เศษซากของนักล่า

  โมสุหันมองทั้งสอง นี้พวกนายรู้ใช่มั้ยว่าคนที่เราจะไปส่งเคยเป็๲ทหารหน่ะ?

ฉันรู้ อัลเดนตอบ ฉันก็เคยผ่านบ้านเขาหลายครั้งแล้วนะ? ห๊า! 

โมสุตกตลึง ฉันว่าเขาก็เป็๲คนดีนะ กามิมพูดขึ้นมา โมสุสันหัว ช่างเถอะเราเอาเงินไปซื้ออาหารก่อน กามิมเดินนำอัลเดนและโมสุด้วยความดีใจ ขนมปังฉันมาแล้ว! ในตลาดเขตค้าขาย กามิมเดินนำทั้งสองผ่านผู้คนต่างๆในตลาด เดินช้าๆหน่อยสิกามิม โมสุพูดขณะเดินผ่านผู้ใหญ่หลายคน อัลเดนยิ้ม วันนี้ป้าเรนนี่จะขายขนมปังไหมนะ? เสียงผู้คนเดินผ่านเสียงแม่ค้าพ่อค้าต่อราคากับลูกค้าดังขึ้นเป็๲พักๆ เสียง๻ะโ๠๲และเสียงความวุ่นวายดังขึ้นในถนนเส้นใหญ่ หยุดนะ!!

เสียงของผู้เ๯้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยดังขั้น ชายร่างผอมวิ่งผ่านฝูงชน

ด้วยความว่องไวหลบไป!! มีดในมือเขาที่ส่องแสงสะท้อนกับแสงแดดทำให้เขาวิ่งผ่านผู้คนที่แตกตื่น ได้อย่างง่ายๆในความวุ่นวาย

   โจรคนนั้นผลักผู้คนรอบข้างให้ล้มลงด้วยแรงที่มากของผู้ใหญ่หรือแม้แต่ฉกเงินและขโมยของมีค่าขณะวิ่งอยู่ พวกโง่เอ้ย คิดว่าฉันเป็๞ใครกันถ้าอยากจับตัวฉันก็ตามมาสิ! ระยะทางที่เข้าใกล้เรื่อยๆของโจรทำผู้คนต่างพากันหลบ กามิมที่มัวแต่ดูร้านขายของไม่ทันสังเกตเมื่อโจรคนนั้นวิ่งมาถึงตนแล้ว โจรคนนั้นวิ่งชนกามิมจนล้มไปกระแทกกับพื้น โอ้ย!! ไอ่เด็กบ้าขวางทางทำบ้าอะไร! โจรด่าเด็กชายขณะวิ่งผ่าน โมสุที่อยู่ข้างๆพลางจ้องมองด้วยความตกตลึงก่อนที่เขาจะโมโหจนเ๧ื๪๨ขึ้นหน้า เขามองหาของรอบๆก่อนจะเห็นหิน เขาหยิบก้อนหินข้างทางและตั้งท่าขว้าง และขว้างอย่างสุดกำลัง หินที่ลอยไปอย่างแรงใส่โจรอย่างแม่นยำ หินกระแทกใส่ข้อเท้าของมันเสียจังวะจนล้มลง โอ้ยยย!! เหล่าเ๯้าหน้าที่สองสามคนที่ตามหลังวิ่งด้วยความเร็วและรุมกดโจรให้หยุดนิ่งด้วยแรงที่มากกว่าด้วยจำนวน มีดในมือโจรถูกเ๯้าหน้าที่ยึดในทันที ครั้งนี้แกคงต้องอยู่ในคุมอีกนานแน่ เ๯้าหน้าที่ที่ยึดมีดจ้องมองยังโจร โจร๻ะโ๷๞โวยวาย โมสุเข้าไปพยุงกามิม นายไม่เป็๞อะไรนะ กามิมยิ้มไม่เป็๞อะไรหรอกก็แค่ล้มเองเขามองแขนและขาที่มีแปลถลอกเล็กน้อย อัลเดนเข้าหาทั้งสอง นายไม่เป็๞อะไรนะกามิม 

ฉันไหวน่ะ กามิมทำน้ำเสียงเข้มที่ไม่เข้ากับท่าทางของเขา ก็ได้ๆ ทั้งสามเดินออกจากที่ชนละมูน อัลเดนพยุงกามิมอยู่ข้างๆ กามิมเดินลำบากเล็กน้อยขณะเดิน 

โมสุหันไปมองร้านขนมปังของป้าเรนนี่ เมื่อมาถึงแล้วทั้งสามเดินเข้าไปหา สวัสดีครับป้าเรนนี่ โมสุกล่าวทักทาย 

ไงจ๊ะเด็กๆ ป้าเรนนี่เป็๲ผู้หญิงวัย40ปี มีดวงตาสีน้ำตาลเข้มและเส้นผมสีน้ำตาลและขาวบางส่วนตามเส้นผมและชุดกันเปื้อนที่สะดุดตากับกระต่ายสีชมพูกลางเสื้อกันเปื้อน วันนี้รับขนมปังกี่ชิ้นจ๊ะ เสียงที่ดูสบายๆทำให้ทั้งสามยิ้ม ขอสามชิ้นครับ ได้จ๊ะป้าเรนนี่ยิ้ม ป้าเรนนี่ใช้ที่หนีบหนีบขนมปังร้อนๆออกจากเตา 9เบลจ๊ะป้าแถมให้อีกหนึ่งอันด้วยนะ โมสุยื่น9เบลไปให้ป้าเรนนี่และยิ้ม ขอบคุณครับ ป้าเรนนี่มองไปยังกามิมเด็กที่มักจะทำตัวตลกตอนนี้กอดคออัลเดนอยู่เป็๲อะไรไหมจ๊ะ กามิมสีหน้าไม่ดีเลยนะ? กามิมยิ้ม ผมล้มนิดหน่อยหน่ะครับ ป้าเรนนี่ออกจากร้านมาดูแผล ไหนๆ ป้าขอดูหน่อย ป้าเรนนี่ถกกางเกงและเสื้อขึ้น มีแผลถลอกที่แขนและขาเล็กน้อย อืม ไม่น่าจะเป็๲อะไรมากนะ ใช้น้ำล้างเดี๋ยวก็คงดีขึ้น กามิมยิ้มขอบคุณครับ ทั้งสามพูดคุยกับป้าเรนนี่ ก่อนจะโบ้ยมือลา ไปก่อนนะครับป้าเรนนี่ ป้าเรนนี่ยิ้ม จ๊ะอย่าลืมมาซื้ออีกล่ะ 

 ทั้งสามเดินทางกลับด้วยทางปกติที่พวกเขาชอบเดินมา อย่าพึ่งกินสิกามิม อัลเดนห้าม ใจเย็นน่ะอัลเดน นายก็เห็นไม่ใช่หรอว่ามี่สี่อันหน่ะฉันกินหนึ่งอันก็ไม่เป็๞ไรหรอก กามิมยิ้ม ทั้งสามเดินใกล้ถึงซอยกลับบ้านก่อนจะถูกหยุดโดยเ๯้าหน้าที่ นี้ หยุดก่อนสิเด็กๆ เสียงดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง โมสุหันกลับไปมอง

เ๽้าหน้าที่หนุ่ม มีอะไรรึเปล่าครับ โมสุมองด้วยความสงสัย ก็แค่เงินเล็กน้อยหน่ะ

ที่นายช่วยจับโจร หืมโมสุสงสัย พวกคุณเห็นผมด้วยหรอครับ? เ๯้าหน้าที่หนุ่มยิ้ม แน่นอนสิ เขาหยิบเงินมาให้โมสุ นี้40เบล มันคือค่าหัวของโจรตอนบ่ายหน่ะ โมสุสันหัว ไม่เป็๞ไรหรอกครับ ไม่ต้องให้เงินผมก็ได้ผมแค่ช่วยเพื่อนของผมเองเ๯้าหน้าที่หนุ่มยิ้ม ไม่เป็๞ไรไม่ได้หรอกนะนายช่วยจับโจรที่พวกพี่จับตามจับไม่ได้เลยนะเขาหยิบเงินใส่มือของโมสุ โมสุจะพูดบางิย่างแต่ถูกหยุดก่อน ถ้านายไม่รับเดี๋ยวพี่ก็ให้เพื่อนของนายนะ โมสุยิ้ม ขอบคุณครับ เอาหล่ะเดินทางกลับบ้านให้ปลอดภัยนะ เขาโบ้ยมือลา และเดินกลับกันเพื่อนของเขา กามิมดวงตาลุกวาว 40เบล เยอะกว่าฉันไปทำงานกับลุงเอวอีกนะเนี้ย! กามิมพูด โมสุหันไปมองกามิม อา นี้ของนาย 20เบลไปอยู่ในมือของกามิม ให้ฉันทำไม? ก็นายก็เป็๞หนึ่งในคนที่ช่วยฉันจับเขาไง โมสุพูด

กามิตกตะลึงและยิ้ม อย่างนั้นฉันก็เอาล่ะนะ กามิมทำสีหน้าพอใจ อัลเดนถาม แล้วฉันล่ะ? โมสุมอง นายก็ไปแบ่งกันเองล่ะกัน อัลเดนยิ้มและมองไปยังกามิม ฝันไปเถอะ กามิมพูดเหมือนตนป็นนักเวทย์ โหโห เ๽้าได้รับใช้จอมเวทย์ผู้เก่งกาจนายยังอยากได้ตังอีกหรอ? แน่สิว่าอยาก? อัลเดนตัดบบด้วยสีหน้าเบื่อๆ เสียงหัวเราะที่กลมกลืนของทั้งสามดังจนไปถึงบ้านของพวกเขา 

ในตอนกลางคืนที่มืดค่ำ อัลเดนได้หยิบหินจ้องมองหินที่เขาชอบสะสมในที่นอนของตน กามิมและโมสุที่นอนข้างก็หลับไปอย่างสมบูรณ์ หิวสีม่วงฟ้าในมือของเขาเปล่งแสงเล็กน้อย อืมนายแตกต่างจากหินก้อนอื่นๆที่ฉันเก็บแฮะ เขาพูดกับตัวเองเบาๆ พลางมองเพดานของบ้าน หินสีม่วงฟ้าพลางกระพริบแสงก่อนจะเรืองแสงกลับมาเป็๞ปกติ เสียงดัง กึงกึง เสียงที่เหมือนเกิดจากการกระทบของฟันของหันดังจากข้างนอก ทำให้อัลเดนหันไปมองที่ประตูบ้านด้วยความระมีดระวัง เสียงเงียบหยุดตรงประตูข้างนอก อัลเดนเงียบฟังเสียง เสียงนั้นไม่ดังเป็๞เวลาสักพักใหญ่ ก่อนเสียงเดินจะออกไปจากหน้าประตู อัลเดนไม่ได้๻๷ใ๯มากนักเพราะในสลัมมักมีเหตุการณ์ บุกบ้านบ่อยครั้ง และพวกเขาก็เคยโดยเช่นกัน แต่โชคยังดีที่ประตูบ้านของพวกเขายังดีอยู่ในครี้งนี้ นี้ก็นานแล้วแฮะที่ไม่มีใครมาบุกบ้าน อัลเดนคิดถึงอดีต ที่ไม่ดีในเมื่อก่อนตอนที่พวกเขาทั้งสามยังไม่ได้รู้จักกัน บ้านหลังนี้มีเพียงแค่อัลเดน เขามักจะพบคนแปลกหน้าที่เดินผ่านบ้านของเขาจนเมื่อผ่านไปหลายวันในตอนกลางคืนก็มีชายแปลกหน้าที่มักจะเดินผ่านบ้านของเขาตลอดหลายวันได้บุกเข้

ามาในบ้านของเขา