สองสามีภรรยาหันมองตากันอย่างเบื่อหน่ายจางซิ่วอิงถอนหายใจเสียงดัง วันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เพียงแค่อยากใช้เวลาร่วมกับสามีเล็กน้อยนี่มันยากเย็นจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นร่างบางก็เดินเข็นรถพาสามีออกมาหน้าบ้านด้วยกัน
หยางซีห่าวนั่งอยู่บนรถเข็นที่ภรรยาเป็คนพามาร่างบางให้เขาหยุดรออยู่ใกล้กลับประตูบ้าน ซึ่งห่างจากรั้วบ้านพอสมควร
ตอนนี้บริเวณด้านนอกรั้วมีชาวบ้านนับสิบคนมายืนรอชมความสนุกเพราะเสียงก่นด่าหยาบคายของสะใภ้ใหญ่บ้านหยาง
จางซิ่วอิงเห็นเช่นนั้นก็เข้าใจได้ทันทีว่าเื่ราวเป็เช่นไรดูจากท่าทางฟาดงวงฟาดงาขนาดนี้ไม่แคล้วคงรู้เื่ของแม่สามีและลูกชายแล้วแน่ ๆ
ร่างบางของเ้าของบ้านเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงวัยกลางคนก่อนจะยกมือหนึ่งขึ้นแคะหูด้วยท่าทางยียวน
หวงไฉ่หงที่เห็นท่าทางยั่วโมโหของหลานสะใภ้ก็ฉุนจัดใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ก่อนจะชี้หน้าเด็กสาวและเริ่มด่าทอด้วยเสียงอันดังลั่น
“ออกมาแล้วเหรอ? มาให้ฉันตีแกเดี๋ยวนี้ นางแพศยา!!!”เสียงแหลมเล็กด่าทอหญิงสาวอายุน้อยกว่า พลางยกมือขึ้นชี้หน้า
หญิงสาวเ้าของบ้านไม่รอให้อีกฝ่ายได้พูดมากไปกว่านี้เธอเดินเข้ามาใกล้ป้าสะใภ้ ก่อนจะปัดมือที่ชี้หน้าอยู่ทิ้งอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตาคู่เรียวจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าของหญิงวัยกลางคนโดยไร้ความหวาดกลัวเช่นเมื่อก่อน
เห็นเช่นนั้นหวงไฉ่หงโมโหจนเืขึ้นหน้านางเริ่มอ้าปากเตรียมจะด่าทอหลานสะใภ้อีกครั้ง
ทว่าจางซิ่วอิงเป็ฝ่ายชี้หน้าป้าสะใภ้ใหญ่บ้างจากนั้นจึงโต้ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยวไม่แพ้กัน แววตาที่มองหญิงวัยกลางคนเต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างชัดเจนเธอชักจะเริ่มโมโหขึ้นมาบ้างแล้ว เหนื่อยมาทั้งวันแล้วยังต้องมารับมือกับมนุษย์ป้าไร้สมองอีก“หยุดค่ะ! มีอะไรก็รีบพูดให้จบ ถ้าหากจะมาแหกปากเหมือนสุนัขคลอดลูกก็ไปที่อื่นค่ะหนวกหูมาก!!!”
ร่างบางพูดเพียงเท่านั้นก็เตรียมจะหันหลังกลับเข้าบ้านเธอไม่คิดจะสนใจเื่ไร้สาระของยายป้านี่อีกต่อไปแต่อีกฝ่ายนั้นเหมือนจะไม่ยินยอมให้เป็เช่นนั้น เพราะฝีเท้าหนัก ๆของหวงไฉ่หงกำลังก้าวตามหลังจางซิ่วอิงมาติด ๆ
“กะ แก! แกทำให้แม่สามีกับลูกชายฉันติดคุกติดตารางเพราะแกคนเดียว!! นางซิ่วอิง นางเนรคุณ!”เย็นวันนี้หัวข้อที่ชาวบ้านในหมู่บ้านพูดถึงล้วนเป็เื่ของแม่สามีและลูกชายเพียงคนเดียวของนางเพราะนางแพศยานี่แท้ ๆ ทำให้ลูกชายของนางต้องจบอนาคตลงเห็นทีวันนี้ไม่ได้เอาเืหลานสะใภ้คนนี้ออกก็อย่าได้มาเรียกนางว่าสะใภ้ใหญ่บ้านหยางอีกเลย
“ใช่ค่ะ! แล้วมีอะไรหรือเปล่าคะ? ป้า-สะ-ใภ้-ใหญ่”เสียงใสกราดเกรี้ยวตอบรับอย่างไม่เกรงกลัว
เพี๊ยะ!!!!
เสียงฝ่ามือใหญ่กระทบลงบนซีกแก้มข้างหนึ่งของเด็กสาวจนทำได้กลิ่นสนิมคละคลุ้งในโพรงปากดวงตาคู่เรียวตวัดมองเ้าของรอยมือด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในอก ก่อนจะสาวเท้าก้าวอาดๆ เข้าไปประชิดตัวป้าสะใภ้
“หล่อนรนหาที่เองนะ!!”
จางซิ่วอิงคว้าเข้าที่มวยผมของสะใภ้ใหญ่ก่อนจะฉุดกระชากลากมาใกล้เสาไม้ที่คิดว่าแข็งแรงที่สุดของรั้วบ้านขาเรียวเตะเข้าที่ข้อพับอย่างแรงจนหวงไฉ่หงคุกเข่าลงบนพื้นดินจากนั้นจึงจับหัวของหล่อนโขกไปที่เสาไม้อีกหลายครั้ง
ความเ็ปอย่างแสนสาหัสทำเอาสมองของสะใภ้ใหญ่มึนเบลอนางไม่ทันคิดตอบโต้อะไรได้ หน้าผากของหล่อนก็โขกเข้าที่เสาเป็ครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่ได้นับแต่ถึงอย่างนั้นหล่อนก็พยายามเอาชีวิตรอด พยายามดิ้นรนจนหลุดจากการเกาะกุมจางซิ่วอิงมองผมกระจุกใหญ่ในมือตัวเองอย่างสาแก่ใจแววตาเยือกเย็นจ้องมองใบหน้าของคนที่กำลังก้าวถอยหลังอย่างหวาดกลัว
“แก! นางปีศาจ ฉันฝากไว้ก่อนเถอะ!!”นางคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าหลานสะใภ้ที่เคยดูขี้โรคจะมีเรี่ยวแรงมากมายโต้ตอบมาได้ขนาดนี้ขณะกำลังชี้หน้าด่าทออีกฝ่าย นางรู้สึกได้ถึงของเหลวที่ไหลลงมาจากมุมหน้าผากเมื่อยกมือขึ้นเช็ดก็พบว่ามันคือเืจำนวนมากที่ไหลออกมาเป็ทางจนไหลย้อยลงมาถึงปลายคาง
มืออวบสั่นเทามองเืจำนวนมากที่ไหลออกมาไม่หยุดกำลังหยดลงบนพื้นหยดแล้วหยดเล่าก่อนจะถอยหลังกลับบ้านไปด้วยความหวาดกลัว
“ฝากแล้วรีบมาเอาคืนล่ะ อย่าให้ฉันต้องเอาไปคืนถึงบ้านนะคะป้าสะใภ้ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!!” คำพูดยียวนแกมข่มขู่พร้อมเสียงหัวเราะอย่างเืเย็นของสตรีร่างบางทำให้นางหวงไฉ่หงรีบวิ่งกลับบ้านแทบไม่ทัน
หยางซีห่าวที่มองการกระทำของภรรยาอยู่ตลอดก็ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อนในทีแรกเขารู้สึกร้อนใจมากทีเดียว ภรรยาเขาตัวเล็กแค่นี้จะสู้กับป้าสะใภ้ที่ตัวใหญ่กว่าเป็สองเท่าได้อย่างไรกันแต่พอเห็นตอนที่จางซิ่วอิงคว้าศีรษะป้าสะใภ้แล้วโขกเข้ากับเสารั้วโดยที่ตาไม่กระพริบนั่นแล้วเห็นทีหลังจากนี้เขาคงไม่กล้าทำให้ภรรยาไม่พอใจ เพราะเวลาภรรยาของเขาโมโหขึ้นมาแล้วเธอดูน่ากลัวเกินไปแล้ว
“ขอให้ลุงป้าน้าอาทุกท่านเป็พยานให้ฉันด้วยนะคะ ป้าสะใภ้มาหาเื่ฉันถึงในรั้วบ้านถึงขั้นตบหน้าฉันก่อน ฉันเพียงแค่ป้องกันตัวก็เท่านั้น”
จางซิ่วอิงพูดขึ้นเสียงหวานผิดกับเมื่อครู่ที่ลงมือจับหัวป้าสะใภ้โขกกับเสาอย่างสิ้นเชิงจากนั้นจึงเดินเข็นสามีเข้าบ้านไปโดยไม่ได้สนใจสายตาหลายสิบคู่ที่กำลังมองอย่างพิจารณาบ้างก็รู้สึกทึ่งกับหญิงสาวบอบบางดูขี้โรคคนนี้
“คุณจะว่าฉันก็ได้นะคะ แต่ฉันคิดว่าฉันอดทนกับหล่อนถึงที่สุดแล้วเหมือนกัน”จางซิ่วอิงพูดขึ้นกับสามีทันทีที่เข้ามาในตัวบ้าน หวงไฉ่หงนับว่าเป็ญาติผู้ใหญ่ของสามีคนหนึ่งการที่เธอลงมือเมื่อครู่อาจจะทำให้คนดี ๆ อย่างสามีมองเธอไม่ดีแต่เธอไม่ใช่จางซิ่วอิงคนเดิมที่เอาแต่ก้มหน้าปล่อยให้คนอื่นกระทำกับตนเองอย่างไรก็ได้คนนั้นอีกแล้ว
“ป้าสะใภ้มาหาเื่คุณก่อนผมจะว่าคุณได้อย่างไรอย่าคิดมากเลยครับ”มือหนาตบลงบนหลังมือของภรรยาเบา ๆ เขาออกจะดีใจด้วยซ้ำที่ภรรยาเขาในตอนนี้รู้จักการโต้กลับและปกป้องตัวเองถึงแม้วิธีการของเธอจะดูน่ากลัวไปสักหน่อยแต่เธอก็ไม่ได้เริ่มก่อนสักหน่อยั้แ่เื่ย่าและญาติผู้พี่เมื่อตอนบ่าย ไหนจะเมื่อครู่อีกนับได้ว่าภรรยาจัดการปัญหาได้อย่างเด็ดขาดทีเดียว
“ขอบคุณนะคะที่เข้าใจฉัน”หญิงสาวยิ้มบาง
หลังจบมื้ออาหารที่เต็มไปด้วยอาหารคาวหวานสารอาหารครบถ้วนที่คนเป็ภรรยาตั้งใจทำเพื่อบำรุงสามีที่าเ็ตบท้ายด้วยยาหลังอาหารอย่างเช่นทุกครั้ง ป้าสะใภ้ที่เข้ามาก่อกวนก็ถูกจัดการเรียบร้อยแล้วจางซิ่วอิงจึงเริ่มล้างแผลให้คนเป็สามีอย่างใส่ใจ
“แผลคุณดีขึ้นเยอะแล้ว อยากอาบน้ำไหมคะ?”
“ก็ดีครับ”เขาอาบน้ำครั้งสุดท้ายเห็นทีจะเป็ก่อนปฏิบัติภารกิจเห็นจะได้เพราะั้แ่าเ็ด้วยาแฉกรรจ์ทำให้เขาทำได้เพียงแค่เช็ดตัวเท่าที่จะทำได้เท่านั้น
จางซิ่วอิงพาสามีเข้ามาในมิติเข็นรถเข็นคันใหญ่เข้าไปในห้องน้ำเดิมที่พาเขามาเมื่อเช้าเนื่องจากไม่มีอุปกรณ์อาบน้ำเธอจึงให้เขารออยู่ที่นั่นส่วนเธอเดินไปหยิบถังน้ำใบใหญ่ ขันและอุปกรณ์จำพวกสบู่ ยาสระผมและยาสีฟัน อีกอย่างที่ขาดไม่ได้เลยคือฟิล์มแรปอาหาร
หยางซีห่าวนั่งลงบนชักโครกที่ปิดฝาเรียบร้อยแล้วด้วยการช่วยเหลือจากภรรยาท่อนขาที่พันผ้าสีขาวสะอาดถูกยกขึ้นพาดบนเก้าอี้ที่หญิงสาวเตรียมมา จากนั้นแผลขนาดใหญ่ที่ถูกล้างไปเมื่อก่อนหน้าถูกฟิล์มบางๆ พันรอบหลายชั้นจนแ่า หญิงสาวอธิบายสิ่งที่เธอเตรียมไว้ให้คนเป็สามีเล็กน้อยจนเขาพยักหน้าเข้าใจและเตรียมตัวจะอาบน้ำ
“ให้ฉันช่วยถอดไหมคะ?”ริมฝีปากบางผุดรอยยิ้มกรุ้มกริ่มพลางส่งสายตาสื่อความหมายไปหาสามี
หยางซีห่าวที่ถูกภรรยากลั่นแกล้งด้วยวิธีนี้อีกครั้งก็รู้สึกใบหน้าเห่อร้อนเขาไม่เคยรู้สึกอยากจับภรรยามาตีก้นมากเท่านี้มาก่อน“ผมทำได้ครับ”
“เสียดายจัง อดเห็นเลยแฮะ!”หญิงสาวแสร้งทำใบหน้าแสนเสียดายออกมาอย่างไม่ปิดบัง
“ภรรยา นี่คุณ!!!”เขาไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนมากำราบความแสนซนของเธอจริงๆ ได้แต่อดกลั้นไม่ให้รู้สึกอะไรกับสิ่งที่ภรรยากำลังหยอกเย้ามากนักเพราะไม่เช่นนั้นเขาเองนี่แหละที่จะลำบาก
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ไม่แกล้งแล้วค่ะฉันออกไปรอข้างนอกนะคะ”
หยางซีห่าวมองภรรยาที่หัวเราะร่าเดินออกจากห้องน้ำไปด้วยความรู้สึกหมั่นเขี้ยวพลางมองไปที่ขาของตัวเองก็ถอนหายใจออกมา
“รอขาผมหายก่อนเถอะภรรยา ผมไม่ปล่อยคุณแน่!!”ชายหนุ่มคิดในใจอย่างหมายมาด ั์ตาคมกริบทอประกายวาวโรจน์ก่อนจะลงมือทำความสะอาดร่างกายด้วยสิ่งต่าง ๆ ที่ภรรยาเตรียมไว้ให้
![[จบแล้ว] แม่สาวเข็มเงิน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471472_78710577.webp)
229K
