เผยเชียนพอใจมากเมื่อได้อ่านสิ่งที่หม่าหยางกรอกลงไป
เพราะกรอกไปก็เหมือนไม่ได้กรอกนั่นเอง!
แม้เผยเชียนจะไม่เคยทำงานในอุตสาหกรรมเกมมาก่อนแต่แบบฟอร์มที่นำมาใช้นั้นได้มาจากเว็บไซต์ทรัพยากรและ้าแบบฟอร์มก็มีคำอธิบายพื้นฐานเขียนไว้
คร่าวๆ ก็คือยิ่งเขียนอธิบายให้ละเอียดได้ยิ่งดี
คนออกแบบจะเสนอภาพในจินตนาการที่ไม่ค่อยชัดเจนให้นักวาดทำภาพที่ละเอียดและใช้ได้จริงออกมา
กระบวนการนี้มีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นได้ง่าย
ตัวอย่างเช่นคนออกแบบอาจจะอยากได้ ‘ตัวละครชายที่หล่อขั้นเทพ’ ซึ่งเป็อะไรที่กำกวมและวัดประเมินได้ยาก
จะนิยามคำว่า ‘หล่อขั้นเทพ’ ว่าอย่างไร
นักวาดต้องออกแบบตัวละครที่หล่อขั้นเทพออกมาแต่จะตรงใจคนออกแบบไหม ก็อาจจะไม่
อย่างไรเสียเื่ความสวยหล่อนั้นก็ขึ้นอยู่กับความชอบส่วนบุคคล
ดังนั้นคนออกแบบจะต้องกรอกแบบฟอร์มให้ละเอียดที่สุดเท่าที่ทำได้จะดีมากถ้าอธิบายลักษณะเสื้อผ้า หมวก อาวุธ ลักษณะเด่นต่างๆ และอื่นๆ ด้วย
ถ้ามีภาพคล้ายคลึงกันไว้ใช้อ้างอิงก็ยิ่งดีขึ้นไปอีก
ในวงการเกมมีมุกตลกอยู่มุกหนึ่ง
คนออกแบบบอกโปรแกรมเมอร์ว่า“ฉันอยากได้ฟังก์ชันที่ทำ xxx ได้คอนเซปต์การออกแบบคือ xxx และควรจะมีเอฟเฟ็กต์แบบ xxx!”
โปรแกรมเมอร์ตอบกลับอย่างหงุดหงิด“บอกฟังก์ชันเกมที่อยากลอกมา เดี๋ยวไปดูเอง”
คนออกแบบบอกโปรแกรมเมอร์ว่า“ฉันอยากได้ตัวละครหน้าตาเหมือน xxx ตัวละครตัวนี้จะต้องเหมือน xxxมีนิสัยแบบ xxx ให้ความรู้สึกเหมือน xxx!”
โปรแกรมเมอร์ตอบกลับอย่างหงุดหงิด“บอกตัวละครที่อยากลอกมา เอารูปมาให้ดูด้วย”
ไม่ใช่ว่าพวกเขาี้เีประเด็นหลักคือจากตัวอักษรไปเป็รูปนั้นมีข้อมูลหายไปมากมาย
ดังนั้นเมื่อทำแบบฟอร์มคล้ายๆกันนี้การมีคำอธิบายและรูปประกอบอ้างอิงให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้นั้นเป็เื่ดีถ้าทำแบบนี้ก็มั่นใจได้ว่านักวาดจะทำผลงานออกมาได้ไม่ต่างจากภาพในหัวของคนออกแบบมากนัก
ทีนี้มาดูแบบฟอร์มของหม่าหยางกัน
เป็อะไรที่แค่อ่านก็สนุกแล้ว!
ยกตัวอย่างเช่นกวนอู
“เขาเป็ััร่างมนุษย์”
“ด้วยความที่เป็เทพบู๊แห่งตระกูลัเขาถือเป็ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในด้านการต่อสู้”
“เขาใช้ชีวิตเสี่ยงภัยอันตรายความรู้ด้านการทำศึกและการสังหารแตกต่างจากคนทั่วไป”
แค่นั้น
ทีนี้ลองมาดูของม้าเฉียว
“เขาเป็ครึ่งมนุษย์ครึ่งม้าจึงถูกเรียกว่าเผ่าพันธุ์อื่น”
“ม้าเฉียวแตกต่างจากเซ็นทอร์ตัวอื่นและมีลักษณะเฉพาะต่างๆของสายเืตระกูลั เช่น มีเขาับนหัว”
“เพราะมีสายเืตระกูลัม้าเฉียวจึงมีพละกำลังแข็งแกร่งเหมือนตระกูลั”
ต่อไปของจูกัดเหลียง
“ตอนเด็กๆจูกัดเหลียงได้รับการยกย่องเป็นักประดิษฐ์ หมอวิศวกรไฟฟ้าและเครื่องยนต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคสามก๊ก”
“งานวิจัยของเขามีทั้งไฟฟ้าพลังงานมนุษย์อาวุธพลังธรรมชาติ อุปกรณ์เหาะเหิน รถ หุ่นยนต์ และสิ่งนำสมัยอื่นๆ”
“ขณะเดียวกันก็ยังเป็ที่รู้จักในฐานะนักกวีนักปรัชญา นักแต่งเพลง นักภาษาศาสตร์ และอื่นๆ อีกมากมาย”
คำอธิบายของจูกัดเหลียงยาวกว่าสองตัวละครก่อนหน้าเห็นได้ชัดว่าหม่าหยางคงจะเขียนเพลินไปเรื่อยเปื่อย
นอกจากนั้นยังมีัสาวผู้พิทักษ์จิวฉอง ปักษาเพลิงกำพร้าบังทอง หญิงพรหมจรรย์ผลึกน้ำแข็งชีซีหุ่นเชิดจักรกลอุ๋ยซี เ้าแห่งแดนโลหิตกุยแก โลลิต้านักล่าัลิบอง มือธนูแห่งราตรีไทสูจู้นักดาบเงาจิวยี่ และอีกมากมาย
โดยพื้นฐานแล้วนอกจากชื่อและลักษณะบางอย่าง ตัวละครทั้งหมดนี้ก็ไม่มีอะไรเหมือนในเื่สามก๊กเลย!
เนื้อหาที่กรอกลงไปก็ไม่น่าจะช่วยให้นักวาดเห็นภาพอะไรเหมือนกัน
จริงๆแล้วหม่าหยางจะเขียนไปแค่กวนอูเป็ัร่างมนุษย์ก็ได้แต่เขาดันเขียนอะไรไร้สาระเพิ่มเติมเข้าไปให้อีก!
ทว่าแบบฟอร์มนี้ดันเป็อะไรที่สมบูรณ์แบบสำหรับเผยเชียน!
เอาเข้าจริงเขาดีใจมากจนยกนิ้วให้ตัวเอง
หม่าหยางนี่ไว้ใจได้จริงๆ!
เผยเชียนไม่มีทางเขียนอะไรแบบนี้ได้ด้วยตนเองแน่!
เขาคิดถูกแล้วที่จ้างหม่าหยางมาเป็พนักงาน!
เผยเชียนไม่เปลี่ยนอะไรในแบบฟอร์มเลยและส่งไปให้หร่วนกวางเจี่ยนทั้งอย่างนั้น
ห้านาทีต่อมาหร่วนกวางเจี่ยนก็ตอบกลับ
“ในแบบฟอร์มไม่ขาดรายละเอียดเยอะไปหน่อยเหรอ”
“ถ้าเป็แบบนี้ผมวาดยากนะไม่มีกรอบอะไรให้ใช้อ้างอิงได้เลย”
เผยเชียนเตรียมคำตอบไว้แล้วจึงตอบกลับไปในทันที“ไม่เป็ไร ออกแบบแล้ววาดตามใจชอบเลย! เอาจริงๆ ถ้าคุณคิดว่ารายละเอียดที่ส่งไปใช้ไม่ได้คุณไม่ต้องทำตามนั้นหมดก็ได้! ผมเชื่อการตัดสินใจที่เป็มืออาชีพของคุณ!”
หร่วนกวางเจี่ยน: “...ไม่ดีกว่า เราเซ็นสัญญากันแล้ว มันต้องมีกรอบปล่อยไปจะไม่ยุ่งยากเอาทีหลังเหรอถ้าไม่มีใครอยากรับผิดชอบตรงนี้”
เผยเชียนรีบตอบ“ผมพูดจริง!ผมเชื่อในความสามารถของคุณเต็มที่! ไม่ต้องห่วงไม่ว่างานจะออกมายังไง ผมจะไม่ขอให้คุณแก้งานซ้ำๆ แน่!คุณแคปหน้าจอที่คุยกันไว้เป็หลักฐานได้เลยหรือจะเพิ่มในสัญญาก็ได้ถ้าคุณคิดว่าควรทำ”
“ไม่ต้องหรอก...เอาตามนั้นก็ได้เดี๋ยวลองดูแล้วกันว่าผมจะทำยังไงได้บ้าง” หร่วนกวางเจี่ยนตอบ
เผยเชียนโล่งใจ
เขากลัวว่าหร่วนกวางเจี่ยนจะยืนกรานขอให้พวกเขาใส่รายละเอียดที่ชัดเจนเพื่อจะได้ทำงานให้ออกมาดีๆ
สถานการณ์ตอนนี้ถือว่าได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่ายเพราะแต่ละฝ่ายก็ไม่ต้องแบกรับปัญหาอะไรมาก
เผยเชียนเหลือเงินอยู่ส่วนหนึ่งซึ่งเขาไม่ได้อยากจะเก็บไว้ชายหนุ่มเอาเงินส่วนนี้ไปซื้อเพลง เสียงเอฟเฟ็กต์ งานภาพนอกเหนือจากตัวละครอุปกรณ์บริการเช่าเซอร์เวอร์คลาวด์ และอื่นๆ
ทั้งหมดนี้ราคาไม่ได้มากอะไรเผยเชียนวางแผนมาอย่างดีทำให้มีเงินเหลือประมาณหนึ่งหมื่นหยวนเผื่อไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉิน
ส่วนค่าโฆษณานั้น...เขาไม่ได้แบ่งเงินไว้ใช้ในส่วนนี้เลย!
เขาไม่คิดจะโฆษณาเกมเลยด้วยซ้ำ! จะดีมากถ้าไม่มีใครรู้จักเกมนี้!
เผยเชียนเห็นอนาคตอันสดใสขณะใช้จ่ายเงินไม่หยุดมือ
...
มหาวิทยาลัยการเงินแห่งหนึ่งในเซี่ยงไฮ้
หอพักแห่งหนึ่งของภาควิชาศิลปะ
หอพักแห่งนี้สภาพดูดีกว่ามหาวิทยาลัยฮั่นตงของเผยเชียนมาก
เตียงสองชั้นแต่ละหลังมีโต๊ะส่วนตัวอยู่ชั้นล่างนอกจากห้องจะดูดีและใหม่เอี่ยมแล้วยังติดแอร์อีกด้วย
เว็บไซต์รวมทรัพยากรที่ESRO ตั้งขึ้นทำให้นักศึกษาภาควิชาศิลปะสามารถรับงานเสริมผ่านช่องทางออนไลน์ระหว่างเรียนได้ส่งผลให้คุณภาพชีวิตของพวกเขาดีขึ้นเล็กน้อย
ยิ่งไปกว่านั้นงานเหล่านี้ยังช่วยให้พวกเขาหางานได้หลังเรียนจบเหมือนกัน
หร่วนกวางเจี่ยนปล่อยเมาส์แล้วร้องะโ“ไอ้หวง ไอ้โจว! รีบไปเรียกคนอื่นๆ มา! มีงานเข้าแล้ว!”
ไม่นานคนอื่นๆอีกห้าคนในหอก็มารวมตัวกันที่ห้อง
“สามสัปดาห์งานภาพออริจินัลห้าสิบเซ็ต แต่ละเซ็ตมีสี่รูป ได้สามพันหยวน! คิดว่าไง ดีใช่มั้ยล่ะ”
หร่วนกวางเจี่ยนคือเด็กหนุ่มผมสั้นผิวขาวซีด ดูกระฉับกระเฉง หน้าตาหล่อเหลา ดูไม่เหมือนนักวาดเลย
ผิดกับรูมเมตคนอื่นๆที่ปล่อยผมยาว บางคนมีรอยสัก พวกเขาดูมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ไอ้หวงชายหนุ่มไว้หนวดสั้นมาถึงเป็คนแรก “สี่รูปสามพันหยวนเหรอ แจ่มแมว! เอาด้วย!ราคานี้ให้วาดสไตล์การ์ตูนแบ๊วๆ ก็ทำ!ขอเอาเงินไปต่อชีวิตก่อน!”
หร่วนกวางเจี่ยนส่ายหัว“สไตล์การ์ตูนเหรอ รอบนี้ไม่ใช่ว่ะ!ลูกค้าบอกว่าเอาสไตล์ไหนก็ได้ ขอไม่เป็การ์ตูนแบ๊วๆ พอ!”
หวงนิ่งไป“อะไรนะ ไม่ใช่ว่าแกอัปโหลดแต่งานสไตล์การ์ตูนไว้เป็ผลงานหน้าเว็บเหรอลูกค้ามาคุยงานกับแกแต่ไม่เอางานสไตล์การ์ตูนเนี่ยนะ บ้าป่ะวะ”
“ไอ้โง่! เขาเรียกตาถึงโว้ย!”หร่วนกวางเจี่ยนกลอกตา“ฉันมีแต่ผลงานสไตล์การ์ตูนเพราะเกมมือถือเดี๋ยวนี้มีแต่ตัวละครการ์ตูนที่ผ่านมาก็ได้แต่งานวาดแนวนี้ เลยไม่มีทางเลือกอื่น งานนี้ไม่เอาแนวการ์ตูนก็ดีฉันจะได้ปล่อยของให้เต็มที่สักที!”
“แกจะวาดสไตล์นั้นของแกเหรอวะข้าว่าไม่เหมาะว่ะ...” หวงลังเล “เอาเงินลูกค้ามาแล้ววาดตามที่ตัวเองชอบ ข้าว่ามัน...”
“ลูกค้าบอกชัดเจนว่าเชื่อฝีมือและความเป็มืออาชีพของฉันเขาให้ฉันออกแบบทั้งหมดตามใจชอบด้วย”
“อีกอย่างดูแบบฟอร์มสิ!ตรงกับความคิดฉันหมดเลย!”
176
![เสน่หาซ้อนซ่อนรักร้าย [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1722909781_66820985.webp)
![[มี E-book] ขอโทษที...ผมเกิดใหม่กลายเป็นนักแสดงเด็กเส้นท่านประธาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1750406039_40243254.webp)