อาเธอร์ตื่นขึ้นจากที่นอนผ้าทอหยาบ ถูตาด้วยมือทั้งสองข้าง รู้สึกถึงความหนักอึ้งจากน้ำข้าวหมักเมื่อคืน เขามองไปที่เดวิดที่ยืนอยู่ใกล้ประตู "นายไม่เหนื่อยบ้างเหรอ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
"ผมไม่เหนื่อย" เดวิดตอบเรียบๆ "ระบบของผมทำงานต่อเนื่องได้โดยไม่ต้องพักผ่อน"
"ดีจริงๆ เลยนะ" อาเธอร์บ่นพึมพำ ขณะลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย เขาเก็บข้าวของเล็กๆ น้อยๆ ก่อนพยักหน้าให้เดวิด "ไปกันเถอะ ไปหาโบทัส"
ทั้งสองเดินออกจากที่พัก ฝุ่นทรายจากถนนดินยังคงเกาะตามรองเท้าของอาเธอร์ ชาวบ้านบางคนที่ตื่นเช้ามาทำงานโบกมือทักทาย
เมื่อมาถึงบ้านของโบทัส หัวหน้าหมู่บ้านยืนรออยู่หน้าบ้านแล้ว ข้างกายเขามีม้าสองตัว ตัวหนึ่งสีน้ำตาลเข้ม อีกตัวสีเทา ทั้งคู่ถูกผูกสัมภาระไว้เต็มสองข้าง ถุงผ้าบรรจุเสบียง อาวุธสำรอง และของมีค่าที่เก็บจากโจรเมื่อคืน โบทัสแต่งตัวด้วยชุดผ้าทอหนา มือหนึ่งจับบังเหียนม้า "ข้าเตรียมทุกอย่างให้พร้อมแล้ว" เขากล่าว เดวิดแปลทันที "เสบียง ของมีค่าบางอย่าง เหรียญทองแดงและเครื่องประดับจากโจร อยู่ในถุงแล้ว เมื่อไปถึงทารอน ก็นำของพวกนี้ไปขายได้"
อาเธอร์เดินไปดูม้า ลูบคอของม้าสีน้ำตาลเบาๆ "ดูดีเลย" เขาหันไปหาโบทัส "ขอบคุณมาก โบทัส นี่มันช่วยเราได้เยอะเลย"
โบทัสพยักหน้า "มันสมควรเป็ของเ้า" เขาหยุดชั่วครู่ "ระวังตัวด้วย ทารอนไม่เหมือนที่นี่ มันใหญ่กว่า และอันตรายกว่า ข่าวาที่พ่อค้าบอกอาจทำให้เมืองตึงเครียด"
"เข้าใจแล้ว" อาเธอร์ตอบ "เราจะจัดการได้" เขามองไปที่เดวิด "พร้อมไหม?"
เดวิดพยักหน้า "พร้อม ระยะทางสามวัน ถ้าไม่มีติดขัดอะไร เราจะถึงทารอนเช้าวันที่สาม"
โบทัสยื่นถุงน้ำหนังให้อาเธอร์ "นี่ของเ้าเพิ่มเติม อย่าลืมแวะโอเอซิสระหว่างทาง" เขามองทั้งสองด้วยสายตาที่ทั้งเป็ห่วงและมั่นใจ "ข้าจะรอข่าวดีจากพวกเ้า"
อาเธอร์รับถุงน้ำมาแขวนไว้ที่เอว "ขอบคุณอีกครั้ง ท่านโบทัส แล้วเจอกัน" เขาคำนับเล็กน้อยตามมารยาททหาร โบทัสยิ้มตอบ "ขอให้องค์เทพสถิตกับพวกเ้าเหล่านักเดินทาง"
"องค์เทพงั้นเหรอ?" อาเธอร์พึมพำเบาๆ พร้อมยิ้มรับ เขาไม่แน่ใจว่าโบทัสหมายถึงอะไร แต่ก็ปล่อยผ่านไป อาเธอร์เลือกม้าสีน้ำตาล เดวิดเลือกม้าสีเทา ทั้งสองปรับสัมภาระให้แ่า อาเธอร์ขึ้นขี่ด้วยท่าทางที่ไม่ชินนัก ส่วนเดวิดขึ้นม้าด้วยความแม่นยำราวกับเครื่องจักร ทั้งสองโบกมือลาโบทัส แล้วควบม้าออกเดินทางจากหมู่บ้านคาริก
ลีราและโทมัสรีบวิ่งมาส่งด้วยรอยยิ้ม "อย่าลืมกลับมานะ!" ลีราะโ อาเธอร์ยิ้มตอบ "ไม่ลืมแน่ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง"
ลีราโบกมือจนสุดแขน "ระวังตัวด้วยนะ!" เธอะโ อาเธอร์โบกมือกลับ "แน่นอน!"
ทั้งสองควบม้าออกจากหมู่บ้านคาริก มุ่งหน้าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตามเส้นทางที่โบทัสเคยบอก แสงแดดเริ่มร้อนขึ้นเมื่อหมู่บ้านเล็กลงเรื่อยๆ จนกลายเป็จุดเล็กๆ ที่ขอบฟ้า อาเธอร์หันไปหาเดวิด "สามวันในทะเลทรายกับม้าสองตัว ไม่เลวเลยใช่ไหม?"
เดวิดตอบ "ดีกว่าการเดินเท้า" เขาหยุดชั่วครู่ "ผมจะสแกนเส้นทางข้างหน้า ถ้ามีโจรหรืออันตราย ผมจะเตือนทันที"
"ดีๆ" อาเธอร์ยิ้ม "ไปดูกันว่าเมืองทารอนมีอะไรรอเราอยู่"
ม้าทั้งสองวิ่งต่อไป ทิ้งรอยเท้าไว้บนผืนทราย ท้องฟ้าสีครามเข้มทอดยาวเหนือศีรษะ อาเธอร์รู้สึกถึงลมร้อนที่พัดผ่านหน้า และในใจเขาคิดถึงสิ่งที่รออยู่ข้างหน้าเมืองทารอน ข้อมูลใหม่ และบางที... โอกาสที่จะเริ่มทำบางอย่างในโลกใบนี้
ระหว่างทาง แสงแดดแผดเผาลงมาบนผืนทรายที่ทอดยาวสุดสายตา อาเธอร์ยกมือบังแดด "มองไปทางไหนก็มีแต่ทะเลทราย!" เขาบ่น "ที่นี้มันร้อนกว่าที่คิดไว้เยอะ"
เดวิดควบม้าอยู่ข้างๆ "ทะเลทรายที่นี่มีความชื้นต่ำกว่าค่าเฉลี่ยประมาณ 15% คาดว่าอุณหภูมิสูงสุดวันนี้ประมาณ 45 องศาเซลเซียส" เขาเสริมด้วยน้ำเสียงเรียบ "จากข้อมูลของโบทัส ที่ราบใหญ่นี้กินระยะเกือบครึ่งของภูมิภาคนี้ ทารอนเป็หนึ่งในเมืองใหญ่ไม่กี่เมืองที่อยู่ในเขตนี้"
อาเธอร์ทำหน้ามุ้ย "โบทัสบอกว่าระหว่างทางมีโอเอซิสที่นักเดินทางและพ่อค้าใช้พักแรม ถ้าเราอยากไปถึงทารอนได้แบบไม่ตายคากันก่อน ต้องแวะที่นั่น"
เดวิดเหลือบมองอาเธอร์ก่อนตอบเรียบๆ “แต่นายตายไม่ได้อยู่ดี แค่ขาดน้ำเป็เวลานาน อาการขาดไฮเดรชั่นอาจทำให้ประสิทธิภาพการต่อสู้ของนายลดลงถึง 37%”
อาเธอร์แค่นหัวเราะ พลางกลอกตา “โอ้ ขอบพระคุณมากๆ สำหรับข้อมูลนะ เดวิด ฉันนี่โชคดีจริงๆ ที่มีเอไออัจฉริยะคอยเตือนว่าการขาดน้ำ และแห้งตายมันส่งผลต่อ ‘ประสิทธิภาพการต่อสู้’ ของฉันยังไง!”
เดวิดพยักหน้า ไม่ได้เข้าใจถึงการประชดของที่มาจากอาเธอร์เลยสักนิด "จากความเร็วของพวกเราตอนนี้ รวมกับเวลาที่เราหยุดพัก เราจะถึงโอเอซิสในอีกครึ่งวัน หรือประมาณเที่ยงคืน"
"ดี" อาเธอร์พูด
ทั้งสองควบม้าต่อไป หยุดพักครั้งหนึ่งตอนบ่ายเพื่อให้น้ำม้า อาเธอร์บ่นเื่ทรายที่เข้าไปในรองเท้า ขณะที่เดวิดนั่งนิ่ง วิเคราะห์ทิศทางจากดวงอาทิตย์และลม
ราวเที่ยงคืน ท้องฟ้ามืดสนิท ดวงดาวสว่างเต็มไปหมด อาเธอร์และเดวิดมาถึงโอเอซิส ผืนน้ำขนาดย่อมล้อมรอบด้วยต้นปาล์มและหญ้าสั้นๆ กลิ่นความชื้นในอากาศทำให้อาเธอร์สูดหายใจลึก "ในที่สุดก็เจออะไรที่ไม่ใช่ทราย" เขาพูด
เดวิดสแกนสภาพรอบตัว "คลื่นความร้อนบ่งบอกว่ามีสิ่งมีชีวิตอื่นอยู่ที่นี่" เขากล่าว "เราไม่ใช่กลุ่มเดียวที่มาพักแรม"
อาเธอร์มองไปรอบๆ เห็นแสงไฟจากคบเพลิงและเงารางๆ ของเต็นท์ผ้าที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโอเอซิส เสียงพูดคุยเบาๆ ดังลอยมา "พ่อค้า? หรือนักเดินทาง?" เขาคาดเดา "หรือว่าโจรอีกแล้ว?"
เดวิดปรับการมองเห็น "มีคนประมาณสิบห้าถึงยี่สิบคน ส่วนใหญ่มีสัมภาระและเกวียน ดูเหมือนพ่อค้า แต่มีคนสองสามคนถืออาวุธ อาจเป็ยาม"
อาเธอร์ยิ้ม "ดี" เขาลูบคอม้า "คืนนี้พักก่อน พรุ่งนี้เราไปทักทายพวกนั้น"
ทั้งสองตั้งแคมป์เล็กๆ ใกล้ขอบน้ำ อาเธอร์นอนลงบนผ้าที่ปูพื้น มองดวงดาวที่แปลกตา ขณะที่เดวิดยืนเฝ้ามองความมืดตื่นตัวเหมือนเคย รอให้แสงยามเช้ามาถึง
794
