ต้นเหลยหยางเติบโตขึ้นโดยสมบูรณ์ และแผ่รากไปทั่วเขาจันทราทั้งลูก แต่การปรับปรุงพื้นที่เพิ่งเริ่มขึ้นในตอนนี้
ในพื้นที่เล็ก ๆ ใจกลางเขาจันทรา น้ำศักดิ์สิทธิ์ในบ่อที่จางฮ่าน้านั้น
รากของต้นเหลยหยางยังคงเลื้อยลึกลงไปเพื่อย้ายพื้นที่เล็กๆ นั้นมาที่ใต้ต้นเหลยหยาง รากบางส่วนก็ทะลุเข้าไปในถ้ำ
" ดูด "
ต้นเหลยหยางส่งกิ่งก้านสาขาลงไปเพื่อดูดน้ำในบ่อ
ครู่ต่อมารากของต้นไม้ในถ้ำก็ปล่อยน้ำไหลออกมา
น้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดนี้! ที่รากของต้นไม้ที่อยู่ด้านล่างต้นเหลยหยาง ก็มีหยดน้ำออกมาอย่างต่อเนื่อง มันคือน้ำฉุนหยาง
“ยก”
จางฮ่าน พูดออกมา
ทันใดนั้น ต้นเหลยหยางก็ทำการยกพื้นขึ้นมาปรับระดับพื้นที่ให้เป็ที่ราบ พื้นที่รอบูเาถูกยกขึ้นสูงถึงสามเมตร กลายเป็รั้วธรรมชาติดีๆ นี่เอง
แต่พื้นที่ใกล้เคียงไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้น
เหตุที่หน้าผานี้ถูกสร้างมาเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้อื่นมาปีนูเา!
เขาลูกนี้ถูกฉันยึดไว้แล้ว คิดจะมาเที่ยวเล่นคงต้องไปเล่นที่อื่นแล้วแหละ
จัดการปรับภูมิทัศน์รอบนอกเรียบร้อย ที่เหลือก็แค่รายละเอียดอย่างอื่น
จางฮ่านแตะมือไปที่ต้นเหลยหยาง หลับตาลง เขาััได้ถึงทุกอย่างที่อยู่บนเขาจันทรา
ตอนนี้เขาจันทรามีแต่ต้นไม้รกไปทั่ว พื้นที่ว่างนั้นแทบจะไม่มี
แต่ก็ไม่เป็ปัญหา จางฮ่านใช้สติควบคุมพลังของต้นเหลยหยาง เปลี่ยนสภาพพื้นที่
ผิวดินเคลื่อนตัว ต้นไม้ค่อยๆ ขยับออกไปด้านนอกเรื่อยๆ
ไม่นาน พื้นที่ใจกลางเขาจันทรา ก็กลายเป็พื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่ ในขณะที่ต้นไม้อยู่รอบๆ อย่างแออัดหนาแน่น เหมือนแนวรั้วกำแพงโดยเฉพาะที่ด้านข้างของถนน
ทั้งสามด้านของูเา ต้นไม้อยู่รวมกันแทบจะไม่เว้นระยะ อีกทั้งจางฮ่านยังควบคุมให้กิ่งก้านของต้นไม้ขยายออกให้เป็แนวป้องกันอีกชั้นหนึ่ง ถึงจะข้ามกำแพงหน้าผาที่สูงสามเมตรเข้ามาได้ แต่พอมาเจอกับด่านนี้ก็ต้องใช้เวลาสักพัก กว่าที่จะเข้าไปถึงตัวจางฮ่าน
ต้นไม้ที่รวมตัวอย่างแ่าที่ขอบแนวรั้ว ปกติพื้นที่บนเขาไม่เอื้อต่อการเจริญเติบโตของต้นไม้ แต่พอูเาถูกทำให้เป็ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ จะเร่งให้ต้นไม้โตเร็วกว่านี้ก็ไม่เป็ปัญหา
เพียงแต่ว่าจะดูรกตาไปสักหน่อย ดูแล้วเหมือนพวกไร้รสนิยม
เื่แบบนี้หากใครมาเห็นเข้า เป็ต้องมีเื่วุ่นวายตามมาแน่
ถึงแม้ไม่มีใครมาเห็น แต่บนเขาแห่งนี้ยังมีหมาอยู่ตัวหนึ่งที่เคยเจอกับจางฮ่านเมื่อคราวก่อน
พอมันเห็นต้นไม้ขยับไปมา มันก็ใจนสั่นไปทั้งตัว
เป็เวลาพักหนึ่ง กว่าต้นไม้จะหยุดเคลื่อนที่ มันยืนบนที่โล่งดูจางฮ่านที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่
‘นั่นเขาใช่มั้ย ?’
เ้าหมายังความจำดีอยู่ แค่เห็นก็จำได้ว่าเป็จางฮ่าน มันพยายามรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหาเขา
เดินไปจนเหลือระยะห่างประมาณสิบเมตร มันนั่งดูจางฮ่านอย่างแปลกใจ
แน่นอนว่าจางฮ่านรู้ถึงการมาของเ้าหมา แต่เขาไม่สนใจเื่นี้และยังคงดำเนินการปฏิรูปเขาจันทราต่อไป
ภาพรวมออกมาให้เห็นแล้ว เหลือก็แต่จัดสรรพื้นที่ให้เป็สัดเป็ส่วน
เขาจันทราไม่ใช่ว่ามีแต่ต้นไม้ใหญ่ ดอกไม้และพืชอื่นๆ ก็มีไม่น้อย ต้นฮอลลี่ที่หลายคนชอบปลูกเอาไว้ประดับรั้วบ้านก็มี
ต้นฮอลลี่ มีปลูกอยู่ทั่วไปในเมือง ถนนบางสายก็พอจะมีต้นฮอลลี่ให้ได้เห็นอยู่บ้าง ต้นฮอลลี่เป็ต้นไม้ขนาดไม่ใหญ่มาก ความสูงประมาณหนึ่งเมตร ต้นฮอลลี่ที่อยู่ในเมือง มักจะถูกตัดแต่งให้เป็รูปทรงต่างๆ ดูแล้วสบายตา
จางฮ่านเลยคิดจะใช้ต้นฮอลลี่ในการแบ่งเขต
อาศัยตอนที่พลังของต้นเหลยหยางยังดีอยู่ เื่เพิ่มจำนวนต้นฮอลลี่เป็เื่แค่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น
“จงผุดขึ้นมา”
พูดจบ ก็เหมือนมีลมมากวาดวัชพืชออกไป แค่ชั่วอึดใจพวกวัชพืชก็ถูกจัดการเรียบ
เมล็ดพันธุ์เล็กๆ ลอยมาตามลมและตกลงบนพื้น ตามที่จางฮ่านตั้งใจเอาไว้ ต้นฮอลลี่ขึ้นเรียงกันเหมือนโดมิโน แบ่งพื้นที่ออกเป็สามส่วนใหญ่ๆ
ทางฝั่งตรงข้ามของจางฮ่าน แปลงด้านซ้ายเป็แปลงเพาะปลูก ตรงกลางเป็คอกสัตว์ ส่วนด้านขวาเป็ที่สำหรับสัตว์เลี้ยงทั่วไป
ดอกไม้ต่างๆ ที่อยู่ด้านหลังเขา ก็ถูกย้ายมาที่แปลงเพาะปลูก
ต้นเหลยหยางมีพลังจำกัด เพราะฉะนั้นการเปลี่ยนแปลงอาณาเขตในครั้งแรกจึงทำได้แค่พื้นที่ด้านหลังเขา ส่วนด้านหน้านั้นคงต้องรอไปก่อน
เดิมทีการเปลี่ยนแปลงครั้งที่สองต้องรออย่างน้อยสองหรือสามปี แต่ด้วยการบำรุงหล่อเลี้ยงด้วยน้ำฉุนหยาง ทำให้เวลาลดลงมา อย่างน้อยต้นเหลยหยาง ก็ไม่ต้องใช้เวลารอนานถึงห้าปีกว่าจะเอามาใช้ได้
เื่นี้ถือเป็ข่าวดีสำหรับจางฮ่าน
“หญ้าหอม”
จางฮ่านแตะไปที่ต้นเหลยหยางอย่างที่เคย
ทันใดนั้น พันธุ์หญ้าหอมก็โปรยลงมาจนเต็มพื้นที่ มีแค่แปลงเพาะปลูกเท่านั้นที่ถูกเว้นเอาไว้
มันคือหญ้าหอม นอกจากให้พื้นที่สีเขียวเพิ่มขึ้นมาช่วยให้บรรยากาศดีขึ้น มันไม่ได้มีประโยชน์อย่างอื่นเลย
หลังจากปลูกหญ้าหอมแล้ว จางฮ่านก็จัดการปลูกต้นหยวนชิงทางด้านหลังต้นเหลยหยางห่างออกไปได้ซักสิบเมตร แล้วใช้ต้นฮอลลี่ล้อมเอาไว้อีกที
คาดว่าอีกหนึ่งปีข้างหน้า คงจะได้เก็บผลเอามาทำยาอายุวัฒนะ
“ใช่แล้ว ยังต้องปลูกไม้เทียนเสียง”
จางฮ่านนึกขึ้นมาได้
เขาปลูกมันข้างๆ กับต้นหยวนชิง
ต้นเทียนเสียงนั้นต้องตัดเอาลำต้นมาใช้
จางฮ่านกำลังวางแผนจัดการกับพื้นที่ทั้งสามแปลง
“แปลงเพาะปลูกแบ่งพื้นที่ไว้ปลูกข้าว ปลูกผัก ผลไม้ ในส่วนของพื้นที่ปลูกผลไม้ตอนนี้ปล่อยว่างไว้ก่อน”
จางฮ่านนิ่งคิดอยู่พัก ต้นฮอลลี่เริ่มทำการแบ่งครึ่งแปลงเพาะปลูกอีกครั้ง
" พืช? มีข้าว ข้าวสาลี, ข้าวโพด, ถั่วเหลือง, ถั่ว ฯลฯ , เริ่มจากปลูกข้าวและข้าวสาลีก่อน "
ต้นเหลยหยางทำงานอีกครั้ง ผืนดินในแปลงเพาะปลูก เกิดร่องนูนขึ้นเป็แปลงนา
“ใช่แล้ว แปลงผักต้องแยกออกมาต่างหาก”
ต้นฮอลลี่ผุดขึ้นมากั้นพื้นที่ทำแปลงปลูกผัก
ผักมีตั้งหลายชนิด อย่างน้อยต้องให้เิเิได้รับสารอาหารจากผักครบทุกอย่าง พอมีพื้นที่ปลูกผักบนเขา จางฮ่านก็ไม่ต้องจุกจิกเื่กินอีกแล้ว
“สารอาหารต้องสมดุลกับร่างกาย”
จางฮ่านพอใจกับการจัดสรรพื้นที่ตรงนี้มาก
ต่อไปก็คอกเลี้ยงสัตว์
“ต้องมีบ่อไว้เลี้ยงปลา เิเิยังต้องกินนมวัว เนื้อสัตว์ต่างๆ แบ่งพื้นที่เลี้ยงสัตว์ตามขนาด เล็ก กลาง ใหญ่เลยแล้วกัน”
ต้นฮอลลี่โผล่ขึ้นมากั้นพื้นที่ ตามความคิดของจางฮ่าน
บ่อปลาลึกถึงห้าเมตร ส่วนบ่อน้ำสำหรับสัตว์บกลึกสามเมตร
“ส่วนพื้นที่สำหรับสัตว์เลี้ยง ตอนนี้คงจะเลี้ยงได้แต่หมา แมว ไว้เล่นเป็เพื่อนเิเิไปก่อน ส่วนเสือ สิงโตอะไรเทือกนี้ตอนนี้คงต้องพักเอาไว้ ตอนนี้ต้องทำรางน้ำเอาไว้ก่อน”
จัดการธุระเสร็จ จางฮ่านท่าทางภูมิใจ
แม้จะไม่ถึงกับดีเลิศเลอ แต่ชั่วโมงนี้ก็ทำได้เต็มที่แค่เท่านี้
“เกือบลืมไปเลย ยังต้องมีบ้านเล็กๆ ไว้ให้พวกมันหลบลมหลบฝน”
ต้นเหลยหยางแสดงพลังอีกครั้ง ไม้ลอยมาแต่ไกลๆ ค่อยๆ ฝังเรียงกันลงในดิน ขี้เลื่อยไม้ก็ถูกอัดรวมกันเป็กระดานไม้อัด
ทั้งคอก ทั้งเล้า ต่างก็ค่อยๆ ผุดขึ้นมาทีล่ะหลัง
“ก็ดูเรียบร้อยดีอยู่หรอก แต่ขาดความสวยงาม” จางฮ่านบ่น
เขาใช้ความคิดสั่งการต้นเหลยหยางอีกครั้ง ไม้เลื้อยสีเขียวก็ค่อยๆ เข้ามาปกคลุม คอก เล้าแต่ล่ะหลัง ดูสวยขึ้นเยอะ
“ประมาณนี้ละมั้ง”
จางฮ่านสูดหายใจลึก
“เริ่มกันต่อเลย”
เหมือนจะมีเสียงที่ฟังดูเหนื่อยล้า ดังออกมาจากต้นเหลยหยาง น้ำศักดิ์สิทธิ์ในถ้ำถูกดูดไปมากกว่าครึ่ง
ต้นเหลยหยางค่อยๆ คายน้ำออกทางใบ หยดออกมาเป็ฝนปรอยๆ พรมไปทั่วทั้งเขาจันทรา เปลี่ยนผืนดินให้เป็แดนศักดิ์สิทธิ์
อาณาเขตทั้งหมดยกเว้นแค่แปลงเพาะปลูก ก็ถูกปกคลุมไปด้วยทุ่งหญ้าเขียวขจี ใน่เวลานี้ เขาจันทราก็ดูเต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาขึ้นมา
จบตอน