หลังจากที่พระพายเห็นความทรงจำสุดท้ายของฝูซินอี๋ ที่ขึ้นมานั่งที่นั่งบนรถไฟแล้ว พระพายก็ตื่นขึ้นมาจากความทรงจำในอดีตของฝูซินอี๋ พระพายคิดว่าฝูซินอี๋คนเดินคงจะนอนหลับและตายไป พร้อมกันที่ตัวพระพายเอกก็ตายจากโลกก่อน จนมาเข้าร่างของฝูซินอี๋
พระพายที่อยู่ในร่างของฝูซินอี๋ นั่งคิดและมองออกไปนอกหน้าต่างของรถไฟที่กำลังวิ่ง ภาพทิวทัศน์ที่เลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็วเป็ภาพของทุ่งนาแห้งแล้งและต้นไม้ที่ผลัดใบ อากาศภายนอกหนาวจัด ลมพัดแรงด้านนอกปะทะกับกระจกหน้าต่างของรถไฟ ทำให้เกิดเสียงหวิวๆ ที่ฟังดูแล้วน่ากลัวเป็อย่างมาก
พระพายที่อยู่ในร่างของฝูซินอี๋ขยับตัวเล็กน้อย และขยับเสื้อกันหนาวบุนวมที่ฝูซินอี๋ใส่อยู่ให้กระชับกับตัวมากขึ้น เสื้อบุนวมเป็เสื้อที่แม่ของฝูซินอี๋เตรียมไว้ให้ใส่ขึ้นรถไฟ ทำให้มันช่วยบรรเทาความหนาวได้บ้าง แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ร่างกายอบอุ่นมากนัก ยิ่งกันคนไทยที่อยู่ในประเทศเขตร้อน ที่แค่อากาศหนาวเล็กน้อยก็ต้องตัวสั่นแล้ว นี้กลับมาเจอกับสภาพอากาศที่หนาวจัดของประเทศจีน เป็อะไรที่ไม่ชินและทรมานมากในความรู้สึก
“หนาวจริงๆ …ถ้ามีแผ่นแปะกันหนาวก็ดีสิ” พระพายหรือฝูซินอี๋พูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ เขาไม่คุ้นเคยกับความหนาวเย็นแบบนี้ ในยุคปัจจุบันของเขา อากาศแบบนี้ถือว่าหนาวมากๆ
ทันใดนั้นเอง ภาพที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา หน้าจอแอปพลิเคชันซื้อขายออนไลน์ ที่เขาใช้เป็ประจำในชีวิตก่อนหน้านี้! ไอคอนต่างๆ สินค้ามากมาย และช่องค้นหา ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของเขาอย่างชัดเจน ราวกับกำลังมองผ่านหน้าจอมือถือที่เขาเคยััในอดีต ตอนนี้เข้ายังมีชีวิตอยู่ในยุคปัจจุบันน
ฝูซินอี๋ใจนแทบหยุดหายใจ เขามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็วด้วยกลัวว่าจะมีคนเห็นหน้าจอที่อยู่ตรงหน้า โชคดีที่ผู้โดยสารคนอื่นๆ กำลังสนใจกับเื่ของตัวเอง และไม่มีใครสังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาในตอนนี้
“นี่มัน!?… อะไรกัน?อยากกับแฟนตาซีเลย”ฝูซินอี๋พึมพำด้วยเสียงกระซิบ"ไม่สิ การที่เรายังมีชีวิตอยู่และย้อนอดีตเข้ามาอยู่ในร่างของคนอื่น ก็แฟนตาซีมากอยู่แล้ว…อยากกันในนิยายเลย!"
ฝูซินอี๋พึมพำกับตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกดีใจมาก ที่ตัวเองมีของวิเศษแบบนี้ด้วย ฝูซินอี๋ขยับตัวเล็กน้อยหันข้างเข้าหาหน้าต่าง
เขามองไปยังหน้าจอที่ปรากฏขึ้นอย่างพิจารณา ช่องค้นหา ช่องสินค้า และที่สำคัญที่สุดคือ ช่องแสดงยอดเงินคงเหลือ
“ยอดเงิน… นี่มัน…ทำไมถึงมียอมเงินด้วย!”ฝูซินอี๋เบิกตากว้าง เมื่อเห็นตัวเลขในช่องเงิน มันเป็ยอดเงินทั้งหมดที่เขาเคยมีในบัญชีธนาคารในชีวิตก่อนหน้านี้!แปลกว่าเงินในชีวิตก่อนของเขา ติดตามมาด้วยสินะ
ด้วยความอยากรู้อยากลอง ฝูซินอี๋เลื่อนสายตาไปตามสินค้าต่างๆ บนหน้าจอ ก่อนจะหยุดอยู่ที่แผ่นแปะกันหนาวยี่ห้อหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เป็ยี่ห้อที่เขาเคยเห็นจากเพื่อนๆที่ไปเที่ยวญี่ปุ่นแล้วซื้อมาฝากเขา
“ลองดูสักหน่อย…ดีไหมนะ?”ฝูซินอี๋คิดในใจ เขาจิ้มไปที่ปุ่มสั่งซื้อและคิดต่อไปว่า“แล้วของมันจะมาได้ยังไงกัน ในเมื่อ…”
ยังไม่ทันที่เขาจะคิดจบ กล่องเล็กๆกล่องหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา!หลังจากที่เขากดสั่งซื้อ
ฝูซินอี๋มองกล่องในมือสลับกับหน้าจอซื้อขาย ที่ยอดเงินในช่องเงินได้ถูกหักไปตามจำนวนราคาของสินค้าที่เขาสั่งซื้อเมื่อกี้
ฝูซินอี๋พบว่าเป็แผ่นแปะกันหนาวแบบที่เขาเพิ่งสั่งซื้อจริงๆ!มันสุดยอดมาก ในใจของฝูซินอี๋แทบจะออกมาเต้นระบำแล้ว ต่อไปการใช้ชีวิตของเขาคงไม่ลำบากอีกแล้ว
ฝูซินอี๋ดีใจมาก เขาไม่รอช้าก่อนที่จะมีใครมองเห็น ฝูซินอี๋หยิบแผ่นแปะกันหนาวออกมาหนึ่งแผ่นและเก็บที่เหลือใส่กระเป๋าผ้า ก่อนที่ลอกแผ่นพลาสติกออก และแปะลงบนเสื้อผ้าตัวในของเขา ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขาในทันที ความหนาวเย็นที่เคยกัดกินร่างกายค่อยๆ บรรเทาลง
“ดีจัง…”ฝูซินอี๋พึมพำก่อนจะแปะเพิ่มไปอีกสองแผ่น ทำให้ตอนนี้เขารู้สึกสบายใจขึ้นมากเลย
ขณะที่ฝูซินอี๋กำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเองและรู้สึกตื่นเต้นอยู่นั้น ก็มีเสียงทักทายดังขึ้นจากด้านข้างของเขา ทำให้ฝูซินอี๋สะดุ้งใ และหันไปมองเ้าของเสียงที่เข้ามาทักตัวเอง หัวใจตอนนี้กำลังเต้นแรงอย่างกับจะไปออกรบ ด้วยความกลัวว่าจะมีคนเห็น และเข้ามาถาม หากเป็แบบนั้นเขาคงถูกกล่าวหาว่าเป็ปีศาจและถูกจำไปเผา!!