ล้ำเส้นที่ 8
|
(รู้ความจริง) NC
เธอหาคำตอบไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพันไทม์ทำแบบนี้ทำไม เขามีผู้หญิงที่ชอบอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไม..เขาถึงจูบเธอ ทำไมถึงกำลังจะปลดเปลื้องเสื้อผ้ากับความเ็ปในอดีตของเธอให้หลุดออกไป ทำไมกัน..
“อึ่ก.. พ..พี่ไทม์คะ ต..ตรงนั้น เฮือก!!”
ปลายดาวที่พยายามกลั้นเสียงครางในลำคอสะดุ้งสุดตัวเมื่อปลายลิ้นร้อนกำลังตวัดไปมาอยู่บนยอดรักขาว มือหนาใหญ่นั้นบีบเคล้นสองเต้าอย่างทะนุถนอมให้มากที่สุด เขาทำทุกอย่างด้วยความเร่าร้อน แต่ความเร่าร้อนนี้มันก็แฝงไปด้วยความอ่อนโยน
“ยายเธอเข้าห้องไปแล้วล่ะ” ใบหน้าที่จ่ออยู่บนเนินอกเงยขึ้นมาสบสายตา
“ห้องนี้มันเก็บเสียงไหม”
“เอ่อคือ ก..เก็บมั้งคะ หนูก็ไม่รู้”
“ก็ร้องออกมาดังๆสิ พรุ่งนี้จะได้รู้ไปเลยว่ามันเก็บเสียงหรือเปล่า”
คนที่เปรยยิ้มมุมปากเอ่ยบอกเธอด้วยเสียงแหบพร่า ทั้งแววตาและใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาเซ็กซี่เหลือเกิน พันไทม์เล้าโลมเธอแทบทุกจุด ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกจนหมด เผยให้เห็นถึงร่างกายอันขาวจั๊วะเปลือยเปล่าที่นอนตัวสั่นอยู่บนเตียง
“หึ.. น่ารักจัง”
พันไทม์เผลอเอ่ยความคิดในหัวออกมาเสียงเบา เขากัดริมฝีปากตัวเองก่อนจะก้มลงไปมอบจูบอันแสนดูดดื่มให้เธออีกครั้ง
จุ๊บ..
ปลายดาวหลับตาปี๋ในภวังค์ที่เธอเองก็ไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น เธอยิ่งหน้าร้อนผ่าวมากขึ้นไปอีกเมื่อมือทั้งสองของเธอลูบไล้ไปบนแผงอกแกร่ง เลื่อนไปตรงท่อนลำแขนที่มีแต่กล้ามเป็มัดๆ
“เฮือก! อึ่ก!! อ๊าาาาา”
เธอร้องครางออกมาทันทีที่นิ้วมือหนานั้นสอดแทรกเข้ามายังจุดสงวนที่มีน้ำรักไหลเยิ้มออกมาไม่ยอมหยุด พันไทม์ถึงกับลอบยิ้มออกมาในทันทีเมื่อเห็นท่าทางบิดเร้าไปมาอย่างเสียวซ่าน มันทั้งตอดรัดและคับแน่นจนตัวเขาเองแทบทนไม่ไหว
เขาเร่งจังหวะนิ้วมือของตัวเองอยู่สักพักก่อนจะใช้มืออีกข้างเอื้อมไปหยิบกล่องสี่เหลี่ยมในถุงอุปกรณ์ทำแผลออกมา ก่อนหน้านี้เขาโทรไปหาเพื่อนรักอีกครั้งเพื่อวานซื้อของที่จำเป็ไม่แพ้กัน
‘ไอเคน มึงผ่านเซเว่นใช่ไหม แวะซื้อถุงยางให้กูหน่อย’
เขาจัดการสอดใส่มันอย่างช่ำชองลงบนท่อนล่างที่แข็งจนรอการปลดปล่อย ก่อนที่สองมือหนาจะทำการแหวกขาขาวให้แยกออกจากกัน ลำตัวหนาที่มีกล้ามเป็มัดโน้มลงไปพรมจูบทั่วซอกคอและใบหน้าของเธอ
“ฉันใส่แล้วนะ”
“อ่ะอึ่ก.. ย..อย่าเพิ่งได้ไหมคะพี่ไทม์ น..หนู..”
“ฉันหยุดไม่ได้แล้ว เธอก็รู้นี่”
“จ..เจ็บค่ะ อึ่ก!”
ทันทีที่เบื้องล่างถูกของแข็งใหญ่สอดใส่เข้ามายังด้านใน คนที่เกร็งจนเบี่ยงหน้าหนีออกไปอีกทาง ปลายดาวเม้มริมฝีปากตัวเองแน่นพลางร้องครางเสียงหลงออกมาในทันที สองมือของเธอเผลอจิกลงบนแขนล่ำโดยที่ไม่รู้ตัว
“อื้มมมมม.. โคตรแน่นเลย” เขาสบถออกมาเบาๆโดยที่พยายามดันเบื้องล่างเข้าไปอย่างระมัดระวัง
ใบหน้าหล่อเลื่อนลงมาบนเนินอกก่อนจะหยอกเย้ามันอีกครั้งโดยที่ยังรักษาจังหวะข้างล่างไว้อยู่ ร่างบางที่ถูกกระแทกกระทั้นยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้แน่น ดวงตากลมโตของเธอมีหยาดน้ำใสๆไหลรินออกมาโดยไม่รู้ตัว ด้วยความเ็ปในครั้งแรก มันจึงทำให้เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย
“พ..พี่ไทม์คะ”
“หื้ม”
หรือการที่เธอยอม..มันหมายความว่าเธอกำลังจะสารภาพสิ่งที่เก็บซ่อนอยู่ภายในใจ
“หนูชอบพี่นะคะ”
หลายวันต่อมา..
คณะศิลปศาสตร์ เอกธุรกิจการท่องเที่ยว
“ปลายดาวมันไม่มาเรียนหลายวันละ สงสัยว่าฝีมือตบของแกนี่หนักเหมือนกันนะเนี่ยเกรน คิกๆ”
“ก็บอกแล้วไงว่าอย่าทำให้ฉันโมโห ฉันเตือนมันแล้ว แต่นังนั่นก็ยังดื้อด้าน โดนตบสั่งสอนหน่อยมันจะเป็อะไร” สาวเฉี่ยวที่ชะลอฝีเท้าตัวเองลงหันไปบอกกลุ่มเพื่อนด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ
“มันจะไม่เป็อะไรเหรอวะ โลกโซเชี่ยลสมัยนี้มันน่ากลัวนะ ถ้ายัยปลายดาวมันอัดคลิปดราม่าลงทวีตหรือติ๊กต๊อกขึ้นมาแล้วกลายเป็เื่ใหญ่ พวกเราจะซวยนะ”
“ไร้สาระ! มันไม่มีปัญญาทำแบบนั้นหรอกดิม สภาพอย่างมันอัดคลิปลงโซเชี่ยลใครเขาจะไปเชื่อ”
ชิกกี้รีบแก้ต่างเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักเริ่มหน้าเจื่อน เกรนที่แอบคิดแบบนั้นมาโดยตลอดหันขวับไปมองดิมตาขวาง คงมีแค่เกย์หนุ่มคนนี้ที่ชอบมีความเห็นต่าง
“อย่างน้อยๆไอพวกผู้ชายมันก็เชื่อแหละวะ อย่าลืมนะว่ายัยปลายดาวมันสวย ถ้ามันแค้นพวกเราและอัดคลิปเล่าความจริงว่ามันโดนพวกเราแกล้ง มันก็ต้องมีผู้ชายมาเมนต์เข้าข้างบ้างแหละ”
“หึ รู้งี้ฉันทำให้มันเสียโฉมไปเลยดีกว่าไหมดิม? มันจะได้ไม่มีหน้าสวยๆอัดคลิปให้ผู้ชายเห็นใจไง” แต่แล้วเกรนเองที่เป็ฝ่ายแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว แววตาดุดันจ้องมองไปทางเพื่อนตรงหน้า
“เป็พวกเธอนี่เอง”
แต่ทว่า..เสียงทุ้มใหญ่ก็ดังขึ้นมาใกล้ๆจนทำให้แก๊งผู้มีอิทธิพลสะดุ้งด้วยความใ ก่อนที่พวกเธอจะเบิกตาโพลงกับร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่ง เขาผิวขาวผ่อง ใบหน้าที่หล่อเหลาและมีเสน่ห์จนผู้หญิงหลายคนหยุดมองไม่ได้
“พวกเธอใช่ไหมที่ทำร้ายปลายดาว รู้ใช่ไหมว่ามันเป็การกระทำที่ผิดกฎหมาย เลวทราม และสังคมก็อาจจะประณามพวกเธอทั้งแก๊งได้เลยนะ”
“แล้วนี่นายเป็ใครอะ มายุ่งอะไรด้วย?” เกรนเอ่ยถามพลางกอดอกมองชายตรงหน้าที่มีแต่ของแบรนด์เนมหัวจรดเท้า
“ฉันก็เป็เ้าของบ้านที่ปลายดาวไปทำงานให้ไง แถมยังเป็บ้านที่พวกเธอทุกคนบังคับให้ปลายดาวไปขโมยของด้วย ไอเครื่องเพชรนั่นอยู่ไหน”
“น..นี่..”
“เพชรนั่นมันของแม่ฉันนะ”
โนอาห์เอ่ยด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่เริ่มเปลี่ยนไป จากใบหน้าแน่นิ่งไร้ซึ่งอารมณ์โมโห ในตอนนี้เขาเริ่มแสดงมันออกมาผ่านแววตาอย่างปิดไม่มิด วันนี้เขาบุกมาถึงคณะธุรกิจการท่องเที่ยว เขามาทำหน้าที่แทนพันไทม์เพราะพี่ชายของเขาดันติดธุระเื่รีสอร์ท
‘กูฝากไปเคลียร์เื่ที่มหาลัยด้วย ไอพวกเวรที่มันทำร้ายปลายดาว กูอยากจะเห็นหน้าพวกมันทุกคน’
‘ได้พี่ไทม์ งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ให้มันไปหาเราที่รีสอร์ท ผมจะได้เลี้ยงฉลองวันเกิดด้วยเลย’
‘เอางั้นเหรอวะ มันจะไม่เสียบรรยากาศแน่เหรอ’
‘หึ ผมมีแผน อย่าให้พ่อแม่รู้ก็พอ’
“เดี๋ยวนะ นี่พี่ใช่พี่โนอาห์ไหม พี่..เป็พี่ชายของเจไนท์ เอ่อ ที่เป็นักร้องอะนะ” ดิมที่เดินเข้ามาเอ่ยถามด้วยตาลุกวาว เขาเอาโทรศัพท์ขึ้นมาเทียบหน้าหล่อๆของโนอาห์กับรูปภาพบนหน้าจอ
“คืนนี้มีปาร์ตี้วันเกิดของฉัน เธอ..เกรนใช่ไหม” โนอาห์ไม่ได้ตอบคำถามของดิมแต่กลับชี้นิ้วไปที่หญิงสาวหน้าเจื่อน
“คืนนี้เอากล่องเพชรไปคืนฉันที่รีสอร์ทดารารินด้วย อ้อ.. ไปกันให้หมดทุกคนนะ ถ้าพวกเธอไม่ไป เื่ของปลายดาวถึงหูอธิการบดีแน่”
รอยยิ้มร้ายอันเยือกเย็นปรากฏบนใบหน้าของเขาในตอนนี้ แววตาเอาจริงเอาจังทำให้พวกเกรนลอบกลืนน้ำลายลงคอกันเป็แถบ
“พ่อเธอจะใหญ่แค่ไหนฉันไม่สนหรอกนะ เพราะครอบครัวฉันก็ใหญ่เหมือนกัน”
ตลาดสด
เสียงบีบแตรดังแว่วไปทั่วทั้งตลาดใหญ่ในยามเย็น แสงสว่างจากตะวันใกล้จะลับฟ้าลงทุกที ผู้คนต่างก็เดินเตร็ดเตร่ไปมาอย่างพลุกพล่าน หญิงสาวในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์กำลังยืนเลือกผักสดลงในตะกร้า เธอมาซื้อของกลับไปทำกับข้าวให้ยายเหมือนทุกวัน คืนนี้เธอมีนัดกับครอบครัวของพันไทม์..ผู้ชายที่ทำให้เธอกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
หลังจากเซ็กส์ที่แสนเร่าร้อนและเป็ความลับในคืนนั้น..ปลายดาวก็ปลดล็อกความกลัวจากผู้ชายไปจนหมดสิ้น
“คะน้านี่เท่าไหร่คะป้าบัว”
“กำละสิบบาทจ้ะปลายดาว เอาไปผัดกับหมูกรอบอร่อยมากๆเลยนะ”
ป้าเ้าของร้านฉีกยิ้มหวานให้กับเธอ ก่อนหน้านี้ปลายดาวกับยายมาซื้อของด้วยกันบ่อย ร้านนี้จึงเป็ร้านประจำที่ค่อนข้างสนิทกับเธอ
“เอ้าแล้วนี่ยายเฉื่อยไม่ได้มาด้วยเหรอลูก แกเป็ไงบ้าง ่นี้สบายดีไหม”
“ยายสบายดีค่ะ แต่พักนี้แกบ่นว่าปวดขา หนูก็เลยไม่อยากให้แกเดินมาตลาดไกลๆ แหะๆ ให้แกเดินเล่นอยู่ที่บ้านดีกว่าค่ะ”
“อ๋อ เป็อย่างนั้นนี่เอง”
ป้าเ้าของร้านพยักหน้าพลางจัดเรียงผักอื่นๆไปด้วย เพียงไม่นานนักปลายดาวก็เลือกซื้อผักหลายอย่างก่อนจะกล่าวลาคุณป้าเพื่อรีบเดินกลับไปยังบ้าน ซึ่งทุกอย่างนั้นถูกจับตามองโดยผู้ชายในชุดสีดำที่กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ไม่ไกล
“หึ..” ชายหนุ่มคนนั้นแสระยิ้มบางก่อนจะปล่อยบุหรี่ในมือลงสู่พื้น เขาใช้รองเท้าบี้มันไปมาโดยที่แววตามุ่งมั่นจ้องมองหญิงสาวไม่ลดละ
แดชพุ่งตัวออกไปอย่างแเีเพื่อหวังจะไปตีสนิทกับผู้หญิงคนนั้น ใกล้เพียงแค่เอื้อมมือแต่สุดท้ายก็มีหญิงสาวผมยาวอีกคนเดินมาชนเธอเสียก่อน ปลายดาวสะดุ้งด้วยความใก่อนจะรีบเอ่ยขอโทษสาวแปลกหน้าที่ขมวดคิ้วยุ่ง
“ข..ขอโทษค่ะ!”
“ขอโทษเหมือนกันนะคะ! เอ่อ ฉันมัวแต่จ้องโทรศัพท์ก็เลยไม่ได้มองทาง เธอไม่ได้เป็อะไร..”
หญิงสาวหน้าสวยผมยาวหรี่ตาจ้องมองเธอด้วยความสงสัย ซึ่งเป็จังหวะเดียวกันกับที่ปลายดาวเองก็ชะงักไปเช่นกัน เธอคุ้นหน้าผู้หญิงคนนี้ไม่น้อย เหมือนกับว่าเธอเคยเจอที่คณะด้วย
“นี่เธอเรียนการท่องเที่ยวหรือเปล่าอะ” สาวน้อยหน้าเฉี่ยวที่ชื่อว่าฮันนี่เอ่ยถามพลางหยิบถุงผักที่หล่นลงพื้นขึ้นมา
“อะอื้ม ใช่ ฉันชื่อปลายดาว นี่เธอก็เรียนท่องเที่ยวเหรอ?”
“ก็ใช่น่ะสิ ฉันชื่อฮันนี่ เพิ่งจะโอนสาขามาเรียนที่นี่น่ะ ตอนแรกฉันอยู่เชียงใหม่”
“โห เธอมาไกลมากเลยนะเนี่ย แล้วนี่..บ้านเธออยู่ไหนล่ะ ฉันกำลังจะกลับแล้ว เดินกลับด้วยกันไหม” ปลายดาวเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าเธอก็หิ้วถุงกับข้าวเต็มไม้เต็มมือเช่นเดียวกัน
“คิกๆ อื้ม! เอาสิ”
หญิงสาวสองคนที่เพิ่งเจอหน้าคร่าตากันเพียงไม่กี่นาทีต่างก็เดินควงแขนกันออกไปราวกับสนิทกันมานาน ซึ่งทางแดชที่แกล้งยืนทำท่าคุยโทรศัพท์ก็ได้แต่มองตามสาวน้อยสองคนนั้นไป เขาเอาโทรศัพท์ออกจากหูและพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ออกมาอย่างหัวเสีย
“เฮ้อ!! แม่งเอ้ย..” แววตาคมจ้องมองแผ่นหลังที่เดินหายไปในฝูงคนกลางตลาด
ตอนนี้แดชรู้แล้วว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แฟนของโนอาห์ แต่เธอ..เป็คนที่มีความสัมพันธ์กับพันไทม์โดยตรงต่างหาก เพราะพักหลังมานี้แดชสั่งคนให้ไปตามเฝ้าปลายดาว เขาจึงเห็นว่าพันไทม์ไปที่บ้านของเธอบ่อยจนผิดปกติ
แต่มันจะเป็ไปได้ยังไง..เพราะคนที่พันไทม์รักไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้
(เดี๋ยวสักสองทุ่มฉันให้ลูกน้องพ่อออกไปรับเธอนะ เพราะตอนเย็นฉันกับไอโนอาห์คงจะยุ่งมาก ส่วนเื่ชุดฉันจะให้คนเอาไปให้ ฉันคิดว่าเธอน่าจะใส่ได้)
“อะเอ่อค่ะ พี่พันไทม์คะ คือ..งานคืนนี้ หนูขอเอาเพื่อนไปด้วยได้ไหมคะ”
“ปลายดาวววววว!!”
ฮันนี่ที่ยืนขนาบข้างะโออกมาด้วยความใ ก่อนหน้านี้เธอได้ยินปลายดาวเล่าว่าคืนนี้ต้องไปงานวันเกิดพวกไฮโซอะไรสักอย่าง แต่เธอก็ไม่คิดว่าเพื่อนใหม่คนนี้จะกล้าชวนเธอไปด้วย คนบ้าอะไรเจอกันวันเดียวแล้วใจเด็ดชวนเข้าบ้าน
(อืม เพื่อนเธอมีชุดหรือยังล่ะ งั้นเดี๋ยวฉันให้คนเตรียมไปเผื่อแล้วกัน)
“อะ โอเคค่ะ ขอบคุณนะคะ”
ก่อนที่หญิงสาวหน้าหวานจะกดตัดสายไปด้วยรอยยิ้ม เธอหันไปมองทางฮันนี่ที่ยืนทำหน้าอึ้งๆ ซึ่งคืนนี้เธอมีนัดขโมยของกับเพื่อนโจรที่ตลาดหลังมหาวิทยาลัย เพราะด้วยฐานะทางบ้านที่ยากจน ฮันนี่ที่อาศัยอยู่กับพ่อแม่จึงทำได้เพียงแค่ทำสิ่งทุจริตมาเรื่อยๆ ก่อนหน้าที่เธอวิ่งหนีกลุ่มผู้ชายน่ากลัวก็เพราะเธอติดหนี้พวกเขา
ฮันนี่ไม่ค่อยมีเพื่อนที่จริงใจเช่นเดียวกับปลายดาว สังคมรอบข้างของเธอสองคนเหมือนกันอย่างกับแกะ
“นี่ปลายดาว ทำไมไม่ถามฉันก่อนเล่า คิดจะชวนฉันไปก็ชวนงี้เหรอ”
“ฉันขอโทษนะ ลืมไปเลย คืนนี้เธอมีนัดหรือยัง ถ..ถ้าเธอมีนัดฉันโทรไปยกเลิกพี่ไทม์ให้ก็ได้”
ปลายดาวเริ่มมีสีหน้ารู้สึกผิด เพราะเธอเองตื่นเต้นกับเื่ในคืนนี้และคำว่าเพื่อนใหม่มากไปหน่อย พอเจอคนที่คุยกันถูกคอก็อยากจะสนิทกันให้มากขึ้น
“ไม่ต้องหรอก งั้นฉันไปก็แล้วกัน แต่ต้องมีชุดสวยๆให้ฉันนะ ที่บ้านฉันไม่มีชุดสวยๆหรูๆหรอก”
“โอเคเลยฮันนี่ พี่ชายเ้าของวันเกิดเขาเตรียมให้แล้ว”
“คิกๆ งั้นดีล!!”
รีสอร์ทดาราริน
ความมืดมิดภายใต้แสงไฟเจิดจ้าสวยงามในงานวันเกิด กลุ่มคนใส่ชุดสูทและราตรีสง่ายืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ มีดนตรีบรรเลงจากเวทีเล็กๆที่อยู่ติดกับโซนอาหาร เหล่าบรรดาลูกชายสุดหล่อทั้งสี่คนในชุดสูทถูกจับตามองจากผู้หญิงมากหน้าหลายตา
“อายุเท่าไหร่แล้วนะเราปีนี้ หื้ม”
“แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะจ๊ะโนอาห์ แหม่..ปีนี้โตขึ้นอีกปีแล้วนะ หล่อขึ้นมากเลย”
“ปีนี้ผมยี่สิบหกแล้วครับน้าอิน ขอบคุณนะครับน้าปราญคนสวย น้าปราญก็ดูเด็กลงกว่าปีที่แล้วเยอะเลยนะครับ แถมสวยขึ้นมากๆด้วย”
“หืม ปากหวานจริงๆนะโนอาห์ น้าเขินไม่ไหวแล้วเนี่ย คิกๆๆ”
เสียงพูดคุยดังออกมาจากวงสนทนาที่ห่างออกไปไม่ไกล เ้าของวันเกิดอย่างโนอาห์กำลังเป็ที่จับตามองสำหรับทุกคน ทั้งญาติผู้ใหญ่ต่างก็มาร่วมแสดงความยินดีในงานที่จัดขึ้นกลางรีสอร์ทหรูแห่งนี้ด้วย ซึ่งทางพันไทม์ก็ยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆและเรียล ส่วนทางเจไนท์ก็ยืนคุยกับผู้ใหญ่อีกฝั่ง
‘หนูชอบพี่นะคะ’
‘หึ.. เธอนี่ใสซื่อจริงๆเลยนะ ที่เธอยอมฉัน..ก็เพราะเธอชอบฉันจริงๆงั้นเหรอ’
‘อะ เอ่อ ค่ะ..’
‘เธอรู้จักฉันดีแค่ไหนกัน’
‘…..’
‘เธอต้องรู้จักฉัน..ให้มากกว่านี้สิ เด็กดี..’
“พี่ไทม์ครับ!!”
เฮือก..
เสียงทุ้มที่เรียกสติของคนเป็พี่ให้กลับมาคือเสียงของเรียล หนุ่มหล่อที่ยืนขมวดคิ้วจ้องมองพันไทม์ด้วยความสงสัย เรียกอยู่นานสองนานพี่ชายเขาก็ได้แต่ยืนนิ่งราวกับคิดอะไรในหัว
“คิดอะไรของพี่อยู่อะ ผมเรียกล้านรอบได้แล้วมั้ง” เรียลเบ้ปาก
“เวอร์ละ” พันไทม์รีบทำตัวเป็ปกติก่อนจะเอื้อมหยิบแก้วแชมเปญจากบริกรหนุ่ม
“แล้วนี่มึงมีอะไร”
“เปล่าครับ ผมเห็นพี่โนส่งซิกอะไรมาก็ไม่รู้”
“เซอร์ไพรส์ชุดใหญ่พร้อมแล้วครับ อยู่ที่ห้องใต้ดินข้างใน ผมให้คนเฝ้าไว้แล้ว”
เป็จังหวะเดียวกันกับที่เ้าของวันเกิดเดินกระตุกยิ้มร้ายเข้ามาในกลุ่มสนทนานี้ โนอาห์เดินมาขนาบข้างกับพันไทม์ที่จ้องมองไปทางหน้างาน
“อืม โอเค เดี๋ยวรอให้ปลายดาวมาแล้วค่อยไปหาพวกมันกัน”
“หึๆ พักนี้พี่ดูใจดีกับน้องเขาจังเลยนะ พี่คิดอะไรกับปลายดาวหรือเปล่า” โนอาห์เอ่ยถามในขณะที่เขาก็ภาวนาคำตอบอยู่ภายในใจ
คิดมาเป็อาทิตย์ว่าควรจะบอกพี่ชายตัวเองดีไหม..ไอความรู้สึกที่มันเปลี่ยนไปแล้ว เขาเพิ่งจะรู้ตัวว่าเขาเลิกคิดถึงเด็กผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เลย
“ไม่รู้ดิ กูไม่รู้ว่ากูชอบหรือเปล่า”
“…..” แต่แล้วคำตอบนั้นก็ทำให้โนอาห์เริ่มหุบยิ้มลงทีละนิด
“แต่เด็กนั่นบอกชอบกู”
“อะไรนะครับ”
“กูกับปลายดาวมีอะไรกันคืนนั้น คืนที่กูไปตามหาเธอที่บ้าน เธอบอกชอบกูทั้งๆที่ยังไม่รู้จักตัวตนของกูจริงๆด้วยซ้ำ.. เหอะ ตอนแรกกูก็รู้สึกเฉยๆ แต่พอได้ฟังเื่ราวในอดีตของเธอ กูว่าก็น่าสนใจดี”
พันไทม์เอ่ยทุกอย่างออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย คอนแทคเลนส์สีดำที่ซ่อนั์ตาสองสีนั้นเหลือบไปมองหญิงสาวในชุดราตรีสีครีมยาว เธอเดินลงมาจากรถคันหรูพร้อมกับเพื่อนผู้หญิงแปลกหน้า ซึ่งจังหวะนี้เองที่โนอาห์ยืนแน่นิ่งไปราวกับทุกอย่างแหลกสลาย เขาทั้งสองจ้องมองเธออย่างไม่ละสายตา ซึ่งทุกคนในงานนี้ก็เช่นเดียวกัน
“แต่พี่ไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหน พี่ยังชอบพี่น้ำหวานอยู่ไม่ใช่เหรอ”
“แล้วไงวะ”
“…..”
“กูจะสนใจผู้หญิงคนนี้แล้วมึงจะทำไม”
“…..”
“นี่มึง..ชอบปลายดาวเหรอโนอาห์?”
![[จบ]รักดุจสายน้ำ [Way to love]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1656562176_54656249.webp)
2K
