แยม
เพลง Peach ถูกปล่อยออกไป 10 วันแล้ว ยอดการรับชมมากกว่า 50 ล้านในทุกๆแอปพลิเคชัน แล้วเพวิสลงเพลงไปกี่ที่น่ะหรือ ก็ 6 แอปพลิเคชันน่ะสิ ถ้าเอาจำนวนมานับรวมกันได้ เพลงของเขาก็มีการรับชมปาไป 700 กว่าล้านแล้ว นอกจากเพลงที่มีคนรู้จักแล้วตัวตนของเขาเองก็เริ่มเป็นที่รู้จักเช่นกันผู้ติดตามในชิคชิคนั้นไม่ค่อยมากเท่าไหร่เพราะเขาไม่ค่อยจะได้สตรีม แต่ใน WooDหนึ่งในแอปพลิเคชั่นบริการเครือข่ายสังคมออนไลน์จากผู้ติดตามก่อนหน้าของเพวิสมีแค่สองสามพันเท่านั้นแต่พอผู้คนเริ่มรู้จักเขาในฐานะนักร้องที่ร้องเพลงใหม่มาแรงตอนนี้ก็มียอดผู้ติดตามกว่า 10 ล้านเข้าไปแล้วแล้วรูปที่ถูกกดไลก์มากที่สุดน่ะเหรอ ก็คงเป็นรูปที่เขาถ่ายกับกองผักในสวนพร้อมรอยยิ้มแฉ่งนี่แหละจากตอนแรกมียอดไลก์แค่พันเดียว แต่ตอนนี้กลับมีถึง 10 ล้านกล่าวได้ว่าชีวิตของเพวิสกำลังพลิกผันไปจริงๆ เพราะแม้แต่เพเนียสเอง WooD ของเขามาถึงทุกวันนี้ ยังมีผู้ติดตามหลักร้อยอยู่เลยอาจจะเป็นเพราะว่าเขาไม่ได้บอกช่องทางการติดต่อกับแฟนคลับอื่นๆนอกจากชิคชิคมั้งไหนจะไม่ได้ใช้ชื่อและรูปโปรไฟล์เป็นหน้าตัวเองอีก คนจะไม่รู้จักก็ไม่แปลก
“ว่าไงนะ มีคนติดต่อให้พี่ไปร้องเพลง”จากที่พี่ชายเล่าให้ฟังก่อนหน้าว่ามีผู้ว่าจ้างติดต่อเข้ามาให้เข้าไปร่วมงานๆหนึ่งไปร้องเพลงของเขาเอง เป็นงานดนตรีระดับเขตในดาวระดับบีดวงหนึ่งจะว่าเป็นงานใหญ่ก็ไม่ใช่ จะบอกว่างานนี้แค่เล็กๆเองก็ไม่ได้เช่นกันอย่างน้อยๆคนเข้าร่วมงานก็น่าจะไม่ต่ำว่าแสนคน
“อือ ติดต่อเข้ามาเมื่อคืนน่ะพี่บอกว่าขอคิดก่อน” เพวิสพยักหน้ายืนยันอีกครั้งเพลงเขาคนเริ่มรู้จัก ไม่ได้รู้จักกันแค่ในดาวที่เขาอยู่แต่มันกระจายออกไปในกลุ่มคนฟังเพลงที่อยู่ทุกที่จริงๆแล้วสำหรับยอดผู้ชมเท่าที่เขาได้รับนั้นยังไม่ถือว่าโด่งดังได้ต้องใช้คำว่าเริ่มมีผู้คนรู้จักหรือจะเริ่มเป็นที่รู้จักก็น่าจะได้และถ้าได้ไปออกงานด้วยแบบนี้ โอกาสที่จะมีคนรู้จักเพิ่มนั้นสูงมากๆ
“คิดทำไม” เพเนียสร้องขึ้นทันทีที่ได้ยินพี่ชายว่าอย่างไม่ค่อยกระตือรือร้น
“ไม่ต้องคิดเลย ตอบตกลงไปเลยนี่มันหนทางสู่ความเป็นนักร้องระดับกาแล็กซีของพี่เลยนะ” เพเนียสว่าอย่างใส่อารมณ์จริงจังปะปนกับความตื่นเต้นแทนเจ้าตัวไปแล้ว
“พี่ยังต้องอยู่ช่วยงานที่บ้าน”เพวิสส่ายหน้าตอบ
“งานที่บ้านผมอยู่ช่วยเอง” เพเนียสแย้ง
“พี่ยังมีเรียน”
“พี่เรียนออนไลน์แบบภาพโฮโลแกรมจะเรียนที่ไหนก็ได้ แล้วพี่อยู่ปีสุดท้ายแล้ว วิชาเรียนก็ไม่ได้เยอะไม่ใช่เหรอ”เพเนียสยังคงต้อนพี่ชายไม่หยุด ข้ออ้างนี้ก็ฟังไม่ขึ้นบางทีพี่ชายเขาไม่เข้าเรียนด้วยซ้ำค่อยมาดูวิดีโอสอนย้อนหลังเอาก็ได้
“พี่ เฮ้อ แต่พี่ไม่เคยขึ้นแสดงนี่นาไม่เคยฝึกซ้อมมาก่อนด้วย แล้วพี่จะทำได้ยังไง” เพวิสบอกความอัดอั้นในใจออกมาตามตรงประสบการณ์การร้องเพลงของเขามีคนดูมากสุดก็ตอนงานโรงเรียน อ้อ ไม่ใช่สิตอนไลฟ์สตรีมครั้งนั้นต่างหาก(แต่นั่นพวกเขาดูผ่านจอนะ)
“ไม่เคยซ้อมคนอื่นก็เคยผ่านคำว่าไม่เคยมาก่อนกันทั้งนั้นแหละครับผมเองแต่ก่อนก็ทำอาหารไม่เป็น ไม่ค่อยกล้าพูด แต่ตอนนี้เป็นไง ขายของเก่งจะตายไปพี่ก็เอาเวลานี้ไปฝึกก็ได้นี่ครับ น่าจะทันอยู่นะหรือจะหาคอร์สเรียนการขึ้นแสดงโชว์ดี” เพเนียสเอาตัวเองเป็นตัวเทียบพร้อมหาวิธีช่วยพี่ชาย งานนี้มันจะหลุดมือพี่ชายไปไม่ได้นะประตูสู่ความเป็นนักร้องของพี่ชายเขาเปิดแง้มออก ถึงจะต้องทำตัวลีบแบนถึงจะผ่านมันไปได้ก็ต้องยอมทำ
“แต่งานจะมีขึ้นวันที่ 17 นี้แล้วนะ นายอย่าลืม” เพวิสย้ำเรื่องเวลาที่คนติดต่อมาบอก
“วันที่ 17ก็แค่ ก็ ก็อีก 8 วันไง” เพเนียสว่าขึ้นอย่างไม่ยี่หระก่อนจะเสียงเบาลงพูดช้าลงในช่วงหลังๆ ขอเวลาสักเดือนได้ไหมล่ะ
“แต่ผมเชื่อว่าพี่ชายผมเก่งพี่ต้องทำได้แน่ แค่นั่งร้องเหมือนที่ทำครั้งก่อนไง แค่นั้นคนก็ชอบใจกันใหญ่แล้วตกแฟนคลับช่องผมไปตั้งเยอะ” เพเนียสยังไม่ยอมยังเชียร์อัพพี่ชายต่ออีกหลายประโยค
“อืม พี่ไปก็ได้ แต่นายต้องไปด้วยนะ”เพวิสยอมตกลง เพราะใจจริงเขาครึ่งหนึ่งก็อยากจะไปอยู่เช่นกัน เพียงแต่ว่ายังไม่มีความมั่นใจในตัวเองสักเท่าไหร่แต่พอได้ฟังคำพูดของน้องชายก็เรียกความมั่นใจให้เขาได้อีกเท่าตัว
“ผมอะนะ” เพเนียสชี้นิ้ววกกลับเข้ามาหาตัวเองพร้อมทำหน้างงๆจะเอาเขาไปทำไม แต่พอนึกๆดูแล้ว จะทิ้งให้นักร้องไปออกงานเองโดยไม่มีผู้ช่วยก็ไม่ได้เช่นกัน
“โอเค ตกลง ให้ผมไปด้วยนะนะครับคุณนักร้อง” เพเนียสว่ายิ้มๆไม่เหมือนคนที่ถามหาคำตอบอย่างสงสัยเมื่อกี้แต่อย่างใด
“ฮาๆๆ ครับๆ ผมจะให้คุณไปด้วยแน่นอน”เพวิสขำกับท่าทางของน้องชายที่ปรับเปลี่ยนอารมณ์ได้ไวอะไรขนาดนี้
11 – 03 –3762
“สวัสดีครับ วันนี้ก็กลับมาพบกับผมในเวลาเดิมนะครับวันนี้ผมก็มีผู้ช่วยอีกแล้วครับถึงทุกคนจะเห็นว่าวัตถุดิบที่ผมโพสต์ไว้มีแค่ไม่กี่อย่างแต่ทำไมต้องมีผู้ช่วยนั้นก็เพราะว่า ต้องใช้เวลาในการทำครับแต่ไม่ได้นานแบบต้องหมักรอหลายชั่วโมงนะครับ แค่ทำนานเฉยๆแต่ได้กินในเวลาต่อมาแบบไม่ต้องรอแน่นอน” เข้าไลฟ์มาเพเนียสก็ทักทายวิวเวอร์แล้วพูดออกมายืดยาวแบบไม่ติดขัดใดๆ
ยอดผู้ชม27,246,367
“วันนี้จะทำอยู่สองอย่างครับแต่เป็นเมนูเดียวกันนั่นก็คือแยม แยมคือผลการแปรรูปจากผลไม้ ซึ่งอาจจะต้องใช้ผลไม้ทั้งผลผลไม้เป็นชิ้น เนื้อผลไม้ หรือผลไม้ปั่น ผสมกับน้ำตาลหรือสารให้ความหวานจะผสมกับน้ำผลไม้หรือใช้น้ำผลไม้เข้มข้นด้วยก็ได้ลักษณะจะมีความข้นเหนียวพอเหมาะนั่นเองครับ แล้ววันนี้ผลไม้ที่ผมจะใช้คือสับปะรดแล้วก็สตรอว์เบอร์รี่ ในเมื่อผมทำสองอย่าง ก็เลยต้องมีผู้ช่วยนั่นเองครับ”
[คุณหนูตระกูลมิลเลอร์:เมนูชื่อว่าแยม ชื่อสั้นๆ แต่น่ารักดีนะ น้องแยม]
[น้องเออร์มินน่านักเท่าแผ่นฟ้า: แยมวันนี้เมนูที่ฉันกำลังทำชื่อว่าแยม]
“อา ผู้ช่วยของผม เข้ามาเลยครับบบ”เสียงร้องเบิกตัวผู้ช่วยของเพเนียสลากเสียงยาว ฟังดูน่าสนุกผ่านไปไม่กี่วินาที หุ่นยนต์สองตัว อย่างแครอทและแจกันก็เดินตามกันเข้ามายืนเคียงข้างเพเนียส
{สวัสดีวิวเวอร์ทุกคนยินดีที่ได้รู้จักนะ}
{สวัสดี วิวเวอร์ทุกคนสบายดีกันไหม}
เมื่อเข้ามาร่วมไลฟ์หุ่นทั้งสองตัวก็เอ่ยประโยคทักทายออกมาทันทีเสียงแรกเป็นของแจกันที่พึ่งจะได้ออกกล้องช่วยงานสตรีมเป็นครั้งแรก ส่วนอีกเสียงคือแครอทที่มีประสบการณ์มาแล้วครั้งหนึ่งเลยถามอย่างคนคุ้นเคยกันดี
“ผู้ช่วยของผม ก็คือแครอทแล้วก็แจกันนั่นเองครับ” เพเนียสเอ่ยนำผู้ช่วยแต่ละตัวเพียงสั้นๆ
[ดาวน์วันนี้ ผ่อนฟรีปีหน้า: อาฉันว่าแครอทน่ารักแล้วนะ วันนี้มีแจกันมาอีก ทำไมบ้านสตรีมเมอร์ออกแบบหุ่นยนต์ได้น่ารักจังดูเรียบง่าย แต่ก็เป็นเอกลักษณ์ แถมยังไม่ต้องเสียงลิขสิทธิ์อีกด้วย]
[คุณนายติ่งไอดอล: ยินดีที่ได้รู้จักนะแจกันแล้วก็ฉันสบายดีจ้ะแครอท]
[ไม่เอาอาหารหมา:ทำไมตอนฉันออกแบบหุ่นยนต์ไม่คิดได้แบบนี้นะ คิดไม่ออกสุดท้ายก็เลือกแบบที่ร้านแนะนำและสุดท้ายท้ายสุดก็ต้องมีค่าลิขสิทธิ์เพิ่มอีก]
[ปะป๋าน้องเพเนียส: เห็นแจกันกับแครอทผมอยากมีหุ่นยนต์ที่บ้านอีกสักตัว ของผมขอเป็นหัวไชเท้าก็แล้วกัน]
[Sunanar-นายหน้าขายทุกอย่าง:ขออนุญาตสตรีมเมอร์ค่ะ เพื่อนๆผู้ชมของช่องน้องใครสนใจสั่งหุ่นยนต์ที่ออกแบบรูปแบบภายนอกเองได้ สามารถติดต่อมาได้ที่ XXXX*แนบลิงก์มาออกแบบหุ่นยนต์ให้น่ารักเหมือนของสตรีมเมอร์กันเถอะ]
[เอมใจ_ไม่เลือกงานไม่ยากจน:ขออนุญาตน้องเออร์มินหน่อยน้า เพื่อนๆที่สนใจอยากจะสั่งหุ่นยนต์ช่วยงานครัวหรือว่ารุ่นอื่นๆที่สามารถออกแบบเองได้ สามารถติดต่อกับบริษัทโดยตรงราคาจับต้องได้ ติดตามาที่ XXXXX *แนบลิงก์]
“ดูเหมือนทุกคนจะสนใจผู้ช่วยของผมวันนี้มากเลยนะครับเพื่อที่จะได้หลงใหลผู้ช่วยมากกว่านี้ มาดูทักษะการทำอาหารของพวกเขาดีกว่ามาเริ่มลงมือกันเลยครับ” เพเนียสเห็นว่าทุกคนดูจะสนใจหุ่นยนต์ทั้งสองเป็นพิเศษก็ไม่ปล่อยให้เวลานี้ผ่านไปกล่าวเข้าการทำอาหารทันที วัตถุดิบที่ต้องใช้วันนี้ก็มี สตรอว์เบอร์รี่ สับปะรดเลม่อน น้ำตาล เจลาติน น้ำสะอาด
“แจกันทำแยมสตรอว์เบอร์รี่นะส่วนแครอททำแยมสับปะรด” เพเนียสแจกแจงแบ่งงานให้หุ่นยนต์แต่ละตัว
{แจกันรับทราบแล้ว}
{แครอทก็รับทราบคำสั่งเช่นกัน}
หุ่นยนต์ทั้งสองเริ่มมือให้ส่วนของตนเองทันทีเริ่มจากตั้งหม้อใบขนาดกลางบนเตาทันที จากนั้นก็ใส่ส่วนประกอบที่มีลงไปโดยส่วนที่แครอทรับผิดชอบก็ใส่ทั้งสับปะรดที่หั่นชิ้นเล็กลงไป เลม่อนฝานบางๆน้ำตาลแล้วก็น้ำสะอาด ใส่ทุกอย่างลงไป ที่เหลือก็ใช้แรงและเวลาคนเคี่ยวไปเรื่อยๆส่วนแจกันที่ยืนอยู่ข้างกันโดยแบ่งกันคนละเตาตั้งหม้อใส่ผลไม้อีกอย่างพร้อมน้ำตาลและน้ำสะอาดพอในหม้อเดือดก็เริ่มเคี่ยวเรื่อยๆทันทีซึ่งส่วนของแยมสตรอว์เบอร์รี่จะเพิ่มขั้นตอนเข้ามาหน่อยก็คือมีการกรองเอาเนื้อออกในภายหลังแล้วเคี่ยวส่วนน้ำต่อในเหนียวข้น เติมเจลาตินลงไปก่อนสุดท้ายจะใส่เนื้อที่แยกไว้กลับลงไปอีกด้วย
“ดูสิครับ ขั้นตอนวันนี้ไม่ยุ่งยากเลยใช่ไหมล่ะใช้ไม่กี่อย่าง แต่ก็จะใช้เวลาสักหน่อยกว่าแยมเราจะได้ที่ครับ” หุ่นยนต์ทั้งสองทำงานได้เองดีแล้วเพเนียสก็เอาเวลานี้มาพูดคุยกับวิวเวอร์ไปพลางๆ
[ภรรยาพี่เพวิส: วันนี้สบายเชียวนะมีผู้ช่วยทำงานแทนไปหมดแล้ว]
[ซาร่าลี: ดูไม่ยุ่งยาก แค่ต้องใช้เวลาสักหน่อยฉันก็นอนดูสตรีมเมอร์รอให้หุ่นยนต์ทำงานไปเหมือนกัน]
[ชอบกินของอร่อย:แยมจะออกมาหน้าตาเป็นยังไงนะ]
[คุณหนูพาร์ทไทม์: นอนรอสวยๆกินสับปะรดชิ้นไปพลางๆ]
“ฮ่าๆๆ ครับ วันนี้ผมสบายมากๆเลยรอกินอย่างเดียวเหมือนกัน แต่ผมก็มีอีกหน้าที่นะครับ นั่นก็คือเตรียมสิ่งที่จะมากินคู่กันแยมนั่นเองจะกินเปล่าๆก็ ก็กินได้อยู่นะ แต่ว่าหาอะไรมากันคู่กันก็จะได้รสชาติแล้วรสสัมผัสที่ต่างออกไปนะครับมาดูกันดีกว่าจะผมจะเตรียมอะไรไว้บ้าง ทุกคนก็ลองหาอะไรมาไว้สำหรับกินคู่กับแยมของเราด้วยนะครับ”เพเนียสว่ายิ้มๆ ก่อนจะหายตัวไปจากภาพโดยการย่อตัวลงข้างล่างเพื่อค้นเอาของที่อยู่ในลิ้นชักเคาน์เตอร์ครัวที่เขาเก็บไว้ก่อนหน้านี้
[ฉันอยากเป็นพี่สาวข้างบ้านน้องเออร์มิน:อ้าว เออร์มินหายไปแล้ว]
[คืนเงินผมเถอะ: ตลกจังค่อยๆย่อตัวลงเหมือนลงลิฟต์เลย hahahaha]
ไม่ปล่อยให้วิวเวอร์รอนาน ก็มีมือเรียวขาวค่อยๆยกจานอาหารขึ้นมาวางไว้ทีละจานสองจาน แล้วก็สามจาน หนึ่งแก้ว แล้วก็สองแก้วจากนั้นตัวของเพเนียสก็ค่อยลุกยืนขึ้นตามเดิม พร้อมฉีกยิ้มให้ทุกคนอีกครั้ง
[ไข่ทองคำไม่ใช่สำนวน: น่ารักจังตอนที่แต่ละจานค่อยๆถูกทยอยขึ้นมาวางมาแค่มือ แต่ตัวกลับอยู่ข้างล่าง]
[Benjamin: ของกินที่อยู่ในจานสองใบนั่นคืออะไรไม่รู้ แต่อร่อย]
[อาหารอร่อยคือนิพพาน: มีนมสองแก้วในจานเป็นแผ่นแป้งที่สตรีมเมอร์สอนทำไปเมื่อต้นเดือนแต่กับอีกสองจานที่มีแผ่นสีเหลืองอ่อนกรอบนั่นก็อะไรผมเองก็อยากรู้เหมือนกัน]
[ฟ้าร้องแข่งกับท้องของฉัน:น้องเออร์มินเฉลยที ฉันได้กินของอร่อย แต่บอกต่อไม่ได้เพราะไม่รู้จักชื่อ]
“ฮ่าๆๆ ดูเหมือนทุกคน ไม่สิผมจะไม่กล่าวหาพวกคุณแบบนั้นดูเหมือนว่าบางคนจะแอบชิมสิ่งที่ผมเตรียมมาแล้วสินะครับ เป็นไงครับ อร่อยไหม”เพเนียสถามออกมา เขารู้ดีว่าต้องมีคนแอบชิมก่อนแล้วแน่ๆดูได้จากคอมเมนต์ที่พวกเขาเอ่ยปากออกมาเอง หรือถ้าคนใจแข็งไม่กล้าบอกว่าแอบชิมจะเปิดดูยอดการชิมในเวลาต่างๆก็ได้ รู้ได้แม้กระทั่งว่าคนไหนแอบชิมอะไรไปบ้างกี่ครั้ง ในวินาทีที่เท่าไหร่
[คนคูลของเพเนียส: อร่อยส่วนนมสดนั่นก็เหมือนๆที่มีขายปกติ ไม่ได้มีอะไรพิเศษ]
[ยุ่งนักไปรักคนอื่นก็ได้:ฉันเก่งกว่านั้น เอาขนมแผ่นสี่เหลี่ยมสีเหลืองอ่อนกรอบไปจุ่มกินคู่กันนมล่ะอร่อยมาก]
[คุณชายดาวA+: ผมก็แอบทำแบบนั้นเหมือนกันอร่อยดีนะ]
[ยานเร็วนะแต่เอวพี่เร็วกว่า:สองเมนต์บนขอบคุณที่ชี้แนะแนวทาง]
“ให้ผมบอกก่อนสิครับว่ามีอะไรบ้างเริ่มจากจานแรกเลยครับ ทุกคนที่ได้ดูสตรีมวันที่ 4ก็คงรู้จักไปแล้ว นี่คือแผ่นแป้งนั่นเอง จะทอดหรือย่างบนกระทะใส่น้ำมัน ใส่เนยหรือไม่ใส่เลยก็ได้ตอนทำให้มันสุก แผ่นแป้งนี้ผมพึ่งทำเสร็จไปก่อนหน้านี้เองครับยังร้อนๆอยู่เลย ต่อมาสองแก้วนี้ก็คือนมครับ นมแพะสดๆจากฟาร์มวาลาอิสบ้านของสองสาวi love U SO นั่นแหละครับ อ้อ เป็นบ้านของอิงค์กี้ด้วยอยากจะบอกว่าผมกินนมจากฟาร์มนี้ตั้งแต่เกิดเลยล่ะครับ คุณภาพดีมากๆ ใครสนใจสามารถติดต่อสองสาวไปได้นะต่อมาอีกสองจานที่ทุกคนยังไม่รู้จักชื่อ มันมีชื่อเรียกว่าแครกเกอร์ครับ เป็นขนมปังแบบแผ่นบางกรอบแห้ง มีรสเค็มนิดๆ หอมกลิ่นเนย ผมทำออกมาสองแบบครับ หนึ่งคือแครกเกอร์แบบออริจินอลออกมันๆ เค็มนิดๆ ส่วนอีกจานเป็นแบบโรยหน้าด้วยน้ำตาลเพิ่มรสหวานนิดๆครับเอาไว้กินคู่กันนม หรือเครื่องดื่มอื่นๆก็ได้นะครับ ลองดูๆเผื่อจะเจอสิ่งที่คู่กันแล้วเราชอบ” เพเนียสเสนอผลงานการจัดสรรหามาของเขาวันนี้ดูสิ ถึงแม้ว่าอาหารของวันนี้เขาจะไม่ได้ทำเอง แต่เขาก็เตรียมตัวมานะ
ยอดผู้ชม37,246,894
[ชื่อหมีไม่ได้ชื่อมี:ชื่อว่าแครกเกอร์นี่เอง ฉันชอบแบบมีน้ำตาล รสหวานนิดๆ]
[ภูมิแพ้ดาวเอ: แครกเกอร์(Kracker)พวกโจรกรรมข้อมูลไปใช้เพื่อประโยชน์ส่วนตัวน่ะนะ]
[พรุ่งนี้ไม่มีอยู่จริง:ผมชอบแบบออริจินอล กินคู่กับกาแฟน่าจะดีนะ ว่าแล้วก็ยกกาแฟขึ้นดื่มไปด้วยเลย]
[กินวันนี้ลดพรุ่งนี้:แครกเกอร์จุ่มนม คือสิ่งที่ฉันกินผ่านระบบไม่หยุดดีใจที่ชิมได้เยอะตามที่ต้องการไม่มีกำหนดครั้ง ถ้ามีกำหนดนะ ฉันคงต้องเสียเงินเพิ่มไปแล้ว]
[ซาร่าลี: ว่าแต่พี่เพวิสไม่เห็นสตรีมบ้างเลย ส่วนใน WooD ก็ไม่ได้ลงรูปตั้งหลายเดือนแล้วเพเนียสช่วยเตือนพี่ชายหน่อยสิ เราอยากเห็นเขาในตอนปัจจุบันนะ]
[อยากเป็นพี่สะใภ้น้องเออร์มิน:นั่นสิ อยากฟังพี่เออร์มินร้องเพลงอีกจัง]
“อา ดูเหมือนจะมีหลายคนเรียกร้องอยากให้พี่ชายผมอัปเดตชีวิตบ่อยๆสินะครับไม่ต้องห่วงครับเขาน่าจะได้อ่านคอมเมนต์แล้ว ส่วนให้ชวนมาร้องเพลงวันนี้หน่อยเอาไงครับ” เพเนียสถามอีกคนที่อยู่หลังกล้อง ว่าจะเอาไงตามใจวิวเวอร์หน่อยไหม
“ได้ เดี๋ยวพี่จะเปิดไลฟ์สตรีมในช่องพี่ไปด้วย”เพวิสเห็นมีคนอยากให้เขาสตรีมและร้องเพลงหลายคน เขาเลยตกลงทำตามนั้นเดินไปเข้าห้องน้ำเช็กความเรียบร้อยของตัวเองสักหน่อยก่อนจะออกมาพร้อมเปิดไลฟ์ช่องของตนเอง แล้วมายืนข้างน้องชายในครัว
“สวัสดีครับทุกคนไม่ได้เจอกันหลายวันเลยนะครับ” เพวิสโบกมือทักทายวิวเวอร์เล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มบางๆเผยขึ้นที่มุมปาก
[ว่าที่แม่สามี: อ้ากกพี่เออร์มินมาแล้ว ฉันรีบเปิดช่องของคนพี่ขึ้นมาอีกจอทันที]
[เพวิสคือนักร้องในดวงใจ:มาไลฟ์ร่วมกัน แต่ก็เป็นไลฟ์ของตัวเองด้วยสินะ ดีๆ ได้เห็นมุมภาพเพิ่ม]
[Ali_Moore: จะมาร้องเพลงให้เราฟังใช่ไหม]
“ครับ ผมจะมาร้องเพลงให้ทุกคนฟังฟังผมร้องเพลงไปพลางๆก่อนนะครับ พอร้องจบก็จะได้ชิมแยมต่อเลยผมรับรองเลยว่าอร่อยมากๆ” เพวิสว่ายิ้มๆอย่างเชื่อมั่นได้
“ใช่ครับ ดูเหมือนว่าแยมก็ใกล้จะได้ที่แล้วพี่เพวิสร้องเพลงจบ ขนมก็จะได้กินพอดี” เพเนียสพยักหน้าเห็นด้วย
“งั้นก็ นอกจากฟังผมร้องเพลงแล้วก็อย่าลืมร้องตามด้วยนะครับ” เพวิสว่าและไม่กี่วินาทีต่อมาเสียงดนตรีของเพลง Peach ก็ดังขึ้นทันทีเพวิสก็ออกลวดลายผ่านเสียงร้องบทเพลงออกมาในเวลา 3 นาทีกว่าให้วิวเวอร์ของช่องตนและน้องชายที่รวมกันเกินสี่สิบล้านได้ฟังกันถ้าเสียงจากวิวเวอร์ส่งมาถึงสตรีมเมอร์ในตอนนี้เหมือนคอนเสิร์ตนะพวกเขาก็จะได้ยินว่าจำนวนคนเป็นล้านนั้นกำลังร้องเพลงไปพร้อมๆกับเขาได้ในทุกตัวอักษรของเนื้อเพลงเลยทีเดียวอย่าดูถูกไป ด้วยเวลากว่าสิบวันที่ปล่อยเพลงไปอย่างน้อยๆวันหนึ่งพวกเขาจะต้องเปิดฟังแล้วสักรอบสองรอบพอมาถึงตอนนี้เลยเผลอร้องตามไปด้วยเหมือนที่เพวิสร้องขอไว้ไม่มีผิด