เลเวลอัพ

หลงเฟยกําหมัดแน่นกัดฟันกรอด
หลี่ซานหัวเราะเยาะ "โมโหแล้วหรือ เจ้าทําข้ากลัวยิ่งนัก มาสิ มาต่อยข้าสิ อยากรู้นักเศษสวะอย่างเจ้าจะมีปัญญาจับต้องปลายเสื้อข้าได้หรือไม่"
เฉียวเฉียวรีบจับตัวหลงเฟยไว้พร้อมกับส่ายศีรษะ "นายน้อย เขาเป็นนักรบจ้านซื่อระดับ 1 ซึ่งเป็นระดับฌานเหนือท่าน ท่านจะสู้กับเขาไม่ได้นะเจ้าค่ะ"
นักรบจ้านซื่อระดับ 1 กล้าโอหังถึงเพียงนี้?
ไม่เลว!
เนื่องจากหลงเฟยเป็นระดับศูนย์ อีกนัยหนึ่งคือไม่มีระดับ
ซึ่งถือว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่ซานเลยแม้แต่น้อย
ดังนั้นมันจึงยโสโอหังเช่นนี้
หลี่ซานหัวเราะเยาะเสียงดังลั่น "ทําไม? กลัวแล้วหรือไร? ไม่กล้าหรือ? เศษสวะอย่างเจ้า ข้าใช้เพียงแค่มือเดียวก็ตายแล้ว ยังมีหน้ามาโอหังกับข้า เฮอะ! ไม่เจียมกะลาหัว"
ไฟโกรธลุกโหมขึ้นอีกเป็นเท่าตัว
โดนดูถูกเหยียดหยามถึงขั้นนี้ หลงเฟยทนไม่ได้อีกต่อไป
"เฉียวเฉียว กําหนดคืนเงินมาถึงแล้ว วันนี้ถ้าหากไม่มีเงินมาคืน เจ้าจะต้องไปอยู่กับข้าหนึ่งคืน ไม่อย่างนั้นละก็... วิธีของข้าเจ้ารู้ดี แน่นอนว่าข้าไม่มีทางทําร้ายเจ้า สาวงามแสนสวยน่ารักน่าทะนุถนอมเช่นเจ้า ข้าจะลงไม้ลงมือได้อย่างไร แต่ว่าเจ้าเศษสวะหลงเฟยนี่สิ เหอะ..." หลี่ซานจ้องใบหน้างดงามของเฉียวเฉียวตาเป็นมัน
เฉียวเฉียวหันมองหลงเฟยแล้วตัดสินใจก้าวออกไป
ในตอนนั้นเอง
หลงเฟยจับแขนเฉียวเฉียวไว้แล้วยิ้ม "หากข้ายังอยู่บนโลกนี้ ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถรังแกเจ้าได้"
ทันทีที่พูดจบ
หลงเฟยก้าวออกมาถึงชายคาบ้านและเหยียบลงไปบนตัวคางคกตัวหนึ่งที่แสดงแถบพลังชีวิตอยู่บนหัว โดยมันเพิ่งปีนออกมาจากหลุม
"เผละ!"
"อ้อก!"
คางคกส่งเสียงร้องอย่างทรมาน เครื่องในต่าง ไหลทะลักออกมา
ในตอนนั้นเอง
"ติ๊ง!"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'หลงเฟย' ฆ่าคางคกสําเร็จ ได้รับแต้มประสบการณ์ 10 แต้ม พลังลมปราณ 0 แต้ม"
"ติ๊ง!"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'หลงเฟย' เปิดใช้แต้มคุณสมบัติด้านพลังทําลายล้าง ได้รับทักษะพลังขั้นเทพ ‘วิชาพลังคางคก’ ต้องการฝึกวิชาหรือไม่?"
"ติ๊ง!"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'หลงเฟย' ปัจจุบันเป็นนักรบจ้านซื่อระดับ 1"
เสียงแจ้งเตือนสามเสียงดังขึ้น
หลงเฟยใช้จิตเพ่ง "ฝึกวิชา!"
ทันใดนั้นเอง
เมื่อไฟโกรธได้ลุกโหมก็ยากที่จะหยุดยั้งได้ เขานอนคว่ำลงกับพื้นดินโคลนอย่างแรง ลำคอส่งเสียงประหลาดออกมาไม่หยุด
"นายน้อย!" เฉียวเฉียวหน้าเปลี่ยนสี
หลี่ซานหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "เศษสวะ ถึงแม้เจ้าจะคุกเข่าให้ข้าก็ไม่มีประโยชน์ วันนี้ข้าจะต้องเอาตัวเฉียวเฉียวไปให้จงได้ สาวน้อยแสนสวยคนนี้"
ไม่รอให้มันพูดจบ หลงเฟยถีบตัวออกไปเหมือนดั่งลูกกระสุนปืนใหญ่
"เปรี้ยงงงงงงง!"
ชนเข้ากับช่วงท้องของหลี่ซานอย่างจัง หลี่ซานงอตัวลูกตาถลนจนแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า แม้แต่เสียงร้องของความเจ็บปวดยังร้องไม่ออก โดนชนกระเด็นไปอย่างแรง
"เปรี้ยงงงงงงง!"
ร่างของมันกระเด็นไปชนกับกําแพงอิฐอย่างแรงจนกําแพงถล่มลงมา
หลงเฟยเหยียบลงไปบนหน้าของหลี่ซาน พร้อมใช้สายตาอันโกรธแค้นจ้องมองไปที่มันพร้อมพูดอย่างเย็นชา "ไอ้หมารับใช้ โอหังต่อหน้าข้า เป็นอย่างไร สะใจดีหรือไม่?"
หลี่ซานเจ็บปวดทรมานเป็นอย่างยิ่งเหมือนอวัยวะเครื่องในจะแหลกเหลวไปหมด แต่ก็ยังคงท่าทีโอหัง "หลงเฟย เจ้ารีบขอโทษข้าจะดีที่สุด ไม่เช่นนั้น ข้าจะไปฟ้องท่านพ่อบ้านใหญ่หลง ข้าเป็นถึงหลานชายแท้ ๆ ของเขา เจ้ากล้าทําให้ข้าไม่พอใจ ข้าจะทําให้เจ้ากินไม่ได้นอนไม่หลับ..."
"เจ้าคิดว่าเจ้าจะยังมีชีวิตรอดอยู่หรือ?" หลงเฟยเผยรอยยิ้มเย็นเยียบ
หลี่ซานเริ่มตื่นตระหนก "เศษสวะเช่นเจ้ากล้าฆ่าข้า? ลุงข้าไม่ไว้ชีวิตเจ้าแน่นอน!"
เฉียวเฉียวที่กําลังยืนอึ้งอ้าปากค้างอยู่ เมื่อได้ยินว่าหลงเฟยจะฆ่าหลี่ซาน นางก็รีบวิ่งมาอย่างตื่นตระหนกทันที "นายน้อย ถ้าหากเขาตายแล้ว นายท่านหลงต้าเย่าไม่ปล่อยเราไว้แน่"
หลี่ซานรีบพูดต่อ "เจ้าเศษสวะ ได้ยินแล้วใช่หรือไม่ ถ้าหากเจ้ากล้าฆ่าข้าละก็ ข้าจะ.."
"ผลัวะ!"
หมัดหนักถูกปล่อยลงไปที่หัวของหลี่ซาน ซึ่งหมัดนี้ใช้วิชาพลังคางคกเข้าไปด้วย จึงทําให้พลังทําลายล้างสูงส่งผลให้หัวสมองของหลี่ซานระเบิดแหลกละเอียดอย่างไม่มีชิ้นดี เลือดสาดกระเซ็นไปบนใบหน้าของหลงเฟย ยิ่งเมื่อฟ้าแลบ มันยิ่งทําให้หลงเฟยดูเหมือนเทพแห่งความตายเป็นอย่างยิ่ง หลงเฟยพูดอย่างเลือดเย็น "ใครที่กล้าข่มขู่คุกคามข้า มีจุดจบเดียวเท่านั้น นั่นคือความตาย!" - โปรดติดตามตอนต่อไป -

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 2 วิชาพลังคางคก! (2)

นิยายแนะนำ

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 2 วิชาพลังคางคก! (2)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้