“เฮ้อ…เหนื่อยชิบ”
ทำไมเด็กสมัยนี้มันคุยยากคุยเย็นแบบนี้นะ เข้ามาทำงานแต่ไม่ยอมฟังคำสั่งเนี่ยนะ แถมพอสอนก็ไม่ยอมฟังอีก! สรุปจะเข้ามาทำไมกันฟะ ชักสงสัยว่าพวกเวรนั้นมันให้ผ่านเข้ามาได้ไง ยิ่งคิดยิ่งเครียด
อยากกลับไปสมัยตอนเป็เด็กจัง สมัยที่ทำอะไรก็ ทำได้ดีไปหมด ไม่ต้องเครียดว่าพรุ่งนี้หัวหน้าจะส่ง โปรเจคอะไรมา ไม่ต้องเจอลูกน้องแย่ๆที่นอกจากจะไม่เคารพกันแล้วยังพูดไม่ฟังด้วย แค่ทำให้สิ่งที่ตัวเองทำได้ดี ก็มีแต่คนชมแล้ว
พอเดินไปคิดไปก็โดนทักซะงั้น
“อ้าว~จะกลับแล้วเรอะ”
“ครับนาย เห็นว่าลูกสาวนายสอบติดนานาชาติงั้นหรอครับ?"
คนที่ทักฉันก็คือ ท่านหัวหน้าที่เคารพนั้นเอง เห็นว่าได้เลื่อนตำแหน่งเป็ บอร์ดบริหารแล้วด้วย แล้วก็เป็คนเดียวกับไอเวรที่เลื่อนขั้นฉันมาเจอเื่ หน้าปวดหัวพวกนี้ด้วย
“ใช่แล้ว~เก่งใช่ไหมละ ว่าแต่เรียกให้เต็มประโยคได้ไหม จะเรียกว่าเ้านายก็เ้านายเต็มๆ สิฟะ เรียกแค่ นาย อย่างงี้ไม่เรียกแค่ชื่อเล่นเลยละ!"
“คิดเล็กคิดน้อยไปได้นะนาย~ ทำใจโล่งๆเหมือนผมบนหัวหน่อยสิครับ”
“หาเื่รึไง!!”
“น่าๆใจเย็นๆ”
“จะ 30 ยังเล่นเป็เด็กไปได้”
“ฮ่าๆๆๆ งั้นผมกลับก่อนนะนาย”
“เออๆไปตายไหนก็ไปไอเวรเอ้ย”
จากนั้นฉันก็แยกจากเ้านาย นามสมมุติ หัวไร้ขน แล้วฉันก็เดินไปที่รถประจำตำแหน่ง หัวหน้าแผนกก็ดียังงี้ล่ะนะ
“แวะยิมเหมือนเดิมไหมครับ?”
“ไม่ล่ะ ตรงกลับบ้านเลยวันนี้ฉันอยากพักสักหน่อย”
พอถึงตรงนี้ก็คงจะคิดแล้วใช่ไหมว่าฉันเป็ใคร ฉันเป็ใครน่ะหรอ ก็ฉันไงล่ะฉันเอง!!
เกิดมาในครอบครัวการค้า เป็ที่ 1 ทั้งการเรียนและกีฬาจนจบประถม ม.ต้นถึงจะอ่อนลงมั้งแต่ก็ติด top 10 อยู่ตลอด พอ ม.ปลายก็เกเรนิดหน่อย แล้วก็เริ่มชกมวยอย่างจริงจังตอนนั้นด้วย นึกว่าพอจบมาจะชกเป็อาชีพซะอีก แต่ดันทำไงได้ก็คนมันมีพร์นี่นะ เลยสัมภาษณ์ผ่านั้แ่แรก ความฝันในการเป็นักชกอาชีพเลยพับเก็บไป เห็นไหมโคตรเก่งเลยใช่ไหมล่ะ
“คุยกับตัวเองอีกแล้วสิ”
“เมื่อกี้พูดว่าไรนะครับ?”
“ เปล่า ไม่มีอะไร”
ฉันว่าฉันควรไปหาหมอ นายคิดงั้นไหมนับวันฉันยิ่งคุยคนเดียวในหัวเยอะขึ้นทุกที อะ! ลืมบอกไป งานอดิเรกของฉันคือ อ่านหนังสือแล้วก็เล่นเกมละ เห็นยังงี้ก็เถอะฉันเล่นเกมเก่งสุดๆไปเลยนะ
“ถึงแล้วครับ”
“ขอบใจ”
พอคิดนั้นคิดนี้ไปมาก็ถึงบ้านซะแล้ว เข้าไปในบ้านที่ไม่มีใครอยู่มองซ้ายมองขวาแล้วเดินไปเปิดไฟ
เห้ๆ!! นี้บ้านฉันเองละ ไม่ได้แอบย่องเข้าบ้านใครหรอกนะ
“อาบน้ำดีกว่า”
พออาบเสร็จก็เดินมาเปิดคอมที่ตั้งอยู่มุมห้อง
งานของพวกเด็กใหม่ที่ส่งมาเอาไว้ตรวจที่หลังละกัน
เล่นเกมดีกว่า หือ??
ตอนที่กำลังจะเปิดเพลงใน YouTube ก็ดันไปเห็นเกมที่หน้าโฆษณาเป็เกมที่ไม่เคยเห็นแม้แต่ชื่อมาก่อน มีแค่โลโก้เกมกับข้อความเขียนว่า เกมแห่งอิสระ การผจญภัย และการเติบโตไร้ที่สิ้นสุด
เป็คำโฆษณาที่โคตรธรรมดา แต่โลโก้สวยดีเลยลองกดเข้าไปดู หน้าเว็บไซต์ก็ไม่ต่างจากเกมอื่นๆ หรอก แต่พอเห็นคำว่า เกมกำลังอยู่ใน่ทดสอบ เปิดให้ลงทะเบียนล่วงหน้า แล้วมันอดไม่อยู่ชอบกล
“ลงทะเบียนไว้ละกัน หือ?? ไม่เห็นมีให้ใส่ อีเมล์ แล้วข้อความมันจะส่งมาทางไหนละ อะ!! ใหมด!"
พอกดลงทะเบียนมันก็ขึ้นว่าได้รับสิทธิเป็ผู้เล่น ทดสอบ พร้อมกับเด้งเข้าหน้าสร้างตัวละครเฉยเลย