ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

"ฮ่าๆถึงขนาดร้องขอชีวิตเลยหรอ"

วันรุ่งขึ้นไม่รู้ใครที่ไหนปากสว่างไปเล่าให้ยัยแววฟัง พอรู้เรื่องยัยนี่ก็แซวไม่หยุด

"แล้วผ่าตัดเป็นยังไงบ้าง"ออสหันไปถามเอย ที่คอยตามเรื่องการรักษาของเจ้าโฮปหรือลูกสุนัขสีขาวอีกตัวที่ป่วยและขาติดเชื้อจนหมอต้องตัดขาทิ้ง

"ถึงตอนนี้ก็เรียบร้อยดี แต่ต้องล้างแผลทุกวันแล้วยังต้องดูให้มั่นใจว่าจะไม่ติดเชื้ออีก แถมยังต้องบำรุงร่างกายด้วยเพราะเขาอ่อนแอมาก ฉันคิดว่าให้อยู่กับหมอไปจนกว่าจะมั่นใจจริงๆว่าแข็งแรงดีนั่นแหละ"เอยตอบกลับ

"คุณออส ทางเจ้าของร้านกาแฟบอกว่าจะกลับมาจัดการเรื่องขายตึกนั้นให้เรียบร้อยในเดือนหน้าค่ะ"หลังจากที่กินข้าวเช้าเสร็จอีฟก็เดินมารายงานเรื่องที่ออสฝากไปจัดการให้

"งั้นใกล้ๆเตือนผมหน่อยแล้วกันครับ"ออสตอบกลับ ในเมื่ออีกนานงั้นใกล้ๆค่อยว่ากันอีกที

ติ้ง

เสียงแจ้งเตือนมือถือดังขึ้น

ผ่านมาสองคืนแล้วจากการรับน้อง นกสาวอิกดราซิลที่อยู่ในสาขาเดียวกันส่งข่าวมาว่ารุ่นพี่นั้นจะนัดรวมตัวในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเนื่องจากจะเป็นวันปฐมนิเทศซึ่งถ้าออสไม่มีนกอยู่ในนั้นเขาจะไม่รู้เรื่องเลยเนื่องจากการปฐมนิเทศนั้นเป็นเรื่องของคณะใครคณะมันไม่ได้ทำพร้อมกันทั้งมหาวิทยาลัย

ก่อนหน้านี้ออสก็หัวเสียมากแล้วตอนที่รู้ว่าพวกรุ่นพี่ให้เพื่อนในรุ่นนั้นโหวตเลือกตัวแทนสาขาที่จะไปประกวดดาวเดือน

การประกวดดาวเดือนนั้นมี2รอบ รอบแรกคือระดับคณะและพอได้ดาวคณะแล้วก็ต่อด้วยประกวดระดับมหาวิทยาลัย ส่วนรายละเอียดการประกวดนั้นไม่เหมือนกันของปีนี้เองก็ยังไม่มีประกาศออกมา

แน่นอนว่ารุ่นพี่นั้นได้ให้ปี1สร้างกลุ่มขึ้นมาเพื่อคอยแจ้งข่าวซึ่งในกลุ่มนี้ไม่มีพวกออสทั้ง7คนที่โดนตัดออกจากรุ่นทำให้ออสต้องคอยรับข่าวสารจากนกไปก่อน

แต่ก่อนนั้นออสต้องการเรียนมหาวิทยาลัยเพราะหลังจบออกมาเขาอยากได้งานดีๆทำเพื่อที่จะหลุดออกมาจากความลำบากที่เป็นอยู่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว ตอนนี้เขาอยากจะใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยเพราะอยากจะชดเชยสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำในม.ปลาย การได้สังสรรค์กับเพื่อนฝูง การเข้าร่วมกิจกรรมต่าง ทำงานกลุ่ม ไปเที่่ยว ทั้งหมดนี้ตอนที่เขาเรียนม.ปลายเขาโดนกีดกันออกแทบทุกอย่าง บางอย่างที่ทำได้ก็ไม่มีเวลาทำเนื่องจากจะต้องทำงานหาเงิน

ออสบอกคนอื่นๆในกลุ่มถึงข่าวที่ได้รับมาเพื่อที่จะไปร่วมกิจกรรมปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ อีกอย่างเขาต้องไปเช็คว่ารุ่นพี่ที่ชื่อแอนหลังจากโดนเตือนไปแล้วยังกล้าขัดคำสั่งอีกหรือไม่

ในกลุ่มนั้นคนที่ตอบกลับมาว่าจะไปมีแค่3คนคือยักษ์ คม แล้วก็ปลายส่วนมีมี่ ตาล และตุลนั้นไม่ตอบแต่ในเมื่อมันขึ้นว่าอ่านครบทุกคนแล้วก็ถือว่ารับรู้ก็แล้วกัน

หลายวันต่อมา

"ไงมากันเร็วจังเลยนะ"ออสทักทายเพื่อนทั้งสามคนที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยกลายเป็นว่าเขามาถึงเป็นคนที่สี่ทั้งๆที่อยู่ใกล้ที่สุด

"ก็นะฉันกับปลายใจตรงกันเลยกลับมานอนหอตั้งแต่เมื่อคืน"ยักษ์นั้นบ้านไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงส่วนปลายถึงแม้จะมีบ้านในเมืองแต่ก็อยู่คนละฟากกับมหาวิทยาลัยหากเธออาศัยที่บ้านก็ต้องใช้เวลาเดินทางนานเกือบชั่วโมงทั้งไปและก็กลับทำให้ทั้งสองคนจองหอในเอาไว้

หลังจากวันที่รับน้องพวกเขาก็นอนค้างที่หอของมหาวิทยาลัยที่ได้จองไว้1คืนเพื่อให้รู้ว่ากลับบ้านไปต้องเตรียมอะไรมาเพิ่มบ้างหลังจากนั้นทั้งสองคนก็กลับไปอาศัยที่บ้านก่อนจะกลับมาอีกครั้งเมื่อคืน

"ส่วนผมนอนตื่นเช้าเป็นปกติอยู่แล้ว"คมพูดขึ้น

ผ่านไปไม่นาน มีมี่ ตุล และตาลก็มาถึง

"นายแน่ใจได้ไงว่าพวกนั้นจะให้เราเข้า"ตุลถามทันทีที่มาถึง

"ให้ทำไงหละพวกนั้นจะไม่บอกอะไรหรือจะไม่ช่วยอะไรเราฉันไม่สนหรอก  แต่พวกรุ่นพี่ไม่มีสิทธิมาตัดเราออกจากกิจกรรมของมหาวิทยาลัย"ออสตอบ

"อันนี้ผมเห็นด้วยนะอีกอย่างกิจกรรมปฐมนิเทศนั้นเป็นกิจกรรมบังคับที่ไม่เข้าร่วมไม่จบด้วยถ้ายอมแล้วเราจะเป็นยังไงต่อหละ"คมเองก็สนับสนุนออสเช่นกัน

"ว่าไงนะ"

เขาอธิบายว่ามหาวิทยาลัยนอกจากเรียนแล้วยังมีเงื่อนไขการเรียนจบคือต้องเข้าร่วมกิจกรรมด้วยโดยมีแบ่งออกเป็นสองอย่างคือกิจกรรมเลือกและกิจกรรมบังคับ

กิจกรรมบังคับคือกิจกรรมที่ยังไงก็ต้องเข้าร่วมไม่เช่นนั้นจะไม่สามารถยื่นจบได้โดยที่มีกำหนดคือ

ปี1 -กิจกรรมปฐมนิเทศ

-กีฬามหาวิทยาลัย

ปี3 -ฝึกงาน

ปี4 -นิทรรศการแสดงผลงาน

ส่วนกิจกรรมเลือกคือให้เราไปเลือกร่วมกิจกรรมต่างๆที่ชมรมจัดให้คนนอกเข้าร่วมได้โดยกำหนดให้ร่วม5กิจกรรมแต่ไม่มีกำหนดเวลาเราจะร่วมตอนปี4ทั้งหมด5อันเลยก็ได้

พอทุกคนฟังก็ช๊อคเพราะนี่แปลว่าพวกเขาเกือบจะเรียนไม่จบตั้งแต่ยังไม่ทันเปิดเทอมเลยหรอ

"แล้วจะทำไงดีถ้าไปแล้วพวกนั้นไม่ให้เราเข้าหละคือการที่จงใจไม่บอกก็แปลว่าพวกรุ่นพี่ตั้งใจจะไม่ให้เราร่วมไม่ใช่หรอ"ปลายถาม

"ผมคิดว่าเขาทำได้แค่กันเราออกจากข่าวสารนะเพราะวันนั้นน่าจะมีอาจารย์หรือไม่ก็พวกสโมสรนักศึกษามาด้วยไม่น่าจะกล้าไม่ให้เราเข้าหรอก"คมตอบ แต่พวกเขาที่อยู่ปี1นั้นไม่รู้ว่าจริงๆแล้วพวกเขาสามารถมานั่งฟังปีถัดไปพร้อมรุ่นน้องได้แต่นั่นมันจะน่าอายมากนั่นเอง

"ยังไงก็ต้องไปนี่จากที่คมบอกไม่ไปก็เรียนไม่จบงั้นก็ไปลุยเอาหน้างานนั่นแหละ"

หน้าห้องประชุมนักศึกษาคณะบริหาร

ตอนนี้นักเรียนทั้ง5สาขาต่างก็ตั้งแถวอยู่กับรุ่นพี่ในสาขาตนเอง

พวกออสมองไปรอบๆก็พบแถวของสาขาการตลาดที่มีรุ่นพี่3-4คนยืนคุมอยู่ด้านหน้า

ประธานและรองประธานอยู่กันครบ

"เฮ้ยพวกมึงจะทำอะไรวะ"ประธานชั้นปีที่2ตวาดลั่นทันทีที่เห็นพวกออสทำท่าจะเดินไปเข้าแถวรวมกับปี1คนอื่นๆ

"ก็ไปเข้าแถวเตรียมร่วมปฐมนิเทศไง"ออสตอบ

"ไม่ต้องพวกแก7คนไม่ใช่คนของสาขาการตลาด เราไม่ต้อนรับจะไปไหนก็ไป"

"แต่ถ้าไม่ร่วมปฐมนิเทศมันเรียนไม่จบนี่ แล้วนี่มันก็กิจกรรมมหาวิทยาลัยพวกพี่ไม่มีสิทธิมาขวาง"คมเองก็พูดสวนไปเช่นกัน คมนั้นปกติไม่ค่อยสู้คนเท่าไหร่แต่เรื่องนี้มันเกี่ยวกับการเรียนจบเขาเลยยอมไม่ได้

"แล้วไงพวกมึงจะเรียนไม่จบมันเกี่ยวอะไรกับกูด้วยวะ"

"เอ้าถ้าพูดแบบนี้งั้นพวกเราก็จะเข้าไปมันก็ไม่เกี่ยวกับพวกพี่เหมือนกันปะวะ"ปลายเองก็สวนไปเช่นกัน