” ฉินลู่หลินสอนลูกสาวของตน
“หนูเข้าใจแล้วค่ะ คุณแม่ไม่ต้องกังวล ถึงยังไงคุณพ่อก็รักและเชื่อหนูทุกอย่างอยู่แล้ว ถ้านังหนิงฮวาจะเอาเื่หนู ก็ต้องไว้หน้าคุณพ่ออยู่เหมือนกัน” หนิงอ้ายเอ่ยอย่างไม่สำนึก
เธอหารู้ไม่ว่าหนิงฮวาไม่ได้ให้ค่าพวกเธอเลยสักนิด
หลังจากข่าวเช้าครึกโครมผ่านไปแล้ว ตอนบ่ายกลับมาเื่น่าใเกิดขึ้นอีกครั้ง
“เปิดหลักฐานการปล่อยข่าวปลอมของคุณหนูไฮโซคนใหม่ของตระกูล ฉ ที่เพิ่งจะแย่งคู่หมั้นของพี่สาวตัวเองมาหมาด ๆ ทั้งยังปล่อยข่าวปลอมทำร้ายอดีตพี่สาวที่ถูกตัดออกจากตระกูลอย่างไม่สะทกสะท้าน คาดว่าคงไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอทำแบบนี้” นักข่าวแนบรูปภาพ
คุณหนูตัวกลม แสดงความคิดเห็น
# เอ๊ะ คุณหนูตระกูล ฉ นี่ ที่ว่าจูงมือกับแม่เข้าบ้านใหญ่ปุ๊บ ก็เขี่ยลูกสาวของเมียเก่าออกจากตระกูลไปเลยนั่นรึเปล่า แค่คิดก็รังเกียจแล้ว
ฉันคนรวย แสดงความคิดเห็น
# อ้าว ๆ ฉันว่าแล้วเชียว นังลูกเมียน้อยนี่ต้องทำเื่แย่ ๆ กับนางฟ้าของฉันไว้เยอะแน่ ๆ ตระกูลนี้เป็อะไรกันไปหมด ฉันควรบอกพ่อให้เลิกทำธุรกิจกับตระกูลนี้ดีไหมนะ
คนข้าง ๆ แสดงความคิดเห็น
# ฉันเห็นด้วยกับพี่ชาย้า ครอบครัวนี้ไม่มีดีสักคน สงสารนางฟ้าที่ก่อนหน้านี้เธอต้องอยู่กับครอบครัวแบบนี้
ไฮโซตัวจริง แสดงความคิดเห็น
# พี่ชายฉันคนรวยใจเย็น ๆ ก่อนนะ ผมรู้มาว่าในบริษัทนั้นมีหุ้นส่วนของนางฟ้าอยู่ตั้ง 35% ซึ่งเธอเป็ผู้ถือหุ้นใหญ่ของที่นั่นเลยล่ะ เพราะงั้นแก้แค้นแบบอื่นเถอะ เดี๋ยวนางฟ้าจะเดือดร้อน
ฉันกำลังไป แสดงความคิดเห็น
# เธอเป็ถึงผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทที่พ่อตัวเองบริหารอยู่ น่าตลกชะมัด นายท่านตระกูล ฉ จงทำงานรับใช้นางฟ้าของผมดี ๆ ล่ะ คุณเป็ถึงลูกจ้างของลูกสาวตัวเองเลยนะ ฮ่า ๆ
.
.
.
. . . 113,657 ความคิดเห็น
ข่าวฉาวที่ไม่จำเป็ต้องเอ่ยชื่อเต็มทุกคน บนโลกออนไลน์ก็รู้ว่าคือใคร อีกทั้งข่าวฉาวครั้งนี้ ยังลามไปถึงเื่ของบริษัทของเฉิงเจี๋ยอีกด้วย
ณ คฤหาสน์ตระกูลเฉิง
“หนิงอ้าย นี่ลูกทำบ้าอะไรของลูก ทำไมมีข่าวฉาวออกมาใหญ่โตแบบนั้น” นายท่านเฉิงตะคอกถามลูกสาวอย่างหงุดหงิด หลังจากเห็นผู้คนในอินเทอร์เน็ตพากันด่าทอประชดประชันครอบครัวเขาอย่างไม่ไว้หน้า
“คุณพ่อคะ เื่นี้ต้องเป็คนตระกูลจงแน่เลยค่ะที่ทำแบบนี้ พวกนั้นมันเกลียดลูก คุณพ่อต้องจัดการเื่นี้ให้ลูกนะคะ” หนิงอ้ายตีมึนสร้างเื่เท็จโน้มน้าวผู้เป็พ่อ
“หลักฐานทนโท่ขนาดนั้น ลูกยังจะใส่ร้ายคนอื่นอีกเหรอ งั้นเื่ก่อนหน้านี้ของหนิงฮวา ก็เป็ฝีมือลูกด้วยสินะ” เขาถามหนิงอ้ายด้วยสีหน้าผิดหวังที่เธอก่อเื่แล้วยังไม่สำนึกอยู่อีก
“ลูกไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น ทำไมพ่อต้องว่าลูกแบบนี้ด้วย ลูกเกลียดคุณพ่อที่สุด” หญิงสาวตอบพ่ออย่างลนลาน แล้วพูดเปลี่ยนเื่ก่อนรีบเดินจากไป
เฉิงเจี๋ยมองตามลูกสาวที่ตนรักมากไปด้วยสายตาผิดหวัง เขาเป็คนที่รู้เื่ทุกอย่างช้าไปทุกครั้งเลยสินะ ทั้งเื่ฉินลู่หลินแอบวางยาภรรยาหลวงของตน ทั้งเื่หนิงอ้ายใส่ร้ายหนิงฮวาต่าง ๆ นานา
แต่ก็ผิดที่เขาเองที่ไม่ได้รักสองแม่ลูกนั่น ฉินลู่หลินกับหนิงอ้าย จึงทำเื่เลวร้ายกับพวกเธอได้อย่างตามใจ เื่ทั้งหมดเป็ความผิดของเขาเอง
ชายวัยกลางคนทรุดตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง เมื่อคิดถึงเื่ ต่าง ๆ ที่ผ่านมา
หนิงฮวาไม่ได้สนใจว่าหลังจากหลี่หยางปล่อยข่าวน้องสาวสุดที่รักของเธอแล้วเธอจะเป็อย่างไรต่อไป ร่างบางกำลังนั่งอ่านข้อมูลบ้านแต่ละหลัง ที่หานเฟิงและพ่อบ้านหาข้อมูลมาให้อย่างสบายใจ
บ้านแต่ละหลังไม่ควรเรียกว่าบ้านเลยสักนิด ทุกหลังเล็กกว่าคฤหาสน์หลังนี้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทำเอาเธอกลุ้มใจกับพวกเขาจริง ๆ แต่เธอสะดุดตาบ้านหลังหนึ่ง ที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก ตั้งอยู่บนตีนเขาโดยด้านหลังเขาเป็หน้าผาสูงไม่มีทางไปต่อ ทำให้ไม่มีคนเข้าไปทำประโยชน์กับที่แห่งนี้ คฤหาสน์หลังนี้เล็กที่สุดในบรรดาบ้านที่เธอดู ๆ มาและหญิงสาวก็สนใจที่แห่งนี้เป็พิเศษ
“คุณลุงคะ ทำไมคุณลุงถึงเลือกบ้านหลังนี้มาให้หลานดูเหรอคะ มันดูเล็กกว่าหลังอื่นที่หลานดูมาเลย จะดีก็แต่ติดกับูเาด้านหลัง และพื้นที่โดยรอบกว้างขวางกว่าที่อื่น ๆ ” หญิงสาวถามลุงของตน
“อ้อ บ้านหลังนี้เป็บ้านที่เพื่อนของลุงสร้างไว้ ว่าจะเอาไว้พักผ่อน แต่ก็ไม่ได้ไปใช้สักที เขาเลยเสียดายถ้าปล่อยทิ้งไว้ ลุงเลยเอามาให้หลานเลือกด้วยน่ะ” จงเจียวโจวเอ่ยพร้อมสายตาหลุกหลิก
“เพื่อนของคุณลุงนี่ ใช่คนที่เขาให้ลุงหวางมาคอยดูแลคุณลุงรึเปล่าคะ” เธอเอ่ยอย่างรู้ทัน เธอคิดว่าลุงของเธอ้าให้เลือกบ้านหลังนี้แน่ ๆ
“ฮ่า ๆ ๆ หลานใครฉลาดจริงเชียว ใช่แล้วล่ะ ถ้าหลานชอบบ้าน หลังนี้ ลุงก็เบาใจที่จะให้หลานไปอยู่ที่นั่นนะ เพราะไม่ไกลจากที่นี่มากนัก อีกทั้งยังใกล้กับบ้านเพื่อนลุงอีกด้วย เผื่อหลานมีเื่เร่งด่วน ก็สามารถขอความช่วยเหลือจากเพื่อนลุงได้เลย” ผู้เป็ลุงเอ่ยอธิบายหลานสาว
“ตกลงหลานเอาหลังนี้ค่ะ แต่หลานอยากได้ที่บนูเาที่ติดกับหลังบ้านทั้งหมดด้วย คุณลุงพอจะช่วยหลานได้ไหมคะ” ร่างบางเอ่ยออดอ้อนเพราะเธอชอบบ้านหลังนี้มากเช่นกัน
“ได้สิ เดี๋ยวลุงลองถามเพื่อนดูว่าเขาพอจะช่วยได้ไหม เพราะบนเขามันเป็ส่วนที่ทางการดูแลอยู่น่ะ แต่เขาลูกนี้ไม่สามารถทำประโยชน์อะไรได้เท่าไหร่ น่าจะไม่ยาก” จงเจียวโจวรีบตกปากรับคำหลานสาว
“ขอบคุณค่ะคุณลุง เป็คุณลุงที่ดีกับหลานที่สุด” หญิงสาวเอ่ยเอาใจผู้เป็ลุง
“หลานรอรับโฉนดอยู่ที่บ้านได้เลย เื่อื่นลุงจัดการเอง งั้นลุงขึ้นไปทำงานต่อแล้วนะ หลานก็อย่านอนดึกล่ะ”
“รับทราบค่ะคุณลุง คุณลุงก็อย่าทำงานจนลืมพักผ่อนนะคะ” เธอกล่าวตามหลังผู้เป็ลุง
หลังจากผู้เป็เ้าของบ้านเดินจากไป หญิงสาวก็ยังนั่งอยู่ที่เดิม แต่กลับมีหวางจิ้งที่ยังไม่จากไปไหน ยังยืนอยู่ข้าง ๆ เหมือนมีเื่้าพูด
“ลุงหวางมีอะไรรึเปล่าคะ เห็นจ้องหน้าฉันมาสักพักแล้ว” หนิงฮวาเอ่ยถามออกไปเมื่อเห็นท่าทางนั้นของหวางจิ้ง
“เมื่อเช้านี้ . . เป็การเลื่อนระดับขั้นไปขั้นสูงใช่ไหมครับ” เขาถามอย่างตื่นเต้นปนกับความอยากรู้
“อืม…ขั้น 6 นี่ถือว่าสูงหรือเปล่าคะ” หญิงสาวเอ่ยเย้าแทนคำตอบ
“ขะ ขั้น 6!!!” เขากล่าวทวนอย่างใ เพราะมากสุดที่เขาเคยเจอคือระดับ 4 ส่วนอีกคนที่เป็นายพลของกองทัพที่เพิ่งเลื่อนพลังไประดับ 5 ซึ่งเขาก็ยังไม่เคยเจอตัว แต่คุณหนูของเขากลับอยู่ในระดับสูงกว่าคนพวกนั้น
“ยังต้องจัดการกับพลังปราณในร่างอีกสักวันสองวันเลยค่ะกว่าพลังจะคงที่” เธออธิบายให้หวางจิ้งฟังอย่างใจเย็น
“ยินดีด้วยนะครับคุณหนู” ชายชรากล่าวและโค้งหัวให้เธอ
“มันเพิ่งเริ่มต้นค่ะ ถ้าอะไรเข้าที่เข้าทางแล้วฉันมีเื่จะรบกวนลุงหวางอีกทีนะคะ” เธอเกริ่นไว้ล่วงหน้า เพราะเขาเป็ผู้ฝึกปราณคนเดียวที่อยู่ใกล้เธอ ต่อไปเธออาจจะต้องมีเื่ให้เขาช่วยเหลือไม่มากก็น้อย
“ได้ครับ คุณหนูบอกผมได้ทุกเมื่อที่้าเลยครับ” เขาตอบอย่างกระตือรือร้นที่จะมีโอกาสให้ช่วยผู้ฝึกปราณขั้นสูง
“คุณลุงก็เลื่อนไประดับ 4 ได้แล้วค่ะ ฉันมองเห็นนะคะว่าอีกนิดเดียวจะสำเร็จแล้ว” หนิงฮวาเอ่ยกับหวางจิ้งยิ้ม ๆ
“ผมต้องรอวันหยุดก่อนน่ะครับ เพราะถ้าเลื่อนแล้ว คงต้องควบคุมพลังปราณหลายวันกว่าพลังคงที่”
หญิงสาวคิดตามแล้วพยักหน้าตอบรับ
“งั้นฉันไปพักผ่อนก่อนนะคะ ลุงก็ไปพักเถอะค่ะ ที่นี่ไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงหรอก เพราะฉันลงอักขระคุ้มกันคฤหาสน์หลังนี้เอาไว้หมดแล้ว ไม่มีคนนอกเข้ามาได้แน่นอน” เธอเอ่ยกับชายชราตรงหน้าแล้วลุกเดินจากไป
หลังจากเธอกลับขึ้นไปยังห้องนอนของตนแล้ว หญิงสาวก็เริ่มสำรวจพลังปราณของตนอีกครั้ง และเริ่มรวบรวมพลังิญญาอย่างช้า ๆ เพื่อเพิ่มความเสถียรให้พลังปราณในร่างแล้ว
ในขณะนั้นเอง ที่หญิงสาวค้นพบเื่อัศจรรย์ที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับตนอีกแล้ว
‘เพราะหลังจากที่ล่องลอยเป็ิญญาโง่ ๆ มาหลายปี นางก็เลิกคิดเื่อัศจรรย์ในโลกก่อนของตนไปหมดสิ้นแล้วล่ะนะ’
*เื่อัศจรรย์อะไรที่เกิดขึ้นกับยัยน้องกันนะ
╏ : ◉ ∧ ◉ : ╏
#แสดงความคิดเห็นพูดคุยกันเข้ามาได้นะคะ
ʕ•ᴥ•ʔ
4K
![师兄 ศิษย์พี่... ท่านงามเกินไปแล้ว [แต่งจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618408943_65406544.webp)
