พนักงานสาวในชุดสีแดงยั่วยวนบนเวทีกล่าวต้อนรับแขกและเริ่มงานประมูลตามลำดับ พนักงานชายยกสินค้าชิ้นแรกขึ้นมาวางที่แท่นโชว์สินค้ากลางเวที งานประมูลก็ได้เริ่มต้นขึ้น
“สินค้าที่จะนำมาประมูลชิ้นแรกในวันนี้คือ หอยเป๋าฮื้อดำค่ะ ว่ากันว่า เป๋าฮื้อดำนั้นสามารถช่วยขับสิ่งสกปรกในร่างกายให้กับผู้ที่รับประทานเข้าไปได้ ราคาเริ่มต้นที่หนึ่งหมื่นหยวน ใส่ราคาขั้นต่ำหนึ่งพันหยวน เริ่มการประมูลได้”
“หนึ่งหมื่นหนึ่งพันหยวน”
“หนึ่งหมื่นห้าพันหยวน”
“หนึ่งหมื่นเจ็ดพันหยวน”
การประมูลดำเนินไปตามลำดับ เป๋าฮื้อดำจบการประมูลไปด้วยราคาถึงสองหมื่นเจ็ดพันหยวน ผู้ชนะเป็บุคคลที่อยู่ในห้องVIPหมายเลข2 การประมูลดำเนินต่อไปเรื่อยๆ สินค้าส่วนใหญ่จะตกเป็ของบุคคลในห้องVIPหมายเลข2
“การประมูลดำเนินมาถึงครึ่งหลังแล้วนะคะ สินค้าชิ้นต่อไปนับว่าเป็สินค้าที่หายากยิ่งน้อยครั้งที่จะได้เห็นกัน ในงานประมูลเคยปรากฏเพียง3ครั้งเท่านั้น”
พนักงานสาวกล่าวสรรพคุณของสินค้าเสร็จ พนักงานชายก็ยกสินค้ามาวางบนแท่นเช่นเดิม สินค้าถูกคลุมด้วยผ้าสีดำทำให้ทุกคนรอลุ้นว่าข้างในจะเป็อะไร เสี่ยวเยว่ค่อยๆดึงผ้าคลุมออก เผยให้เห็นกุ้งัสีทองอร่ามเด่นอยู่กลางเวที
บรรดาแขกที่เห็นกุ้งสีทองก็โห่ร้อง ทำให้บรรยากาศในงานคึกคักเป็อย่างมาก เสี่ยวเยว่เห็นปฏิกิริยาของแขกก็ไม่รอช้า รีบกล่าวเสริมต่อไปทันที
“กุ้งัทอง กล่าวกันว่าเป็วัตถุดิบที่หาได้ยากยิ่ง รสชาติที่เลิศรสและสรรพคุณเป็ที่รู้ดีกันอยู่แล้ว เป็เวลาหลายปีที่ไม่มีปรากฏให้เห็น นี่ถือว่าเป็โอกาสที่นานจะได้พบ เสี่ยวเยว่ขอเริ่มการประมูลด้วยราคาหนึ่งแสนหยวน เริ่มประมูลกันได้เลยค่ะ”
“ห้าแสนหยวน”
เป็เสียงเสนอราคาดังมาจากห้องVIPหมายเลข2 ความเงียบก็เข้าครอบคุลมพื้นที่ทันที เดิมทีแขกหลายคนต่างก็ยังมีหวังบ้าง แต่ใครจะคิดว่าราคาประมูลแรกก็ขึ้นไปถึงห้าแสนหยวนในครั้งเดียว
“หกแสนหยวน”
เสียงเสนอราคาดังมาจากห้องVIPหมายเลข4 แขกที่มาร่วมงานประมูลต่างแสดงความใกันออกมา ราคาประมูลขั้นต่ำเพียงหนึ่งพันหยวนคงจะไม่เหมาะสมกับกุ้งัทอง
หลังจากนั้นห้องVIPหมายเลขอื่นก็เริ่มเสนอราคาเช่นกัน จำนวนห้องVIPของสมาคมมีทั้งหมดเพียง9ห้องเท่านั้น เตรียมไว้รับรองบุคคลสำคัญที่มาร่วมในงานประมูล ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมักจะไว้ให้กับบรรดาแขกที่มาจากตระกูลใหญ่ๆในหนานจิน
าราคาการแย่งชิงกุ้งัทองจบลงด้วยราคา หนึ่งล้านหนึ่งแสนหยวน ผู้ชนะคือบุคคลที่อยู่ในห้องVIPหมายเลย1 เสี่ยวเยว่จึงเริ่มดำเนินงานประมูลต่อไป
“สำหรับสินค้าถัดไป นับว่าเป็วัตถุดิบที่พิเศษมากๆเลยค่ะ ตัววัตถุดิบอาจจะดูธรรมดาๆ แต่เสี่ยวเยว่ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน”
สินค้าถูกนำมาวางบนแท่นโชว์เสร็จ เสี่ยวเยว่เปิดผ้าคลุมออกก็ปรากฏผักบุ้งจีนจำนวนหนึ่งที่บรรจุอยู่ในกล่องใส เสี่ยวเยว่ก็อธิบายต่อทันที
“วัตถุดิบชิ้นนี้เป็วัตถุดิบแห่งชีวิตค่ะ”
สิ้นเสียงเสี่ยวเยว่บางคนในห้องถึงกับตะลึง บางคนก็หันไปคุยกับคนข้างๆด้วยความสงสัย ไม่แปลกที่บางคนไม่ทราบเกี่ยวกับวัตถุดิบที่มีพลังชีวิต วัตถุดิบประเภทนี้เป็สิ่งที่หายากเป็อย่างมาก อาจเป็เวลาทศวรรษถึงจะมีวัตถุดิบที่มีพลังชีวิตปรากฏ
บุคคลที่อยู่ในห้องVIPต่างก็ตื่นเต้นเมื่อได้รู้ว่าเป็วัตถุดิบที่มีพลังชีวิต หากเป็คนหนุ่มสาวที่มีพลังชีวิตล้นเหลืออาจจะไม่รู้สึกตื่นเต้น แต่หากเป็บุคคลที่อยู่ในบรรดาห้องVIPไม่มีใครที่ไม่รู้สึกตื่นเต้น พวกเขารู้ถึงคุณค่าที่แท้จริงของมันเป็อย่างดี
ใครบ้างที่ไม่กลัวความตาย แต่หากมีวิธีการที่ช่วยให้ตัวเองอยู่ต่อได้อีกหน่อยและสิ่งนั้นอยู่ตรงด้านหน้าแล้ว ก็ไม่แปลกที่รู้สึกตื่นเต้นกับมัน ในบรรดาตระกูลใหญ่ๆ เป็ที่ทราบดีกันอยู่แล้วเกี่ยวกับวัตถุดิบที่มีพลังชีวิต วัตถุดิบเหล่านี้สามารถช่วยเติมเต็มพลังชีวิตและบำรุงอวัยวะภายใน ด้วยสรรพคุณที่อัศจรรย์ทุกคนจึงอยากได้มา นับว่าเป็วัตถุดิบที่หายากอย่างแท้จริง เสี่ยวเยว่ที่รับรู้ถึงแรงกดดันจากบรรดาห้องVIPที่ส่งมา เธอก็เริ่มดำเนินงานต่อโดยเร็ว
“เพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลา ราคาเริ่มประมูลของผักบุ้งวัตถุดิบแห่งชีวิตกล่องนี้เริ่มต้นที่ หนึ่งล้านหยวน เสนอราคาถัดไปขั้นต่ำหนึ่งแสนหยวนค่ะ”
“หนึ่งล้านหนึ่งแสนหยวน”
“หนึ่งล้านสามแสน”
“หนึ่งล้านสี่แสน”
“หนึ่งล้านเก้าแสน”
การแข่งขันเป็ไปอย่างดุเดือด าราคาในครั้งนี้มีเพียงแขกที่อยู่ในห้องVIPเท่านั้นที่เสนอราคา
“สามล้าน”
“เฮ้ย สามล้าน!!”
“บ้าไปแล้ว สามล้าน”
แขกด้านนอกถึงกับอุทานออกมา สามล้านเป็ราคาเสนอของห้องVIPหมายเลข2 แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่อึดใจ คนที่อยู่ในงานก็ต้องตกตลึงอีกครั้ง
“ห้าล้าน”
“เชี้ย!! ราคามันบ้าไปแล้ว”
“ฉันทำงานทั้งปียังซื้อไม่ได้เลย”
สิ้นเสียงเสนอราคาห้าล้าน ทำให้ทั้งห้องประมูลถึงกับวุ่นวาย ใครจะไปคิดว่าแค่ผักบุ้งจะมีราคาถึงเพียงนี้ ในอีกด้านหนึ่งที่ห้องVIPหมายเลข1 ชายในชุดสูทสีเทากำลังหัวเสียอยู่
“เวรเอ้ย ใครจะไปรู้ว่ะว่าจะมีวัตถุดิบแห่งชีวิตโผล่มา ท่านปู่เอาตายแน่ถ้าพลาดการประมูลวัตถุดิบแห่งชีวิตครั้งนี้”
“ท่านครับ เราจะทำยังไงกันดี”
“เงินสำรองเรามีเท่าไร?”
“สักครู่ครับท่าน”
“แมร่งเอ้ย ไวไวสิว่ะ”
“ครับๆ มีสำรองประมาณสิบล้านครับ”
“ดี หมดสิบล้านก็หมดว่ะ”
“หกล้าน!!”
การแข่งขันดุเดือดเป็อย่างมาก การเสนอราคาเริ่มสูงขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อราคามาถึงตอนนี้หลายๆห้องที่เคยเสนอราคาก็ต่างเงียบไม่เสนอราคาต่อ หมายความว่าการแข่งขันรอบนี้ใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว
“คุณชาย คุณชายคะ!!”
พนักงานสาวเรียกหลินตงซ้ำๆ หลังจากที่เห็นหลินตงนั่งนิ่งไป เรียกอยู่ครู่หนึ่งหลินตงจึงได้สติกลับมา
“คุณชายเป็อะไรหรือเปล่าคะ”
“ผมไม่เป็ไร ขอบคุณครับ”
“ค่ะ คุณชาย”
หลินตงใกับราคาประมูลของผักบุ้ง ทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์ ตั้งสติได้แล้วเขาก็นั่งลุ้นราคาประมูลต่อไป ในห้องVIPหมายเลข7 ฟางหรงกับเลขาก็กำลังอยู่ในความตึงเครียด
หลังจากที่เธอเห็นวัตถุดิบแห่งชีวิตแล้ว เธอก็มีความตั้งใจที่จะประมูลกลับไปให้คุณปู่ของเธอ แต่หลังจากนั้นเธอก็ต้องตัดใจ เธอไม่สามารถให้ราคาสู้กับคนอื่นๆได้เลย
“คุณหนู เราจะทำยังไงกันดี”
“เฮ้อ จะทำอะไรได้ล่ะ ราคาเป็ล้านต่อให้คุณปู่มาเองก็คงไม่ไหวหรอก”
“น่าเสียดายจัง อยู่ๆใครจะไปรู้ว่าจะมีวัตถุดิบแห่งชีวิต”
“ดูสิมู่หน่วน ราคาเกือบจะสิบล้านแล้วนะตอนนี้”
“ค่ะ คุณหนู”
ราคาประมูลสุดท้ายของผักบุ้งจบที่ราคาแปดล้านหกแสนหยวน ผู้ชนะคือชายในห้องหมายเลข1
“เวรเอ้ย ชนะซักที”
“ยินดีด้วยครับคุณชาย”
“คุณปู่จะต้องดีใจมากแน่ๆ”
“แน่นอนครับคุณชาย”
ทั่วทั้งห้องยังตกอยู่ในความวุ่นวาย ราคาผักเพียงกล่องเดียวราคาสูงถึงแปดล้านหกแสน เสี่ยวเยว่ที่เห็นว่าบรรยากาศกำลังติดลม ก็กล่าวดำเนินการประมูลต่อทันที
“ทุกท่านอย่าพึ่งเสียใจไปนะคะ ว่ากันว่าโอกาสมักจะไม่มาบ่อยๆฟ้าไม่ผ่าซ้ำที่เดิม แต่ไม่ใช่กับวันนี้แน่นอนค่ะ”
“เฮ้ย อย่าบอกนะว่า”
“บ้าน่า”
“ถ้าใช่ก็เหลือเชื่อเกินไปแล้ว”
พนักงานชายนำสินค้าไปวางยังแท่นโชว์ที่เดิม เสี่ยวเยว่ไม่รีรอ เปิดผ้าคลุมออกให้บรรดาแขกได้ยลโฉมสินค้าชิ้นสุดท้าย เมื่อผ้าคลุมถูกเปิดออก เผยให้เห็นกล่องลักษณะเหมือนกันกับเมื่อครู่ แต่ด้านในบรรจุถั่วงอกต้นอวบไว้เกือบเต็ม ฟางหรงเห็นถั่วงอกก็แสดงความใออกมา เมื่อเทน้ำจิ้มลงไปแล้ว เสี่ยวเยว่ก็เสิร์ฟจานหลักต่อทันที เธอไม่ได้บรรยายสรรพคุณอะไรเพิ่ม เพียงแค่กล่าวบอกชื่อสินค้าออกไปเท่านั้น
“สินค้าชิ้นสุดท้ายของวันนี้คือถั่วงอกซึ่งเป็วัตถุดิบแห่งชีวิตเช่นเดียวกับรายการก่อนหน้าค่ะ”
“เชี้ย บ้าไปแล้วแน่ๆ”
“ครั้งนี้เราต้องเอามาให้ได้”
“รีบติดต่อขายทรัพย์สินด่วนเลย”
“มู่หน่วน ติดต่อกลับหาปู่ให้ฉันหน่อย”
“ท่านครับ ผมติดต่อฝ่ายบัญชีเรียบร้อยแล้วครับ”
บรรยากาศตึงเครียดกลับมาอีกครั้ง หลายคนจัดการเตรียมตัวนำเงินมาเพิ่มหวังจะชนะการประมูลครั้งนี้ และหลายคนก็รอชมการแข่งขันที่น่าสนใจในครั้งนี้ มีเพียงคนเดียวที่สบายใจกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น หลินตงยกแก้วไวน์ขึ้นมาพร้อมกับยิ้มหันไปทางพนักงานที่ยืนอยู่ด้านข้าง
“คุณดื่มเป็ไหมครับ?”