บทที่ 14 ข่าวฉาวต้อนรับปีใหม่ ช่างน่าตื่นเต้น!
สีหน้าของจู้ซิวรุ่ยเปลี่ยนไปมาหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่กล้าไปเปิดประตู
"สวัสดีครับ มีคนอยู่บ้านไหม? พัสดุมาส่งครับ"
[เฮ้อ ทำเอาฉันตื่นเต้นไปเปล่า ๆ]
[มาได้จังหวะพอดีเลยนะ ทำให้รายการสนุกสุด ๆ]
[พวกคุณคิดว่านี่คือการ 'ตรวจน้ำประปา' ยุคใหม่หรือเปล่า?]
จู้ซิวรุ่ยได้ยินว่าเป็คนส่งของด่วนก็โล่งอกเช่นกัน เขาเดินไปเปิดประตู
ที่ที่เขาอยู่ตอนนี้ไม่ใช่บ้านพักถาวร แต่เป็อพาร์ตเมนต์ห่างไกลแบบสามห้องนอน สองห้องนั่งเล่น ไม่ได้ใหญ่มาก ดังนั้นเสียงที่ประตูหน้าทุกคนจึงได้ยินกันหมด
"พวกคุณทำอะไร! ทำไมจับผม!"
เสียงดิ้นรนและคำถามของจู้ซิวรุ่ยยิ่งชัดเจนมาก
[โอ้แม่เ้า! โดนจับจริง ๆ เหรอ? เป็ลุงตำรวจมาส่งกำไลเงินจริง ๆ เหรอ?]
[ชู่ว ๆ ๆ เงียบ ๆ หน่อย ให้ฉันฟังว่าเขาพูดอะไรกัน!]
[บ้าไปแล้ว สแปมข้อความแบบนี้ไม่มีเสียงสักหน่อย ไม่ได้รบกวนคุณฟังเื่ซุบซิบนินทานี่]
[หุบปาก! มันจะทำให้เสียสมาธิ!]
หลังจากนั้น หน้าจอก็เหมือนถูกแช่แข็ง ไม่มีข้อความใด ๆ ปรากฏขึ้นมาอีก ทุกคนกลั้นหายใจและตั้งใจฟังเสียงความเคลื่อนไหวจากอีกด้านอย่างเงียบ ๆ
"คุณคือจู้ซิวรุ่ยใช่ไหม? พวกเราเป็เ้าหน้าที่ตำรวจจากสถานีตำรวจเขตตะวันออก เราได้รับการแจ้งเบาะแสว่าคุณต้องสงสัยในคดีหลบเลี่ยงภาษี กักขังเด็กหญิง และรวมกลุ่มเสพยาเสพติด รวมถึงความผิดอื่น ๆ อีกหลายข้อ ตอนนี้เรา้าให้คุณไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจเพื่อช่วยในการสอบสวน"
"ไม่! ผมไม่ได้ทำอะไรเลย! คุณตำรวจ ผมถูกใส่ร้าย! พวกคุณถูกคนที่แกล้งทำเป็หมอดูหลอกใช่ไหม?"
"ไม่มีใครแกล้งทำเป็หมอดูที่ไหน พวกเราได้รับการแจ้งความจากคุณซ่งเฉิงผิง ไปกับพวกเราก่อนเพื่อสอบสวน พวกเราจะไม่ใส่ร้ายผู้บริสุทธิ์คนไหนทั้งนั้น นอกจากนี้ นี่คือหมายค้น เราจำเป็ต้องค้นบ้านของคุณอย่างละเอียด"
ทันใดนั้นร่างของตำรวจก็ปรากฏในกล้อง พวกเขาค้นหาทุกที่ในบ้าน ในที่สุดก็มีคนหนึ่งสังเกตเห็นแท็บเล็ต
ตำรวจเข้ามาดูใกล้ ๆ [สวัสดีคุณลุงตำรวจ! พวกเราเป็คนดีนะ!]
[คุณลุงตำรวจอย่าจับกุมเราเลย! ได้โปรดเถอะ!]
[คุณตำรวจ ขอร้องให้พวกคุณสืบสวนให้ดี ๆ นะ! พวกเราแฟนคลับรู้จักจู้ซิวรุ่ยดีที่สุด เขาไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอน! พวกคุณอย่าได้ใส่ร้ายคนดีเชียวนะ!]
"เป็คุณเหรอ?"
ตำรวจหนุ่มมองหน้าจอที่แสดงภาพของเจียงชิงฉือด้วยความประหลาดใจ พลางเอ่ยออกมา
เขาแทบจะเติมประโยคว่า ทำไมถึงเป็คุณอีกล่ะพอดีเลย เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นในพื้นที่เดียวกัน ตำรวจหนุ่มคนนี้เป็คนเดียวกับที่พาเจียงชิงฉือออกมาจากสถานที่เกิดเหตุบ้านผีสิงที่ถูกฟ้าผ่า และยังเป็คนที่ถูกผู้บังคับบัญชาสั่งให้ไปส่งเธอออกมาด้วยตัวเอง
"ตำรวจกำลังสอบสวนคดี ห้ามมีคนนอกเข้ามายุ่งเกี่ยวนะ"
เขายื่นมือออกไปเพื่อจะปิดการถ่ายทอดสด แต่เจียงชิงฉือก็เอ่ยปากขึ้นมา
"ยาเสพติดอยู่ในตู้เหล้าสีดำด้านหลังคุณ"
ตำรวจหนุ่มชะงักมือ แล้วหันไปมองตู้เหล้าที่อยู่ด้านหลัง "อันนี้เหรอ? ค้นแล้ว ไม่มีอะไร"
"ด้านหน้าทางขวา สูงจากพื้นสี่นิ้ว ห่างจากขอบขวาสองฟุต"
ตำรวจหนุ่มเดินไปวัดระยะอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แล้วก้มลงสำรวจอย่างละเอียด ดูเหมือนจะมีรอยบุ๋มที่ไม่ค่อยชัดเจนนักตรงจุดนั้น
"กดลงหนึ่งครั้ง"
เขาเชื่อฟังและยื่นมือออกไปกดลง มีเสียงคลิกเบา ๆ ดังขึ้น ช่องลับที่ซ่อนอยู่ก็เด้งออกมา ตำรวจหนุ่มรีบลุกขึ้นเพื่อตรวจสอบทันที
"หะ หัวหน้า!" เขามองดูสิ่งของข้างใน กัดฟันด้วยความตื่นเต้น
"อยู่นี่! ยาเสพติดอยู่ที่นี่! มีหลายชนิดเลย พอจะติดคุกได้สักสิบปีแล้ว!"
"นี่ นี่ไม่ใช่ของผม! คุณตำรวจครับ นี่ไม่ใช่ของผมจริง ๆ! นี่เป็ของที่ซ่งโย่วสวี่เอามาไว้ที่บ้านผมก่อนหน้านี้"
"ใช่! เป็เขานั่นแหละ! เขาไม่กล้าให้พ่อแม่รู้ เลยเอามาไว้ที่บ้านผม ครอบครัวเขารวยมาก ผมไม่กล้าขัดใจเขา!"
[โอ้โห! ไม่มียางอายเลยหรือไง! กล้าใส่ร้ายคนตาย!]
[รังแกคนตายที่พูดไม่ได้แล้วสินะ!]
[ถ้าหากว่าซ่งโย่วสวี่กลั่นแกล้งในที่ทำงานจริง ๆ ล่ะ? ยังไงฉันก็ยังรู้สึกว่าจู้ซิวรุ่ย ไม่ใช่คนแบบนั้น]
ในคฤหาสน์ ซ่งโย่วสวี่กำลังสาบานต่อฟ้า “ผมไม่ได้เสพยาเสพติดแน่นอน ผมเป็คนจีนที่ได้รับการศึกษาอย่างดี! ชาตินี้ผมจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดเด็ดขาด!”
"สายตาแบบนั้นหมายความว่ายังไง?"
เหอเฟยตบหัวสามีของเธอทีหนึ่ง "คุณสงสัยใคร? คุณสงสัยว่าฉันนอกใจได้ แต่จะสงสัยคุณธรรมของลูกชายที่ฉันอบรมสั่งสอนมาไม่ได้!"
"เก็บทั้งหมด แล้วค้นหาต่อ"
"ไปที่ห้องน้ำในห้องนอนใหญ่"
เจียงชิงฉือกำลังบอกตำแหน่งอีกแล้ว
ตำรวจหนุ่มจึงตัดสินใจพาเธอเข้าไปด้วยกันเลย
"พวกเราตรวจสอบแล้ว ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย" เขาถือแท็บเล็ตแสดงภาพพาโนรามาให้เจียงชิงฉือดู
ห้องน้ำที่ไม่ใหญ่มาก ไม่มีแม้แต่อ่างอาบน้ำ มีเพียงชักโครกและฝักบัวแยกส่วนแห้งและเปียก เห็นได้ชัดเจนว่าไม่มีที่ให้ซ่อนคนได้เลย
"เลื่อนชักโครกออก"
"หา?" เ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่มสงสัย "...ท่อระบายน้ำ คงไม่มีคนซ่อนตัวอยู่ข้างในใช่ไหม?"
"ฟังฉันสิ"
"ครับ!" ในเมื่อเธอเป็คนที่พบยาเสพติด ตำรวจหนุ่มจึงตัดสินใจเชื่อเธออีกครั้ง
เขาวางแท็บเล็ตไว้ข้าง ๆ และปรับมุมอย่างใส่ใจเพื่อให้แน่ใจว่าเจียงชิงฉือสามารถมองเห็นได้
เขาพับแขนเสื้อขึ้นแล้วเคลื่อนย้ายชักโครกออกจากนั้น...
ตกตะลึง!
ใต้ชักโครกไม่ใช่ท่อระบายน้ำ แต่เป็ทางลับถูกบังด้วยชักโครกพอดี กว้างพอให้คนหนึ่งคนลอดผ่านได้
"เข้าไปสิ เด็กสาวอยู่ข้างใน" ใบหน้าของตำรวจหนุ่มเปลี่ยนเป็เคร่งเครียดฉันพลัน เขาเรียกเพื่อนร่วมงานคนอื่นมา แล้วทั้งสองคนก็ลงไปด้วยกัน
ทางเดินไม่ได้เชื่อมต่อกับชั้นล่าง แต่เป็ช่องว่างระหว่างสองชั้น สูงเพียงครึ่งเมตร พวกเขาต้องคลานลงไป
แท็บเล็ตไม่ได้ถูกนำลงไปด้วย จึงไม่สามารถเห็นสภาพภายในได้ ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างร้องโวยวายด้วยความกระวนกระวาย
พอดีตอนนี้ เจียงชิงฉือก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง "ในแท็บเล็ตนี้ก็มีหลักฐานอยู่ด้วย อย่าลืมเอากลับไปด้วยนะ"
จากนั้นเธอก็ตัดสายการติดต่อ
[อ๊าาาาา เ้าของช่อง คุณกำลังทำอะไรอยู่! ทำไมถึงตัดไปตอนนี้! ตำรวจก็ให้ดูแล้วนะ!]
[คุณรู้สึกไม่สบายใจใช่ไหม? กลัวว่าจะไม่มีอะไรอยู่ข้างล่างใช่ไหม ใช่ไหม ใช่ไหม!]
[พวกคุณใจเย็น ๆ หน่อยได้ไหม? กินแตงโมจนสมองหายไปแล้วหรือไง? ถ้าตำรวจเจอจริง ๆ แล้วอุ้มเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่แทบไม่มีอะไรปกปิดร่างกายออกมาล่ะ? พวกคุณอยากเห็นเหยื่อเปิดเผยตัวตนต่อหน้าพวกคุณโดยไม่มีการปกป้องขนาดนั้นเลยเหรอ? พวกคุณเคยคิดถึงเธอบ้างไหม? พวกคุณเคยคิดไหมว่าเธอได้รับาแทั้งร่างกายและจิตใจอย่างหนัก แล้วยังต้องมาเปิดเผยตัวตนอย่างโจ่งแจ้งบนอินเทอร์เน็ตอีก? เคยคิดถึงชีวิตในอนาคตของเธอบ้างไหม?]
[จริง ๆ เลย พวกคุณแต่ละคนเหมือนคนบ้าไปแล้ว! ฉันขอประกาศว่าต่อไปนี้จะไม่สงสัยเ้าของช่องอีก! แค่คิดถึงเหยื่อได้ขนาดนี้ เธอก็เหนือกว่าคนส่วนใหญ่ในห้องถ่ายทอดสดแล้ว!]
[หยุดทะเลาะกันเถอะ หยุดทะเลาะกัน! รีบไปดูกระแสร้อนเร็ว! บริษัทซ่งออกมาโจมตีจู้ซิวรุ่ยแล้ว!]
[ฉันเห็นแล้ว! เมื่อกี้คุณตำรวจบอกว่าคนที่แจ้งความชื่อซ่งเฉิงผิง คนที่แฉจู้ซิวรุ่ยก็คือประธานบริษัทซ่ง พ่อแท้ ๆ ของซ่งโย่วสวี่นั่นเอง!]
[โอ้แม่เ้า มันน่าตื่นเต้นมาก! บล็อกทางการของบริษัทซ่งโพสต์หลักฐานการหลบเลี่ยงภาษี ค้าเด็ก และมั่วสุมเสพยาของจู้ซิวรุ่ย แถมยังแท็กตำรวจด้วย]
[ข่าวฉาวใหญ่ต้อนรับปี 2024 มันกรอบมาก! ฉันกิน ๆ ๆ ๆ ๆ!]
[รายงาน! ข่าวด่วน! ตำรวจได้แชร์โพสต์จากบัญชีทางการของบริษัทซ่ง ระบุว่าจับกุมผู้ต้องสงสัยได้แล้ว พบยาเสพติดจำนวนหนึ่งในบ้าน และช่วยเหลือเด็กหญิงสองคน หลังจากสอบสวนเพิ่มเติมจะมีการออกแถลงการณ์อย่างเป็ทางการ!]
[พวกแอนตี้แฟนอยู่ไหน? พวกที่เคยด่าว่าพี่สาวโพธิสัตว์ของฉันแกล้งทำเป็มีพลังลวงโลกด้วยการแสดงอยู่ไหน! ทางการลงมาจัดการแล้ว! ซูเปอร์สตาร์ที่กำลังมาแรงกลายเป็พระเอกคดีอาชญากรรมในพริบตา พวกคุณยังกล้าบอกว่าเป็การแสดงอีกไหม?]
เอฟเฟกต์พลุดอกไม้ไฟสวยงามปรากฏขึ้น
[แค่เพราะวันนี้คุณช่วยเหลือเหยื่อผู้หญิงสองคนออกมาได้ ฉันจะไม่มีวันด่าคุณอีกเลย!]
[แค่เพราะวันนี้คุณช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์และแก้แค้นให้กับซ่งโย่วสวี่ ฉันตัดสินใจที่จะเชื่อใจคุณ!]
[แค่เพราะวันนี้คุณช่วยกำจัดคนเลวออกไปจากสังคม ฉันตัดสินใจจะช่วยคุณต่อกรกับพวกแอนตี้แฟนคลับเป็เวลาสิบวัน!]
หลังจากเห็นเด็กหญิงสองคนถูกอุ้มออกมา จู้ซิวรุ่ยก็รู้ว่าตัวเองจบแล้ว
แต่มันไม่ถูกต้องนี่ มันไม่ควรเป็แบบนี้สิ!
เขาได้แย่งชิงชะตาชีวิตของซ่งโย่วสวี่มาแล้ว เขาควรจะประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วและราบรื่นตลอดชีวิต เพลิดเพลินกับความมั่งคั่งและเกียรติยศที่ไม่มีวันหมดสิ้น ทำไมกัน...
เขามองกุญแจมือสีเงินบนมือของตัวเอง
ทำไมถึงกลายเป็แบบนี้?
ไม่ควรเป็แบบนี้ ไม่ควรเป็แบบนี้... ต้องมีทางออกสิ ชะตาชีวิตของซ่งโย่วสวี่ได้มาอยู่บนตัวฉันแล้ว มันไม่ควรเป็แบบนี้ ต้องมีทางออก ต้องมีทางออกแน่นอนคุณปู่ต้องมีวิธีแน่นอน ต้องสามารถเปลี่ยนวิกฤตให้เป็โอกาสได้!
ถูกต้อง! ไม่มีอะไรที่คุณปู่ทำไม่ได้!
พ่อแม่เสียชีวิต คุณปู่เลี้ยงดูฉันจนโต เขารักฉันมากที่สุด ฉันอยากได้อะไรเขาก็หามาให้ได้ทั้งนั้น เขายังหวังให้ฉันดูแลเขาตอนแก่เฒ่าอีกด้วย เขาต้องช่วยฉันได้แน่นอน!
"พวกคุณเป็ใครกัน!"
เสียงร้องใของคุณปู่ดังขึ้นกะทันหันผ่านหูฟังที่เชื่อมต่อตลอดเวลา
"พวกเราเป็เ้าหน้าที่จากสำนักงานควบคุมเหตุผิดปกติ เราตรวจพบว่าคุณใช้อาคมชั่วร้ายเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของผู้อื่น ทำให้เกิดการเสียชีวิต ขอให้คุณไปกับพวกเราเพื่อรับการสอบสวน"
"ไม่! ปล่อยฉัน! พวกคุณปล่อยฉันเดี๋ยวนี้! ฉันเป็คนของสำนักหลิงซวี พวกคุณไม่มีสิทธิ์จับฉัน! ปล่อยฉัน!"
"ผมไม่สนหรอกว่าคุณจะเป็คนของสำนักหลิงซวีอะไร ฝึกวิชามารทำร้ายชีวิตผู้คน คุณยังคิดจะลอยนวลอีกเหรอ? คิดว่าสำนักงานของพวกเราเป็แค่ตัวประดับงั้นเหรอ จับตัวไป!"
"ไม่! ปล่อยฉัน! ปล่อยฉัน! ฉันต้องไปช่วยหลานชายของฉัน! ฉันต้องไปช่วยหลานชายของฉัน!"
แย่แล้ว…
หูฟังพลันตกลงพื้น
จู้ซิวรุ่ยรู้ว่าไม่มีใครสามารถช่วยเขาได้อีกแล้ว ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว
138
