Tale of Tales Online: Age of Apocalypse อภิมหาสงครามภัยพิบัติถล่มจักรวาล

ดูเหมือนว่าแดนนี่จะเริ่มวิ่งช้าลง ทำให้เขาโดนลามะตัวหนึ่งพุ่งชน ผมเดาว่าพลังงานของเขาน่าจะใกล้หมดแล้ว เมื่อเขาเด้งตัวลุกขึ้นได้ จึงเปลี่ยนทิศทางการวิ่งมายังจุดที่ผมยืนอยู่แทน“ไม่ต้องห่วง วิคเตอร์มาช่วยแล้ว” ผมบอกแดนนี่ ในขณะกำลังที่เสกกระสุนเวทเข้าใส่ฝูงลามะก้อนพลังเวทพุ่งเข้าใส่ฝูงสี่ขาอย่างไม่ขาดสาย ทำให้แดนนี่ที่อยู่ในวิถีกระสุนก็โดนลูกหลงไปด้วย“หยุดยิงก่อน! ” แดนนี่ตะโกนหลังโดนกระสุนเวทของผมไปสองสามนัด“อ้าว! โทษที ผมก็เพิ่งรู้นะเนี่ยว่ายิงพวกเดียวกันเองก็ได้ด้วย” ผมตอบพร้อมปฏิบัติตามคำสั่งหยุดยิง“น้ำลายทำให้วิ่งช้าลง” แดนนี่ที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยน้ำลายก็ดูเหมือนจะวิ่งช้าลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่เพราะพลังงานใกล้หมดอย่างที่ผมคิดเมื่อเทียบกับแดนนี่ที่เชื่องช้าลง ทำให้เหล่าลามะแลดูปราดเปรียวขึ้นมาทันตาเห็น เพราะเหตุนี้นี่เองที่ทำให้ผมเกมโอเวอร์ในการเผชิญหน้ากับพวกลามะครั้งก่อนลามะตัวหนึ่งชนหลังแดนนี่จนเขาล้มคะมำ ในจังหวะนี้เองผมจึงสาดก้อนพลังเวทเข้าใส่กลุ่มลามะอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีแม้กระทั่งไฟร์บอลหรือวอเตอร์บอลถูกร่ายออกมาเลยแดนนี่ที่กำลังลุกขึ้นก็ได้ทำสิ่งที่ผมไม่คาดคิด เขาวิ่งเข้าไปในดงลามะอีกครั้ง แล้วเรียกใช้สกิลหนึ่งออกมา“ดับเบิ้ลเบลดฟิวรี่(Double Blade Fury)” สิ้นเสียงเรียกใช้ทักษะ เขาก็หมุนตัวด้วยความเร็วสูงจนกลายเป็นพายุคมดาบที่สร้างความเสียหายจำนวนหนึ่งแก่เหล่าลามะ คราบเมือกต่างๆ ตามเนื้อตัวของเขาก็ได้หายไปแล้ว เพียงแค่ชั่วอึดใจหนึ่ง เขาก็ได้เรียกใช้ทักษะเดิมอีกสองครั้งติดกัน“ดับเบิ้ลเบลดฟิวรี่”“ดับเบิ้ลเบลดฟิวรี่”ด้วยค่าความเสียหายที่แดนนี่สร้างแก่ฝูงมอนสเตอร์ ทำให้กลุ่มลามะแตกกระเจิง ยกเว้นเพียงแต่ลามะจอมถุยเลเวลสี่ ซึ่งเป็นตัวที่มีเลเวลสูงที่สุดในบรรดามอนสเตอร์ที่พวกเรากำลังสู้อยู่ มันพุ่งชนเข้ากลางหลังของแดนนี่อีกครั้งตรงแผลเก่า ทำให้เขากระเด็นออกมา โดยลามะอีกสามตัวที่เหลือก็กำลังก้มกินหญ้าเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตอยู่เพราะกลัวว่าการโจมตีของผมจะพลาดโดนแดนนี่อีก ผมจึงรัวพลังเวทใส่ลามะตัวที่อยู่ไกลจากแดนนี่มากที่สุดแทน กระสุนเวทมนตร์ห่าหนึ่งพุ่งเข้าใส่ลามะตัวนั้น และดูเหมือนว่าเทพธิดาแห่งโชคลาภได้ทอดทิ้งวิคเตอร์ผู้นี้ไปเสียแล้ว ไม่มีสกิลออโต้แคสต์เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย แต่ด้วยจำนวนก้อนพลังเวทบวกกับพลังชีวิตของมันที่เหลืออยู่ไม่มากนัก ทำให้ลามะผู้เคราะห์ร้ายได้สลายหายไปจากโลกในที่สุด“ล้มไปอีกหนึ่ง เหลืออีกสาม” ผมหันไปบอกแดนนี่ ก่อนที่จะเห็นสภาพปัจจุบันของเขา“ช่วยด้วยแจ้!” แดนนี่ตะโกน ขณะที่เจ้าตัวกำลังคลานมาทางผมอย่างเอาเป็นเอาตายผมสงสัยมากว่าทำไมเขาถึงยังไม่รีบลุกขึ้นอีก “ลุกสิ! ลุก!” ผมบอก“ปวดหลัง ลุกไม่ได้โว้ย!” แดนนี่บอกแบบนั้น ทำให้ผมพอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้ว่า เขาอาจจะกระดูกหักเหมือนตอนที่ผมขาหักจากการเผชิญหน้ากับลามะจอมถุยครั้งก่อน“แล้วนี่ผมต้องทำยังไง?” ผมพูดพลางปล่อยก้อนพลังออกจากไม้กายสิทธิ์อย่างไม่ขาดสาย โดยมีเป้าหมายคือลามะอีกตัวหนึ่งที่กำลังกินหญ้า แล้วภาวนาขอให้ติดออโต้แคสต์ไฟร์บอลหรือวอเตอร์บอลขึ้นมาสักอย่างน้อยหนึ่งลูกก็ยังดี แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะคำภาวนาเหล่านั้นกลับไม่เป็นผลเลยแม้แต่น้อยตอนนี้แดนนี่เริ่มพูดไม่รู้เรื่องแล้ว แต่ผมยังพอฟังออกเป็นบางคำ ทำให้จับใจความได้ว่า “เอ้ดโพชั่ง เทือง แอ้ว อ้ะ”ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติผมคงหัวเราะไปกับคำพูดเหล่านั้น แต่ตอนนี้มันขำไม่ออกเลยจริงๆ เมื่อเห็นสภาพแดนนี่ที่นอนพะงาบใกล้ตายอยู่ตรงหน้า ผมสงสัยว่าถ้าหากผมเดินเข้าไปใกล้เขาแล้ว จะมีคำสั่งให้ฮีลหรือปลุกให้ตื่นจากสภาวะใกล้ตายไหม นึกแล้วผมก็พุ่งไปทันทีผมวิ่งฝ่าดงกระสุนน้ำลายจากลามะที่เหลือทั้งสามตัว กลิ้งหลบการพุ่งชนไปได้อีกสองครั้ง ตอนนี้ผมก้าวขาได้ลำบากกว่าเดิมมาก คงเป็นเพราะน้ำลายลามะที่ทำให้ผมเคลื่อนที่ได้ช้าลง ในท้ายที่สุดผมก็เข้าถึงตัวแดนนี่ได้ แต่กลับต้องยอมรับชะตากรรมของเพื่อนร่วมปาร์ตี้ ผมพยายามแล้วแต่มันทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ ถ้าหากมีเรดโพชั่น เขาอาจจะยังมีชีวิตรอดอยู่ก็เป็นได้แดนนี่ผสานสายตากับผมแล้วพยักหน้าเป็นสัญญาณเพื่อบอกเป็นนัยๆ ว่าปล่อยให้เขาตายเถอะ ผมยืนอยู่ใกล้ๆ กับร่างของแดนนี่ เพื่อป้องกันเขาจากลามะฟินิชชิ่งมูฟ ‘ถุยน้ำลายหยามเกียรติ แล้วกระทืบซ้ำ’ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังหวังไว้ลึกๆ ว่าเราจะรอดไปด้วยกันลามะตัวหนึ่งกระโจนเข้ามาหาผม แต่ตอนนี้มันไม่มีอะไรที่ผมจะต้องกลัวอีกต่อไปแล้ว อย่างน้อยผมก็ยังไม่โดนชนเลยสักครั้ง ซึ่งน่าจะพอรับการโจมตีครั้งนี้ได้สบายถ้าหากไม่โดนจุดตายผมเสกก้อนกระสุนเวทมนตร์จำนวนนับไม่ถ้วนเข้าใส่ลามะตัวที่วิ่งเข้ามา เดิมพันชีวิต(ของแดนนี่)กับการโจมตีในครั้งนี้ ไม่ผมก็เป็นเจ้าลามะตัวนั้นที่ต้องลงไปนอนกับพื้น แล้วในจังวะที่มันกำลังจะประชิดตัวผมได้นั้นก็มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น‘กระสุนออโต้แคสต์ไฟร์บอล’ ถูกร่ายออกไปเข้ากลางกระหม่อมเจ้าลามะโฉดพอดิบพอดี ด้วยแรงระเบิดทำให้มันหงายหลังล้มตึง ส่วนผมก็ถูกแรงระเบิดจนทำให้กระเด็นไปเช่นกันตอนนี้ผมไม่ต่างอะไรกับมนุษย์สไลม์มากนัก ทั้งตัวผมฉาบไปด้วยเมือกชวนให้รู้สึกสะอิดสะเอียน ผมเคลื่อนที่ไปไหนแทบไม่ได้เลย น้ำลายมันเริ่มหนืดจนแทบก้าวขาไม่ออก แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังสามารถยิงกระสุนเวทมนตร์ได้อยู่ แม้ว่าความเร็วในการยิงเหมือนจะลดลงด้วยก็ตามเถอะสายตาผมจับจ้องเพียงลามะตัวที่กะโผลกกะเผลกเนื่องจากการปะทะเมื่อครู่เท่านั้น ผมใช้เพียงแค่กระสุนเวทมนตร์อีกสองสามนัดก็สามารถปลิดชีพลามะตัวนั้นได้สำเร็จตอนนี้ผมหวังแค่ฆ่าพวกมันให้ได้เยอะที่สุด อย่างน้อยก็พอให้ได้ค่าประสบการณ์หรือไอเท็มมาขายบ้างก็ยังดี พลันปรากฏวงเวทแสงและแสงคล้ายแสงจากไฟสปอตไลท์ฉายมายังผมและแดนนี่ พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบท่านได้รับการเลื่อนระดับเป็นเลเวล 3 แล้วในวินาทีนั้นทุกอย่างก็กลับตาลปัตร แดนนี่ที่ใกล้ตายก็ได้รอดพ้นและหายจากอาการบาดเจ็บสาหัสจนสามารถกลับมายืนบนลำแข้งของตัวเองได้อีกครั้ง ส่วนมนุษย์สไลม์ลามะอย่างผมก็ได้กลับมาเป็นผู้เป็นคนอีกครั้งเช่นกัน ราวกับร่องรอยความเจ็บปวดอันข่มขื่นและความอี๋เหล่านั้นไม่เคยเกิดขึ้นจริง ผมได้บันทึกเหตุการณ์นี้ลงในสมองส่วนหน้าที่มีชื่อว่าซีรีบรัม แล้วตั้งชื่อให้มันว่าเหตุการณ์ ‘ลามะปาฏิหาริย์’“ฟื้นมาหนึ่ง” แดนกล่าวด้วยน้ำเสียงแสดงความยินดีปรีดา แล้วกล่าวต่อ “สองตัวนี้ผมขอละกันนะ”“ลามะดุนะ นายไหวเหรอ” ผมแหย่“ลามะสองตัวนั้นน่ะ… ได้ตายไปแล้วต่างหาก” แดนนี่เก๊กเสียงพูดแดนนี่ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาวิ่งออกไปด้วยความเร็ว เพียงแค่การเบี่ยงตัวเล็กน้อยก็สามารถหลบกระสุนน้ำลายของลามะที่พ่นออกมาตรงๆ ได้ จากนั้นก็ใช้ดาบฟันเข้าที่คอลามะตัวหนึ่งสองจังหวะแล้วปิดท้ายด้วยการใช้ทักษะครอสสแลชซ้ำเข้าที่แผลเดิม ทำให้หัวลามะขาดออกจนกลิ้งมากองอยู่บนพื้น ก่อนจะสลายกลายเป็นแสงไปในที่สุด แม้จะดูสยองไปบ้าง แต่มันจะสยองกว่านี้หากมีเลือดสาดกระเซ็นออกมาด้วย“โอเวอร์คิล” แดนนี่พูดพลางเต้นโยกไหล่ยึกยักแล้วล้อเลียนคำพูดที่ผมเคยพูดไว้...“ล้มหนึ่ง!” จากนั้นเขาก็ถูกลามะอีกตัวพุ่งเข้าใส่กลางหลังอีกครั้งโดยไม่ทันตั้งตัว“ยังมีอีกหนึ่งโว้ย!” ผมเลียนแบบเขาบ้าง “ล้อมาล้อกลับไม่โกง”“เชี่ย! เกือบหล่อแล้วเชียว” แดนนี่สบถออกมา ก่อนจะกลิ้งม้วนหน้าแล้วเด้งตัวขึ้นมาในท่ายืนอีกครั้ง เขาพุ่งเข้าใส่ลามะที่ยืนหยัดเป็นตัวสุดท้ายทันที เมื่อเขาประชิดตัวเป้าหมายได้สำเร็จ เขาก็กระโดดแทงดาบทั้งสองลงบนลำตัวของลามะจนมันล้มลง แล้วกระหน่ำแทงซ้ำไม่ยั้งจนศัตรูสี่ขาสลายหายไป“อีซี่จีจีไหมละ” เขาพูดพลางเอามือเช็ดหน้าผาก แล้วเสียงประกาศของระบบก็ดังขึ้นการต่อสู้ได้สิ้นสุดลงแล้วท่านได้รับไอเท็มถุงน้ำลายลามะ 2 ถุงและการ์ดลามะจอมถุย 1 ใบ“โห! ฉันได้หูลามะมาด้วยละ” แดนนี่ทำท่าจิ้มไปในอากาศ แล้วเหมือนหยิบบางอย่างขึ้นมาสวม ทันใดนั้นก็ปรากฏหูลามะขึ้นบนหัวของเขา มันดูคล้ายหูกระต่าย แต่มีสัดส่วนที่เล็กและเรียวกว่า โดยหูจะเอียงโน้มมาทางด้านหน้าเล็กน้อย แล้วเสียงจากระบบก็ดังขึ้นพร้อมกับกล่องข้อความบางที่ได้ปรากฏขึ้นผู้เล่นแดนนี่สุดหล่อได้แบ่งปันข้อมูลไอเท็ม: หูลามะ ต้องการดูรายละเอียดทันทีหรือไม่?ผมกดจึงไปที่กล่องข้อความตรงหน้าเพื่อดูข้อมูลของไอเท็ม
ไอเท็ม: หูลามะระดับ: มหากาพย์(Epic)ประเภท: เครื่องประดับ[]รายละเอียด: แฟชั่นหูลามะช่วยเพิ่มความเป็นมิตรกับมอนสเตอร์เผ่าลามะ ลดค่าความเสียหายทางกายภาพที่ได้รับลง 5%*ผู้สวมใส่จะไม่ตกเป็นเป้าหมายในการบูลลี่ของมอนสเตอร์เผ่าลามะ หากไม่ได้อยู่ในการต่อสู้
แล้วแดนนี่ก็ทำท่าจิ้มๆ ความว่างเปล่าตรงหน้าอีกครั้ง แต่คราวนี้สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นดูเคร่งเครียด“วิคเตอร์ วันนี้ฉันสนุกมาก” แดนนี่เรียกชื่อผม แล้วกล่าวต่อว่า “ไว้เดี๋ยวค่อยมาปาร์ตี้กันใหม่นะ พอดีว่ามีงานเข้าน่ะ”“ดะ… เดี๋ยวก่อน! ” ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบ แดนนี่ก็หายไปเสียแล้ว จากนั้นเสียงของระบบก็ดังขึ้นผู้เล่นแดนนี่สุดหล่อได้ล็อกเอาท์ออกจากระบบแล้วปาร์ตี้ไม่มีชื่อได้ถูกยุบแล้ว‘แดนนี่คงไม่ใช่พวกที่ได้ไอเท็มไปแล้วรีบออกตี้หรอก เขาคงมีงานเข้าจริงๆ’ ผมพยายามบอกกับตัวเองแบบนั้น ซึ่งหากลองมองในอีกแง่มันก็เป็นสิทธิ์ของเขา เพราะพวกเราไม่ได้พูดถึงเรื่องที่จะเอาไอเท็มที่ได้มาแบ่งกันสักหน่อย การที่ระบบปาร์ตี้จะแบ่งไอเท็มให้สมาชิกแบบสุ่มตามลำดับก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ยุติธรรมดี ดวงดีก็ได้ไป แต่อย่างน้อยผมก็ยังพอมีดวงอยู่บ้างจึงได้การ์ดลามะจอมถุยมาแม้ว่าผมจะไม่อยากให้ความสนุกของการปาร์ตี้จบลง มีพบก็ต้องมีจากลาเป็นเรื่องสุดแสนธรรมดาที่ใครๆ ก็ต้องเจอ แต่มันก็ออกจะเร็วเกินไปหน่อย เพราะเพิ่งได้ตี้กันไม่ถึงสองชั่วโมงด้วยซ้ำ ถ้าเทียบเวลาจริงก็ราวๆ ครึ่งชั่วโมง หากลองคิดในแง่ดีแดนนี่คงมีการมีงานทำ ไม่เหมือนกับผมที่ตั้งใจจะลุยเกมโตโต้อย่างเต็มที่ เพื่อยึดมันเป็นอาชีพหลักผมเปิดช่องสัมภาระขึ้นมาเพื่อดูรายละเอียดของการ์ดลามะจอมถุยที่เพิ่งได้มาสดๆ ร้อนๆ
ไอเท็ม: การ์ดลสปิทเทอร์ลามะประเภท: การ์ด[เครื่องประดับ]รายละเอียด: มีโอกาส 20% ในการต้านทานสถานะผิดปกติที่มีผลต่อความเร็วในการโจมตีและการเคลื่อนที่
โดยมีรูปภาพที่ปรากฏบนการ์ดเป็นรูปลามะยืนเรียงซ้อนกัน พวกมันต่างฉีกยิ้มออกมา สายตาจับจ้องไปที่กล้องถ่ายรูปของคนในภาพที่กำลังถ่ายกรุ๊ปเซลฟี่กับพวกมัน ขนตรงหัวและฟันของพวกมันล้วนแตกต่างกันไปจนทำให้ดูเหมือนว่าพวกมันแต่ละตัวนั้นมีบุคลิกและสไตล์เป็นของตัวเอง‘ผมละสงสัยจริงๆ ว่าการ์ดลามะใบนี้จะขายได้สักเท่าไหร่กันเชียว’แม้ว่าจะลองเช็กในเว็บบอร์ด ‘โต้โต้คลับ’ ก็ยังไม่พบราคาของการ์ดลามะจอมถุยและหูลามะ ถึงผมจะไม่ได้ร้อนเงินขนาดนั้น แต่ถ้าหาเงินได้บ้างมันก็คงจะดีแหมะ!เสียงน้ำลายกระทบเข้ากับท้ายของผม ‘เอาอีกจนได้’ แต่เมื่อหันไปมองรอบตัวทำให้พบว่า ลามะจำนวนหนึ่งได้ปรากฏตัวขึ้นมาแทนที่เหล่าลามะจอมถุยที่พวกผมได้สังหารไป แต่ตอนนี้ผมคงต้องรีบกลับไปเซฟโซนก่อน เนื่องจากพวกลามะนิสัยไม่ดีจอมบูลลี่เหล่านี้ผมจึงคิดอยากไปเดินดูร้านค้าในเมือง เผื่อว่าจะมีคนตั้งขายการ์ดลามะ และถ้าราคามันดีละก็ ผมอาจจะขายการ์ดไปเลย เพราะว่ายิ่งเวลาผ่านไปเท่าไร ราคาของการ์ดก็น่าจะถูกลงอีกโดยในระหว่างทางผมก็เปิดหน้าต่างค่าสถานะตัวละครขึ้นมาเพื่อดูรายละเอียดต่างๆ ที่เปลี่ยนไป
ผู้เล่น: วิคเตอร์ เลเวล: 3อาชีพ: จอมเวทฝึกหัด(Apprentice)พลังชีวิตสูงสุด: 16พลังเวทสูงสุด: 100พลังงานสูงสุด: 25แต้มสเตตัสที่ยังไม่ได้ใช้งาน: 10 แต้มแต้มทักษะที่ยังไม่ได้ใช้งาน: 5 แต้ม
ทำให้ได้ทราบว่าค่าพลังชีวิตสูงสุดกับค่าพลังงานไม่ได้เพิ่มขึ้นสักเท่าไร แต่ค่าพลังเวทสูงสุดนั้นเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า ซึ่งเมื่อผมใช้แต้มสเตตัสทั้งหมดไปกับค่าความฉลาดก็ทำให้ค่าพลังเวทเพิ่มขึ้นเป็น 110 หน่วยจากนั้นก็ตามด้วยการอัพสกิลเอมเบลมทั้งสี่ธาตุไปอย่างละหนึ่งแต้ม ทำให้ปลดล็อคทักษะเพิ่มขึ้นมาใหม่อีกหลายทักษะ แต่สกิลที่ผมสนใจที่สุดเป็นสกิลที่มีชื่อว่า ‘เทเลพอร์ต(Teleport)’ เพราะเมื่อพิจารณาจากรายละเอียดทักษะแล้ว มันถือเป็นสกิลที่ดีมากสกิลหนึ่งที่น่าจะช่วยให้ผมมีชีวิตรอดในการต่อสู้ได้นานขึ้น นั่นก็หมายความว่าจะมีโอกาสในการสร้างความเสียหายเพิ่มขึ้นเช่นกันจนในที่สุดผมก็เดินมาถึงลานน้ำพุกลางเมือง แล้วเริ่มมองหาสิ่งที่ในคู่มือระบุชื่อไว้ว่า ‘มาร์เก็ตพอร์ทัล(Market Portal)’ พลันเหลือบไปเห็นสิ่งที่มีลักษณะคล้ายกับประตูมิติที่เคยเห็นในภาพยนตร์ อยู่ไม่ไกลจากบ่อน้ำพุสักเท่าไร โดยมีป้ายเขียนกำกับไว้ว่า ‘มาร์เก็ตพอร์ทัล’

‘และนั่นคือจุดหมายปลายทางของผม’

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 มีงานเข้า

นิยายแนะนำ

Tale of Tales Online: Age of Apocalypse อภิมหาสงครามภัยพิบัติถล่มจักรวาล

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 มีงานเข้า

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้