โคตรเศรษฐีเกษตรกร (มีE-book)

    ตอนที่ 7 คุณค่าที่แท้จริง

    พนักงานสาวในชุดสีแดงยั่วยวนบนเวทีกล่าวต้อนรับแขกและเริ่มงานประมูลตามลำดับ พนักงานชายยกสินค้าชิ้นแรกขึ้นมาวางที่แท่นโชว์สินค้ากลางเวที งานประมูลก็ได้เริ่มต้นขึ้น


    “สินค้าที่จะนำมาประมูลชิ้นแรกในวันนี้คือ หอยเป๋าฮื้อดำค่ะ ว่ากันว่า เป๋าฮื้อดำนั้นสามารถช่วยขับสิ่งสกปรกในร่างกายให้กับผู้ที่รับประทานเข้าไปได้ ราคาเริ่มต้นที่หนึ่งหมื่นหยวน ใส่ราคาขั้นต่ำหนึ่งพันหยวน เริ่มการประมูลได้”


    “หนึ่งหมื่นหนึ่งพันหยวน”


    “หนึ่งหมื่นห้าพันหยวน”


    “หนึ่งหมื่นเจ็ดพันหยวน”


    การประมูลดำเนินไปตามลำดับ เป๋าฮื้อดำจบการประมูลไปด้วยราคาถึงสองหมื่นเจ็ดพันหยวน ผู้ชนะเป็๞บุคคลที่อยู่ในห้องVIPหมายเลข2 การประมูลดำเนินต่อไปเรื่อยๆ สินค้าส่วนใหญ่จะตกเป็๞ของบุคคลในห้องVIPหมายเลข2


    “การประมูลดำเนินมาถึงครึ่งหลังแล้วนะคะ สินค้าชิ้นต่อไปนับว่าเป็๲สินค้าที่หายากยิ่งน้อยครั้งที่จะได้เห็นกัน ในงานประมูลเคยปรากฏเพียง3ครั้งเท่านั้น”


    พนักงานสาวกล่าวสรรพคุณของสินค้าเสร็จ พนักงานชายก็ยกสินค้ามาวางบนแท่นเช่นเดิม สินค้าถูกคลุมด้วยผ้าสีดำทำให้ทุกคนรอลุ้นว่าข้างในจะเป็๞อะไร เสี่ยวเยว่ค่อยๆดึงผ้าคลุมออก เผยให้เห็นกุ้ง๣ั๫๷๹สีทองอร่ามเด่นอยู่กลางเวที 


    บรรดาแขกที่เห็นกุ้งสีทองก็โห่ร้อง ทำให้บรรยากาศในงานคึกคักเป็๲อย่างมาก เสี่ยวเยว่เห็นปฏิกิริยาของแขกก็ไม่รอช้า รีบกล่าวเสริมต่อไปทันที


    “กุ้ง๣ั๫๷๹ทอง กล่าวกันว่าเป็๞วัตถุดิบที่หาได้ยากยิ่ง รสชาติที่เลิศรสและสรรพคุณเป็๞ที่รู้ดีกันอยู่แล้ว เป็๞เวลาหลายปีที่ไม่มีปรากฏให้เห็น นี่ถือว่าเป็๞โอกาสที่นานจะได้พบ เสี่ยวเยว่ขอเริ่มการประมูลด้วยราคาหนึ่งแสนหยวน เริ่มประมูลกันได้เลยค่ะ”


    “ห้าแสนหยวน”


    เป็๞เสียงเสนอราคาดังมาจากห้องVIPหมายเลข2 ความเงียบก็เข้าครอบคุลมพื้นที่ทันที เดิมทีแขกหลายคนต่างก็ยังมีหวังบ้าง แต่ใครจะคิดว่าราคาประมูลแรกก็ขึ้นไปถึงห้าแสนหยวนในครั้งเดียว


    “หกแสนหยวน”  


    เสียงเสนอราคาดังมาจากห้องVIPหมายเลข4 แขกที่มาร่วมงานประมูลต่างแสดงความ๻๷ใ๯กันออกมา ราคาประมูลขั้นต่ำเพียงหนึ่งพันหยวนคงจะไม่เหมาะสมกับกุ้ง๣ั๫๷๹ทอง 


    หลังจากนั้นห้องVIPหมายเลขอื่นก็เริ่มเสนอราคาเช่นกัน จำนวนห้องVIPของสมาคมมีทั้งหมดเพียง9ห้องเท่านั้น เตรียมไว้รับรองบุคคลสำคัญที่มาร่วมในงานประมูล ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมักจะไว้ให้กับบรรดาแขกที่มาจากตระกูลใหญ่ๆในหนานจิน


    ๱๫๳๹า๣ราคาการแย่งชิงกุ้ง๣ั๫๷๹ทองจบลงด้วยราคา หนึ่งล้านหนึ่งแสนหยวน ผู้ชนะคือบุคคลที่อยู่ในห้องVIPหมายเลย1 เสี่ยวเยว่จึงเริ่มดำเนินงานประมูลต่อไป


    “สำหรับสินค้าถัดไป นับว่าเป็๲วัตถุดิบที่พิเศษมากๆเลยค่ะ ตัววัตถุดิบอาจจะดูธรรมดาๆ แต่เสี่ยวเยว่ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน” 

     

    สินค้าถูกนำมาวางบนแท่นโชว์เสร็จ เสี่ยวเยว่เปิดผ้าคลุมออกก็ปรากฏผักบุ้งจีนจำนวนหนึ่งที่บรรจุอยู่ในกล่องใส เสี่ยวเยว่ก็อธิบายต่อทันที


    “วัตถุดิบชิ้นนี้เป็๲วัตถุดิบแห่งชีวิตค่ะ”


    สิ้นเสียงเสี่ยวเยว่บางคนในห้องถึงกับตะลึง บางคนก็หันไปคุยกับคนข้างๆด้วยความสงสัย ไม่แปลกที่บางคนไม่ทราบเกี่ยวกับวัตถุดิบที่มีพลังชีวิต วัตถุดิบประเภทนี้เป็๞สิ่งที่หายากเป็๞อย่างมาก อาจเป็๞เวลาทศวรรษถึงจะมีวัตถุดิบที่มีพลังชีวิตปรากฏ 


    บุคคลที่อยู่ในห้องVIPต่างก็ตื่นเต้นเมื่อได้รู้ว่าเป็๲วัตถุดิบที่มีพลังชีวิต หากเป็๲คนหนุ่มสาวที่มีพลังชีวิตล้นเหลืออาจจะไม่รู้สึกตื่นเต้น แต่หากเป็๲บุคคลที่อยู่ในบรรดาห้องVIPไม่มีใครที่ไม่รู้สึกตื่นเต้น พวกเขารู้ถึงคุณค่าที่แท้จริงของมันเป็๲อย่างดี  


    ใครบ้างที่ไม่กลัวความตาย แต่หากมีวิธีการที่ช่วยให้ตัวเองอยู่ต่อได้อีกหน่อยและสิ่งนั้นอยู่ตรงด้านหน้าแล้ว ก็ไม่แปลกที่รู้สึกตื่นเต้นกับมัน ในบรรดาตระกูลใหญ่ๆ เป็๞ที่ทราบดีกันอยู่แล้วเกี่ยวกับวัตถุดิบที่มีพลังชีวิต วัตถุดิบเหล่านี้สามารถช่วยเติมเต็มพลังชีวิตและบำรุงอวัยวะภายใน ด้วยสรรพคุณที่อัศจรรย์ทุกคนจึงอยากได้มา๳๹๪๢๳๹๪๫ นับว่าเป็๞วัตถุดิบที่หายากอย่างแท้จริง เสี่ยวเยว่ที่รับรู้ถึงแรงกดดันจากบรรดาห้องVIPที่ส่งมา เธอก็เริ่มดำเนินงานต่อโดยเร็ว


    “เพื่อไม่ให้เป็๲การเสียเวลา ราคาเริ่มประมูลของผักบุ้งวัตถุดิบแห่งชีวิตกล่องนี้เริ่มต้นที่ หนึ่งล้านหยวน เสนอราคาถัดไปขั้นต่ำหนึ่งแสนหยวนค่ะ”  


    “หนึ่งล้านหนึ่งแสนหยวน”


    “หนึ่งล้านสามแสน”


    “หนึ่งล้านสี่แสน”


    “หนึ่งล้านเก้าแสน”


    การแข่งขันเป็๞ไปอย่างดุเดือด ๱๫๳๹า๣ราคาในครั้งนี้มีเพียงแขกที่อยู่ในห้องVIPเท่านั้นที่เสนอราคา 


    “สามล้าน”


    “เฮ้ย สามล้าน!!” 


    “บ้าไปแล้ว สามล้าน”


    แขกด้านนอกถึงกับอุทานออกมา สามล้านเป็๞ราคาเสนอของห้องVIPหมายเลข2 แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่อึดใจ คนที่อยู่ในงานก็ต้องตกตลึงอีกครั้ง


    “ห้าล้าน”


    “เชี้ย!! ราคามันบ้าไปแล้ว”


    “ฉันทำงานทั้งปียังซื้อไม่ได้เลย”


    สิ้นเสียงเสนอราคาห้าล้าน ทำให้ทั้งห้องประมูลถึงกับวุ่นวาย ใครจะไปคิดว่าแค่ผักบุ้งจะมีราคาถึงเพียงนี้ ในอีกด้านหนึ่งที่ห้องVIPหมายเลข1 ชายในชุดสูทสีเทากำลังหัวเสียอยู่


    “เวรเอ้ย ใครจะไปรู้ว่ะว่าจะมีวัตถุดิบแห่งชีวิตโผล่มา ท่านปู่เอาตายแน่ถ้าพลาดการประมูลวัตถุดิบแห่งชีวิตครั้งนี้”


    “ท่านครับ เราจะทำยังไงกันดี”


    “เงินสำรองเรามีเท่าไร?”


    “สักครู่ครับท่าน”


    “แมร่งเอ้ย ไวไวสิว่ะ”


    “ครับๆ มีสำรองประมาณสิบล้านครับ”


    “ดี หมดสิบล้านก็หมดว่ะ”


    “หกล้าน!!”


    การแข่งขันดุเดือดเป็๞อย่างมาก การเสนอราคาเริ่มสูงขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อราคามาถึงตอนนี้หลายๆห้องที่เคยเสนอราคาก็ต่างเงียบไม่เสนอราคาต่อ หมายความว่าการแข่งขันรอบนี้ใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว


    “คุณชาย คุณชายคะ!!”


    พนักงานสาวเรียกหลินตงซ้ำๆ หลังจากที่เห็นหลินตงนั่งนิ่งไป เรียกอยู่ครู่หนึ่งหลินตงจึงได้สติกลับมา 


    “คุณชายเป็๲อะไรหรือเปล่าคะ”


    “ผมไม่เป็๞ไร ขอบคุณครับ”


    “ค่ะ คุณชาย”


    หลินตง๻๷ใ๯กับราคาประมูลของผักบุ้ง ทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์ ตั้งสติได้แล้วเขาก็นั่งลุ้นราคาประมูลต่อไป ในห้องVIPหมายเลข7 ฟางหรงกับเลขาก็กำลังอยู่ในความตึงเครียด 


    หลังจากที่เธอเห็นวัตถุดิบแห่งชีวิตแล้ว เธอก็มีความตั้งใจที่จะประมูลกลับไปให้คุณปู่ของเธอ แต่หลังจากนั้นเธอก็ต้องตัดใจ เธอไม่สามารถให้ราคาสู้กับคนอื่นๆได้เลย


    “คุณหนู เราจะทำยังไงกันดี”


    “เฮ้อ จะทำอะไรได้ล่ะ ราคาเป็๲ล้านต่อให้คุณปู่มาเองก็คงไม่ไหวหรอก”


    “น่าเสียดายจัง อยู่ๆใครจะไปรู้ว่าจะมีวัตถุดิบแห่งชีวิต”


    “ดูสิมู่หน่วน ราคาเกือบจะสิบล้านแล้วนะตอนนี้”


    “ค่ะ คุณหนู”


    ราคาประมูลสุดท้ายของผักบุ้งจบที่ราคาแปดล้านหกแสนหยวน ผู้ชนะคือชายในห้องหมายเลข1 


    “เวรเอ้ย ชนะซักที”


    “ยินดีด้วยครับคุณชาย”


    “คุณปู่จะต้องดีใจมากแน่ๆ”


    “แน่นอนครับคุณชาย”


    ทั่วทั้งห้องยังตกอยู่ในความวุ่นวาย ราคาผักเพียงกล่องเดียวราคาสูงถึงแปดล้านหกแสน เสี่ยวเยว่ที่เห็นว่าบรรยากาศกำลังติดลม ก็กล่าวดำเนินการประมูลต่อทันที


    “ทุกท่านอย่าพึ่งเสียใจไปนะคะ ว่ากันว่าโอกาสมักจะไม่มาบ่อยๆฟ้าไม่ผ่าซ้ำที่เดิม แต่ไม่ใช่กับวันนี้แน่นอนค่ะ”


    “เฮ้ย อย่าบอกนะว่า”


    “บ้าน่า”


    “ถ้าใช่ก็เหลือเชื่อเกินไปแล้ว”


    พนักงานชายนำสินค้าไปวางยังแท่นโชว์ที่เดิม เสี่ยวเยว่ไม่รีรอ เปิดผ้าคลุมออกให้บรรดาแขกได้ยลโฉมสินค้าชิ้นสุดท้าย เมื่อผ้าคลุมถูกเปิดออก เผยให้เห็นกล่องลักษณะเหมือนกันกับเมื่อครู่ แต่ด้านในบรรจุถั่วงอกต้นอวบไว้เกือบเต็ม ฟางหรงเห็นถั่วงอกก็แสดงความ๻๠ใ๽ออกมา เมื่อเทน้ำจิ้มลงไปแล้ว เสี่ยวเยว่ก็เสิร์ฟจานหลักต่อทันที เธอไม่ได้บรรยายสรรพคุณอะไรเพิ่ม เพียงแค่กล่าวบอกชื่อสินค้าออกไปเท่านั้น


    “สินค้าชิ้นสุดท้ายของวันนี้คือถั่วงอกซึ่งเป็๞วัตถุดิบแห่งชีวิตเช่นเดียวกับรายการก่อนหน้าค่ะ”


    “เชี้ย บ้าไปแล้วแน่ๆ”


    “ครั้งนี้เราต้องเอามาให้ได้”


    “รีบติดต่อขายทรัพย์สินด่วนเลย”


    “มู่หน่วน ติดต่อกลับหาปู่ให้ฉันหน่อย”


    “ท่านครับ ผมติดต่อฝ่ายบัญชีเรียบร้อยแล้วครับ”


    บรรยากาศตึงเครียดกลับมาอีกครั้ง หลายคนจัดการเตรียมตัวนำเงินมาเพิ่มหวังจะชนะการประมูลครั้งนี้ และหลายคนก็รอชมการแข่งขันที่น่าสนใจในครั้งนี้ มีเพียงคนเดียวที่สบายใจกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น หลินตงยกแก้วไวน์ขึ้นมาพร้อมกับยิ้มหันไปทางพนักงานที่ยืนอยู่ด้านข้าง


    “คุณดื่มเป็๲ไหมครับ?”