ราชาไร้บัลลังก์

ระหว่างที่มิคาเอลไล่ฆ่านักเรียนระดับ0ไปเรื่อยๆแสงดีแดงก็ลอยเข้ามาในตัวมิคาเอลอย่างต่อเนื่องบูม! ระดับ36เทพจุติ ตอนนี้พลังของมิคาเอลเพิ่มขึ้นรวดเร็วเพราะคนที่ฆ่ามีพละงระดับเทพจุติทั้งหมดบูม! ระดับ37เทพจุติ วันแทบจะร้องไห้ออกมานี่มันไปหาเรื่องเข้ากับตัวอะไรกันแน่เพียงแค่ฆ่าระดับพลังก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องหากเป็นมันการจะทะลวงพลังแต่ละครั้งใช้เวลานับ100ปี1,000ปีกลับกันผู้นำเผ่าสัตว์อสูรที่แอบดูอยู่กลับฉีกยิ้มขึ้นเพราะนี่มันตรงตามตำนานทุกอย่างตอนนี้มันกำลังรอจังหวะที่ดีอยู่ เมื่อไหร่ที่ทุกอย่างจบมันจะลงไปจัดการเรื่องนี้ให้กับมิคาเอล
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า''มิคาเอลหัวเราะเป็นครั้งสุดท้ายขณะที่นักเรียนระดับ0หายไปกว่าครึ่งมิคาเอลที่เลอะไปด้วยเลือดค่อยๆเดินผ่านวันที่ตัวแข็งค้างไม่กล้าทำอะไรไป มันตรงไปหาเจ้าเหมียว
''เจ้าเหมียวเจ้าอยากจะทำอะไรกับพวกมัน''มิคาเอลมองไปที่อาจารย์ระดับสูงที่นอนกองรวมกันอยู่สภาพแต่ละคนไม่สามารถต่อสู้และช่วยตัวเองได้เลย
''หม๋าววว''
''เดี๋ยวก่อน หะ...หากเจ้ากล้าฆ่าพวกเราท่านผู้นำจะไม่ปล่อยเจ้าเอาไว้แน่''
''ใช่! เจ้าเองก็จะตายนะเพราะฉะนั้นคิดให้ดีก่อนจะทำอะไร''ฉับพลันที่อาจารย์เหล่านั้นพูดออกมาวันที่ยืนนิ่งไม่กล้าทำอะไรด้วยความกลัวก็เกิดความหวังมันขึ้นมันวิ่งตรงมาที่มิคาเอลทันที
''เรื่องที่เจ้าฆ่านักเรียนและทำร้ายอาจารย์ข้าสามารถพูดกับท่านผู้นำได้เพราะฉะนั้นเรามาจบเรื่องนี้ด้วยดีกันถือซะว่าความแค้นระหว่างเราไม่เคยเกิดขึ้น''มิคาเอลแทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่นี่พวกมันจนตรอกจริงๆแล้วสินะถึงได้ยกเอาผู้นำเผ่าสัตว์อสูรมาอ้าง
''ข้าไม่ได้กลัวผู้นำอะไรนั่นหรอก ข้าเป็นคนตรงๆใครทำข้าข้าก็ทำกลับ ใครดีกับข้าข้าก็ดีกลับเรื่องนี้เป็นพวกเจ้าเองที่แส่หาเรื่อง แล้วก็นะ...''มิคาเอลเงียบไปสักพักก่อนจะหยิบบางอย่างออกมามันเป็นป้ายที่เอดิสให้เอาไว้
''ข้าไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรเมื่อฆ่าอาจารย์และนักเรียนในสถาบัน''ตุ่บ! วันทรุดลงกับพื้น นี่มันบ้าเอดิสถึงขนาดให้ป้ายนี้กับมิคาเอลนี่เท่ากับว่ามันไม่มีโอกาสอะไรแต่แรกแล้ว หากให้เดาเอดิสเองก็ต้องดูอยู่แน่นอนและการที่มันไม่เข้ามาช่วยนั่นก็หมายความว่าพวกมันทั้งหมดได้ตายไปแล้วสิ่งที่วันคิดเกือบจะถูกมันไม่ใช่เอดิสแต่เป็นผู้นำของมันต่างหากที่ดูอยู่
''ฆ่าข้าซะแล้วปล่อยแม่กับน้องของข้าไป''วันขอร้องออกมาขณะหมดเรี่ยวแรง มันไม่ต่อต้านอีกต่อไปมันกำลังนึกเสียใจกับสิ่งที่ได้ทำลงไปในวันนั้น
''ขอโทษแต่คงทำไม่ได้ แม่เจ้ามันก็มดปลวกเหมือนกันนั่นแหละเร็วๆนี้ข้าจะส่งครอบครัวเจ้าไปอยู่ด้วย''หมั่บ! มิคาเอลจับไปที่หัวของวันจากนั้นจึงใช้พลังของสายเลือดราชันย์จิ้งจอกเก้าหางบีบอัดมันตุ่บ! ลูกแก้วหล่นลงมา1ลูก นี่คือเหยื่อล่อให้ผู้นำเผ่าสัตว์อสูรปรากฎตัวและในเวลาต่อมา เพล้ง! เสียงบาเรียแตกดังขึ้นด้วยความดีใจผู้นำเผ่าสัตว์อสูรจึงพุ่งลงมาโดยไม่รู้ตัว
''ท่านผู้นำ ช่วยพวกข้าด้วยไอ้เด็กนั่นมันจะฆ่าพวกเรา''ทางรอดของมันปรากฎออกมาแบบคาดไม่ถึงเหล่าอาจารย์ระดับสูงและนักเรียนระดับ0ต่างพากันฟ้องผู้นำและต้องการให้ฆ่ามิคาเอลทิ้ง
''หุบปาก ข้าดูอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบพวกเจ้าคิดว่าข้าโง่นักหรือไง''เงียบทันที ท่านผู้นำเห็นทุกอย่างแบบนี้พวกมันหมดหวังแล้ว
''ทะ...ท่านผู้นำ พะ...พวกข้าแค่จะดัดนิสัยของมันเท่านั้นแต่ไม่คิดว่าเรื่องจะเลยเถิดมาขนาดนี้''
''นี่ยังไม่ยอมรับความจริงอีกไม่ใช่มั้ย นักเรียนกว่า1,000คนอาจารย์ระดับสูงอีกหลายคนคิดจะไปดัดนิสัยนักเรียนใหม่นี่อยากให้ข้าหัวเราะจนตายหรือไง สำหรับนักเรียนทั้งหมดข้าจะปล่อยไปแต่ทั้งหมดจะต้องมอบทรัพยากร7ส่วนให้นักเรียนใหม่คนนี้ ส่วนเหล่าอาจารย์ให้ขึ้นอยู่กับนักเรียนส่วนเจ้าข้ารู้สึกถูกใจไม่น้อยอีก3วันข้าจะเรียกตัวของเจ้าเองตอนนี้อยากจะทำอะไรก็ทำไป''ฟุ่บ! ผู้นำเผ่าสัตว์อสูรกลายเป็นแสงหายตัวไปทันที ทิ้งให้เหล่านักเรียนหลั่งน้ำตาออกมาทรัพยากร7ส่วนมันไม่ใช่เรื่องตลกเพราะพวกมันใช้เวลารวบรวมมานับ1,000ปี แต่จะทำไงได้ในเมื่อนี่เป็นคำสั่งของผู้นำนักเรียนพากันเดินจากไปทันที เหลือเพียงเหล่าอาจารย์ที่กำลังหน้าซีดเผือดอยู่ตอนนี้
''เจ้า...ไม่ ไม่...คุณชายปล่อยพวกข้าไปเถอะหากท่านไว้ชีวิตพวกข้า พวกข้าจะยอมเป็นทาสของท่าน''ระหว่างความตายกับการเป็นทาสพวกมันทั้งหมดยอมเป็นทาสเพราะยังไงมันก็ดีกว่าตายไปยิ่งมีพลังและฐานะสูงมากเท่าไหร่พวกมันก็จะยิ่งกลัวตายมากขึ้นไปเท่านั้น มันกลัวสิ่งที่สร้างมาจะหายไป
''มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับข้า เพราะข้ายกพวกเจ้าให้เจ้าเหมียวทั้งหลายตั้งแต่แรกแล้ว''มิคาเอลไม่ได้สนใจทาสถึงได้เหล่าอาจารย์มาเป็นทาสแล้วยังไง มันก็ทำอะไรได้ไม่มากอยู่ดีคนพวกนี้ล้วนไร้ประโยชน์สู้ให้เจ้าเหนียวจัดการแล้วรอรับพลังมาจะมีประโยชน์มากกว่า
''นี่...พวกเจ้าปล่อยข้าได้มั้ย พวกข้าไม่ได้ตั้งใจจะจับพวกเจ้า...''ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ตัดคอทั้งหมดทิ้งทันที
''หม๋าวววว''หนังอาจารย์ระดับสูงตายหมด เจ้าเหมียวทั้ง4พอใจอย่างมาก ไม่นานแสงดีแดงก็ออกมาบูม! มิคาเอลกินลูกแก้วที่บีบอัดเข้าไปด้วยตอนนี้พลังของมิคาเอลมาหยุดอยู่ที่ระดับ40เทพจุติเข้าไปแล้วแต่การฆ่าคนอื่นเพื่อเพิ่มพลังของมิคาเอลเองก็ใกล้จะจบลง เมื่อพลังของมันไปถึง45เทพจุติความสามารถนี้จะหายไป
''อืม...ข้าเกือบลืมพวกเจ้า3คนไปเลย''เป๊าะ! ด้วยการดีดนิ้วคนทั้ง3ที่ลอยอยู่กลับมาพูดได้อีกครั้ง
''ไอ้แก่ตอนนี้เจ้ารู้สึกยังไง ตระกูลของเจ้ามันสูญสิ้นไปแล้ว ถึงจะมีคนรอดไปบ้างแต่ก็คงไม่มากหรอกแต่ไม่ต้องกลัวไปในอนาคตข้าจะไล่ล่าพวกมันแล้วส่งไปอยู่กับเจ้า''
''ปล่อยคนที่เหลือไป พวกมันไม่เกี่ยว''บรพพชนที่ไร้พลังพูดออกมาอย่างไร้เรี่ยวแรงมันเสียใจอย่างสุดซึ้งพอๆกับ2พี่น้องที่ทำให้เกิดเรื่องนี้เข้า
''ไม่ได้ ข้าไม่อยากจะมีตัวน่ารำคาญมากวนใจในภายหลัง''โผล๊ะ! โผล๊ะ! โผล๊ะ! ระเบิดพวกมันทิ้งจากนั้นมิคาเอลจึงใช้ข้ามมิติกลับไปที่พักของตัวเองพร้อมเจ้าเหมียวในอีก3วันข้างหน้ามิคาเอลมั่นใจว่าผู้นำเผ่าสัตว์อสูรจะต้องรับมันเป็นศิษย์ส่วนตัวแน่นอนและผู้นำคงจะจัดงานแบบใหญ่โตและเชิญคนมากมายมาที่สถาบันแต่มิคาเอลกลับไม่ได้รู้สึกวางใจซักเท่าไหร่ เพราะอีกฝ่ายไม่ใช่ตัวตนเล่นๆเหมือนที่ผ่านมาพวกมันย่อมมีลูกเล่นมากมายเพราะแบบนี้มิคาเอลจึงต้องเตรียมการเอาไว้ให้พร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่130:เหยื่อล่อ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่130:เหยื่อล่อ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้