“ครับเ้านาย” ผมตอบไลน์พร้อมกับเตรียมอุปกรณ์แล้วออกไปทำภารกิจตามที่เ้านายผมสั่ง ถ้าทุกคนสงสัยว่าทำไมผมถึงอยู่สภาพนี้ ต้องย้อนกลับไป 6 เดือนที่แล้ว ที่ “ความลับ” ของผมถูกเปิดเผย ความลับที่ผมไม่เคยบอกใครและไม่้าให้ใครรู้คือผมเป็เกย์และจะมีอารมณ์เมื่อได้ดมกลิ่นอับๆ ของรองเท้าและถุงเท้าของคนอื่น
ผมชื่อไท เป็นักฟุตบอลประจำโรงเรียน ดังนั้นผมต้องอยู่หอใน รร ตลอดทั้งเทอม แต่ผมจะพิเศษกว่าคนอื่นหน่อย เพราะครอบครัวของผมทำงานอยู่ต่างประเทศหมด ทางโรงเรียนจึงอนุญาตให้ผมอยู่หอตลอดทั้งปี เพื่อดูแลและทำความสะอาดหอ่ปิดเทอม
เื่ราวของผมเกิดขึ้นเมื่อ่กลางเทอม 1 ทาง รร ได้มีครูพละมาบรรจุใหม่ ชื่อครูจอม เป็นักศึกษาจบใหม่ ดีกรีกัปตันทีมแชมป์ฟุตบอลมหาวิทยาลัยแห่งชาติปีล่าสุด ซึ่งจะมาทำหน้าที่โค้ชและดูแลนักบอลแทนครูคนเก่าที่พึงเกษียณไป ั้แ่โค้ชมาเริ่มฝึกสอนผมมักจะรู้สึกถึงสายตาปะหลาดๆ ที่จ้องมองผมเป็พิเศษ และเหมือนผมจะโดนสอนเป็พิเศษจากโค้ชคนนี้
“นายไท เลิกซ้อมแล้วมาพบผมด้วย วันนี้คุณทำไม่ได้ตามมาตาฐานผมอีกแล้ว” ผมสดุ้งใทุกครั้งที่โดนแบบนี้ เพราะนั้นหมายความว่าผมกำลังจะต้องโดน “ซ่อมคนเดียว” หลังซ้อมเสร็จ ซึ่งมันก้เหนื่อยมากอยู่แล้ว
“มึงไม่เป็ไรนะไท มึงก็ไม่ได้เล่นแย่อะไรสักหน่อย ทำไมเค้าชอบเรียกมึงไปซ่อมตลอดเลยวะ” เกมเพื่อนสนิทผมปลอบใจผม
“เออ ั้แ่โค้ชมาคุมทีม แม่งเหนื่อยขึ้นเยอะเลยวะ วิ่งก็เยอะขึ้น ซ้อมก็หนัก เนี่ยมึงดูกลิ่นตัวกลิ่นตีนกูหนักขึ้นมาเก่าเยอะเลย” นัทสุดหล่อขวัญใจสาวๆ พูดขึ้นอีกคนพร้อมกำลังจะถอดรองเท้าฟุตซอลออก เพราะวันนี้เราซ้อมกันในสนามปูนของ รร ทำเืลมผมสูบฉีดและจ้องมองเท้าของมันที่กำลังถอดองเท้า
“มึงมองอะไรวะไท อยากพิสูจน์หรอว่ามันเหม็นขึ้นจริงมั้ย”
“มึงบ้าปะเนี่ย ใครจะไปดม มึงชอบใส่ถุงเท้าไม่ซักอะ”
“เออๆ ก็กูี้เี ใส่ที่ละคู่ ค่อยซักทีเดียว”
“พวกมึงเลิกเถียงกันได้ละ แยกย้ายไปอาบน้ำกันเถอะ” เกมบอกพวกเราเพื่อให้เหตุการณ์กลับมาเป็ปกติ
แต่กับผมมันไม่ปกติเลย เพราะในขณะที่ทุกคนกำลังได้ไปพักผ่อน ผมกลับต้องวิ่งไปหาโค้ช เพื่อซ่อมสิ่งที่ผิดพลาด
“คุณยังขาดความอึด คุณเห็นเพื่อนคุณมั้ย หลังซ้อม 1 ชม ทุกคนยังไม่มีอาการเหนื่อย แต่คุณหอบและทำให้ความเร็วลดลง” โค้ชเริ่มบ่นถึงปัญหาของผม ซึ่งมันเป็เื่จริง
“ครับ โค้ช” ผมตอบไปแบบส่งๆ เพาะตอนนี้ผมเหนื่อยมาก
“วันนี้ผมจะให้คุณวิ่งรอบสนามอีก 10 รอบ แล้วค่อยไปพักได้”
ผมต้องทำตามที่โค้ชสั่งแล้วไปวิ่งรอบสนาม กว่าผมจะวิ่งเสร็จเพื่อนๆ ทุกคนก็เข้านอนหมดแล้ว ซึ่งจริงๆ แล้วการโดนซ่อมก็ไม่ได้แย่เสมอไป เพราะหลังผมอาบน้ำผมก็มีเวลาแอบเข้าไปในห้องเก็บรองเท้านักกีฬา เพื่อไปทำตามสิ่งที่ผมชอบ
“แจ็คพอต” ผมพูดเบาๆ พร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบรองเท้าฟุตซอลสีน้ำเงินของไอนัท ที่ยัดถุงเท้าเข้าไปในนั้นออกมาและดมอย่างมีความสุข
“อ่า ไอนัท กลิ่นมึงแม่ง” ผมดมพร้อมกับช่วยตัวเองอย่างแรงจนเสร็จ และถ่ายรูปควxพร้อมน้ำของผมที่เปื้อนรองเท้ามันเป็ที่ระลึก โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาหนึ่งที่มองผมอยู่ตลอด พร้อมกับอัดคลิปเอาไว้ด้วย…