ติ๊ง!
ขณะที่ทหารทั้งหกนายกำลังนั่งพักผ่อนกันอยู่นั้น เสียงลิฟต์ก็ดังขึ้น พร้อมกับคนสามคนที่ก้าวออกมา พวกเขาจึงลุกขึ้นยืนตรงทันที
" สวัสดีทหารหาญทั้งหกนาย ฉัน พันเอกพิเศษ อลิส คริสตันฮิล ประจำหน่วยวางแผนการยุทธวิธีแห่งศูนย์บัญชาการกองทัพบก ยินดีที่ได้พบพวกคุณ " อลิสกล่าวแนะนำตัวด้วยท่าทางเคร่งขรึมเอามือไพล่หลังตัวยืดตรงมองไปที่นายทหารทั้งหก
" ผม จ่าสิบโท กิ๊ฟสัน เดอรัน รองหัวหน้าทีมปฏิบัติการคุ้มกันผู้อพยพหน่วยเจ็ดประจำกองทัพบกครับท่าน! " แม้ตัวเขาจะยังคงสงสัย แต่เมื่อได้ยินนามสกุลของเด็กสาวตรงหน้า ทำให้เขาต้องรีบแนะนำตัวพร้อมทำวันทยาหัตถ์ตอบกลับ เพราะที่เขาได้รู้มา นามสกุลคริสตันฮิลนี้เป็นามสกุลของตระกูลที่ควบคุมกำลังทหารทุกเหล่าทัพมาั้แ่สมัยาโลก และสมาชิกทุกคนในตระกูลนี้ต่างมีตำแหน่งทางการทหารหมดทุกคน ทำให้เขาคิดว่า คนในตระกูลนี้ต้องมีดีอะไรบางอย่างแน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถดำรงตำแหน่งได้อย่างเหนียวแน่นทุกยุคสมัยเช่นนี้แน่ เขาจึงไม่คิดสบประมาทเด็กสาวตรงหน้านี้ด้วยเช่นกัน
" ผม สิบโท โคลนี่ กิลเบิร์ต สมาชิกทีมปฏิบัติการคุ้มกันผู้อพยพหน่วยเจ็ดประจำกองทัพบกครับท่าน! "
" ผม สิบตรี จิม พอล สมาชิกทีมปฏิบัติการคุ้มกันผู้อพยพหน่วยเจ็ดประจำกองทัพบกครับท่าน! "
" ผม พลทหาร เฟลิกส์ ฮาร์เปอร์ สมาชิกทีมทีมปฏิบัติการคุ้มกันผู้อพยพหน่วยเจ็ดประจำกองทัพบกครับท่าน! "
" ผม พลทหาร โอลิเวอร์ กอดอน สมาชิกทีมปฏิบัติการคุ้มกันผู้อพยพหน่วยเจ็ดประจำกองทัพบกครับท่าน! "
" ผม พลทหาร เจสัน มายน์ สมาชิกทีมปฏิบัติการคุ้มกันผู้อพยพหน่วยเจ็ดประจำกองทัพบกครับท่าน! "
แม้พวกเขาจะไม่เข้าใจสถานการณ์ดีเท่าไร เพราะส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้รู้เื่บุคคลระดับสูงในกองทัพ แต่พวกเขาก็พร้อมจะทำตามหัวหน้าของพวกเขาอย่างดี
" ฉัน ร้อยตรี ซาร่า โอคอนเนอร์ เ้าหน้าที่ประจำหน่วยปราบปรามพิเศษ "
" ฉัน ลิซ่า โอคอนเนอร์ ประชาชนธรรมดาๆที่บังเอิญรอดมาได้ค่ะ "
สองแม่ลูกแนะนำตัวบ้างหลังจากเห็ฯทุกคนตัวแนะนำตัวกันหมดแล้ว
" เอาหละ ทีนี้ก็รู้จักกันแล้วนะ งั้นเรามาพูดถึงกฏในการอยู่ที่นี่กันดีกว่า ที่นี่ มีกฏง่ายๆเพียงไม่กี่ข้อเท่านั้น หนึ่ง! ห้ามยุ่งกับลิฟต์และประตูหนีไฟโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตเด็ดขาด สอง! หากใครที่มีพฤติกรรมส่อแววเป็ภัย จะถูกไล่ออกจากที่นี่ แต่ในสภาพไหนนั้นก็แล้วแต่ความประพฤติ และสาม! สำคัญที่สุด! ต้องเชื่อฟังและให้ความร่วมมือกับฉันทุกอย่าง เพราะที่นี่ ฉันคุม! แน่นอนว่าฉันไม่สั่งอะไรแย่ๆไม่มีหัวคิดแน่นอน วางใจได้ เข้าใจตรงกันนะทุกคน "
" ทราบครับท่าน!! " ทุกนายขานรับเสียงหนักแน่น แม้มีบางคนยังกังขาในตัวเด็กสาวตรงหน้า แต่พวกเขาไม่มีทางสังสัยหัวหน้าของตัวเองแน่
" ดีมาก! เช่นนั้นก็ขอต้อนรับสู่กลุ่มของเรา จะพักห้องไหนก็เลือกได้ตามสะดวก ทุกคนพักได้! "
" เฮ่!! " ทุกนายตบเท้าขานรับแล้วจึงขนสัมภาระของพวกเขาเตรียมไปหาห้องพัก
" เอ้อเดี๋ยว.. " ในขณะที่พวกเขากำลังจะไป อลิสก็นึกอะไรขึ้นได้จึงเรียกรั้งพวกเขาเอาไว้
" ครับท่าน! " เหล่าทหารหยุดนิ่งยืนฟัง
" เอากล้องที่หมวกของพวกคุณมา แล้วอีกครึ่งชั่วโมง จ่ากิ๊ฟสันขึ้นไปหาฉันที่ชั้นบน ห้องเบอร์หนึ่ง พร้อมกับอาวุธและอุปกรณ์ทุกอย่างที่มีนะ ฉันจะได้เตรียมะุให้ถูก "
" แล้วพวกเสบียงอาหารหละครับ "
" ไม่ต้องหรอก พวกคุณหามาพวกคุณก็ใช้ไปตามสะดวกนั่นแหละ ที่นี่ไม่ขาดแคลนเสบียงขนาดนั้นหรอก "
" ทราบแล้วครับ! "
เมื่ออลิสรับกล้องทั้งหกตัวมา เธอก็กลับขึ้นไปห้องของเธอ
" หัวหน้าครับ เด็กคนนั้นเป็ใครกันแน่ครับ ทำไมหัวหน้าถึงดูให้ความสำคัญกับเธอนัก " สิบโทโคลนี่เอ่ยถาม เพราะเขารู้สึกเหมือนหัวหน้าจะเชื่อฟังเด็กคนนั้นมากไปหน่อย
" นั่นสิครับหัวหน้า " สิบตรีจิมเองก็ข้องใจอยู่เหมือนกัน
" พวกคุณเคยได้ยินนามสกุล คริสตันฮิล หรือเปล่า " เมื่อลูกหน่วยของเขาไม่รู้เขาจึงตอบคำถามทุกคนด้วยการถามกลับไป
" ไม่ครับ " สิบตรีจิมส่ายหน้า
" ผมก็ไม่ " เฟลิกส์ โอลิเวอร์ และเจสันเองก็ไม่ทราบ
" คุ้นๆอยู่นะครับ ใช่นามสกุลเดียวกันกับท่านจอมพลหรือเปล่าครับ " ดูเหมือนสิบโทโคลนี่จะพอนึกออก เพราะเขาเคยดูข่าวทางการทหารมาก่อนบ้าง
" ใช่แล้วหละ เธอคนนั้นน่าจะเป็คนในตระกูลของท่านจอมพล ซึ่งตระกูลนี้ได้ปกครองอำนาจด้านการทหารมาั้แ่สมัยาโลกอย่างเหนียวแน่นจนถึงปัจจุบัน คิดว่าไงหละ "
" งั้นที่เธอบอกว่าเป็พันเอกพิเศษนั่นก็เื่จริงสิครับ! " สิบโทโคลนี่ถามอย่างอยากเชื่อ เพราะเขาคิดว่าเด็กนั่นแต่งเื่ขึ้น
" อาจจะเป็อย่างนั้น แต่ตอนนี้ช่างเื่พวกนี้ไปก่อน พวกคุณทุกคนไปพักเถอะ เหนื่อยกันมาหลายวันแล้วั้แ่ก่อนจะเริ่มอพยพ "
" ครับ! "
เหล่าทหารต่างแยกย้ายกันไปหาห้องพัก ส่วนใหญ่อยู่รวมกันใกล้ๆลิฟต์ บางคนอยู่ห้องเดียวกันเพราะไม่ชินกับห้องกว้างๆ
.
.
กลับขึ้นมาชั้นบนสุดของโรงแรม อลิสได้เปิดหน้าต่างกลุ่มขึ้นมาและพบว่ากลุ่มของเธอมีคน 9 คนแล้ว และโบนัสที่ได้ก็เพิ่มขึ้นเป็ 90 point ต่อวันด้วย
" อืม สะดวกดีแฮะ ใช้ตรวจดูสภาพของคนในกลุ่มได้ด้วย " เธอมองรายชื่อของคนในกลุ่ม พร้อมมองดูรูปจำลองร่างกายและรายละเอียดของสภาพร่างกายแต่ละคน
" เอ้า! ต้องกดรับแต้มด้วยหรอ นึกว่าจะโอนเข้าเองอัตโนมัติ " เธอเองก็พึ่งรู้ว่าแต้มโบนัสในหน้าต่างกลุ่มมันต้องกดรับแต้มแยกเอาทีหลัง ไม่ได้โอนเข้ารวมอัตโนมัติเหมือนปกติ และในตอนนี้เธอมีแต้มกลุ่มสะสมอยู่ที่ 30 point ที่ยังไม่ได้กดรับ
" ไว้ก่อนละกัน มาดูนี่ก่อนดีกว่า "
อลิสเอาเมมโมรี่กล้องติดหมวกของทหารทั้งหกนายมาใส่โน๊ตบุ๊คเพื่อจะดูภาพย้อนหลังว่าด้านนอกเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ที่เธอเห็นส่วนมากจะเป็บรรยากาศของค่ายผู้รอดชีวิตที่สนามกีฬาขนาดใหญ่ เธอจึงกลอภาพไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงเหตุการณ์ที่ซอมบี้จำนวนมหาศาลบุกล้อมเข้ามา และภาพที่นายทหารคนหนึ่งวิ่งเข้าหาฝูงซอมบี้และซอมบี้ั์สีแดงก่อนจะเกิดะเิครั้งใหญ่ที่ทางเข้าสนามกีฬาในขณะที่พวกทหารทั้ง6นายหนีรอดมาได้ทางด้านหลังโดยรถจิ๊ฟทหาร
พวกเขาขับรถมุ่งออกจากเมืองไปเรื่อยๆจนมาหยุดที่ปั๊มน้ำมันในเมืองนี้ แต่ว่ากลับไม่มีน้ำมันเหลือให้เติม พวกเขาจึงลงเดินเท้าลัดเลาะไปเลื่อยๆจนกระทั่งเริ่มค่ำทำให้พวกเขาสังเกตเห็นแสงไฟที่ชั้นบนของโรงแรม จึงได้เดินทางมานี่นี่
อ่า เป็แบบนี้เองสินะ สงสัยเราต้องระวังเื่แสงไฟบ้างแล้ว ไม่รู้จะดึงดูดใครเข้ามาอีก ว่าแต่ เ้าซอมบี้กลายพันธุ์ตัวเบิ้มนั่นมันอะไรกันน่ะ! ดูอันตรายสุดๆไปเลยไม่ใช่หรือไง! ที่ด้านนอกมีตัวพวกนี้ป้วนเปี้ยนอยู่เต็มเลยสินะ สงสัยเราต้องวางแผนดีๆแล้วรีบหาแต้มเยอะๆมาอัพเกรดตัวเองแล้ว ไม่งั้นคงไม่มีทางรอดแน่ถ้าพวกมันบุกเข้ามา
ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด ทำให้ร่างบางไถลตัวลงนอนแผ่บนโซฟาพลางนวดหัวคิ้วไปด้วย
" คงต้องเร่งเคลียตึกให้เร็วที่สุดซะแล้วสิ "
point 138,685
Day 4
1K
