การสอบวิชาแรกผ่านพ้นไปได้ด้วยดีเด็กหนุ่มเรือนผมสีน้ำตาลประกายแดงประบ่าออกจากห้องสอบด้วยความโล่งอกเรียกว่าที่ตั้งใจอ่านหนังสือตลอดสัปดาห์ไม่สูญเปล่าเลยจริงๆ
ร่างบางออกจากสนามสอบเป็คนแรกของห้อง กำลังนั่งรอกลุ่มเพื่อนใต้ตึกเพื่อไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน
ดรีมเล่นเกมฆ่าเวลา พลันได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งมาแต่ไกล
“ดรีม ขอบคุณมากน้า!”หมิวโผกอดเพื่อนหนุ่มตัวน้อยผู้สูงกว่าเธอไม่มากนัก “เก็งข้อสอบถูกเป๊ะๆออกสอบตามที่ดรีมติวให้เมื่อวานเลย”
“ไชโย! ดรีมมี่ผู้ช่วยชีวิตโจทย์เดียวกับที่เก็งเลย! ” สาวแนนที่เพิ่งออกจากห้องสอบเองก็กอดไหล่เด็กหนุ่มดีใจไม่แพ้กัน
“ต้องขอบคุณชีทจากพี่รหัสน่ะแหละ ข้อสอบออกเหมือนปีก่อนเป๊ะ”
แม้นจะสนิทสนมกับเพียงไรแต่ดรีมก็เป็ผู้ชายที่ให้เกียรติไม่แตะเนื้อต้องตัวเพื่อนผู้หญิงหากไม่จำเป็เขายินยอมให้สาวๆ โอบกอดในฐานะเพื่อนหรือควงแขนบ้างบางครั้งอย่างเป็กันเอง ความสุภาพน่ารักนี้เองทำให้ทั้งหมิวและแนนสนิทใจที่จะเล่นด้วยอย่างถึงเนื้อถึงตัวมากขึ้น
“แล้วไอ้เต้ละ?” หมิวถามสองสาวยังกอดดรีมไม่ปล่อย
“ยังไม่ออกมาเลย เห็นนั่งอยู่ห้องสอบแน่ะ” ดรีมบอก
“งั้นพวกเรานั่งรอมันอีกพักแล้วกันเนอะ ค่อยไปโรงอาหารกัน”
เพื่อนซี้ทั้งสามนั่งเม้าท์มอยระหว่างรอเพื่อนนักบาสฯ อยู่ใต้ตึก
ไม่นานนักหนุ่มผิวแทนก็เดินตามออกมา สีหน้ามั่นใจกว่าที่คาดคิด
“ทำฟิตออกจากห้องช้านะไอ้เต้ กะได้ท๊อปเลยรึไง??” หมิวกระแซะ
“เออ กูไม่ค่อยเข้าเรียนต้องตั้งใจหน่อย กลัวเกรดตกอยู่เหมือนกันแหละ”
“หลับในเซคประจำอย่างมึงเนี่ยนะ กังวลเื่เกรด??” หมิวยังถามไม่เลิก
“มันก็ต้องคิดบ้างสิวะ”
หนุ่มสกินเฮดปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาพลันดึงชายเสื้อออกนอกกางเกง เขาละไม่ค่อยถูกจริตกับการแต่งกายผูกไทด์ถูกระเบียบแบบนี้สักเท่าไรแต่วันนี้จำเป็ต้องแต่งมาสอบก็ช่วยไม่ได้
“...แล้วร่างกายมึงเป็ไงบ้าง?”หนุ่มนักกีฬาถามอาการเพื่อนซี้
“หืม เื่อะไร?”คนหน้าใสงุนงง
“ก็เห็นเมื่อคืนมึงนอนหมดแรง กูเป็ห่วงจะมาสอบไหวรึเปล่า”
“อื้อ... ไม่เป็ไรหรอก กูสบายดี”
ใบหน้าสวยนั้นก้มต่ำพยายามปกปิดอาการเขินอาย แต่ก็ไม่อาจปิดบังแก้มใสแดงระเรื่อนั้นได้ร่างสูงใหญ่โอบไหล่เพื่อนอย่างเป็ห่วงเป็ใย
“ถ้าไม่ไหวกลับไปนอนพักซะ พรุ่งนี้ยังมีสอบอีกวิชาเดี๋ยวกูพาไปส่งหอนอนหอกูเหมือนเดิมนั่นแหละเดี๋ยวกูดูแลเอง” นักบาสฯ กล่าว
“ได้ ขอบใจมากนะไอ้เต้”
ร่างบางพิงศีรษะไปกับไหล่กว้างของเพื่อนด้วยความอ่อนล้า ร่องรอยสีกุหลาบโผล่พ้นปกคอเสื้อที่ติดกระดุมถึงเม็ดบนสุดออกมาสองสาวมองตามสองหนุ่มคู่จิ้นประจำคณะฯ พร้อมบทสนทนาที่ชวนมโนไปไกลถึงไหนต่อไหน
“ผัวเมียเข้าเรือนหอคืนแรกว่ะ อิอิอิ” หมิวแซว
“จะว่าไปวันนี้ดรีมดูเซ็กซี่ผิดหูผิดตาเลยนะ ่นี้มีเื่ดีๆรึเปล่า” แนนจับสังเกตเพื่อนสนิทตัวน้อย ที่เพียงโดนทักนิดหน่อยก็อายหน้าแดง
“บ...บ้า!ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย!”
ดรีมแก้ตัวพัลวันนึกถึงบทรักร้อนแรงที่เพิ่งผ่านมาเมื่อคืนสดๆ ร้อนๆ
“ฮั่นแน่... เดี๋ยวนี้พวกมึงค้างคืนกันเอาใหญ่แล้วนะ” แนนแซว
“กูจะฟ้องพี่เจ” สาวหมิวขู่
“ฟ้องเลยคนทำก็พี่เจน่ะแหละเมื่อคืนแม่งขับรถไปไหนก็ไม่รู้กว่าไอ้ฝันเฟื่องจะกลับมาก็ดึกแถมเดินขากะเผลกกลับห้องอีก” เต้รายงานความเป็ไป แต่เหมือนจะไปกระตุ้นต่อมจิ้นของสองสาวขึ้นมา
“แล้วไงต่อ!มึงก็เลยทำดรีมต่ออีกรอบใช่มั้ย กรี๊ดดด!!” หมิวสาววายตัวแม่หวีดหนักมาก
“อีหมิว นี่พวกกูเพื่อนมึงนะ แต่ละอย่างที่มึงคิดนี่นะ!” เต้เหงื่อตกกับจินตนาการไร้ขอบเขตของมนุษย์สาววาย
“ความสุขของฉันคือได้จิ้นคู่แกนี่แหละ ฮ่าฮ่าฮ่า”
ไอ้เต้และสองสาวแซวกันไปมาอยู่พักใหญ่โดยไม่ได้สนใจดรีมผู้มีท่าทีสะโหลสะเหลเลย
ร่างบางไม่ได้ตั้งใจฟังบทสนทนาของเพื่อนฝูงมากนักั์ตาหวานโฟกัสเพียงรูปคู่บนหน้าจอวอลล์เปเปอร์มือถืออยู่ไม่ห่างทั้งที่เมื่อวานเพิ่งเจอะเจอกันแท้ๆกลับรู้สึกคำนึงถึงแฟนหนุ่มลูกครึ่งอย่างบอกไม่ถูก
ทั้งโทนเสียงทุ้มแสนหวานและอ้อมกอดอุ่นที่คุ้นเคย คิดถึง คิดถึงคิดถึง คิดถึงทุกอย่างที่เป็พี่เจเหลือเกิน ความรุ่มร้อนกระวนกระวายใจถึงอีกฝ่ายเอ่อล้นมากมายเช่นนี้เรียกว่าอาการของคนคลั่งรักก็คงไม่ผิดกระมัง
...คิดถึงพี่เจจัง ตอนนี้จะกำลังทำอะไรอยู่นะ... เด็กหนุ่มคิดคำนึง
แสงแดดยามบ่ายตกกระทบร่างบอบบางขับให้ผิวกายละเอียดนั้นสว่างจ้ายิ่งขึ้นพวงแก้มใสเจือสีชมพูระเรื่อจากอุณหภูมิความร้อนรอบกายริมฝีปากบางอันอวบอิ่มถอดถอนใจอย่างทรมานด้วยคิดถึงแฟนหนุ่มอย่างสุดซึ้งั์ตาคู่สวยเหม่อมองรูปคู่ในมือถือต่อไปอย่างโหยหาหยาดเยิ้มดูไปแล้วก็เจือแววความเซ็กซี่ชวนให้ลุ่มหลงอยู่ไม่น้อย
เพื่อนทั้งสี่พากันเดินไปยังโรงอาหารกลางของมหาลัย ระหว่างทางนักศึกษาชายทั้งหลายต่างพุ่งความสนใจจับจ้องมายังดรีมไม่ว่างเว้นด้วยถูกเสน่ห์อันเย้ายวนใจนั้นดึงดูดจนไม่อาจละสายตาได้
หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มองมาเป็ตาเดียว หากแต่ถูกไอ้เต้ถลึงตาใส่ก็ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้สักราย
“โอ้โห วันนี้ดรีมขายดีเป็พิเศษเลยแฮะ” แนนเอ่ยปากเมื่อเห็นหนุ่มๆ มุ่งความสนใจมายังดรีมอย่างชัดเจน
“เพื่อนเรามันเซ็กซี่นี่นะ ดาวคณะดาวมหาลัยยังไม่ขายดีขนาดนี้เลยเหอะ” หมิวพูด
“...ไอ้ฝันเฟื่อง มึงก็หัดทำหน้าตาให้มันดีๆ หน่อยสิวะ! ” ไอ้เต้บ่นอุบ
“ห๊ะ วันนี้กูทำหน้าอะไร?”
“วันนี้หน้ามึงแม่งยั่วเยฉิบหายเลิกทำหน้าเคลิบเคลิ้มแบบนั้นได้แล้วกูี้เีเป็ไม้กันหมา!” เพื่อนซี้ขึ้นเสียงอย่างเอือมระอา
“อ่า งั้นเหรอ... กูไม่ได้ตั้งใจ...”
“เลิกทำหน้าหื่นคิดถึงผัวซะที มีแต่ผู้ชายมองตามมึงเนี่ย”
“...กูไม่ได้ทำหน้าหื่นซะหน่อย มึงอ่ะใส่ร้าย”
“ไม่หื่นห่าไร ตาแม่งเยิ้มเชียวเนี่ยะ”
ว่าแล้วมือใหญ่ของหนุ่มนักบาสฯ ก็บีบแก้มทั้งสองของเพื่อนตัวน้อยเข้าหากันจนใบหน้าใสยับยู่ยี่
ดรีมประท้วงดิ้นพล่านอย่างทุกข์ทรมาน แต่เช่นเคยเขาไม่อาจหนีเรี่ยวแรงมหาศาลดุจช้างสารของเพื่อนนักกีฬาได้ทำได้เพียงสะดีดสะดิ้งไปมาอย่างน่าสงสารเท่านั้น
เมื่อพบว่าประกายเย้ายวนในแววตาคู่สวยจางหายไป หนุ่มผิวแทนจึงยอมปล่อยเพื่อนตัวน้อยเป็อิสระดรีมสูดหายใจเต็มปอดก่อนจะแค่นด่าด้วยประโยคเดิมๆ ที่คุ้นเคย
“ไอ้เต้ มึงมันโรคจิตชอบแกล้งกูอีกแล้วนะ!!!”
เพื่อนทั้งสามยิ้มหัวเราะครืน เด็กหนุ่มร่างบางกลับเข้าสู่โหมดจอมโวยวายดังเดิมแล้วอย่างนี่สิค่อยสมกับเป็ดรีมหน่อย
เมื่อถึงโรงอาหารแนนกับดรีมรับหน้าที่นั่งจองโต๊ะในขณะที่คู่กัดหมิวเต้ขอตัวไปซื้ออาหารกันก่อน
ร่างบางรีบกดวิดีโอคอลหาสุดที่รัก ไม่รู้ทำไม วันนี้ดรีมคิดถึงอยากเห็นหน้าพี่เจใจจะขาด
ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
“สวัสดีฮะ พี่เจ”
“ดีคร้าบคุณแฟน วันนี้สอบเสร็จรึยังคร้าบ” ไอ้ต้าวพี่เจทักทายน้ำเสียงสดใส
“วิชาแรกเสร็จเรียบร้อยแล้วฮะโชคดีว่าที่เก็งไว้ออกข้อสอบทั้งหมดเลยฮะ”
“ดีจัง นี่อยู่โรงอาหารที่ม. เหรอ?”
“ใช่ฮะ ดรีมอยู่กับแนน” สาวน้อยโผล่หน้ามาสวัสดีอีกฝ่าย“ส่วนไอ้เต้กับหมิวไปซื้อข้าวอยู่ฮะ”
“เหรอครับ แล้ววันนี้น้องดรีมกินเมนูอะไรล่ะ?”
“ข้าวกะเพราไก่กับไข่ดาวไม่สุกฮะ”
“แล้วก็น้ำใบเตยด้วยใช่มั้ย ทำไมพี่ซื้อหวยไม่ถูกกันนะ ฮะฮะฮะ”
ทั้งสองพูดคุยกันอีกสักพักก่อนที่ไอ้เต้จะมาพร้อมถาดอาหารในมือ
“สวัสดีครับพี่เจ”
“ดีครับ เต้”
“พอดีเลยพี่ ช่วยบอกไอ้ฝันเฟื่องเลิกทำหน้าเซ็กซี่ทีวันนี้หน้าโคตรยั่วมีแต่ผู้ชายมอง” หนุ่มนักกีฬาถือโอกาสฟ้องผู้าุโเสียเลย
“บ้า! กูไม่ได้ทำหน้าอะไรอย่างนั้นซะหน่อยอย่าเว่อร์!” เด็กหนุ่มลนลาน
“อย่ามาๆ ... เนี่ยค่ะพี่เจ วันนี้ดรีมปล่อยฟีโรโมนยั่วผู้มากค่าช่วยบอกให้มันทำตัวดีๆ หน่อยสิคะ” หมิวเสริมอีกแรง เธอไหว้สวัสดีพี่เจเช่นกัน
“ฮะฮะ วันนี้น้องดรีมทำหน้าแบบไหน พี่อยากเห็นจังครับ”
“หน้าปกติเนี่ยแหละฮะ... พวกนี้มันใส่ความผม...” คนน่ารักบ่นอุบอิบ
“สีหน้าแบบนั้น ทีหลังเก็บไว้ทำกันพี่แค่สองคนได้มั้ย?”
พี่เจถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนทำเอาดรีมใจอ่อนระทวยเหลวเป๋ว ให้ตายสิ เขาละแพ้ลูกอ้อนแบบนี้ทุกที
“...ก็ทำเฉพาะกับพี่เจอยู่แล้วนี่ฮะ...”
“คร้าบ พี่รักดรีมนะ”
“รักเหมือนกันฮะ ไว้ดึกๆ ค่อยคุยกันนะฮะ”
“ครับ รักคุณแฟนนะ... อ้อ เต้พี่ฝากดูแลดรีมหน่อยนะขนาดพี่ดูผ่านมือถือยังเห็นเด็กผู้ชายข้างหลังเหลียวมองดรีมคอแทบหักเลย” พี่เจกล่าว
“ผมดูจนไม่รู้จะดูยังไงแล้วพี่ รอยจูบที่คอมันชัดด้วยแหละมีแต่คนมอง”
“ห๊ะ รอบจูบที่คออะไ... ว๊ากกกกกกกกก!!”
มือบางปิดบริเวณรอบคอตัวเองเป็พัลวัน เขาละอุตส่าห์ติดกระดุมปกเสื้อถึงเม็ดบนสุดแล้วแท้ๆยังจะมีคนสังเกตเห็นอีกเหรอเนี่ย!!!
“ฮะฮะ โทษที พอดีเมื่อคืนมันมืดเลยรีบๆ ทำกันน่ะไว้คราวหน้าพี่จะระวังให้มากกว่านี้นะ”
คำตอบแสนสบายนั้นเป็การขอโทษหรืออวดบทรักร้อนแรงก็ไม่อาจทราบได้แต่ก็ทำเอาสองสาวฟินปลื้มปริ่มกันใหญ่
“กรี๊ดดด ไว้คราวหน้าขอสัมภาษณ์หน่อยนะคะว่าที่เร่งรีบเนี่ยทำอะไรกันบ้าง!”หมิวแนนเสนอหน้าเข้าหน้าจอทันที
“ไว้เล่าให้ฟังนะครับ แต่ที่มหาลัยคงไม่เหมาะ ฮะฮะ”
“พวกเราจะรอฟังอัปเดตนะคะ รักพี่เจน้า บ๊ายบายย”
“บ๊ายบายครับ หมิว แนน เต้... คิดถึงนะครับดรีม แล้วคุยกันนะ”
“แล้วค่อยคุยกันฮะ... เอ่อ ผมก็คิดถึงพี่เจมากนะฮะ” เสียงหวานกล่าวแ่เบาราวกับจะปลิวไปตามลม
“คิดถึงดรีมเหมือนกัน ถ้าไม่ติดสอบพี่จะรีบบึ่งไปหาแล้วเนี่ย”
“...ไว้สอบเสร็จก่อนนะฮะ”
“ครับ ไว้สอบเสร็จมาค้างคอนโดพี่นะ”
“...ได้เลยฮะ”
“รักนะครับ บาย”
“บ๊ายบายฮะ”
ปิ๊บ
เด็กหนุ่มกดวางสายในที่สุดคุยกับพี่เจทีไรเป็ต้องหัวใจพองโตแบบนี้ทุกทีสิน่า โอ๊ยยยยิ้มเยอะเกินจนเมื่อยปากแล้วเนี่ย!
“ยิ้มแก้มฉีกแล้วค่า คุณเพื่อน” แนนแซว
“โธ่ ก็มันมีความสุขนี่นา เราไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลย เนี่ยเป็แฟนคนแรกของเราเลยนะ”
“แต่พี่เจหล่อจริง นิสัยก็โคตรดี ใครได้เป็แฟนก็สมควรหลงแหละ” แนนกล่าว
“เพราะงี้เราเลยหลงไง คิดถึงอยากอยู่กับพี่เขาตลอดเวลาเลย...โอ๊ยอยากสอบเสร็จไวๆจัง!” ดรีมอุทาน อยากเปิดวาร์ปย่นเวลาไปวีคหน้าเร็วๆ จัง
“จร้า หลงผัวขั้นสุด โงหัวไม่ขึ้นแล้วเนี่ย”
“ยังไม่ใช่ผัวซะหน่อย หมิว” ดรีมโต้แย้ง
“ตอนนี้ยังไม่ใช่ แต่อีกหน่อยก็ไม่แน่ชิปะ??” หมิวพูดลอยหน้าลอยตา
“ก็... เป็เื่ของอนาคตเหอะ...”
“ไอ้ฝันเฟื่อง มึงเลิกจ้อจี้ได้ละ รีบแดกรีบกลับหอกูเลยนะวันนี้ล่อเป้าฉิบหายกูี้เีกันซีนมึงแล้วเนี่ย” ไอ้เต้บ่นอุบ
หนุ่มนักศึกษาในโรงอาหารต่างพากันมองเพื่อนตัวน้อยเป็ตาเดียว เขาละไม่เข้าใจจริงๆว่าเ้าเพื่อนตัวเตี้ยของเขามีอะไรดีนักหนา ถึงเป็จุดสนใจขนาดนี้ สวยก็ไม่สวยน่ารักรึก็ไม่ งงจริงจริ๊ง
หนุ่มนักบาสฯ ที่วางแขนบนไหล่บางของดรีมตามปกติ กระชับคนในวงแขนให้แน่นยิ่งขึ้นอากัปกิริยาเช่นนั้นดูไม่ต่างจากแฟนหนุ่มขี้หวงเลย
“อีเต้แม่งเหมือนผัวขี้หึงเลยว่ะ ถ้ากูไม่รู้ว่าดรีมคบกับพี่เจนะ คงเข้าใจว่ามึงเป็ผัวเมียกันแน่ๆ”แนนบอก
“ทุกคนก็มองงั้นแหละ พวกกูชินละ” ไอ้เต้บอก
“กูขอสลับโพล ไม่อยากเป็เมียมึงว่ะ เป็ผัวก็ว่าไปอย่าง” ดรีมบ่น
“จะผัวจะเมียกูก็ไม่เอาโว้ย กูชอบผู้หญิงเข้าใจมั้ย ผู้หญิง! นมใหญ่ๆ! ไม่ชอบผู้ชายโว้ย” เต้ประกาศจุดยืนตนเอง
แม้นจะปากคอเรอะร้ายแต่หนุ่มสกินเฮดก็ยังคงพาดแขนของตนบนไหล่บางเฉกเช่นทุกครั้งดรีมเองก็ยอมให้อีกฝ่ายวางแขนในสภาพกึ่งถูกโอบกอดแต่โดยดี ดูแล้วแแ่ใกล้ชิดยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
หมิวกับแนนมองภาพตรงหน้าพลางส่ายศีรษะอย่างเอือมระอาสองหนุ่มตัวติดกันขนาดนี้จะมีใครเชื่อละว่าเป็เพื่อนกันจริงๆ
ระหว่างทางกลับหอ หนุ่มนักกีฬาขอแวะยืดเส้นยืดสายที่สนามบาสฯ สักหน่อยเอาแต่อ่านหนังสือเตรียมสอบมิดเทอมเป็เวลานาน สนิทเกาะร่างกายหมดแล้ว
เพราะเป็่สอบหรืออย่างไรสนามแข่งในโรงยิมมหาลัยกลับเงียบเชียบไม่มีใครอยู่ที่นั่นสักคนประตูโรงยิมถูกลงกลอนปิดไว้อย่างแ่าไม่สามารถเข้าออกได้ตามใจชอบ
แม้นจะไม่มีกุญแจแต่ด้วยความอยากเล่นบาสฯ ใจจะขาด ไอ้เต้จึงแอบปีนเข้าทางหน้าต่างโรงยิมเพื่อปลดล็อกกลอนจากภายในแทน
ใช้เวลาไม่นานประตูทางเข้าก็ถูกเปิดออก ต้อนรับเพื่อนตัวน้อยที่ยืนรอคอยอยู่ภายนอก
ดรีมเข้าประจำที่นั่งข้างสนามตามเคยในขณะที่ไอ้เต้หายเข้าไปในห้องเก็บของ สักพักกลับออกมาพร้อมลูกบาสเกตบอลในมือสีหน้าแช่มชื่นเป็หนักหนา
ร่างสูงใหญ่ผิวแทนในชุดนักศึกษาเลี้ยงลูกบาสฯ อย่างคล่องแคล่วโดยไม่ต้องมองด้วยซ้ำไอ้เต้ชู๊ตบอลจากมุมสนามอันห่างไกล หากแต่ลูกบาสเกตบอลนั้นพลาดตำแหน่งไปเพียงนิดเดียวไม่ลงห่วงแต่กระเด้งออกกลางอากาศ
หนุ่มสกินเฮดไม่รีรอพลันเร่งฝีเท้าแกร่งในรองเท้าหนังสีดำกระโจนขึ้นหน้าแป้นยัดลูกกลางอากาศนั้นลงห่วงเต็มแรง จนตาข่ายแป้นบาสฯ โยกกระเด้งไปมาเป็จังหวะพริ้มไหว
เคร้ง!
“โว๊วว มันต้องอย่างนี้!”
เต้คำรามแสนสะใจที่ได้กลับมายังสนามฝึกซ้อมอันเป็ที่รักอีกครั้ง ไม่ได้ซ้อมแป๊บเดียวฝีมือยังไม่ตกจริงด้วย
ร่างบอบบางผู้นั่งรอคอยอยู่ข้างสนามก็อดขำอากัปกิริยาแสนซื่อราวกับเด็กน้อยนั้นไม่ได้ปล่อยไอ้เต้อยู่กับลูกบาสเกตบอลทีไรเป็ต้องติดหล่มเช่นนี้ทุกที
เพื่อนผิวกายสีน้ำผึ้งเปล่งประกายทุกครั้งยามเมื่อเข้าสู่สนามแข่งแตกต่างจากเวลาปกติทั่วไปที่ดูเป็จอมเฉื่อยปากไม่มีหูรูดทำตัวห่ามๆ โดดเรียนประจำหากแต่ดูจากลีลาวันนี้แล้วไม่แปลกใจเลยที่คว้าโควตานักกีฬามหาลัยมาครองได้
เต้เป็นักบาสเกตบอลที่ทั้งเท่ ดุดันและมีฝีมือน่าจับตามองมากคนหนึ่งถูกทาบทามให้ลงนิตยสารกีฬาหรือสื่อของมหาลัยบ้างแต่ก็ปฏิเสธเสียทุกครั้งไป เหตุผลเพราะเป็คนโลกส่วนตัวสูงนั่นเองไม่ชอบออกสื่อหรือเป็ที่รู้จักในวงกว้างอะไรมากมาย
ใบหน้ากวนประสาทของเด็กหนุ่มร่างสูงนั้นดูไปก็หล่อเหลาเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังร้อนแรงแห่งวัยเยาว์ร่างกายที่มีกล้ามเนื้อหนานั้นช่างดูแมนสมชายชาตรีเป็ที่หมายปองของสาวๆ ทั้งหลายหากแต่เ้าตัวกลับยังคงรักสนุกไม่คิดผูกพันกับใครเป็กิจจะลักษณะมีสาวรุ่นพี่แวะเวียนมาจีบบ้างแต่เมื่อเห็นเต้อยู่กับดรีมก็ล่าถอยกันไปเองคงนึกว่าพวกเขาเป็แฟนกันละมั้ง
ร่างบางคิดแล้วก็หัวเราะพรืด
นึกขำที่ไอ้เต้พลาดนัดสาวไปซะเยอะ เพราะมัวแต่ตัวติดเขาเป็ปาท่องโก๋ไปไหนไปกันอยู่เรื่อยแล้วแบบนี้เมื่อไรเพื่อนหนุ่มสกินเฮดจะหาแฟนกับเขาได้กันละเนี่ย?
ลีลาการชู๊ตลูกโทษอันแม่นยำของเต้ถูกเพื่อนตัวน้อยบันทึกภาพวิดีโอไว้ดรีมชอบเวลาที่เพื่อนซี้คนนี้เล่นบาสฯ เป็ที่สุด เท่จนใจเต้นแต่จะไม่บอกอีกฝ่ายหรอกนะชมมากเดี๋ยวเพื่อนตัวแสบจะเหลิงเอา
ดรีมส่งไฟล์วิดีโอให้แฟนหนุ่มดูพร้อมพิมพ์รายงานว่ากำลังนั่งรอเชี่ยเต้ซ้อมบาสฯ
ระหว่างนั่งรอเพลินๆ อยู่ข้างสนามนั้นเองเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากภายนอกประตูโรงยิม พร้อมการมาถึงของเพื่อนร่วมชมรมบาสเกตบอลอีกสองคนในชุดนักศึกษา
ดรีมโบกมือทักทายสองหนุ่มโดยทันที จะใครที่ไหนละเพื่อนร่วมตี้ ROV ของเขากับเต้นั่นเอง ผู้มาใหม่ทั้งสองโบกมือให้ร่างบางก่อนจะเข้าไปตบไหล่หนุ่มนักกีฬากลางสนาม
“ไอ้ห่าเต้ พวกกูทักว่าคืนนี้ตีป้อมมั้ยก็เงียบ ที่ไหนได้แอบมาซ้อมบาสฯคนเดียว” เพื่อนส่งเสียงทัก
“จิตใจกะซุ่มซ้อมลำพัง ไม่ชวนพวกกูเลยรึไง?” เพื่อนอีกคนกล่าว
“โทษทีว่ะ กะแวะมาแป๊บเดียวติดลมเฉย” ไอ้เต้บอก
“ไม่ให้อภัยโว้ย อย่างมึงต้องเจอนี่!”
เพียะ!
“เฮ้ย! ไรวะ!”
และแล้วลูกบาสเกตบอลในมือของเต้ก็ถูกปัดตกไปด้วยความเร็วแสง
หนุ่มผิวแทนไม่ทันตั้งตัว รีบวิ่งตามลูกบาสฯ ในมืออีกฝ่ายไปโดยพลันแต่ก็ถูกเพื่อนนักกีฬาอีกคนบล็อกไว้แ่าไม่ยอมให้ตามไปโดยง่าย จากนั้นมหกรรมการประลองยื้อแย่งลูกบาสฯก็เริ่มต้นขึ้น
แม้นดรีมจะไม่เข้าใจกฎกติกาการแข่งขันบาสเกตบาลนักแต่ก็พอเข้าใจได้ว่าเต้กำลังถูกรุมอยู่เพื่อนทั้งสองเล่นเข้าขากันอย่างมากผลัดกันส่งลูกและสกัดกั้นหนุ่มสกินเฮดอย่างชำนิชำนาญเพื่อนซี้ร่างกำยำเองจากที่ก่อนหน้าชู๊ตลูกเล่นอยู่เพียงลำพังสบายๆกลับต้องมาออกแรงด้วยอยากเอาชนะคู่แข่งทั้งสองนี้ขึ้นมา
สมาชิกชมรมบาสฯ คนหนึ่งกระโจนไปดั๊งกับแป้นเสียงดังกระหึ่ม ดูแล้วเท่เร้าใจเป็อันมาก
“ยะฮู้ววว 2-0 แล้วว้อย!”
ผู้ทำเต้มประกาศลิงโลด ทั้งสองหนุ่มทำท่า dab เฉลิมฉลองคะแนนแรกอย่างเต็มภาคภูมิ
“พวกมึงรุมกูสองต่อหนึ่ง ยังมีหน้ามาภูมิใจอีกเรอะ!” เต้สบถอย่างไม่สบอารมณ์
“ไม่รู้โว้ย พวกกูสะใจมีไรมะ!ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”
“สัด พวกมึงดูกูนี่”
มือหนาเลี้ยงลูกบาสเกตบอลในมือเป็จังหวะหนักแน่น ตอนนี้ถึงตาไอ้เต้เอาคืนบ้างแล้ว
ดรีมรีบคว้ามือถือถ่ายบันทึกวิดีโอไว้ ลุ้นระทึกว่าเกมนี้ฝ่ายไหนจะเป็ผู้ชนะกันแน่นะไอ้เต้เป็เอสของทีมฝีมือไม่เป็สองรองใครแต่โดนประกบคู่แบบนี้จะสู้ไหวรึเปล่าหนอ...
หลังจากประสานสายตากันพักใหญ่ เพื่อนชมรมบาสฯ ปรี่เข้ามาแย่งบอลในมือหนาอย่างรวดเร็วทว่าถูกเต้เบี่ยงตัวหลบหลีกไปได้อย่างฉิวเฉียด
หนุ่มผิวแทนวิ่งขึ้นหน้าแต่กลับไม่อาจเข้าใกล้เขตสามเต้มได้เพราะถูกอีกคนสกัดไว้หลังจากโดนกดดันสองทางจึงจำใจหมุนตัวกลับสู่พื้นที่กลางสนามอีกครั้ง
ทันใดนั้นเองข้อมือหนาก็ชู๊ตลูกจากเส้นข้างซึ่งห่างไกลจากแป้นเป็อันมากความเป็ไปได้ที่ลูกนั้นจะลงห่วงแทบเป็ไปไม่ได้เลย เพื่อนชมรมบาสฯ กระโจนโดดสูงสุดตัวเพื่อปัดลูกตกแต่ก็ไม่อาจเอื้อมถึงระดับความสูงนั้นได้
และแล้วลูกบาสเกตบอลก็คล้อยลงตามแนวโปรเจคไทล ไหลลงห่วงอย่างสวยงาม
เคร้ง!
“เชี่ยยย! ลงได้ไงวะ!” เพื่อนหนุ่มโอดครวญ
“ไอ้เต้วันนี้แม่งมากับดวง” เพื่อนอีกคนบ่น
“เขาเรียกฝีมือโว้ย ฮ่าฮ่าฮ่า!”เต้ทำท่า dab คืนบ้างแสนสะใจ “ไอ้ฝันเฟื่องมึงถ่ายไว้หมดมั้ยลงเฟสประกาศชัยชนะของกูซะ!”
“เออๆ เดี๋ยวกูลงแล้วแท็คมึงให้”
“ดีมาก! ให้โลกรู้ความเก่งกาจของกูซะวะฮ่าฮ่าฮ่า” ไอ้เต้ได้ทีโม้ใหญ่ น่าหมั่นไส้จังโว้ย
“ก็ว่าทำไมวันนี้ท็อปฟอร์มจัง... เล่นหล่อโชว์เมียอะเด่ะ ไอ้เชี่ยเต้”ผองเพื่อนกอดคอหนุ่มสกินเฮดเชิงรู้ทัน
“เมียห่าไร เพื่อนโว้ย”
“ปากแข็งนักนะสัด ดรีมอย่าไปตามใจมันมากนะไอ้นี่มันชอบโชว์สาวแต่ไม่ได้มองใครเป็พิเศษหรอก มีแค่ดรีมคนเดียวน่ะแหละ” เพื่อนชมรมบาสฯ รายงาน
“อ่า... ขอบใจที่บอกนะ”
ดรีมเหงื่อตก รู้ดีว่าปฏิเสธไปรอบที่ล้านแล้วแต่ก็คงไม่เชื่อกันอยู่ดี
“ไอ้ฝันเฟื่อง มึงก็หัดปฏิเสธบ้างสิวะ คนเขาเข้าใจผิดกันหมดเพราะมึงตามน้ำงี้แหละ”เต้พูดตำหนิ
ดรีมกลับคำลองปฏิเสธดูบ้าง
“ก็บอกหลายครั้งแล้วว่าเรากับเต้เป็แค่เพื่อนกัน...”
“ไม่ต้องอายหรอกดรีมนั่งรอกันขนาดนี้ไม่ใช่ผัวเมียแล้วจะเป็อะไรละเนอะ” เพื่อนชมรมบาสฯ พูดต่อ
“พวกเราไม่คิดมากหรอก อีกอย่างดรีมกับเต้ก็เหมาะสมกันดีออกสวีทกันได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจ” เพื่อนอีกคนเสริม
สุดท้ายเต้กับดรีมก็เลิกอธิบายความสัมพันธ์ฉันเพื่อนไปเองต่างคนต่างมองบนอย่างเอือมระอาทั้งเคยชินกับการโดนเข้าใจผิดและเบื่อหน่ายในเวลาเดียวกัน ใครจะจิ้นก็จิ้นไปเถอะี้เีจะตามแก้ข่าวละ
ก่อนต่างฝ่ายจะแยกย้ายกลับหอ ไอ้เต้เก็บลูกบาสฯ เข้าที่และล็อกประตูโรงยิมจากภายในก่อนจะมุดลอดออกมาทางหน้าต่างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เด็กหนุ่มทั้งสี่นัดแนะกันเล่น ROV อีกทีในค่ำคืนนี้อีกครั้งร่างบางเองก็อยากผ่อนคลายความเครียดจากการสอบเหมือนกัน เขาไม่มีแรงจะติวหนังสือต่อแล้วอยากเล่นเกม อยากโทรหาพี่เจเสียมากกว่า
ดรีมคลี่ยิ้มเมื่อพบว่าคนที่กดไลค์คลิปการชู้ตบาสฯ ในเฟซบุ๊กเป็คนแรกคือแฟนหนุ่มสุดที่รักของเขานั่นเอง