หลังจากที่ภัทรได้ยินเ้าชายพูดแล้วเขาจึงสับสนเป็อย่างมากแล้วคิดว่า ไม่ใช่ข้าอยู่ตัวคนเดียวในยุคนี้งั้นรึเนี่ยย
เมื่อพระราเมศวรเห็นดังนั้นจึงปล่อยให้ภัทรอยู่คนเดียวจึงเดินจากอย่างเงียบๆ
“นี่ข้ามีน้องสาวด้วยรึเนี่ยย แล้วไอ้เ้าคนก่อนหน้านี้ขนาดมีน้องสาวยังมาออกรบอีกคิดจะให้น้องตัวเองอยู่คนเดียวรึไงนะ แล้วถ้ากลับไปฉันจะทำตัวยังไงดีกันละเนี่ย เฮ้อออ~” ภัทรพูดออกมาอย่างหมดอาลัยตายหยาก จากนั้นจึงได้นอนลงซึ่งเพราะอาจจะเกิดจากเหนื่อยหล้ามาทั้งวันจึงหลับไปอย่างรวดเร็ว
เช้าวันต่อมาเมื่อภัทรตื่นขึ้นก็ได้ยินเสียง เฮ ของทหารอยุธยาอย่างต่อเนื่องเขาจึงรีบลุกไปดูเพราะข้าศึกอาจจะบุกเข้ามาก็ได้
“พี่แดงมันเกิดอะไรขึ้นจ่ะ ทำไมพวกเราจึงต้องส่งเสียงดังขนาดนี้ละจ่ะ” ภัทรรีบถามอย่างเร่งรีบ
ก่อนที่แดงกำลังจะตอบก็มีเสียงดังขึ้นมาจากข้างหลัง
“เพราะไอ้พวกพม่ารามัญ กำลังเก็บข้าวเก็บของกลับไปที่รูของพวกมันน่ะสิ” เสียงพระราเมศวรดังขึ้น
เมื่อภัทรเห็นจึงคิดว่าทำไมเ้านี่ถึงโผล่ออกมาให้เราเห็นเรื่อยๆ ละเนี่ยไม่ใช่ว่าพวกเ้าชายจะต้องเก็บตัวรึไง ภัทรจึงรีบตอบ “ทำไมถึงถอยกันละขอรับ ไม่ใช่ว่าสามารถจัดทัพใหม่ได้รึขอรับ” ภัทรถามกลับ
“เพราะกองเสริมที่แข็งแกร่งของเรากำลังจะมาถึงยังไงละ กองทัพหัวเมืองฝ่ายเหนืออันมีพระมหาธรรมาานำกำลังยกลงมาช่วยเหลือกำลังจะมาถึงยังไงละ รวมไปถึงพวกมันตั้งค่ายมานานอาหารกำลังจะหมดถ้าพวกนั้นยังอยู่ต่อ ได้ตายอย่างอนาจเป็แน่” พระราเมศวรพูดอย่างดีใจเป็อย่างมาก
“งั้นรึ รอดแล้ว ข้ารอดตายแล้วสินะ”ภัทรพูดพร้อมกับน้ำตาซึมออกมา เพราะเขาเป็คนจากยุคปัจจุบันที่หลงมายุคเก่ายุคที่การฆ่ากันเป็เื่ปกติ ตอนที่เขาเห็นเหล่าทหารฆ่าฟันกัน เขาถึงกับอ้วกออกมา เขาถึงดีใจเป็อย่างมากที่รอดพ้นจากสนามรบนี้
“เอาล่ะไอ้พัดเก็บข้าวเก็บของ กองทัพกำลังจะกลับอยุธยาแล้ว พอไปถึงเ้าก็เตรียมรับรางวัลได้เลย” เมื่อพระราเมศวรพูดจบจึงได้เดินจากไป
“อ้ายพัดมึงสุดยอดไปเลยว่ะ ขนาดเ้าชายยังมาเริ่มพูดกับมึงไม่ใช่มึงจะได้ยศงั้นรึว่ะ55555 ข้าดีใจจริงๆ หากเ้ามียศเป็เ้าเป็นายอย่าลืมข้านะเว้ยย แล้วเมื่อกลับไปข้าจะไปพาลูกเมียมาหามึง ว่าแต่มึงอยู่ที่ไหนวะ” แดงถาม
“เอ๊ะที่อยู่ฉันเหรอ” ภัทรไม่รู้จะตอบยังไงเพราะตัวเองก็ไม่รู้ ทันใดนั้นภัทรก็นึกขึ้นสมัยก่อนจะมีของที่เขียนที่อยู่ไว้เพราะหากตายเผื่อมีญาติมาตามจะได้มีหลักฐาน ภัทรจึงค้นดูที่เป๋ เมื่อเห็นแล้วจึงยื่นให้แดงดูเพราะดูไม่ค่อยออก
“ดอนเจดีย์งั้นรึ พอกลับไปข้าจะไปหา แต่น่าจะช้าหน่อยเพราะข้าอยู่เมืองพิจิตร” แดงพูด
ดอนเจดีย์ สุพรรณบุรีในปัจจุบันสินะ ข้าเป็คนสุพรรณรึเนี่ยย รู้สึกแปลกๆแหะ สมัยปัจจุบันข้าเป็คนอีสานตอนนี้มาเป็คนภาคกลางงั้นรึ ดูตลกไปหน่อยไหมเนี่ยย
“ได้จ่ะพี่ข้าจะรอนะจะ”ภัทรจึงรีบตอบ หลังจากนี้ข้าคงต้องไปหาความรู้เื่ตัวหนังสือซะแล้ว
เมื่อพูดจบภัทรจึงรีบเก็บข้าวของ พร้อมกับความตื่นเต้นเพราะเขาหวังที่ได้ไปเห็น วัดใหญ่ชัยมงคลที่ว่ากันว่ามีเจดีย์ที่สูงที่สุดในยุคนี้พร้อมกับความอลังการ เพราะตอนปัจจุบันสภาพคือทรุดโทรมเหตุจากการทำลาย่เสียกรุง
“ฉันจะต้องไปดูให้ได้”
เมื่อเหล่าทหารอยุธยาเตรียมตัวเสร็จก็ได้มีคำสั่งให้ถอยทัพกลับเมือง พร้อมกับชัยชนะซึ่งชัยชนะครั้งนี้ทุกคนทั้งพระมหาจักรพรรดิ เหล่าแม่ทัพนายกองก็มองว่าเป็เื่ปกติที่มีการแพ้ ชนะ ของาระหว่าง อยุธยากับพม่า แต่ภัทรนั้นต่างออกไปเพราะชัยชนะครั้งนี้สำคัญเป็อย่างมากเพราะสมเด็จพระสุริโยไท
รอดชีวิต ซึ่งส่งผลถึงขวัญกำลังใจอย่างมหาศาลเพราะหากประวัติศาสตร์ไม่เปลี่ยน สมเด็จพระสุริโยไทสิ้นพระชนม์ดังเดิม จะเป็จุดเริ่มต้นที่อยุธยาจะค่อยๆ อ่อนแอลงไปเรื่อย ๆ จนถึงกลับกรุงแตกสูญเสียเอกราชไป
.
.
.
ตอนนี้เหล่ากองทัพก็ได้เคลื่อนตัวเพื่อที่จะกลับเมืองเหล่าแม่ทัพนายกองต่างก็ตื่นเต้นเป็อย่างมากในการตั้งตารอคอยรางวัลในการศึกครั้งนี้ใช้เวลาเดินทัพประมาน 2 วันก็จะไปถึงเมือง
“อ้ายพัดมึงค่อย ๆ กินนะมึงถ้ามึงกินไม่ระวัง เดะก็โดนเทวดาลงโทษหรอก”แดงพูดด้วยความเป็ห่วง
“พี่เชื่อหรือจ่ะ ผีสางเทวดาเนี่ย5555” ภัทรตอบอย่างขำขันเพราะภัทรเป็คนยุคปัจจุบันเลยไม่ค่อยเชื่อเื่ลี้ลับ
“มึงหัวเราะไปเถอะตอนนี้ ทหารเราหลายคนกำลังโดนลงโทษ บางคนโดนดูดเืจนแห้งตายเลยนะมึง “ แดงรีบตอบ
เมื่อแดงได้ยินดังนั้นจึงให้ความสนใจเป็อย่างมาก รึว่าสมัยนี้มันจะมีจริงๆ งั้นรึเนี่ย
“พวกทหารที่มีอาการเป็ยังไงพี่” ภัทรจึงรีบถาม
“บางคนก็นอนร้องโอดโอย บ้างก็ได้ยินมาว่าบางคนนอนไม่ได้ทั้งคืนต้องลุกมาเดินเลยนะ ดื่มน้ำเท่าไหร่ก็ไม่พอ ตอนเช้ามาเห็นเพียงแต่เป็ศพที่เหี่ยวแห้งกลิ่นตลบอบอวนเลยนะ พวกที่มีวิชาในกองทัพต่างก็บอกว่าพวกมันกินของเทวดาจนทำให้เทวดาสั่งพวกผีมาลงโทษ จนตอนนี้พวกแม่ทัพนายกองต้องเอาของมาขอขมาเลยนะมึง ” แดงพูดด้วยความกลัว แถมขนลุกไปอีก
มันจะมีผีสางเทวดาจริง ๆ รึ ไม่ใช่ป่วยรึไงนะ
“พี่แดงจ่ะตอนนี้มีคนที่กำลังโดนลงโทษจากเทวดาอยู่ไหมจ่ะฉันอยากเห็น”ภัทรรีบตอบ
“อยู่ตรงใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงนั้น มึงไปคนเดียวกูไม่ไปกับมึงนะ”แดงพูดเสร็จพร้อมชี้ไปทางที่คนโดนลงโทษอยู่
เมื่อภัทรเห็นจึงลากแดงที่กำลังกลัวไปด้วย ถึงกลับฉุดกระชากไปเลยทีเดียวเมื่อภัทรไปถึงจึงมองดูทหารที่นอนร้องโอดโอยอยู่ใต้ต้นไม้และมองไปที่ศพที่นอนอยู่ใกล้ๆ
“บางทีอาจจะไม่ใช่ผีสางเทวดาก็ได้นะ?” ภัทรพูดพร้อมยิ้มให้กับ