เสิ่นอันลั่วที่ทำอาหารพึ่งเสร็จก็ล้างมือเดินตามพนักงานร้านออกมา
อาหารได้วางลงบนโต๊ะที่นายท่านของร้านนั่งรอชิมอาหารของนางเรียบร้อย
"นายท่านลองชิมดูเ้าค่ะ”
เสิ่นอันลั่วยืนมองนายท่านของร้านเจียงซินโหรวก็กินอาหารจนเกลี้ยงทุกจาน
และรอเขาพูดอะไรสักหน่อยแต่นานจนนางที่ยืนเมื่อยขาจึงเป็ฝ่ายเอ่ยปากถามอีกครั้ง
“เป็อย่างไรบ้างเ้าคะนายท่าน”
“ก็ดีน่ะ เรียกข้าว่า เทาเทีย”
ในที่สุดนายท่านก็อ้าปากพูดสักทีนะเ้าคะ เมื่อครู่เขาบอกให้ข้าเรียกเขาว่าอะไรนะ อะไรเทาๆเทีย
“ห๊า..อ่อ..เ้าค่ะนายท่านเทาเทีย”
"เ้าจะหาอะไร ข้าชื่อถังเทาเทีย เ้าเรียกข้าว่าเทาเทียก็พอแล้วข้ายังไม่แก่ไม่ต้อง
เรียกนายท่าน ส่วนเครื่องปรุงกับสูตรอาหารของเ้าจะรับซื้อไว้แล้วกัน"
"เดียวข้าจะเขียนสูตรอาหารให้เ้าค่ะ ข้าขายแค่สามจานนี้ ส่วนจานนี้ข้าแถมให้เ้าค่ะไม่คิดเงิน "
เสิ่นอันลั่วชี้ไปยังจานเปล่าที่ยังคงหลงเหลือคราบอยู่ ส่วนอีกจานที่แถมก็แค่เมนูผักที่เพิ่มกระเทียมเจียวหน่อยบวกกับผงปรุงรสของนางก็อร่อยเพิ่มขึ้น
“ขอบใจเ้ามาก”
“ไม่เป็ไรเ้าค่ะ”
“ เครื่องปรุงรสข้าอยากได้เพิ่มเป็เดือนล่ะห้าไหเ้าทำทันหรือไม่ ”
“ ทันเ้าค่ะ ข้าทำทันแน่นอนเ้าค่ะ ”
“ เดี๋ยวเ้าตามไปรับเงินที่หลงจู๊ได้เลย”
“ขอบคุณ คุณชายข้าขอตัวก่อน”
ถังเทาเทียพยักหน้ารับคำและมองตามหลังนางไปอย่างใช้ความคิด
วันนี้ช่างเป็วันดีจริงๆอยู่ดีโชคก็เดินเข้ามาหาเขา ผงปรุงรสนี้จะต้องทำให้ร้านอาหารของเขาเลื่องชื่อเป็แน่
เย็นนี้ให้พ่อครัวปรุงอาหารไปฝากท่านแม่กับท่านย่าสักหน่อยแล้ว
……………
หลังออกจากร้านเจียงซินโหลวมาเสิ่นอันลั่วก็ตรงไปยังร้านรับฝากเงิน
นางไม่ได้ทะลุมิติมาแล้วมีมิติติดตัวตามมาด้วยนี่นา
ก็ต้องมาฝากเงินนี่ล่ะปลอดภัยที่สุด หลังจากฝากเงินเสร็จเรียบร้อย
เสิ่นอันลั่วเดินไปยังร้านขายผ้าเพื่อซื้อเสื้อผ้าสำเร็จรูป
คราวก่อนนางไม่มีเงินตอนนี้มีแล้วนางจะซื้อผ้าใหม่
“คุณหนูเชิญข้างในก่อนขอรับ ร้านเรามีชุดให้ท่านเลือกหลากหลายชนิด เชิญเขามาเลือกชมก่อน”
เสิ่นอันลั่วเดินเข้าไปในร้านก็เห็นชุดสำเร็จรูปหลายแบบ
“ข้า้าผ้าเนื้อดีหน่อยใส่สบายไม่ต้องแพงมาก”
“งั้นเชิญทางนี้ขอรับ พวกนี้คือชุดตัดเย็บจากผ้าเนื้อดี ใส่สบายไม่ระคายผิวราคาชุดละสิบตำลึงขอรับ"
“ข้าเอาแบบนี้ ห้าชุด เอาสีฟ้าอ่อน สีชมพูอ่อน สีม่วงอ่อน สีเหลืองอ่อนและสีขาว"
“ได้ขอรับ”
" เอาผ้าแบบนี้ชุดขอเด็กผู้ชายตัวขนาดเล็กกว่าข้าหน่อยอีกห้าชุด และของเด็กแปดขวบอีกห้าชุดเ้าค่ะ"
“ ได้ขอรับชุดของเด็กผู้ชาย ราคาชุดล่ะแปดตำลึงขอรับเพราะใช้ผ้าน้อยกว่าของผู้หญิง”
" ร้านท่านมีผ้าสำหรับทำปลอกหมอนกับผ้าห่มหรือไม่เ้าคะ"
“มีขอรับ เดียวข้าเอาเนื้อผ้ามาให้เลือกนะขอรับแล้วคุณหนูค่อยเลือกสีเลือกลายขอรับ"
พนักงานร้านเดินไปหยิบผ้ามาให้อันลั่วลองจับดู
“ข้าเอาเนื้อผ้าผืนนี้เ้าค่ะ ราคาเท่าไรเ้าค่ะ”
“ ผับหนึ่งราคาห้าตำลึงขอรับ”
“เอาสีขาวสองพับ สีน้ำตาสองพับ และสีชมพูหนึ่งพับ"
"ได้ขอรับคุณหนูโปรดรอสักครู่"
หลังจากจ่ายเงินและรับผ้ามาแล้วเสิ่นอันลั่วก็เดินไปร้านขายข้าวขายเกลือต่อ
…..ร้านขายข้าว
“ เชิญข้างในก่อนขอรับ” พนักงานของร้านยืนเรียกลูกค้าเข้าร้าน
“ พี่ชายเอาข้าวอย่างดีห้าสิบชั่ง เกลือห้าสิบชั่ง น้ำตาลห้าสิบชั่ง”
"ได้ขอรับข้าวอย่างดีชั่งล่ะ สองตำลึง เกลือชั่งล่ะห้าตำลึง น้ำตาลชั่งล่ะห้าตำลึง แม่นางซื้อเยอะทางร้านเรามีบริการส่งให้ถึงบ้านท่านแค่บอกที่อยู่บ้านท่านมาก็พอขอรับ"
“ขอบคุณมากเ้าค่ะ นี่เงินค่าของที่ข้าซื้อ ถ้าอย่างนั้นข้าขอฝากของไว้ก่อนข้าจะไปซื้อของเพิ่มอีกสักหน่อย
พูดจบ เสิ่นอันลั่วก็ฝากห่อเสื้อผ้าที่พึ่งซื้อมาใหม่ไว้ด้วย เพราะนางจะไปซื้อเนื้อหมูอีก
…ร้านขายหมู
“ ท่านลุงเนื้อหมูท่านขายอย่างไรเ้าคะ ”
“ ชั่งล่ะห้าร้อยอิแปะ เ้าจะเอากี่ชั่ง”
“ข้าเอาเนื้อหมูยี่สิบชั่งเ้าค่ะ”
“ได้ๆข้าจะจัดการให้เ้าเดียวนี้ละ"
ระหว่างรอเนื้ออันลั่วก็มองเห็นใส้อ่อนและกระดูกหมู ที่กองรวมกันอยู่อีกด้านหนึ่ง
“เถ้าแก่ไส้อ่อนกับกระดูกหมูนี่ท่านขายอย่างไรเ้าคะ”
“พวกนั้นปกติก็ไม่มีใครกินกันหรอกถ้าเ้าอยากได้เดี๋ยวข้าจะห่อให้”
“ขอบคุณเ้าค่ะ”
หลังจากได้ของที่้าครบแล้ว เสิ่นอันลั่วก็เดินกลับไปร้านขายข้าว
เพื่อขึ้นรถกลับ
พอถึงบ้านพนักงานที่ขับเกวียนมาส่งก็ช่วยขนของไปวางไว้หน้าบ้าน นางเลยให้เงินค่าช่วยขนของไปยี่สิบอิแปะ
เสิ่นอันหยวนที่เดินออกมาจากบ้านเพื่อจะช่วยพี่สาวขนของเข้าบ้านก็ต้้องใ
พี่สาวของเขาไปเอาเงืนมาจากที่ใดถึงได้ซื้อของกลับมามากมายขนาดนี้
“พี่ใหญ่ท่านซื้ออะไรมามากมายขนาดนี้ขอรับ”
“ข้าซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้พวกเราทั้งสามคน"
“เย้ๆข้าจะมีเสื้อผ้าใหม่” เสิ่นอันหยางะโดีใจ
"แล้วนี่พวกเ้ากินอะไรกันหรือยัง”
เมื่อเห็นว่าพระอาทิตย์อยู่กลางศรีษะนางจึงหันมาถามน้องชายทั้งสอง
“พวกข้ารอท่านกลับมาเลยยังไม่ได้กินอะไรกันเลยขอรับ”
“ถ้าอย่างนั้นพวกเ้าขนเสื้อผ้าเข้าบ้านไปก่อนเดี๋ยวข้าจะขนพวกนี้เข้าครัวก่อน"
สามพี่น้องช่วยกันขนของเข้าบ้าน
เสิ่นอันลั่วรีบข้าวครัวทำอาหารให้น้องๆกิน มื้อนี้ทำข้าวผัดหมูกับแกงจืดสักถ้วยก็แล้วกัน
หลังจากกินมื้อกลางวันกันเสร็จ เสิ่นอันลั่วก็รีบก็ไปหั่นเนื้อหมูให้บางๆแล้วตากแดดเพื่อจะทำผงปรุงรส
แดดตอนบ่ายกำลังแรงต้องรีบหั่น ส่วนกระดูกหมูก็ไปต้มเป็น้ำซุป มื้อเย็นนางจะพาน้องๆกินหม้อไฟ
ใส่อ่อนนางจะนำมาย่างกกินกับน้ำจิ้ม
นางก็ให้อันหยวนไปตัดไม้ไผ่มาเหล่าทำเป็ไม้เสียบหมู
หม้อไฟนางจะทำแบบเสียบไม้ ใครอยากกินอะไรจำนวนเท่าไหร่ก็แค่หยิบลงจุ่มไปในน้ำซุปในหม้อ
ส่วนนางก็กำลังเตรียมวัตถุดิบทำน้ำจิ้ม นางจะทำน้ำจิ้มสองแบบ แบบเผ็ดและแบบไม่เผ็ด
“พี่ใหญ่ข้ากินได้หรือยังขอรับ”
“รอให้น้ำเดือดก่อน ค่อยเอาเรื้อหมูกับผักที่เสียบไม้นี่จุ่มลงไปในหม้อ"
ระหว่างที่ช่วยกันเสียบหมูและผักเสิ่นอันลั่วได้อธิบายวิธีกินให้น้องชายทั้งสองฟังไปแล้ว
สามพี่น้องนั่งกินหม้อไฟกันอย่างมีความสุขหลังจากกินเสร็จก็ช่วยกันเก็บของไปล้าง
จากนั้นค่อยแยกกันไปอาบน้ำและเข้านอน
2K
