หลังจากช่วยแม่ล้างจานและทำความสะอาดครัวเสร็จ หลิงซูเหยาขอตัวเข้ามาในโซนที่นอนของตัวเอง "อาอิ๋ว วันนี้พี่เพลียๆ นายเล่นเกมไปเถอะ พี่ขอนอนอ่านหนังสือหน่อย"
"จริงดิพี่ใหญ่! งั้นผมไม่เกรงใจนะ!" น้องชายตาลุกวาว รีบะโไปหน้าคอมพิวเตอร์ทันที แล้วล็อกอินเข้าเกมด้วย ID ของตัวเอง อย่างรวดเร็ว
ในเวลาเดียวกัน ณ หน้าดันเจี้ยนป่าหมอก กลุ่มปาร์ตี้ ผู้เล่น ที่สวมใส่อุปกรณ์เรืองแสงวิบวับระดับเทพทรู 5 คน กำลังยืนเก้ๆ กังๆ อยู่หน้าทางเข้า
'หล่อทะลุจักรวาล' (อาชีพหมอ): พิมพ์ข้อความรัวๆ ในช่องกระซิบ
(Whisper) ส่งไปหาชื่อหนึ่ง [กระซิบถึง เฉี่ยนเฉียน]: น้องเฉี่ยน! อยู่ไหม? วันนี้พวกพี่มารอที่เดิมนะ
[กระซิบถึง เฉี่ยนเฉียน]: ฮัลโหล? เงียบกริบเลยแฮะ
'เสี่ยอ้วนอยากผอม' (อาชีพนักรบโล่): นั่งจุมปุ๊กอยู่กับพื้น พิมพ์บ่นในปาร์ตี้
"ทักไปแล้วเงียบเลยว่ะ สงสัยวันนี้จะไม่มา"
"โอย... ขาดเธอเหมือนขาดใจ ไม่มีน้องเขาใครจะบอกจังหวะเปิดโล่ว่ะ วันนี้ฉันไม่อยากตายนะเว้ย!"
'าาคาราโอเกะ' (อาชีพนักเวทย์): "สงสัยเด็กมัธยมคงติดทำการบ้าน หรือไม่ก็โดนแม่ยึดคอมไปแล้วมั้ง วัยรุ่นเซ็งเป็ด"
ที่มุมหนึ่งของกลุ่ม ตัวละคร 'เย่โม่' (อาชีพนักกระบี่) ยืนกอดอกพิงต้นไม้นิ่งๆ ในโลกความจริง กู้หยางนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์สเปกเทพราคาหลักแสนในห้องทำงานสุดหรูบนเพนต์เฮาส์ใจกลางเมือง S เขาเปิดหน้าต่างรายชื่อเพื่อน (Friend List) ขึ้นมาดูรายชื่อเพื่อน:
เฉี่ยนเฉียน [Offline] (ออนไลน์ล่าสุด: 22 ชั่วโมงที่แล้ว) ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็จังหวะ เขาอุตส่าห์รีบเคลียร์งานกองโตที่บริษัทฯ
ปฏิเสธนัดทานข้าวกับลูกค้า เพื่อรีบกลับมาเข้าเกมเพราะหวังว่า จะได้เห็นสเต็ปการเล่นที่น่าตื่นตาตื่นใจของเด็กคนนั้นอีกครั้ง แต่วันนี้ชื่อ
'เฉี่ยนเฉียน' กลับเป็สีเทาอย่างน่าเสียดาย
"เลิกบ่นได้แล้ว..." เย่โม่กดเปิดไมค์พูดเสียงเรียบ "เขาไม่ออน ก็ลงกันเองนี่แหละ หัดเล่นให้มันเป็งานกันบ้าง ฉันแบกคนเดียวไม่ไหวหรอกนะ”
"โธ่...ลูกพี่อย่าดุสิครับ” เพื่อนๆ โอดครวญ แต่ก็ยอมตั้งขบวนเตรียมลง ดันเจี้ยนแต่โดยดี
กู้หยาง มองชื่อสีเทานั้นอีกครั้งก่อนจะปิดหน้าต่างลง
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลงบนลานกว้างหน้าห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุด ในเมือง C บรรยากาศคึกคักไปด้วยผู้คน โดยเฉพาะกลุ่มวัยรุ่นที่นัดกันมาเที่ยวในวันหยุด
"ซูเหยา! อาอิ๋ว! ทางนี้!"
เสียงะโเรียกชื่อดังมาจากทางเข้าห้างฯ เหมยอิง ในชุดเอี๊ยมยีนส์ขาสั้นน่ารัก ะโโบกมือหยอยๆ โดยมี จูจู ที่ใส่เดรสกระโปรงยาวสีหวานยืนยิ้มอยู่ข้างๆ
หลิงซูเหยาเดินพาน้องชายเข้าไปหาเพื่อนๆ วันนี้เธอสวมเสื้อยืดสีขาวสกรีนลายดอกไม้ กับกางเกงยีนส์ขายาวทรงกระบอก รองเท้าผ้าใบเก่าๆ ที่ซักจนสะอาด แม้จะเป็ชุดธรรมดาที่หาได้ตามตลาดนัด
แต่เมื่ออยู่บนเรือนร่างที่สมส่วนและใบหน้าสวยหวานหมดจดที่เริ่มเปล่งปลั่งขึ้นทุกวัน กลับทำให้เธอดูโดดเด่นราวกับดาราที่ปลอมตัวมาเดินห้างฯ
ส่วนหลิงซูอิ๋ว น้องชายข้างกาย ก็ใส่เสื้อยืดสีดำกางเกงยีนส์ธรรมดา แต่ด้วยความสูงที่เริ่มยืดขยายและใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ทำให้สาวๆ ที่เดินผ่านไปมาอดเหลียวหลังมองไม่ได้
"รอนานไหม?" ซูเหยาถามยิ้มๆ "ไม่นานหรอก พวกเราก็เพิ่งมาถึง" จูจูตอบ พลางมองซูเหยาด้วยความชื่นชม "วันนี้เธอสวยจัง แต่งตัวธรรมดาแท้ๆ แต่ออร่าจับมาก"
"ใช่ๆ ดูสิ ผู้ชายมองกันคอแทบเคล็ดแล้ว" เหมยอิงแซวพลางศอกใส่เอวเพื่อน "ส่วนอาอิ๋วก็หล่อวันหล่อคืนนะเนี่ย เป็บอดี้การ์ดให้พวกพี่สาวได้สบายเลย"
ซูอิ๋วเกาแก้มเขินๆ "พี่เหมยอิงก็ชมเกินไปครับ... วันนี้ผมมาช่วยถือของครับ ใช้งานได้เต็มที่เลย"
"น่ารักที่สุด! งั้นไปกันเถอะ ไปดูโทรศัพท์กันก่อนเลย!" เหมยอิงเดินนำขบวนเข้าห้างฯอย่างร่าเริง
ภายในร้านขายโทรศัพท์มือถือชั้นนำ บรรยากาศเต็มไปด้วยเทคโนโลยีทันสมัย ซูเหยายืนอยู่หน้าตู้โชว์ มองดูรุ่นต่างๆ ที่เรียงราย
"หลิงอวี้... ช่วยสแกนหน่อย รุ่นไหนคุ้มค่าที่สุดในงบ 1,500 หยวน?" เธอถาม AI ในใจ
[หลิงอวี้ 9.0: แนะนำรุ่น X-Phone S5 ครับเ้านาย ราคาป้าย 1,399 หยวน ใช้ชิปประมวลผลรุ่นล่าสุดที่ตกรุ่นมาจากเรือธงปีที่แล้ว กล้องหลัง 12 ล้านพิกเซล แบตเตอรี่อึด ทนทาน เหมาะกับการใช้งานแอปฯ ทั่วไปและเล่นเกม ได้ลื่นไหลครับ]
"โอเค งั้นเอารุ่นนี้แหละ"
ซูเหยาชี้ไปที่โทรศัพท์เครื่องสีน้ำเงินเข้ม "พี่คะ ขอดูเครื่องนี้หน่อยค่ะ" ระหว่างที่พนักงานกำลังหยิบเครื่องมาให้ลอง เหมยอิงก็วิ่งไปที่โซนเคสโทรศัพท์
"ซูเหยาๆ มาดูนี่สิ เคสอันนี้น่ารักมาก! ลายแมวเหมียว เข้ากับเธอสุดๆ เลย" เหมยอิงชูเคสซิลิโคนราคาถูกแต่ดีไซน์น่ารักให้ดู
"น่ารักจริงๆ ด้วย งั้นฉันเอาอันนี้ด้วยนะ" ซูเหยาหัวเราะ
หลังจากตกลงซื้อขาย ซูเหยาจ่ายเงินสดจำนวน 1,410 หยวน รวมกับเคสแมวเหมียวด้วย พนักงานสาวรับเงินไปแล้วพิมพ์ใบเสร็จออกมาให้ พร้อมกับรอยยิ้มการค้า
"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ... อ้อ! ่นี้ทางรัฐบาล มีนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจค่ะ
'ใบเสร็จนำไปลุ้นโชค' ได้นะคะ"
"ใบเสร็จลุ้นโชค?" ซูเหยาทวนคำ
"ใช่ค่ะ ทุกยอดการใช้จ่ายเกี่ยวกับสินค้าเครื่องใช้อุปโภคทุกประเภทั้แ่ 100 หยวนขึ้นไป สามารถนำเลขท้ายใบเสร็จไปกรอกในแอปฯ ของรัฐเพื่อลุ้นรางวัลใหญ่ ประจำเดือนได้ค่ะ ประกาศผลเย็นวันพรุ่งนี้พอดีเลย
น้องลองโหลดแอปฯ ไปลุ้นดูนะคะ เผื่อจะโชคดี" พนักงานอธิบายอย่างละเอียด
ซูเหยารับใบเสร็จมาถือไว้ ดวงตาเป็ประกายวูบหนึ่ง เธอรู้ดีว่า นี่คือโอกาสทองที่จะช่วยครอบครัวได้แบบเนียนๆ "ขอบคุณค่ะพี่ หนูจะลองลุ้นดูนะคะ"
หลังจากเดินดูของกุ๊กกิ๊กตามประสาวัยรุ่นจนท้องเริ่มร้อง ทั้งสี่คนก็มาหยุดอยู่ที่ หน้าร้าน KFC กลิ่นไก่ทอดหอมฟุ้งเรียกน้ำย่อยได้เป็อย่างดี แต่คนในร้านแน่นขนัดจนแถวยาวเหยียด
"คนเยอะชะมัด" เหมยอิงบ่นอุบ "เดี๋ยวผมไปต่อแถวสั่งให้เองครับ พวกพี่ไปหาโต๊ะ นั่งเถอะ" ซูอิ๋วอาสาอย่างสุภาพบุรุษ
"ดีมากน้องรัก! งั้นเอาชุดบักเก็ตใหญ่เลยนะ!" เหมยอิงสั่งเมนู
เมื่อได้โต๊ะนั่ง ซูเหยาทำท่าจะควักเงิน "มื้อนี้ฉันกับอาอิ๋ว..." "หยุดเลย!" จูจูรีบ ห้าม "วันนี้ฉันกับเหมยอิงเลี้ยงเอง" "ใช่ๆ เธอเพิ่งหายป่วย แถมเพิ่งเสียเงินซื้อโทรศัพท์ไป เก็บเงินไว้เถอะ ถือว่าเลี้ยงฉลองที่เธอกลับมาเรียนไง ห้ามปฏิเสธ!" เหมยอิงยื่นคำขาด
ซูเหยาซาบซึ้งใจในน้ำใจของเพื่อน "ขอบใจพวกเธอมากนะ ไว้ครั้งหน้าฉันเลี้ยงคืนนะ"
ระหว่างรอซูอิ๋วกลับมาพร้อมถาดไก่ทอด สาวๆ ก็เริ่มเปิดวงเม้าท์มอย
"นี่ๆ พวก เธอเด็กใหม่ของห้องเราน่ะ…" เหมยอิงเปิดประเด็น ตาเป็ประกาย
"หลี่หราน…น่ะเหรอ ทำไม" จูจูถาม
"หล่อมากเลยเนอะ เหมือนพวกคุณชายตระกูลร่ำรวยเลย" เหมยอิงยังเปรยต่อ
"แต่ดูเขาเข้าถึงยากชะมัด เมื่อวานฉันเห็นเขานั่งกินข้าวกล่องหรูหรามาก ในห้องคนเดียว เหมือนพระเอกนิยายที่เ็าๆ หน่อย" เหมยอิงทำท่าครุ่นคิด
ซูเหยานั่งฟังเพื่อนเม้าท์แล้วอมยิ้ม "เขาก็ดูนิสัยดีนะ คงไม่ได้หยิ่งอะไรหรอก แค่อาจจะยังไม่คุ้นที่มั้ง"
"ไก่ทอดมาแล้วคร้าบบบ!" ซูอิ๋วเดินถือถาดใหญ่แหวกฝูงคนเข้ามา วางลงกลางโต๊ะกลิ่นไก่ทอดร้อนๆ ทำให้วงสนทนาแตกฮือ ทุกคนหันมาสนใจของกินตรงหน้าแทน
หลังจากอิ่มหนำสำราญกับไก่ทอด ซูเหยาก็ลุกขึ้นยืน "เดี๋ยวฉันขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ พวกเธอรอตรงนี้นะ"
"โอเคๆ ให้ไปเป็เพื่อนไหม” จูจูถาม
“ไม่ต้องๆ แค่นี้เอง”ซูเหยาตอบ “งั้นรีบมานะ เดี๋ยวไปดูรองเท้าต่อ" เหมยอิงบอก
ซูเหยาเดินแยกตัวออกมา แต่แทนที่จะเลี้ยวไปห้องน้ำ เธอเดินเลี่ยงไปที่โซนบริการ ด้านหน้าห้างฯ ซึ่งมีแผงขาย 'สปอร์ต ลอตเตอรี่' ตั้งอยู่
เธอทำทียืนดูเลขบนแผงเหมือนลูกค้าทั่วไป "หลิงอวี้... พร้อมไหม?" เธอถามในใจ
[หลิงอวี้ 9.0: พร้อมเสมอครับเ้านาย เ้านายเลือกซื้อใบไหนก็ได้มา1 ใบเลยครับ เดี๋ยวหลังจากซื้อเสร็จ ผมจะทำการแฮ็กเจาะระบบสุ่มรางวัลของกองสลาก เพื่อล็อกผลให้ตรงกับเลขในมือเ้านายเองครับ]
"เอาแค่รางวัลที่พอซื้อสมุนไพรได้นะ ไม่ต้องใหญ่มาก เดี๋ยวเป็ข่าว" ซูเหยากำชับในใจ เธอหยิบสลากลอตเตอรี่แบบสุ่มๆมา 1 ใบ แล้วไปจ่ายเงิน เธอรีบเก็บใส่กระเป๋ากางเกงยีนส์อย่างมิดชิด ใบนี้แหละ ทุนซื้อสมุนไพร วันนี้่เย็น จะมีประกาศผลรางวัลพอดี
เธอเดินกลับไปหาเพื่อนๆ ด้วยสีหน้าปกติ "มาแล้วๆ รอนานไหม? ไปกันต่อเถอะ"
หลังจากเดินเล่นจนเย็นย่ำ แสงอาทิตย์เริ่มตกดิน ทั้งสี่คนก็เดินออกมาหน้าห้างฯ เพื่อแยกย้ายกันกลับบ้าน "วันนี้สนุกมากเลย ไว้เจอกันที่โรงเรียนนะซูเหยา อาอิ๋ว" จูจูโบกมือร่ำลา "บ๊ายบาย กลับบ้านดีๆ นะทุกคน"
สองพี่น้องเดินขึ้นรถประจำทางกลับบ้านด้วยรอยยิ้ม ซูอิ๋วถือถุงใส่เคสโทรศัพท์และของกุ๊กกิ๊กเล็กน้อยที่พี่สาวซื้อมา
"พี่ใหญ่... วันนี้สนุกเนอะ เพื่อนพี่ใจดีจัง เลี้ยงไก่ทอดพวกเราด้วย"
"อืม... พวกเขาเป็เพื่อนที่ดีมาก" ซูเหยาตอบ พลางเอามือตบกระเป๋ากางเกงเบาๆ ที่ซึ่งมี 'ตั๋วเงินสดลับ' มูลค่าหลายหมื่นหยวน นอนนิ่งอยู่
และในกระเป๋าเสื้อ... ยังมี 'ใบเสร็จรับเงินค่าโทรศัพท์' ที่เธอกับหลิงอวี้เตรียม เซอร์ไพร์สใหญ่ไว้ให้ครอบครัวแผนของเธอคือรางวัลที่ 3 มูลค่า 300,000 หยวน! (จาก รางวัลที่ 1 = 1,000,000 และที่ 2 = 600,000)
จำนวนเงิน 300,000 หยวนนี้ มากพอที่จะปลดหนี้บ้าน (153,200 หยวน) และยังมีเงินเหลือเก็บอีกเป็แสนหยวนเพื่อตั้งตัว เป็จำนวนที่สมเหตุสมผลและไม่อันตรายจนเกินไป สำหรับครอบครัวธรรมดา
884
![ร้อยดาวตะวันเดียว [My DayLight]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/fa28c4114cc7521fee07e7dee5e525d8.webp)
