“สวยจังเลยนะคะคุณคงมาที่ห้องนี้บ่อย”
“ก็ทุกครั้งที่มีเื่เครียด”
“เช่นวันนี้เหรอคะ”
“วันนี้ไม่ใช่ผมแต่เป็คุณต่างหาก”คำตอบของเขาทำเธอรู้สึกซาบซึ้งไม่คิดว่าเขาจะใส่ใจความรู้สึกของเธอมากถึงเพียงนี้
“ขอบคุณนะคะ”
“เื่อะไรครับ”
“ทุกเื่เลยขอบคุณจริง ๆ”
“คุณนี่เชื่อใจคนง่ายจัง”
“ก็ไม่นะคะ”
“แต่คุณกำลังไว้ใจผม”
“เพราะความรู้สึกมันบอกว่าเชื่อใจคุณได้ถ้าคุณจะทำอะไรฉันคงทำไปตั้งนานแล้วไม่แบกฉันจากเขาแล้วเลี้ยงดูอย่างสุขสบายแบบนี้หรอก”
“ผมอาจกำลังทำให้คุณตายใจอยู่ก็ได้”
“พูดแบบนี้คือต้องให้ฉันระวังคุณไว้ใช่มั้ย”เธอยิ้ม“แต่ฉันััได้ว่าคุณเป็คนดี”
“แล้วถ้าผมไม่ได้ดีอย่างที่คุณคิดละ”
“ดีไม่ดีใครเป็คนตัดสินละคะ เื่แบบนี้ก็ต้องััด้วยตัวเองถึงจะรู้ดูอย่างวันนั้นสิคุณพาฉันไปน้ำตกเพื่อให้ฉันสบายใจขึ้นไหนจะวันนี้อีกทั้งที่ไม่ใช่ธุระของคุณด้วยซ้ำ”
“ทำให้คุณตายใจอยู่ไงแล้วค่อยจับกินเป็ไงยังคิดว่าผมเป็คนดีอยู่มั้ย” เขาพูดติดตลกหญิงสาวเหลือบมองแล้วยิ้มอ่อนก่อนตอบ
“ฉันก็แค่กระต่ายน้อยน่าสงสารที่หลงทางมาคุณเป็สิงโตเ้าป่าอย่างคุณคงไม่ทำร้ายกระต่ายน้อยอย่างฉันหรอกใช่มั้ย”เขายกยิ้มมุมปากเมื่อเธอช่างเปรียบเปรยนัก
“สิงโตไม่ทำร้ายกระต่ายที่อ่อนแอกว่าแน่นอนถ้ามันไม่หิวยิ่งตอนนี้ผมอิ่มมาก คุณไว้ใจผมได้” สายตาคมหรี่มองคนด้านข้างสื่อความหมายในขณะที่เธอจ้องมองขึ้นไปบนฟ้าไม่วางตา
“ไหนๆก็มาอยู่ในถ้ำสิงโตแล้ว ฉันจะยอมเชื่อคุณหน่อยก็แล้วกันค่ะ”
“เล่าเื่เกี่ยวกับคุณให้ผมฟังหน่อยสิ”
“เื่อะไรคะ”
“เื่งานความรักหรืออะไรก็ได้เกี่ยวกับคุณ ผมจะได้รู้จักคุณมากขึ้นเพราะดูท่าแล้วคุณคงต้องอยู่ที่บ้านผมอีกหลายวัน”
“ดูเหมือนคุณจะอยากรู้เื่ของฉันมากเลยนะคะ”
“ครับไม่ได้เหรอ”อังวรีอมยิ้มเขินเมื่อเขาพูดตรงขนาดนี้
“ฉันทำงานเป็กราฟิกดีไซน์ที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งค่ะเป็บริษัทขายสินค้าออนไลน์ทำมาได้สองปีแล้ว ที่บ้านอยู่กับแม่และน้องชายพ่อเลิกกับแม่ั้แ่ฉันยังเด็ก เราเลยมีกันแค่สามคน แล้วคุณล่ะพ่อแม่ไปไหนั้แ่มาที่นี่ฉันไม่เห็นใครในบ้านเลยนอกจากป้าป่านแล้วก็คนงาน”
“พ่อแม่ผมเสียไปหมดแล้วครับผมเหลือตัวคนเดียวไม่มีพี่น้อง”
“เสียใจด้วยนะคะแล้วก็ขอโทษที่ถาม”
“ไม่เป็ไรครับมันนานมากจนทำใจได้แล้วว่าแต่คุณทำไมถึงกล้ามาเที่ยวคนเดียว”
“ที่จริงนัดกับเพื่อนอีกคนไว้แต่โดนเทเลยต้องมาคนเดียว แต่โชคดีที่เพื่อนฉันไม่ได้มาด้วย ไม่งั้นป่านนี้จะเป็ยังไงบ้างก็ไม่รู้”
“แล้วมาคนเดียวไม่กลัวเหรอครับ”
“เมื่อก่อนไม่เคยกลัวเลยค่ะแต่ตอนนี้ยอมรับว่ากลัวมาก” เล่าไปก็แหงนมองดูดาวไปด้วย
“แล้วคนรักละครับไม่หวงเลยเหรอถึงปล่อยให้คุณมาคนเดียว”
“ฉันเคยบอกคุณไปแล้วนะว่าโสดน่ะ”
“ก็มันเชื่อยากนิครับสวยน่ารักขนาดนี้จะไม่มีแฟนได้ไง”
“คงเพราะวันๆทำแต่งานมั้งคะเลยไม่มีเวลาเจอใคร”
“แล้วถ้าเจอคนมาจีบตอนนี้จะทำยังไงครับ”
“ก็ต้องดูว่านิสัยเข้ากันได้มั้ยที่สำคัญคนที่มาจีบต้องโสดจริง ไม่อยากมีปัญหาทีหลังค่ะ” เธอเน้นคำหลัง บ่งบอกให้รู้ว่าเป็คนรับความสงบไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย
“ชอบคนที่อายุมากกว่าหรืออายุน้อยกว่าครับ”
“ชอบผู้ชายอบอุ่นค่ะอยู่ด้วยแล้วสบายใจ ปกป้องฉันได้สามารถอยู่ด้วยในเวลาที่้าได้อายุไม่สำคัญถ้าเด็กกว่าแต่นิสัยไม่เด็กก็ใช้ได้ค่ะ”
“แล้วมีคนมาจีบบ้างมั้ยครับ”
“ถามเยอะขนาดนี้อย่าบอกนะคะว่าคุณกำลังคิดจะจีบฉันนะ” เธอถามกลับติดตลกไม่จริงจังพร้อมกับหันมองหน้าคนถามที่จ้องมองเธออยู่ก่อนแล้วดวงตาสองคู่สบประสานกันอย่างตั้งใจ
“แล้วผมจีบคุณได้มั้ย”