บทที่35 มีชื่อเสียงชั่วข้ามคืน
เมื่อจัดการกับร่างอาสูรเรียบร้อย ชาวเมืองนำมาต้มเป็ซุปหม้อใหญ่แจกจ่ายอย่างทั้วถึง ไห่ถางมองเขาด้วยอารมณ์หลากหลาย “ช่างเป็หนุ่มรูปงามแล้วยังเก่งกาจเพียงนี้อนาคตเขาข้าเดาไม่ถูกเลยว่าจะยิ่งใหญ่เพียงใด”
จางหยางยังไม่หายตะลึง รวมไปถึงฮันสือและจ้าวหนาน “ข้าฝันไปใช่หรือไม่ฮันสืออสูรระดับห้าไม่มีโอกาสแม้แต่ขยับตัวเขาทำได้อย่างไร”จางหยางพูดออกมาอย่างไร้สติ “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเด็กอายุสิบหกจะสามารถฆ่าอสูรระดับห้าได้นี่มันไม่ใช่เื่เล็กๆแล้ว
“เนี่ยฟงข้าว่าเ้าดังใหญ่แล้วนะ”ซานหนิงแซว”ศิษย์พี่ล้อข้าเล่นแล้ว”เนี่ยฟงหัวเราะ”ขณะเดียวกันท่านเ้าเมืองก็มาหาเนี่ยฟงเพื่อมาขอบคุณ “น้องชายข้ามาขอบคุณที่ช่วยเมืองข้าไว้”เนี่ยฟงป้องมือ”อ่อข้าไม่ได้ทำอะไรเลยท่านอย่าได้ใส่ใจ”ขณะเดียวกันก็มีหญิงงามอยู่ด้านหลังเ้าเมื่อ “ข้าไม่ทันแนะนำตัวข้าสงป้า เป็เ้าเมื่อและนี่ลูกสาวข้าสงหลิงหลิง”เนี่ยฟงยิ้ม”อ่อข้าเนี่ยฟงยินดีที่รู้จัก “หลิงหลิงเป็สาวงามคนหนึ่งไม่แพ้ฟานเยว่เลย นางยิ้มน้อยๆหน้าแดง เมื่อเห็นความหล่อของเนี่ยฟง “ข้าได้ยินว่าท่านจัดการอสูรระดับห้าได้ด้วยตัวคนเดียวช่างเก่งกาจยิ่งนัก”เนี่ยฟงยิ้ม”ข้าแค่ดวงดีเท่านั้นเอง”เนี่ยฟงเกาหัวแล้วยิ้ม
“ท่านเ้าเมืองนี่ร้ายจริงๆเอาลูกสาวมาทำความรู้จักกับเนี่ยฟงทันที”ซานหนิงกระซิบกับสองคนนั้น
ขณะเดียวกันอาจารย์ทั้งสองก็เดินมา “มีเื่อะไรกัน”เหม่ยตู้ซาและจิวจื่อหยามองมาทางเ้าเมือง”อ่อพี่เหม่ยนี่ท่านเ้าเมืองมาขอบคุณเรา”นางพยักหน้า”ท่านไม่ต้องใส่ใจศิษย์ข้าไม่ถือเป็เื่ใหญ่อะไร”เ้าเมืองยิ้ม”มิได้หลอกท่านอาจารย์ข้าซาบซึ้งถึงการช่วยเหลือเมืองไว้คงปล่อยผ่านไม่ได้จึงต้องมาขอบคุณด้วยตัวเอง”เหม่ยตูซาทำหน้าละอาแต่ก็ยิ้มออกไปนางรู้ความคิดเ้าเมือง
ขณะเดียวกันบ้านตระกูลเนี่ยมีของขวัญถูกส่งมาจากตระกูลใหญ่หลายสิบตระกูล เนี่ยฟิงหารได้ข่าวลูกชายจึงยินดียิ่งนักหลิงหยูทรวงก็เช่นกัน ไป่หู ไป่ซานน้ำตาไหล”นายน้อยเก่งกล้ายิ่งนัก” บ้านตระกูลเนี่ยคึกคักมาทันที มีคนมาเยี่ยมไม่ขาดสายนำของขวัญมาให้เพราะรู้ว่าเด็กคนนี้ต่อไปต้องยิ่งใหญ่ไม่เคยมีปรากฎมาก่อนว่าเด็กอายุสิบหกสามารถชนะอสูรระดับห้าได้ด้วยตัวคนเดียว
และแล้วพระาาก็มาถึงมีกองทหารติดตามมาสองกอง เนี่ยฟิงหารออกมาต้อนรับพระาาเขาถือเป็เกียรติอย่างยิ่งไม่นานทูตจากอาณาจักร ซินหยวนก็ถูกส่งมานำของขวัญมามอบให้ “อะไรนะจากซินหยวน”เนี่ยฟิงหารและพระาาต่างตะลึง”อาณาจักรใหญ่เพียงนั้นส่งทูตมาที่บ้านข้าเนี่ยนะ” เขาคิดในใจ มีทูตมาห้าคนนั่นแปลว่าเขาจิงจังในการมาครั้งนี้ ทูตนำของขวัญและจดหมายหนึ่งฉบับ มอบให้ฟิงหารเขาเปิดอ่านทันที
“ในนามของกษัตริย์ตัวข้าพระาา ซินเทียนชิน แห่งอาณาจักรซินหยวนทราบเื่ลูกชายท่านเขาเก่งกาจจนข้ามิอาจละเลยได้ ตัวข้ามีลูกสาวชื่อซินไห่ถางข้าอยากหมั้นลูกสาวคนเล็กข้ากับลูกชายท่าน ไม่ทราบว่าลูกชายท่านขัดข้องหรือไม่” ถึงตรงนี้ทุกคนตะลึง
พระาาซุยซานนึกเสียดายที่ไม่มีลูกสาวไม่งั้นคงทำเหมือนกัน “ ฟิงหารมือสั่น”นี่มันเื่อะไรกัน”เขานิ่งไปกับจดหมายฉบับนั้น “เป็การดีที่ได้ผูกมิตรกับอาณาจักรใหญ่โตนั้น”พระาาซุยซานหลงเอียนพูด”ข้าก็คิดเช่นนั่นแต่ว่าเนี่ยฟงจะต้องแต่งงานกับหญิงที่ไม่รู้จักข้าอดห่วงไม่ได้แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้มันคงอาจเป็ความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรขึ้นมาได้
แต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกเขาอยากให้เนี่ยฟงหมั้นกับนาง เนี่ยฟิงหารเก็บจดหมาย “พระาาของเราจะเดินทางมาด้วยตัวเองเพื่อรับคำตอบจากท่าน”ฟิงหานตาค้าง แต่หลิงหยูทรวงยิ้มไม่หยุดต้อนรับแขกวุ่นวายอาหารถูกจัดเตรียมมารับแขก
แล้วก็ผ่านคำคืนอันแสนวุ่นวาย เนี่ยฟงตื่นนอนมองไปที่หน้าต่างแล้วก็เก็บของออกจากห้องนำไปไว้ที่รถม้าแล้วเตรียมตัวออกเกินทาง แต่ว่าขบวนของไห่ถางก็เดินทางออกไปสักพักแล้ว เนี่ยฟงไม่ได้สนใจอะไรจึงออกเดินเล่นเพราะวันนี้ได้เข้าเมืองหลวงจึงตื่นเต้นเป็พิเศษ บ้านเนี่ยฟงอยู่ใกล้อยู่ใกล้เมืองหลวงมากเข้าว่าจะกลับไปเยี่ยมบ้านสักครั้งเมื่อจากมาหกปี
เหม่ยตู้ซาเดินลงมา”วันนี้เราจะยังไม่เข้าเมืองหลวง”ทุกคนผิดหวัง”แต่ข้าจะพาพวกเ้าไปพักที่หนึ่งก่อนหนึ่งคืนก่อนเข้าเมือง”พวกเขาห่อเหี่ยวทันทีแต่เนี่ยฟงก็ยังเงียบ การเดินทางเป็ไปอย่างราบเรียบ
เมื่อเขาเขตเมือง ฟางโจว รถม้าก็ตรงไปที่วัดแห่งหนึ่งเป็วัดเล็กๆอยู่ห่างจากเมืองไม่ไกลนัก เมื่อทุกคนเดินเข้ามามีพระแก่ๆอยู่สามคน “ไม่พบกันนานเลยนะหลานข้า”เหม่ยตู้ซาเดินเข้าไปหาชายแก่ทั้งสาม”เหม่ยตู้ซาคารวะท่านตา“ชายแก่ทั้งสามยิ้ม”เ้าก็มาด้วยหรือจิวจื่อหยา แล้ว จื่อเยว่ ไม่มาด้วยหรือ “เหม่ยตูซาถอนใจ”นางบอกเจอกันที่สำนักซุยซานวันที่สิบห้าเดือนหน้านางออกเดินทางไปสิบปีแล้วเห็บบอกว่าจะตามหาศิษย์ให้ได้สักคน”ชายแก่ทั้งสาม ส่ายหน้า”ไม่ง่ายที่จะตามหาศิษย์ส่วนตัว ข้าได้ยินมาว่าศิษย์เ้าเก่งไม่เบาเลยนี่”อ่อเื่นั้น
“ใครกันชื่อเหมือนศิษย์พี่เลย”เย่หวิ๋นสงสัย”ข้าได้ยินมาว่านางเก่งมากแต่ไม่เคยเจอสักครั้ง”ซานหนิงตอบ”เนี่ยฟงนี่ท่านตาข้าและเป็คนอาจารย์ข้าด้วย”เนี่ยฟงเดินเขาไป แต่ชายแก่ทั้งสามเดินพลังเพื่อกดดันเนี่ยฟงไม่ให้ก้าวเข้าไปพลังนี้เหมือนจะมีผลแค่เนี่ยฟงเท่านั้น พลังสีทองมหาศาลพุ่งขึ้นจากช่ายแก่ทั้งสาม”เฮ้อ นี่สัยชอบทดสอบไม่เปลี่ยนเลย เนี่ยฟงท่านตาข้าอยากทดสอบเ้าสักหน่อย”เนี่ยฟงเดินเข้าไปช้าๆอย่างยากลำบาก เกราะพิษปรากฎขั้นกายเนี่ยฟงเปร่งแสงสีทองพลังสีฟา สีแดง สีดำ สีม่วง กระจายออกจากตัวเนี่ยฟง ตาเขามีแสงสีแดงออกมา เนี่ยฟงใช้พลังิญญาอสูรทั้งหมดวัดสั่นะเืเสียงดังไปทั่ว ช่ายแก่ทั้งสามยิ้มออกมา “ไม่เลวๆเขาต้ายพลังพวกเราสามคนได้งั้นเพิ่มดูอีกนิดแล้วกัน”ความกดดันเพิ่มขึ้นเนี่ยฟงเพิ่มพลังตามจากนั้นเขารางกายเขาลอยขึ้นเริ่มเกิดประกายสายฟ้ารอบตัวเขา”เอาล่ะพอแค่นี่เ้าเลือกศิษย์ได้ดีอาเหม่ย พวกเ้าเข้าไปพักได้แล้ว”
เมื่อถึงห้องพักทั้งสี่คนก็หลับเป็ตาย เหม่ยตู้ซาและจิวจื่อหยานั่งคุยกัน “เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเขาต้านพลังสามส่วนของเราสามคนได้เด็กเท่าเขาแค่หนึ่งส่วนก็สลบแล้ว”เหม่ยตูซาและจิวจื่อหยายิ้ม”เขามีกายาพิษท่านตา”ทั้งสามคนตาค้าง”เ้าว่าอะไรนะ”และกายาพิษที่เราเคยได้ยินมานั้นที่ท่านเตียเมียงจือสยบอสูรระดับ9มันเป็กายาพิษที่ยังไม่สมบูรณ์แต่ว่ากายาพิษของเนี่ยฟงนั้นท่านเตียเมียงจือทำให้มันสมบูรณ์แล้วก็คือหากท่านเตียเมียงจือแข็งแกร่งเพรยงใดเนี่ยฟงจะแข็งแกร่งมากกว่าสองเท่า”เหม่ยตู้ซาตอบอย่างช้าๆเป็ไปได้อย่างเขาทนพิษนั่นได้ยังไง”เหม่ยตู้ซาส่ายหน้า”เื่นั้นข้าเองก็ไม่แน่ใจรู้แต่เพียงว่าร่างกายเข้าต้านพิษได้ทุกชนิด”ทั้งสามยิ้มอย่างพอใจ”ท่านตาเรียกข้ามามีเหตุอันใด”ทั้งสามทำหน้าเครียดทันที”เื่ที่เ้าให้พวกเราสืบหกปีที่แล้วน่ะ ข้าพบป่าทั้งเจ็ดแห่งรอบทวีปเทียนหยวนไม่สามารถเข้าไปได้แต่ข้าก็พบอะไรบางอย่างว่ามีอสูรระดับ7-10หลบซ่อนอยู่เป็ล้านตัวหรืออาจมากกว่านั้น พวกเ้าจงรีบตัดผ่านขั้นิญญาเทพาาให้ไวที่สุด”เนี่ยฟงตื่นแล้วเดินออกมาจากห้องจึงได้ยินแค่รื่องตัดผ่านพบังพอดีจึงเดินเข้ามา”หากท่านอาจารย์ทึ้งสองมีความจำเป็ที่ต้องตัดผ่านให้ไวทีทสุดข้าช่วยได้ข้าช่วยได้นะ...