หลังจากนั้นเอลิออสก็ได้เดินทางกับไปที่เมืองแลคซัสอย่างรวดเร็วโดยที่เขาก็ได้ต่ิสู้และสัง
หารสัตว์อสูรชั้นต่ำไปมากมายหลายตัวเขาใช้เวลาเดินทางกลับมาเพียงหนึ่งสัปดาห์เท่านั้น
"องค์ชาย? นั้นองค์ชาย!"
"องค์ชายได้ทรงกลับมาแล้ว~"
"รีบไปบอกองค์หญิงเร็ว!"
เหล่าบ่าวรับใช้ต่างก็มีสีหน้าดีใจและโล่งใจกัน
และไม่นานก็ได้มีคนมาหาเอลิออสอย่างไว
"เอลิออส! เ้าไปที่ใดมา? แล้วเ้าไปโดยที่
ไม่ได้แจ้งผู้อื่นแบบนี้ได้อย่างไรกัน?!"
องค์หญิงเชอร์เบทซึ่งเป็พี่สาวของเอลิออส
ถามขึ้นด้วยความเป็ห่วงอย่างสุดซึ้ง
"เอลิออส ข้าก็นึกว่าเ้าจะไม่มางานแต่งงาน
ของข้าในวันพรุ่งนี้ซะอีก~"
องค์รัชทายาทซึ่งเป็พี่ชายของเอลิออส
พูดขึ้นและหัวเราะขึ้นอย่างเบาๆ
เอลิออสก็พลันใอยู่บ้างที่งานแต่งงานจะ
จัดขึ้นในวันพรุ่งนี้พอดีถ้ารู้แบบนี้เขาก็คงจะ
ไม่รีบกลับมาอย่างนี้หรอกแต่อีกใจนึงของเขา
เขาก็อยากมาแสดงความยินดีกับพี่ชายของเขาและหญิงสาวที่เขารักอยู่เช่นเดียวก้น
ถึงความรู้สึกที่เอลิออสจะให้เซลีนนั้นยังไม่ได้หายไปจากในใจของเขาแต่ความโกรธเคืองที่มีในก่อนหน้านี้มันก็ทุเลาลงอยู่บ้าง
"ข้าเพียงออกไปข้างนอกเท่านั้น"
"เ้าออกไปข้างนอกถึงที่ไหนกัน?!
ทำไมถึงไปได้นานขนาดนั้นเชียว?"
องค์หญิงเชอร์เบทถามอย่างแปลกใจ
"เอาหน่าเชอร์เบท~ เอลิออสกลับมาได้สักที
แค่นี้ก็เป็เื่ที่ดีมากแล้ว"
องค์รัชทายาทพูดขึ้น
"ท่านพี่ก็ชอบตามใจเอลิออสแบบนี้อยู่เรื่อย"
องค์หญิงพูดด้วยความน้อยใจ
"ฮ่าๆ ไม่จริงสักหน่อย~"
องค์รัชทายาทหัวเราะขึ้นเบาๆ
วันต่อมา...
บ่าวรับใช้ต่างก็วิ่งวุ่นกันจัดงานแต่งงานอย่างขยันขันแข็งและยินดีกับงานแต่งนี้กันทุกคน
เหล่าบรรดาราชวงศ์เมืองอื่นๆก็ได้มาเข้าร่วม
เป็สักขีพยานในการแต่งงานในครั้งนี้อย่าง
มากมายและยินดีกับงานแต่งครั้งนี้ด้วย
องค์าา วิลเลียม องค์ราชินี เอมิเลีย
องค์หญืงเชอร์เบทและองค์ชายเอลิออส
ต่างก็กำลังนั่งรอคู่บ่าวสาวก็อย่างตื่นเต้น
องค์าา เกรเธอร์ จากเมืองออเรมส์ได้มากับบุตรสาวทั้งสองของเขา องค์หญิง มิร่า
และองค์หญิง ชิเรียม
องค์าา อาร์ค จากเมืองเชเฟอร์ได้มากับ
บุตรชายของเขา องค์รัชทายาท มิลค์
องค์าา พิกเจอร์ส จากเมืองลิทัวเนียได้มากับลูกชายของเขา องค์รัชทายาท ดิเลด
องค์าา กริฟฟ์ จากเมืองคีริลล์ได้มากับลูกสาวและลูกชายของเขา องค์หญิง มิเชล
และองค์ชาย ชลินล์
ที่ขาดไปได้นั้นก็คือราชวงศ์จากราชอาณาจักร
แต่ด้วยความที่สุขภาพขององค์จักรพรรดินั้น
ไม่ค่อยดีท่านเลยไม่ได้มาร่วมงานด้วยตนเอง
แต่ท่านก็ส่งบรรดาบุตรของท่านมาเพื่อแสดงความยินดีงานในครั้งนี้ด้วย นั้นก็คือ...
องค์หญิง เอสเธอร์ องค์หญิง แอลลิสัน
และองค์ชาย เจอร์เวส นั้นเอง...
และเหล่าบรรดาคนใหญ่คนโตต่างก็มากันอย่างคับคั่ง พอค่ำจากงานแต่งงานก็ได้เปลี่ยนมาเป็งานฉลองอย่างรื่นเริง
แต่เอลิออสก็ได้เข้าร่วมเพียงครู่เดียวเท่านั้น
เขานั้นก็ได้เข้ามาอยู่ในห้องและกระดกขวดเหล้าอย่างบ้าคลั่ง
ในขณะเดียวกันงานเลี้ยงฉลองก็ยังไม่จบลง
องค์หญิงแห่งราชอาณาจักรขึ้นชื่อเื่ความงดงามเป็อย่างมากถึงขั้นว่าเ้าสาวของงานในครั้งนี้ก็นับว่างดงามกว่าผู้อื่นมากๆแล้วแต่พอได้มาเจอกับองค์หญิงแห่งราชอาณาจักร
ก็ยังต้องแพ้ในความงดงามของพวกนางจึงทำ
ให้เหล่าบรรดาองค์รัชทายาท องค์ชายแห่งเมืองต่างๆและเหล่าบรรดาพวกชายหนุ่มหรือแม้กระทั่งชายชราหัวงูต่างก็จ้องมองอย่างไม่คลาดสายตา บางคนก็อาจหาญถึงขั้นเข้ามาพูดคุยเพื่อตีสนิทกับพวกนางอย่างหน้าไม่อาย
แต่พวกมันก็ต้องถูกเหล่าองครักษ์จ้องขู่ด้วยสายตาและส่งคลื่นพลังน่ากลัวออกไปทำให้พวกเขาต่างก็หัวหดอยู่บ้าง
แต่ก็ยังมีพวกหน้าโง่ที่ยังกล้าหาญอยู่อีก
อย่างเช่นองค์รัชทายาทมิลค์จากเมืองเชเฟอร์
และองค์รัชทายาทดิเลดจากเมืองลิทัวเนีย
องค์หญิงทั้งสองแห่งราชอาณาจักรจึงพากัน
กลับเข้าห้องเพื่อไปพักเลยดีกว่าพวกนางจึงแยกย้ายกันกลับไปที่ห้องของตัวเอง
"เป็เกียรติของข้าเป็อย่างยิ่งที่ได้พบเจอกับองค์หญิงในวันมงคลแห่งนี้"
"หรืออาจจะเป็เพราะพรหมลิขิต~"
"องค์หญิงสามารถให้เกียรติดื่มเหล้าแก้วนี้เพื่อความเคารพของข้าได้หรือไม่เพคะ?"
องค์รัชทายาทมิลค์ถามขึ้นด้วยใบหน้ายิ้ม
องค์หญิงที่ได้เห็นหน้าและคำพูดของเขาก็พลันใขึ้นมาเล็กน้อยเพราะในตอนนี้นางเพียงอยู่เพียงคนเดียวแต่นางก็เป็คนที่อ่อนโยนเป็อย่างมากทำให้นางไม่ค่อยได้ปฏิเสธ
คำขอของคนอื่นได้และในครั้งนี้ก็ด้วยเช่นกัน
ถึงนางจะไม่ยินดีสักเท่าไหร่ก็เถอะ
นางเพียงยื่นมือไปรับแก้วที่องค์รัชทายาท
มิลค์ได้ยื่นออกมาให้นางเพียงเท่านั้นและเขาก็ทำท่าชนแก้วก่อนที่จะดื่มมันลงไปจนหมดแก้วแต่เมื่อเขาเห็นว่าองค์หญิงเพียงดื่มไปเพียงจำนวนน้อยเพียงเท่านั้นเอง
"องค์หญิงท่านลำบากใจใช่หรือไม่?"
"ท่านจึงไม่ยอมดื่มให้มันหมดถ้ามันเป็แบบนี้ข้าก็คงจะต้องเสียใจเป็อย่างยิ่..."
องค์หญิงจึงรีบกระดกดื่มจนหมดอย่างไว
"ท่าน้าเพียงเท่านี้ใช่หรือไม่?"
"งั้นข้าก็คงต้องขอตัวไปแล้ว"
"เอ่อ... องค์หญิ..."
ทันใดนั้นองครักษ์ขององค์หญิงก็ได้มาเห็น
เหตุการณ์ในตอนจบเพียงพอดี
"องค์รัชทายาทแห่งเมืองเชเฟอร์ ข้าว่าท่านหยุดการกระทำของท่านเพียงเท่านี้เถิด..."
ชายชราวัยห้าสิบกว่าเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น
"หึ เ้าเป็เพียงทหารชั้นต่ำอย่าได้ริอาจ
กล้ามาแตะต้องตัวของข้า!"
องค์รัชทายาทมิลค์พลันโมโหขึ้นที่เขาถูกชายคนนี้ขัดคอของเขา เมื่อกี้แผนของเขาก็เกือบที่จะสำเร็จแล้ว แต่...
7K
