ทางด้านขบวนของไป๋เฉียนฉิงได้เดินทางมาถึงป่าอาถรรพ์เช่นกัน แต่นางได้ซุ่มดูอยู่ห่างๆจากที่พักของ ฟางเหม่ยหลิงและองค์ชายแปดไม่ไกลมากนักเพื่อไม่ให้เป็ที่สังเกตุ จึงแอบอยู่ห่างๆ
''เ้าว่าอย่างไรนะ องค์ชายแปดไปตามหานางข้างในป่ารึ ''
''ใช่ขอรับคุณหนู ''
''แปลว่า ฟางเหม่ยหลิง มันอยู่ในนั้นสินะ ตอนนี้ดีเลยเป็โอกาสดี พวกเ้าตามเข้าไปในป่าเจอมันที่ไหน ฆ่าได้เลย ฝังร่างมันไว้ในป่านั้นละ รีบไปก่อนที่องค์ชายแปดจะหามันเจอ''
''ขอรับคุณหนู''
พวกมือสังหารที่ล้วนถูกจ้างมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ ต่างมีวรยุทธ์สูงไม่กลัวป่าอาถรรพ์เพราะมั่นใจในวรยุทธ์ของตัวเอง และได้รับเงินค่าจ้างมาอย่างสูง จึงต่างพากันทะยานเข้าป่าไปอย่างรวดเร็ว เพื่อทำตามคำสั่ง นั่นคือ 'ฆ่า'
''คุณหนูคนพวกนี้ไว้ใจได้หรือเ้าค่ะ ''
ิเย่ คนรับใช้คนสนิทของไป๋เฉียนฉิงมองตามมือสังหารที่หายไปในป่าอย่างรวดเร็ว
''ท่านพ่อจ้างมามีแต่ฝีมือดี รับรองมันตายแน่ เ้าไม่ต้องกังวลใจ เราแค่นอนรอฟังข่าวดีเท่านั้น ฮ่า ฮ่า ฮ่า ''
''เ้าคะ คุณหนู''
.................................................
ทางด้านฟางเหม่ยหลิง เดินตามกลิ่นหอมของดอกไม้พันราตรีมาจนถึง หน้าผา แต่พอมองลงไปใต้หน้าผาแล้วเธอพยายามเพ่งสายตาแล้ว แต่กลับมองไม่เห็นแม้แต่ก้นของหน้าผานี้ แปลว่าหน้าผานี้ทั้งลึกทั้งสูง เป็แน่ แต่กลิ่นหอมที่เธอได้กลิ่นนั้น มาจากใต้หน้าผานี้ไม่มีผิดแน่ ข้างล่างน่าจะเป็เหวลึกเป็แน่
''เ้าอยู่ใต้หน้าผาแห่งนี้ใช่หรือไม่ ''
เธอลองใช้จิตคุยดู
'ใช่ ข้าอยู่ข้างล่างนี้'
''งั้นข้าจะลงไปหา''
เธอพยายามมองหาสิ่งที่จะไต่ลงไปได้ เธอมองไปเจอเถาวัลย์ เธอพยายามหาเถาวัลย์ที่แข็งแรงที่สุด ก่อนจะดึงดูสองสามที เห็นว่าใช้ได้จึงหย่อนตัวโหนไต่ลงไปช้าๆ เอาเท้าไต่หน้าผาลงมาช้าๆ ดีที่หน้าผาแห่งนี้ พอมีที่เหยียบเป็หลุ่มชอนไชไปในหน้าผา ให้เธอพอใช้เท้าเหยียบไต่ลงมาได้บ้าง เธอไต่ลงมาได้พักใหญ่ก็รู้สึกได้ยินเสียงอะไรแปลกๆ
''แกร็ก แกร็ก''
'อะไรนะ'
เธอมองไปยังต้นเสียงชัดๆ จึงได้เห็นตัวอะไรกระดึ๊บๆออกมาจากรู ของหน้าผา
''นั่นมัน หนอน หนอนั์ ตัวอะไรจะใหญ่ขนาดนี้''
ไม่ได้มีเพียงตัวเดียวเท่านั้น มันออกมาจากรู หลายตัวพยายามกระดึ๊บ กระดึ๊บ มาหาเธอ หน้าตาของมันน่ากลัว มีเขี้ยวหน้ายื่นมา สองซี่ สีดำทมึน ราวกับถ่าน ตัวใหญ่เท่าเด็ก สี่ถึงห้าขวบ
''ไม่นะ พวกแกคงไม่ได้คิดจะกินฉันหรอกใช่ไหม อย่าาาา เข้ามานะ ''
พวกมันต่างมุ่งหน้ามาหาเหยื่ออันโอชะ มีตัวหนึ่งมาถึงก่อนมันพยายามจะงับด้วยฟันคู่หน้าของมัน แต่เธอก็โหนเถาวัลย์ เอี้ยวตัวหลบได้ทัน
''อ๊ากกก อย่านะ เ้าหนอนั์ ฉันไม่อร่อยหรอก อย่ากินฉันเลย''
เ้าหนอนกระดึ๊บๆมาหลายตัว พยายามงับไปที่เธอแต่เธอโหนเถาวัลย์เอี้ยวตัวหลบ ซ้ายที ขวาที จนมีตัวหนึ่งงับโดนเถาวัลย์ที่เธอโหนอยู่มันงับเข้าเต็มแรงทำให้เถาวัลย์ขาด
''กึดดดดด''
''แขวกกก''
''อะ !! ไม่นะ พ่อจ๋า แม่จ๋า ช่วยด้วย ลูกยังไม่อยากตายรอบสอง''
เมื่อเถาวัลย์ขาด เธอก็ล่วงลงมา อย่างรวดเร็ว เหมือนนกที่ปีกหัก
'อ้ายยย ์ ตกลงไปร่างเละแน่ๆ '
เธอหลับตาปี๋ไม่กล้ามอง
5K
