สิทธาก้าวออกจากห้องโดยมีรดาเดินตามมาติด
“นี่นาย..อย่าเพิ่งไป..ฉันยังคุยไม่จบ “
พลั่ก..รดาเดินชนเข้าที่หลังสิทธาอย่างจัง
เธอคลำหัวเบาๆ ก่อนที่จะอ้าปากเอ็ดคนที่หยุดกระทันหัน
“ หยุดก็หัดบอกคนอื่นซะมั่งสิยะ ไอ้สิบแปดมงกุฎบ้า “ รดาอ้าปากด่าทอ
สิทธายังยืนนิ่งไม่พูดอะไรอยู่ที่เดิม รดาสงสัยจึงชะเง้อข้ามไหล่สูงของเขาไปดู
กพลเดินคู่มากับพลอยและมาหยุดที่หน้าห้องของรดา
“ อ้าวดา…เพิ่งจะกลับเหมือนกันเหรอ “กพลทัก แต่สายตาจับจ้องอยู่ที่สิทธา
“ อืม ดาเพิ่งตื่นน่ะ “ ณดาตอบ
สิทธาเอื้อมมือไปโอบไหล่หญิงสาวไว้
“ ใส่เสื้อแขนยาวหน่อยสิครับ อากาศข้างนอกมันเย็นนะ “ สิทธาบอกรดาอย่างห่วงใย
“ ไม่หรอก ฉันไม่หนาว “ รดาปฏิเสธ
“ คุณนี่ดื้อตลอดเลย เมื่อคืนก็ดื้อเล่นเอาผมหมดแรงเลย “ สิทธาไม่พูดเปล่า ยังเอามือบีบแก้มรดาเบาๆอย่างรักใคร่
กพลมองดูอย่างสบอารมณ์นัก….
“ เราไปกันเถอะครับที่รัก นัดลูกค้าบ่ายไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวไม่ทันนะครับ ….งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ “ สิทธากล่าวลากพลพร้อมกับโอบกอดรดาให้เดินเคียงคู่ไปพร้อมกับเขา
“ นี่นายพูดอะไรออกน่ะห๊า…ถ้าเค้ารู้ว่าเรามีอะไรกันนายจะทำยังไง “ รดาเอ็ด
“ต่อให้เราไม่มีอะไรกัน เค้าก็คิดว่าเรามีอะไรต่อมิอะไรกันอยู่แล้ว คุณคิดว่าเขาจะคิดว่าเราเปิดโรงแรมมาวิปัสสนารึไง “ สิทธาพูดเบาๆ
ทั้ง 2 เดินมาด้วยกันจนถึงรถของรดา จึงแยกย้าย
“ นี่นาย ..ห้ามปิดเครื่อง..ห้ามตัดสายฉัน ฉันโทรไปต้องรับทันทีนะยะ “ รดาะโไล่หลัง
สิทธาโค้งคำนับรดาครั้งนึงก่อนที่จะไปที่รถมอเตอร์ไซค์คู่ใจของเขา
รดาขับรถออกมาจากโรงแรม ในใจคิดถึงเื่ราวที่เพิ่งเกิดขึ้น ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งความรักที่เราเฝ้าประคับประคองมาจนถึง 4 ปี กับผู้ชายอีกคนที่เพิ่งรู้จักกันคาั้งแรก แต่รดาได้เสียความสาวให้เขาไปแล้ว เธอไม่รู้ว่าจะเล่าเื่ทุกอย่างนี่ให้ใครฟัง และเธอก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไป
รดาไปพบลูกค้าบ่ายโมงตามนัด ทุกอย่างราบรื่นไปด้วยดี นี่คงเป็ความภูมิใจเดียวที่เธอมี เธอคิด…. รดาเป็คนเก่ง ขยันทำงาน วิ่งหาลูกค้า อาชีพเซลล์ของเธอไปได้สวย เธอมียอดขายทะลุเป้าทุกปี ทำให้ผู้จัดการถูกชะตาและเอ็นดูเธอมาก
ผู้จัดการมากเทียวมาหยอดคำหวานใส่เธอประจำ แต่เธอก็ไม่ได้สนใจ คุณ อานนท์ ผู้จัดการของรดา อายุอานามเข้าเลขห้าแล้ว แต่ทว่ายังดูหนุ่มแน่น สมาร์ท รวมแล้วเพอร์เฟคมากๆ ถ้าไม่ติดว่ามีเมียแล้ว รดาก็คงจะสนใจอยู่ไม่น้อย
รดาขับรถกลับห้องโดยคิดอะไรเรื่อยเปื่อยมาครู่ใหญ่ เธอคิดได้ว่า เธอไม่ได้กินข้าวกับแม่มาหลายวันแล้ว วันนี้ไหนๆก็ไม่ไปไหนต่ออยู่แล้ว ไ
ปหาแม่ดีกว่า แม่ก็คงจะคอยรดาอยู่เหมือนกัน…..