ซาโตชิ จอมปราชญ์บ้าหลุดโลก

แฮ่ กรรรร เสียงคำรามของก็อบลินแชมเปี้ยนดังมาจากด้านในประตูสีดำ เซนเรียหยิบอาวุธมาเตรียมพร้อมไว้ เธอกับองค์หญิงไอกะ มีพลังเวทย์ ระดับจอมเวทย์ขั้นกลาง

องค์หญิงไอกะหันมามองหน้าผมอีกครั้ง คราวนี้เรามองสบตากัน ปิ๊ง เหมือนมีกระแสไฟฟ้าช็อตในอากาศ แล้วองค์หญิงไอกะ ก็เอื้อนเอ่ย
" ซาโต้เรามาจัดการก็อบลิน แชมเปี้ยนกัน " องค์หญิงไอกะพยักหน้าให้ผม พร้อมกับมอบเข็มกลัดรูปกวางทองสัญลักษณ์ของราชวงศ์ ออโดนอสให้ผม
" นี่มันอะไรกันอะ องค์หญิงไอกะ " องค์หญิงไอกะทำหน้าแดง พร้อมบอกว่า ของที่ระลึกการพบกันไงล่ะ
เซนเรียดูจะไม่สบอารมณ์ ที่องค์หญิงไอกะมาสนิทกับผม
" ท่านไอกะ เพค่ะ อย่าได้เสียเวลาเสวนากับบุรุษลามกเช่นนี้เลย ถึงหน้าตาเขาจะหล่อเหลาก็เถอะ แต่นิสัยขัดกับหน้าตาคนละขั้วเลย " เซนเรียใส่ไฟผมไม่ยั้ง - -*
3 ชั่วโมงผ่านไป........
เหล่านักศึกษาเวทย์ที่รอดจากด่านที่2 ก็มาถึงประตูสีดำของด่านที่สาม แต่ละคนมาในชุดที่ขาดวิ่น มอมแมม แถมเหงื่อตก มีไม่ถึง 50 คนด้วยซ้ำที่มาถึงด่านนี้ได้
แฮ่ กรรรรรร
เสียงคำรามของก็อบลินแชมเปี้ยน ถึงแม้มันจะถูกใส่ปลอกคอ อาติแฟกซ์ ที่ใช้ลดสเตตัสอยู่ก็ตามแต่ก็ยังน่ากลัวอยู่ดี
...........เจ้าเด็กแสบ หวังว่าเจ้าจะผ่านด่านนี้นะ มันเป็นด่านสุดท้ายแล้ว ถ้าสอบผ่านละก็ ข้าจะดูแลเจ้าเอง.............. ผู้วิเศษริเอะกล่าวทางกระแสจิต
" คุณริเอะ เชื่อฝีมือผมได้เลย " ผมพูดด้วยน้ำเสียงประชด
และแล้วประตูสีดำก็เปิดออก เหล่านักศึกษาเวทย์มองหน้ากันเลิกลั่ก ก่อนจะวิ่งเข้าปะทะกับ ก็อบลิน แชมเปี้ยน
ตูม......
ก็อบลินแชมเปี้ยนเหวี่ยงกระบอง ฟาดลงกับพื้นหนา 6ฟุต มันคำรามก้อง แต่เซนเรียหาสะทกสะท้านไม่ เธอก้าวยาวๆแล้ววิ่งเข้าไปฟันก็อบลิน แชมเปี้ยน พร้อมกับแทงรัวๆ โดยมีองค์หญิงไอกะ ร่ายเวทย์อยู่รอบนอก
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว
ผมใช้เวทย์มนต์ลมยิงไปที่ขาของก็อบลินแชมเปี้ยน ทำให้มันล้มลง และมีนักศึกษาเวทย์ หลายคนเข้าไปโจมตีมัน
ไอซ์ แอโร่
ทวินกัน แอคโค่
เรซิน่า มาจิน
เวทย์มนต์หลายต่อหลายบท ยิงเข้าใส่ ก็อบลินแชมเปี้ยนอย่างไม่หยุดยั้ง
ตูม 
เปรี้ยง 
ตูม 
บรึ้ม
ก็อบลินแชมเปี้ยนถูกเวทย์มนต์ล้มลงและลุกไม่ขึ้น ผมถือโอกาสต่อยเข้าไปที่ดวงตามัน มันโกรธจัดชกมาที่ผม แต่องค์หญิงไอกะ ยกโล่มากันให้ผม
" ว่าไง ซาโต้ เรามาช่วยแล้วนะ " องค์หญิงไอกะ กล่าวยิ้มๆ ก่อนจะส่งสายตาให้ผม
ย้ากกกกกกกกกกกกก
ผมกับองค์หญิงไอกะ ใช้ดาบฟัน เข้าที่เอวของก็อบลินแชมเปี้ยน มันครวญครางอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะชกอย่างมั่วสุดยอด ไม่โดนใครเลย มันโกรธจัดจนกระชากปลอกคอเวทย์มนต์ออกโดยแรง
..............แย่แล้ว เจ้าเด็กแสบระวัง.............................. ผู้วิเศษ ริเอะ กล่าวอย่างตื่นตระหนก เมื่อ ปลอกคอลดสเตตัสของ ก็อบลินแชมเปี้ยนหลุดออกมา
" แย่แล้ว ตายแน่ " นักศึกษาเวทย์คนหนึ่งอุทานออกมา
ก็อบลิน แชมเปี้ยน ค่อยๆลุกขึ้นยืน ตอนนี้ดูเหมือนเวทย์มนต์ต่างๆของเหล่านักศึกษาเวทย์จะใช้ไม่ได้ผลกับมัน
มันหันมาจ้องผมกับองค์หญิงไอกะ อย่างดุร้าย ก่อนจะเหวี่ยงกระบองเข้าใส่ ลมแรงกระชาก จนองค์หญิงไอกะ กระเด็นออกไป แต่ถูกเซนเรียพยุงเอาไว้
" ไม่เป็นไร นะ เพค่ะ องค์หญิงไอกะ " องค์หญิงไอกะ อยู่ในอ้อมกอดของเซนเรีย องครักษ์สาว *-*ทำไมไม่เป็นผมนะ
แฮ่ กรรรรร
ก็อบลิน แชมเปี้ยน วิ่งมาหาผมอย่างดุร้าย ก่อนที่จะ...............
จึก กร็อบ เสียงกระดูกคอหัก อย่างดังสนั่น
..............ไม่เป็นไรนะ เจ้าเด็กแสบ..................
ผู้วิเศษริเอะนี่เองที่ลงมาช่วยผม เธอหักคอก็อบลิน แชมเปี้ยนอย่างง่ายดาย มันคอหมุนกลับทิศทางอย่างงวยงง ก่อนที่จะตาย
" ถือว่าทุกคนสอบผ่าน เพราะนี่เป็นเหตุผิดพลาดของทางโรงเรียนเวทย์มนต์เองที่ใส่ปลอกคอลด สเตตัสไม่ดีพอ " ผู้วิเศษ ริเอะ กล่าว ก่อนจะใช้เวทย์ นำศพของก็อบลิน แชมเปี้ยนออกจากสนาม
นักศึกษาเวทย์ทุกคนที่ยังงงกับเหตุการณ์อยู่ ต่างโห่ร้องดีใจที่ตัวเองสามารถผ่านเข้ามาเรียนในโรงเรียนมหาเวทย์ แลนเวียได้แล้ว
" ดีใจด้วยนะที่ สอบผ่านเจ้าเด็กแสบ เท่าที่ข้าดู เจ้าต่อสู้ได้ดีมาก "
" ดีใจด้วยนะ ซาโต้ ที่ได้เข้าเรียนโรงเรียนเดียวกัน " องค์หญิงไอกะลุกขึ้นมาจับมือผม พร้อมกับขยิบตาให้อีกครั้ง
"เอาล่ะ เราจะพัก 1ชั่วโมง ก่อนที่จะแบ่งห้องกัน ว่าใครจะได้พักห้องไหน แต่เสียใจด้วยนะ เจ้าเด็กแสบที่ห้องของเธอไม่มี เพราะเธอต้องมาพักห้องเดียวกับชั้น " ผู้วิเศษ ริเอะ กล่าว อย่างไม่สนใจความรู้สึกผม
หาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!
ผมอุทานออกมาเพราะต้องพักห้องเดียวกับ ผู้วิเศษ ริเอะ
" ถ้าห้องของ ซาโต้ไม่มีก็ให้มาอยู่ห้องเดียว กับ หนูก็ได้ " องค์หญิงไอกะ กล่าว เพราะเธออยู่ห้องคู่ ที่ไม่มีรูมเมจอยู่แล้ว เป็นห้องพักสำหรับคนในราชวงศ์
" ไม่ได้หรอก เพค่ะ เนื่องจาก เจ้าเด็กแสบไม่ได้เป็นสมาชิกของราชวงศ์ จึงไม่สามารถเข้าพักได้ "
ผมได้แต่ทำใจที่คืนนี้ต้องนอนห้องเดียวกับผู้วิเศษ ริเอะ แสนโหดร้าย แทนที่จะเป็นเจ้าหญิงไอกะ แสนอ่อนโยน *-*