ภรรยาดีสามีขยัน เบื่อแล้วตบตีกัน มิสู้ขยันสร้างเนื้อสร้างตัว [นิยายแปล]

ดูท่าสถานการณ์ในตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก คงหลีกเลี่ยงการต่อสู้ไม่ได้

        เถียนฮวนค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้กู้ฉางสุ่ยอย่างเงียบๆ ส่วนกู้ฉางสุ่ยก็คว้าตัวนางดึงไปไว้ด้านหลัง

        “พอพวกเขาเข้ามา เจ้าก็หลบอยู่ข้างหลังข้า” เขากำชับเสียงต่ำ

        แต่เถียนฮวนกลับรีบใช้นิ้วกดลงบนต้นคอด้านหลัง ไหปลาร้า และท่อนแขนของเขาอีกสองสามจุดอย่างรวดเร็วปลายนิ้วแตะตรงไหน ความเจ็บแปลบก็พุ่งขึ้นตรงนั้น กู้ฉางสุ่ยหันกลับมาด้วยความตกใจก็เห็นเถียนฮวนแนบปากกระซิบข้างหูเขาเสียงเบา “เมื่อครู่จุดที่ข้ากดลงไป ท่านจำได้หรือไม่นั่นเป็นจุดสำคัญบนร่างกาย ใช้แรงกดลงไปจะทำให้เจ็บจนขยับไม่ได้ชั่วคราว เพียงไม่ลงมือหนักเกินไปก็ไม่ก่อให้เกิดอันตราย”

        ในดวงตากู้ฉางสุ่ยมีประกายวาบผ่าน

        “จำได้แล้ว” เขารีบพยักหน้า

        พูดคุยกันไม่ทันจบ พี่ชายของเจียงซื่อก็เดินเข้ามาหาพวกเขา ยกมือขึ้นจะลงไม้ลงมือโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

        กู้ฉางสุ่ยย่อมไม่ยอมอ่อนข้อ เขาทำตามที่เถียนฮวนบอกทันที จับจังหวะให้ดีแล้วลงมือกดจุดสำคัญของฝ่ายตรงข้ามอย่างแรง!

        เหตุที่เจียงซื่อกล้ากร่างได้ก็เพราะบ้านนางมีพี่น้องผู้ชายมาก แถมแต่ละคนตัวสูงใหญ่แข็งแรงเดินเชิดหน้าชูตาในหมู่บ้านได้

        ตั้งแต่เด็ก นางอยู่บ้านเดิมก็ไม่มีใครกล้ารังแก พอแต่งออกมาแล้ว พี่ชายก็ยังคอยเป็นที่พึ่งให้นางเสมอแท้จริงแล้วตอนนั้นที่กู้อันไม่รับอนุภรรยาเพราะเกรงกลัวพี่ชายของเจียงซื่อ

        สองสามวันก่อน เจียงซื่อกับบุตรสาวอับอายขายขี้หน้าเพราะพวกเขา นางจะกลืนความแค้นลงได้อย่างไรนางจึงหันไปเชิญพี่ชายจากบ้านเดิมมาทันที เพื่อให้พวกเขาช่วยสั่งสอนสามีภรรยาคู่นี้ที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำให้หลาบจำเสียบ้าง!

        และก็พิสูจน์แล้วว่า พี่ชายของนางเหล่านี้แข็งแกร่งจริงๆ

        คนกลุ่มหนึ่งรุมกู้ฉางสุ่ย เพียงไม่กี่อึดใจเขาก็ถูกชกต่อยจนหน้าบวมตาช้ำ

        ทว่านั่นเป็นเพียงภาพภายนอกเท่านั้น ความจริงแล้ว พวกเขารู้สึกว่าวันนี้สู้ได้ยากลำบากยิ่งนัก

        กู้ฉางสุ่ยทั้งอึดทั้งถึกทน ต่อให้ถูกซัดอย่างไรเขาก็ไม่หลบไม่ถอย แถมยังพุ่งเข้าหาเองแล้วลงมือกดจุดสำคัญของพวกเขาอย่างแม่นยำ

        บุรุษผู้นี้สายตาเฉียบคม ลงมือรวดเร็ว ทั้งรุนแรงและโหดเหี้ยม แค่เขาประชิดร่างอีกฝ่ายร่างกายของศัตรูก็เจ็บแปลบไปทั่วทั้งร่าง

        บางทีเจ็บแค่จุดเดียว แต่บ่อยครั้งกลับเจ็บพร้อมกันสองสามจุด!

        สุดท้ายกู้ฉางสุ่ยบาดเจ็บไม่น้อย ส่วนพวกเขาแต่ละคนก็ถูกกดจุดจนร้องลั่น เจ็บจนสะดุ้งโหยง

        พอรู้ว่ากู้ฉางสุ่ยรับมือไม่ง่าย ก็มีคนเปลี่ยนเป้าหมายมาที่เถียนฮวน

        แต่พอเห็นคนพวกนั้นเดินเข้ามาหานาง เถียนฮวนก็ชักมีดสมุนไพรที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้อออกมาทันที

        มีดเล่มนี้นางใช้หั่นยาสมุนไพร ใบมีดยาวเรียว เมื่อสามวันก่อนกู้ฉางสุ่ยเพิ่งลับให้จึงยังคมกริบอยู่

        ตอนเก็บกวาดบ้านเมื่อครู่ นางเห็นเข้าเลยหยิบซ่อนในแขนเสื้อแล้วพกติดตัวมาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลกู้

        พอมีคนเข้าใกล้ นางก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยกมีดสมุนไพรตวัดลงไปทันที

        ฉึบ!

        เสียงคมมีดเฉือนเนื้อดังขึ้น มีดสมุนไพรปาดแขนเสื้อขาดเป็นทาง กรีดเนื้อเป็นแผลยาวบนท่อนแขนโลหิตไหลออกมาทันที

        “สะใภ้ผู้นี้ร้ายกาจใช่ย่อย”

        เห็นดังนั้น พี่น้องตระกูลเจียงก็อดใจสั่นสะท้านไม่ได้

        พวกหญิงปากกล้าในหมู่บ้าน พวกเขาเห็นมานักต่อนักแล้ว ส่วนมากมักด่าทอโหวกเหวกโวยวายจากนั้นจึงลงมือจิกหัวตบราวคนเสียสติ หากจนตรอกจริงก็จะคว้ามีดมาทำร้ายคน ทว่าเถียนฮวนกลับข้ามขั้นพอพวกเขาเข้าไปใกล้ นางกลับใช้มีดทันที!

        ยิ่งไปกว่านั้น นางก็ไม่ใช่พวกถือมีดทำท่าขู่ให้ดูน่ากลัว แต่นางฟันจริง! ฟันทีเดียวก็เสียโลหิต!

        ดังคำกล่าวที่ว่า ‘คนอ่อนแอย่อมกลัวคนแข็งแกร่ง คนแข็งแกร่งหวาดเกรงอันธพาลอันธพาลครั่นคร้ามต่อพวกไม่รักตัวกลัวตาย’

        เถียนฮวนที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา ชัดเจนว่าเป็นพวกไม่รักตัวกลัวตาย การกระทำของนางเมื่อสักครู่หมายจะเอาชีวิตพวกเขาจริงๆ!

        ต่อให้พวกเขาจะเก่งกาจเพียงใด แต่ก็ยังไม่อยากเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ เมื่อพวกเขาเห็นการโต้ตอบของเถียนฮวนใจย่อมสั่นสะท้านหวาดหวั่นเหลือคณนา

        ยิ่งกว่านั้น กู้ฉางสุ่ยเห็นว่าพวกเขากล้าหันไปแตะต้องเถียนฮวน สีหน้าก็พลันดำทะมึนแววตาฉายประกายเย็นยะเยือกน่าหวาดหวั่น

        “พวกเจ้าอยู่ให้ห่างจากภรรยาข้าเดี๋ยวนี้!”

        เขาคำรามต่ำเสียงหนึ่งแล้วพุ่งพรวดเข้าใส่กลุ่มที่กำลังรุมเถียนฮวนอย่างดุดัน

        พี่น้องตระกูลเจียงตกใจจนขวัญกระเจิง!

        เมื่อครู่กู้ฉางสุ่ยกดจุดจนพวกเขาแทบทนไม่ไหว บัดนี้เขาโกรธจัด แผ่รัศมีกดดันออกมาจากร่างลงมือโหดเหี้ยมเสียยิ่งกว่าเดิม

        พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกครั้งที่บุรุษผู้นี้แตะตัว จุดที่ถูกสัมผัสก็เหมือนถูกไม้กระบองใหญ่แทงกระหน่ำเข้าใส่เจ็บจนตาพร่ามัว ร่างกายอ่อนแรง ต้องใช้เวลานานกว่าจะตั้งสติได้

        อาการเหล่านี้พวกเขาล้วนไม่เคยประสบพบเจอยามต่อยตีกับผู้อื่น!

        จิตใจของพวกเขาปั่นป่วน สีหน้าฉายชัดถึงความตื่นตระหนกที่เพิ่มขึ้นมาหลายส่วน

        ความหวาดกลัวต่อสองสามีภรรยาพุ่งสูงขึ้นอย่างยิ่งยวดจนทำลายความมั่นใจให้พังทลายลงสิ้นยิ่งสู้กลับยิ่งไร้เรี่ยวแรง

        จนกระทั่งหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยได้ข่าวจึงรีบรุดมา ก่อนตะโกนลั่น

        “พวกเจ้าทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้!”

        เมื่อได้ยินเช่นนั้นพวกเขาจึงโล่งใจ รีบผละมือแล้วถอยกรูดไปทางด้านหลัง

        ความจริงแล้วเถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยเองก็ต่อสู้อย่างยากลำบากเช่นกัน

        พวกเขามีกันแค่สองคน จะสู้พี่น้องตระกูลเจียงได้อย่างไร ตอนนี้พวกเขาแค่อาศัยลมหายใจของตนไม่สนว่าจะถูกทำร้ายรุนแรงเพียงใด เอาแต่ลงมืออย่างสุดแรงสุดกำลังใส่คนกลุ่มนี้ก็เท่านั้น

        พอพี่น้องตระกูลเจียงถอยออกไปด้านข้าง สองสามีภรรยาก็เหนื่อยล้าแทบหมดแรง

        ทั้งคู่ยืนแทบไม่ไหว พากันทรุดตัวนั่งลงกับพื้นโดยไม่ได้นัดหมาย

        ตอนนั้นเอง เจียงซื่อก็เดินออกมา พอเห็นหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยมาถึง นางก็รีบตะโกนเสียงดัง

        “ท่านหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยมาพอดี! ท่านก็เห็นแล้วใช่หรือไม่ สองสามีภรรยาอกตัญญูวันนี้ถึงกับมาทำร้ายพวกข้าถึงหน้าบ้าน! พวกข้าในฐานะผู้ใหญ่จะสั่งสอนพวกเขาสักหน่อยก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือถึงท่านเป็นหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ย ท่านก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งเรื่องในบ้านของพวกข้า!”

        “เจียงซื่อ หุบปาก!” หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยใบหน้าถมึงทึงตะคอกเสียงดัง “ลูกหลานทำผิดก็ต้องให้บิดาเป็นคนอบรม ถึงบิดาไม่ทำ สุดท้ายยังมีหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยเช่นข้า!แต่เจ้ากลับไปเรียกพี่น้องฝั่งมารดาที่เป็นคนนอกมาสร้างเรื่องในหมู่บ้านกานสุ่ยของเรานี่มันเรื่องอะไรกัน เจ้ายังเห็นหัวบ้านสามีของเจ้าหรือไม่ ยังเห็นหัวข้าที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยอยู่หรือเปล่าถ้าพี่น้องตระกูลเจียงของเจ้าจะมาสร้างเรื่องกันขนาดนี้ งั้นเจ้ากลับไปบ้านตระกูลเจียงของเจ้าเลยก็แล้วกัน!ที่นั่นเป็นบ้านพวกเจ้า อยากทำสิ่งใดก็เชิญ ข้าไม่ยุ่งด้วยแล้ว!”

        คำพูดของหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยมีเหตุผลยิ่งนัก

        ไม่ว่าอย่างไร พี่น้องของเจียงซื่อก็ล้วนเป็นคนนอก จะมาเยือนบ้านใครก็ต้องสำรวมหากคิดจะทำอันใด ต้องได้รับความยินยอมจากหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยก่อน

        ทว่าพวกนั้นกลับไม่แจ้งข่าว ทั้งยังลงมือทำร้ายกู้ฉางสุ่ยกับเถียนฮวนทันที แบบนี้ย่อมผิดเต็มๆ!

        พวกเขาย่อมเข้าใจเหตุผลนี้ดี จึงรีบลงมือก่อนที่หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยจะมาถึง

        เจียงซื่อรีบพูดป้ายความผิดให้กู้ฉางสุ่ยกับภรรยาก่อน ก็เพื่อช่วงชิงความได้เปรียบแต่หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยผ่านเหตุการณ์มากมายมาไม่รู้กี่บ้านต่อกี่บ้าน จะไม่รู้ทันกลลวงของนางได้อย่างไรเขาไม่เปิดโอกาสให้นางแก้ตัว กลับด่ากราดไปเต็มปากเต็มคำ

        เจียงซื่อเห็นแผนไม่เป็นผล ก็เชิดหน้าขึ้นว่า “อย่างไรตอนนี้ก็ตีกันไปแล้ว เรื่องก็เป็นแบบนี้ท่านจะทำเช่นไรก็ตามใจท่านเถิด!”

        ท่าทีเหมือนหมูตายด้าน ไม่กลัวน้ำร้อน ทำเอาหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยโมโหจนตัวสั่น