เมื่อออกจากร้านคุณลุงแจ็คตอนนี้ก็เป็เวลา 6.58 น. กัสสอบถามคนในเมืองว่าร้านขายตำราเวทมนตร์ไปทางไหนเมื่อได้เส้นทางของทั้ง 3 ร้านกัสเลือกไปที่ร้านปากาขนนกของบราด้า เพราะอยู่ใกล้ที่สุด
เมื่อเดินซักพักก็มาถึงที่ร้านตอนนี้ร้านก็ได้เปิดแล้ว ร้านปากกาขนนกของบราด้า เป็ร้่าน 2 ฉัน ฉันล่างเป็กระจกใสทำให้มองเข้าไปเห็นภายในร้านได้อย่างชัดเจนในส่วนอื่นๆ ของร้านที่ไม่ได้เป็กระจก จะใช้วัสดุเป็ไม้เนื้อแดงอย่างดีดูสวยงามภายในร้านถูกประดับตกแต่งด้วยรูปวาดทิวทัศน์และผ้าม่านสีเข้ากับเนื้อไม้สีแดงเป็อย่างดีกัสสำรวจหน้าร้านเสร็จก็เดินเข้าไปในร้านทันที โดยมีเลน่าเดินตามเข้าไปด้วย
“ขอโทษครับขอสอบถามเื่ตำราเวทมนตร์หน่อยครับ”
เมื่อกัสพูดจบก็มีพนักงานคนนึงเดินออกมาต้อนรับ ชายคนนี้เป็ชายวัยกลางคน รูปร่างผอมส่วนสูงประมาณ 170 cm. เขาใส่แว่นแบบต้องเหน็บที่ตาข้างเดียว ทั้งผม ดวงตาและั์ตาเป็สีดำสนิทผมสั้นสีดำถูกหวีจนเรียบติดกับศรีษะ
“สวัสดีครับผมลูเธอร์ยินดีรับใช้ ไม่ทราบว่า้าตำราประเภทไหนเป็พิเศษครับ”ลูเธอร์กล่าวทักทายด้วยท่าทีสุภาพ
“พอดีผมเพิ่งใช้เวทมนตร์ได้ไม่นาน ยังไม่ค่อยมีความรู้เื่ตำราเวทมนตร์ซักเท่าไรรบกวนช่วยแนะนำให้หน่อยได้มั้ยครับ” กัสบอกตามความจริง
“ไม่ทราบว่าสนใจเวทมนตร์ธาตุไหนเป็พิเศษมั้ยครับ” ลูเธอร์สอบถามกัสเพิ่มเติม
“ถ้าไม่เป็การรบกวนจนเกินไปอยากให้ช่วยแนะนำตำราเวทมนตร์ ของทั้ง 4 ธาตุเลยได้มั้ยครับ”
ลูเธอร์ใช้มือขยับแว่นตาให้กระชับขึ้นและมองมาที่กัสเพียง่เวลาแค่เล็กน้อยก็พูดขึ้นมาว่า
“งั้นขอเริ่มที่ตำราพื้นฐานของทั้ง4 ธาตุเลยแล้วกันครับ เป็พื้นฐานใช้สำหรับปล่อยลูกบอลออกมาโจมตีทั้งหมดมีราคาเท่ากันอยู่ที่ 2,000 ดามพ์แต่ถ้าเป็ระดับที่สูงขึ้นกว่านี้ของทั้ง 4 ธาตุราคาจะเริ่มต้นที่ 10,000 ดามพ์
ส่วนถ้าเป็ธาตุที่นอกเหนือจากทั้ง4 ธาตุนี้ ราคาจะเริ่มต้นที่ 20,000 ดามพ์ ครับ”ลูเธอร์เลือกตอบคำถามกัสแบบกว้างๆ โดยไม่ได้ลงในรายละเอียดเพราะคิดว่ากัสเป็ผู้กล้าใหม่คงจะไม่มีเงินมากนัก
ซึ่งก็เป็จริงตอนนี้กัสไม่ได้มีเงินมากนักส่วนนึงก็อยู่กับคูเน่และอีกส่วนนึงก็เพิ่งซื้อของจากร้านคุณลุงแจ็คไปแต่ถึงอย่างนั้น กัสก็ยังรู้สึกว่าพนักงานคนนี้จงใจพูดอ้อมๆ ให้กัสรู้
“ไม่ทราบว่าที่ร้านมีคู่มือหรือแคตตาล็อกให้ดูมั้ยครับ จะได้ไม่เป็การรบกวน” กัสรีบพูดตัดบท
“แคตตาล็อกเรามีขายอยู่ที่ราคา 500 ดามพ์ครับ” ลูเธอร์ตอบกลับด้วยท่าทางเรียบเฉย
“ผมขอซื้อแคตตาล็อก1 เล่มเดี๋ยวผมขอดูเสร็จแล้วจะบอกว่า้าซื้ออะไรบ้างครับ ส่วนเงินรอคิดรวมทีเดียวแล้วกันครับ”กัสขอซื้อแคตตาล็อก เพื่อนำมาดูเองทันที
เมื่อได้แคตตาล็อกมากัสรีบสำรวจราคาของตำราเวทมนตร์ทั้งหมด และเมื่อดูเงินในกระเป๋ากัสก็รู้ตัวว่าคงซื้อได้แค่ตำราเวทมนตร์ขั้นพื้นฐานได้แค่ 4 เล่มเท่านั้น
ทันใดนั้นเองกัสเหลือบไปเห็นที่แคตตาล็อก มันขายม้วนกระดาษเปล่าที่ใช้สำหรับเขียนตำราเวทมนตร์โดยเฉพาะอยู่ด้วย กัสเลยมีความคิดอะไรดีๆกัสรีบเปิดไปหน้าตำราเวทมนตร์ที่ตัวเองสนใจ เมื่อดูเสร็จกัสก็พูดกับพนักงานคนเดิมว่า
“ผมขอซื้อตำราพื้นฐานของทั้ง4 ธาตุอย่างละเล่ม แล้วก็ขอซื้อม้วนกระดาษเปล่า 3 แผ่น ครับถ้าไม่รบกวนจนเกินไปผมขอดูตำราเวทมนตร์สายลมเคลื่อนที่ในพริบตาด้วยครับวันนี้ผมคงมีเงินไม่มากพอ แต่อยากจะเห็นตำราเวทมนตร์นี้ซักครั้ง ขอบคุณมากครับ”กัสสั่งซื้อของที่เงินพอซื้อได้และขอดูตำราเวทมนตร์ราคาแพง
ลูเธอร์มองตรงมาที่กัสด้วยความสังสัยและพูดขึ้นมาว่า
“รับทราบครับกรุณารอสักครู่” จากนั้นก็เดินหายเข้าไปในประตูด้านหลังของร้าน ใช้เวลาเพียงไม่นานลูเธอร์ก็เดินกลับมาพร้อมกับของที่กัสสั่งซื้อรวมถึงตำราเวทมนตร์สายลมเคลื่อนที่ในพริบตาที่กัสขอดูด้วย
“นี่ครับของที่สั่งซื้อทั้งหมดรวมถึงตำราเวทมนตร์ราคาแพงม้วนนี้ที่ขอดูด้วยครับ”ลูเธอร์ตั้งใจเน้นเสียงที่ตำราเวทมนตร์ราคาแพง จากนั้นก็พูดต่อไปว่า
“ไม่ทราบว่าซื้อม้วนกระดาษไป้าปากกาขนนกและน้ำหมึกสำหรับเขียนม้วนกระดาษเวทมนตร์โดยเฉพาะมั้ยครับหรือว่ามีอยูแล้ว” พูดจบ ลูเธอร์ก็ใช้มือขยับแว่นตาให้กระชับ จากนั้นก็หันมองมาที่กัสโดยตรง
“ขอด้วย1 ชุดครับ” กัสรู้สึกเสียหน้านิดหน่อยเพราะเหมือนตัวเองถูกจับผิดได้
“กรุณารอซักครู่ครับจะไปหยิบมาให้ตามที่ลูกค้าแจ้ง” พูดจบลูเธอร์ก็เดินหายไปที่ประตูหลังร้านอีกบานนึง
เมื่อลูเธอร์เดินไปหยิบของกัสรีบหยิบกล่องใส่ตำราเวทมนตร์สายลมเคลื่อนที่ในพริบตาขึ้นมากล่องตำรากล่องนี้ดูสวยงามและดูมีราคาสมกับราคา 100 อาร์เกนต์จากนั้นก็รีบเปิดกล่องเพื่อดูรายละเอียดทันที
กัสนั่งอ่านและดูรายละเอียดของตำราอย่างมีสมาธิจนกระทั่งพนักงานเดินกลับมา
“ของที่สี่งเพิ่มเติมได้แล้วครับจะรับอะไรเพิ่มเติมอีกมั้ยครับ”
“ไม่แล้วครับคิดค่าใช้จ่ายได้เลยครับ” กัสพูดโดยที่ไม่ได้เงยหน้าหันมองลูเธอร์แต่ยังก้มหน้าเพื่อดูตำราเวทมนตร์สายลมเคลื่อนที่ในพริบตาต่อไป
“ค่าใช้จ่ายทั้งหมด11,200ดามพ์ ครับและขอตำราเล่มที่ถืออยู่คืนด้วยครับ”ลูเธอร์แจ้งค่าใช้จ่ายกัสพร้อมกับเน้นเสียงที่คำว่า ‘ตำราเล่มที่ถืออยู่’ให้กัสได้ยิน
กัสพยายามดูรายละเอียดอีกครั้งและส่งคืนม้วนตำราเวทมนตร์สายลมเคลื่อนที่ในพริบตาพร้อมกล่องคืนให้กับลูเธอร์โดยที่ไม่ได้เก็บลงกล่องจากนั้นก็หยิบเงินขึ้นมาตามจำนวนที่ได้รับแจ้งและยื่นให้ลูเธอร์ทันที
“นี่ครับเงินค่าใช้จ่ายตามที่แจ้ง ขอบคุณครับ” พูดจบกัสก็หยิบของที่ซื้อทั้งหมดใส่ลงกระเป๋ามิติจากนั้นก็เดินออกจากร้านในทันที พร้อมกับเรียกเลน่าให้ตามมา
“ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถเขียนตำราเวทมนตร์ขึ้นมาได้นะครับแต่ขอให้สนุก และยินดีต้อนรับสำหรับครั้งต่อไปครับ” ลูเธอร์พูดออกมาดังๆให้กัสได้ยิน ในจังหวะที่กัสกำลังเปิดประตูเพื่อเดินออกจากร้านกัสรับฟังโดยไม่ได้หันหลังกลับไปมองเ้าของเสียงแต่อย่างใด
เมื่อเดินออกมาจนพ้นร้านปากาขนนกของบราด้าแล้วกัสรู้สึกว่าพนักงานของร้านนี้ จงใจพูดให้เขาเสียหน้าถึง 2 ครั้งแต่โชคดีที่วันนี้ยังไม่มีลูกค้าคนอื่นในร้าน
กัสรู้สึกได้ในทันทีว่าลูเธอร์จะเป็คนแรกของโลกใบนี้ ที่เขาจะต้องกลับมาเอาชนะให้ได้ในอนาคตแม้ว่าตอนนี้กัสจะยังไม่สามารถทำได้ก็ตาม
“นี่เลน่าตอนนี้ก็ใกล้จะ 8.00 น. แล้วเดี๋ยวเราลองไปแวะดูที่ร้านน้ำยาของสฟิงซ์และแฟรงค์แล้วก็เดินกลับโรงแรมกันเลยแล้วกันนะ”กัสพูดกับเลน่าแล้วก็สอบถามเส้นทางจากชาวเมือง จากนั้นก็มุ่งตรงไปที่ร้านทันที
เมื่อกัสเดินมาถึงร้านก็ได้เปิดแล้วมีผู้คนเข้ามาหาซื้อของที่ร้านหนาตาทีเดียว กัสเลือกเดินเข้าไปสอบถามราคาของที่เพิ่งซื้อจากร้านคุณลุงแจ็คเพื่อเปรียบเทียบราคาและพบว่าราคาของร้านนี้แพงกว่าราคาปกติของร้านคุณลุงแจ็ค10-15 เปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว
กัสสอบถามราคาถ้านำสมุนไพรมาขายร้านนี้ให้ราคารับซื้อถูกกว่าของร้านคุณลุงแต่ขายแพงกว่ากัสสอบถามราคาเสร็จก็ขอแคตตาล็อกของร้านนี้และเดินกลับโรงแรมทันที
หลังจากเดินกลับออกมาจากร้านน้ำยาของสฟิงซ์และแฟรงค์กัสสังเกตุว่าร้านนี้เป็ร้านสมุนไพรขนาดใหญ่ มีสมุนไพรและน้ำยาของทุกๆ เมืองในพีมีโอเซีย เลยทีเดียว แต่ราคาอาจจะสูงซักหน่อย
อุปกรณ์ต่างๆที่ใช้สำหรับเก็บรักษาสมุนไพร หรือ ใช้ปรุงยาก็มีครบทุกอย่างและยังมีอุปกรณ์ปรุงยาแปลกๆ หายากรวมถึงตำรายาหายากให้เลือกซื้อหาอีกด้วยซึ่งทั้งหมด มีให้ดูในแคตตาล็อกที่กัสได้มาเช่นกัน
ระหว่างทางเดินกลับกัสเดินผ่านตลาดที่เป็เหมือนตลาดนัดอยู่ตรงจตุรัสกลางเมืองมีชาวเมืองและพ่อค้านำสินค้ามาขาย กัสไม่ได้ดูอะไรเป็พิเศษเพราะใกล้เวลาที่นัดกับทั้ง2 คนไว้แล้ว
แต่ระหว่างที่เดินผ่านกัสมองเห็นพวกผักผลไม้หลากหลายชนิดดูน่ากิน ที่สำคัญราคาไม่แพงกัสจึงนำเงินที่เหลือติดกระเป๋า 800ดามพ์ ซื้อของจนหมด และบางร้านก็ใจดีแถมผักเพิ่มให้กัสด้วย
เมื่อซื้อผักและผลไม้เสร็จกัสก็ทดลองนำไปเก็บไว้ในตู้เก็บสมุนไพรทันที เมื่อเงินในกระเป๋าหมดลงเรียบร้อยกัสก็มีสมาธิในการเดินกลับโรงแรม โดยที่ไม่ได้แวะที่ไหนอีกและมีเลน่าเดินตามอยู่ไม่ห่าง
ณด้านหน้าประตูทางเข้าห้องพักของโรงแรมที่กัสพักอาศัยอยู่...
‘เราจะพูดกับเกลยังไงดีนะรึว่าจะสารภาพไปตรงๆ ก่อนที่เกลจะถาม รึว่าจะเงียบไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นดีเฮ้อ..เอาไงดีนะ เข้าไปก่อนแล้วกันรอดูสถานการณ์อีกที ว่าจะทำยังไงต่อไป เพี้ยง!ขอให้รอดเถอะ’ คิดในใจจบ กัสก็ตัดสินใจเคาะประตูเบาๆและเดินเปิดประตูเข้าไปในห้องพักทันที
...