ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        ราชันย์วิหคสวรรค์รูปลักษณ์สง่างามสองตัวร่อนลงมาจากท้องฟ้า พัดพาปีกอันทรงพลังจนเกิดเป็นกระแสลมแรง กวาดสายตาของทุกคนในบริเวณนั้นไปในทันที

        จากนั้นชายหญิงคู่หนึ่งก็กระโดดลงมาจากหลังวิหคยักษ์

        ชายหนุ่มมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แฝงไว้บนใบหน้าท่าทีดูไร้กังวล

        ส่วนหญิงสาวมีใบหน้าสะสวยหมดจดงดงามราวกับเทพธิดา

        พวกเขาสองคนก็คือมู่หลางและมู่เยว่เหยาที่เดินทางมาจากตระกูลมู่!

        “ราชันย์วิหคสวรรค์สองตัว”

        “ช่างเป็นการลงทุนที่ยิ่งใหญ่จริงๆ”

        ชายหนุ่มรูปงามในชุดคลุมลายงูหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะหันไปถามกู่หลิงหลงที่อยู่ข้างๆ ว่า “น้องห้า เจ้าพอจะรู้หรือไม่ว่าพวกเขาสองคนมาจากตระกูลใด?”

        กู่หลิงหลงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ

        “ไม่เคยเห็นมาก่อน”

        “บางทีอาจจะเป็นตระกูลที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่ก็ได้”

        ทันทีที่พูดจบกู่หลิงหลงก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยแน่ใจ

        “อาจจะเป็นตระกูลมู่ก็ได้นะ”

        “เมื่อไม่กี่วันก่อนข้าไปยังตระกูลมู่มา และข้าเห็นสัตว์อสูรระดับตำหนักม่วงเฝ้าประตูอยู่”

        “แต่ตัวนั้นไม่ใช่ราชันย์วิหคสวรรค์สองตัวนี้แต่เป็นแรดเพลิงศักดิ์สิทธิ์”

        ชายหนุ่มในชุดคลุมลายงูครุ่นคิดก่อนพึมพำกับตัวเอง

        “ตระกูลมู่ที่เข้ามาแทนที่ถ้ำหลิงซูสินะ...”

        “ช่างน่าสนใจยิ่งนัก”

        ในเวลาเดียวกันมู่หลางก็ใช้พลังจิตสำรวจผู้คนโดยรอบ และเมื่อเขาหันไปพบมู่อู๋ซวงที่มีไอพลังโดดเด่นดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นเฉียบพลัน

        จากนั้นเขาก็หันไปพยักหน้าให้มู่เยว่เหยาก่อนจะพูดว่า “ไปกันเถอะ คนที่เรากำลังตามหาอยู่ตรงนั้น”

        มู่เยว่เหยาพยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินตามเขาไปด้วยท่วงท่าสง่างาม

        “มู่อู๋ซวง?”

        แม้จะเพิ่งเอ่ยทักทายอีกฝ่ายแต่แขนข้างหนึ่งของมู่หลางก็ยกไปวางที่ไหล่ของมู่อู๋ซวงอย่างสนิทสนมเสียแล้ว

        “อืม”

        ในวันสถาปนาผู้นำตระกูล มู่อู๋ซวงก็อยู่ที่นั่นด้วยเช่นกันเขาจึงจำอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลทั้งสองคนนี้ได้

        แต่อย่างไรก็ตามเขาไม่ค่อยชอบการแสดงความสนิทสนมเช่นนี้เท่าไรนัก ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย และสะบัดแขนของมู่หลางออก “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าคือใคร?”

        “ผู้นำตระกูลบอกข้ามา”

        “บุคลิกเย็นชาระดับแก่นปราณขั้นแปด”

        “ในที่นี้มีเพียงเจ้าคนเดียวที่ตรงกับคำอธิบายไม่ใช่เจ้าแล้วจะเป็นใครได้อีกล่ะ?”

        มู่หลางไม่ใส่ใจกับการกระทำของอีกฝ่ายยกมือกอดอกและยิ้มกว้าง

        ส่วนมู่เยว่เหยาที่อยู่ข้างๆก็แสดงกิริยามารยาทที่งดงาม โดยการโค้งคำนับให้ชายหนุ่ม “คารวะท่านพี่อู๋ซวง”

        “เข้าใจแล้ว”

        มู่อู๋ซวงพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะคำนับทั้งสองคนกลับ จากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

        แน่นอนว่าการกระทำทั้งหมดนี้ไม่รอดพ้นสายตาของคนทั้งสามจากตระกูลหยวนที่อยู่ข้างๆ

        ในเวลานี้ หยวนอวี่แสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมา

        ไอสังหารอันน่าสะพรึงกลัวเมื่อครู่ทำให้เขารู้สึกขนลุก

        เขาไม่คิดว่าคนผู้นั้นจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้

        ความคิดในใจที่หมายมาดไว้ว่าจะแก้แค้นของหยวนอวี่หายไปในพริบตาไม่กล้าก่อความวุ่นวายอะไรอีก

        เพราะเขาไม่ใช่คนโง่ เขาสามารถฝึกฝนจนถึงระดับแก่นปราณขั้นหกได้ทั้งที่ยังอยู่ในวัยนี้

        การที่อีกฝ่ายมีสัตว์อสูรระดับตำหนักม่วงสองตัวเป็นสัตว์พาหนะเช่นนี้

        อย่างน้อยๆ ในตระกูลหยวนของพวกเขาตอนนี้ก็ยังไม่มีปัญญาทำเช่นนั้นได้

        “เห็นหรือยัง”

        “เก็บนิสัยเสียๆของเจ้าไว้บ้าง อย่าสร้างปัญหาให้กับตระกูล!”

        “เมืองหลวงเต็มไปด้วยผู้มากฝีมือคนบางคน พวกเราก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย!”

        หยวนชิงกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

        “เข้าใจแล้ว”หยวนอวี่พึมพำ ไม่กล้ามีปากเสียงอะไรอีก

        ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็มีเสียงดังกังวานมาจากทางด้านหน้า

        ประตูขนาดใหญ่ของสำนักเรียนหลวงที่ปิดสนิทค่อยๆเปิดออก ชายวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมลายมังกรปรากฏตัวขึ้น เขาหยุดยืนอยู่หน้าประตู

        รอยยิ้มผุดบนใบหน้าดูสง่างามและน่าเกรงขาม กลิ่นอายพลังอันน่าหวาดหวั่นแผ่ออกมาจากร่างกายของเขา

        เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่เห็นชายในชุดคลุมลายมังกรต่างก็รู้สึกหวั่นๆใจ

        ผู้ที่กล้าสวมใส่ชุดเช่นนี้ในเมืองหลวง ย่อมต้องเป็นผู้ปกครองที่แท้จริงของราชวงศ์ จักรพรรดิแห่งต้าเยี่ยน

        ผู้ฝึกตนขั้นถ้ำสวรรค์!

        “คารวะองค์จักรพรรดิต้าเยี่ยน!”

        ทุกคนต่างคำนับพร้อมกันเสียงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ

        จักรพรรดิต้าเยี่ยนโบกมือด้วยท่าทางเป็นมิตรก่อนจะเอ่ยออกมา

        “เหล่าอัจฉริยะทั้งหลายอย่าได้มากพิธีเลย”

        “ข้าเชื่อว่าผู้อาวุโสของพวกเจ้าคงได้บอกกฎของสำนักเรียนหลวงให้พวกเจ้าฟังแล้ว”

        “ผู้ที่ติดอยู่ในห้าอันดับแรกจะได้เป็นตัวแทนของราชวงศ์ต้าเยี่ยนเข้าร่วมการประลองร้อยแคว้น!”

        “และผู้ที่มีความสามารถโดดเด่นในการประลองร้อยแคว้นจะได้เข้าร่วมกับสำนักต่างๆ ในแคว้นตงฮวง ซึ่งมันอาจเปลี่ยนชีวิตของพวกเจ้าราวกับปลาที่ได้กระโดดข้ามประตูมังกรเลยเชียว”

        “เอาละ ข้าจะไม่พูดให้มากความ”

        “ทุกคน ลงชื่อแล้วเข้าไปในสำนักเรียนหลวงได้!”

        สิ้นเสียงนั้น ผู้ฝึกตนในชุดดำสองคนของทางราชวงศ์ก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆจักรพรรดิต้าเยี่ยน คนหนึ่งอยู่ด้านหน้า อีกคนหนึ่งอยู่ด้านหลัง

        ผู้ที่อยู่ด้านหน้าถือพู่กันและสมุดรายชื่อเอาไว้

        ส่วนผู้ที่อยู่ด้านหลังยืนรอเงียบๆอยู่หน้าศิลาจารึกโบราณขนาดใหญ่

        ทุกคนรู้ดีว่านั่นคือศิลาจารึกสำหรับทดสอบอายุและระดับพลังของผู้ฝึกตนเพื่อป้องกันไม่ให้ตระกูลที่มีเจตนาร้ายส่งผู้ที่ไม่มีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดที่ระบุไว้ได้เข้ามาสร้างความวุ่นวาย

        นั่นก็เพราะว่าในการเปิดรับลูกศิษย์เข้ามาในสำนักเรียนหลวงแต่ละครั้งราชวงศ์ต้าเยี่ยนต้องใช้ทรัพยากรการฝึกฝนจำนวนมหาศาล

        ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีค่า ไม่สามารถปล่อยให้สูญเปล่าได้