“ลิลิธโอเคหรือป่าว ทำไมเธอล่วงลงพื้นล่ะ”
นอสพูดขึ้น
ผ่านไปสักพักลิลิธก็กลับมาลอยเหมือนปกติอีกครั้ง
“ขออภัยด้วยค่ะท่านนอส น่าจะเพราะการที่พลังเวทย์และตัวท่านนอสยังไม่แข็งแกร่งมากพอและเพราะดาบที่ไม่สมบูรณ์ทำให้การปลุกจิตดาบนั้นยากขึ้นค่ะทำให้ฉันใช้พลังเวทย์มากขึ้น ฉันก็เลยต้องเข้าโหมดพักผ่อนชั่วคราวค่ะ”
“งั้นหรอ แต่ว่าคราวหลังถ้าทำแล้วเป็แบบนี้เธอต้องบอกฉันก่อนด้วย ฉันนึกว่าจะเสียเธอไปแล้วซะอีก”
นอสเตือนลิลิธ
“เข้าใจแล้วค่ะ”
ลิลิธลอยลงมาขนานกับพื้น เหมือนกับก้มขอโทษนอส
“เข้าใจก็ดีแล้ว แต่เธอจะลงไปตรงพื้นทำไมเนี้ย…. พอเถอะเรามาดูผลงานกันดีกว่านะ”
เมื่อนอสเห็นว่าลิลิธสำนึกผิดได้แล้วนอสจึงหันมาดูผลงานตัวเอง
ตอนนี้ดาบเล่มนั้นกำลังถูกออร่าสีม่วงที่ลิลิธพึ่งปล่อยไปห่อหุ้มไว้ ออร่านั้นเริ่มแทรกซึมเข้าไปที่ดาบอย่างช้าๆ แล้วจู่ๆ ดาบเริ่มสั่นขึ้นมา มันเริ่มดูดกลืนออร่าอย่างรวดเร็ว ดาบเริ่มเปลี่ยนแปลงรูปร่างและลักษณะของตัวเองช้าๆ
นอสนั่งนิ่งและมองดูการเปลี่ยนแปลงนี้ด้วยความสนใจ มันคือความแปลกใหม่ที่นอสไม่เคยเห็นมาก่อน
ตอนนี้ดาบดูดกลืนออร่าสีม่วงหม่นๆ นั้น เข้าไปหมดแล้ว รูปร่างที่แปลกตาเริ่มปรากฏออกมา ดาบที่มีด้านคมสองด้านตอนนี้มันถูกเคลือบไปด้วยออร่าสีม่วงจางๆ ตรงกึ่งกลางดาบตอนนี้เป็เกิดเป็ช่องยาวขึ้นมาเกือบสุดปลายมีด
เมื่อลิลิธเห็นว่าดาบหยุดการดูดซับเรียบร้อยแล้วเธอจึงลอยไปหานอส
“มันน่าจะเรียบร้อยแล้วนะคะท่านนอส อยากลองััมันดูไหม แต่ฉันเตือนไว้ก่อน แม้มันจะไม่ใช่ของที่สมบูรณ์ แต่ตอนนี้มันก็ถือว่าเป็ดาบที่มีอัตตาหรือคำสาปเรียบร้อยแล้ว โปรดระมัดระวังด้วยเนื่องด้วยเพราะท่านพึ่งจะเคยใช้ของพวกนี้เป็ครั้งแรก”
“โอเค ฉันจะจำเอาไว้”
นอสหันหน้าไปตอบลิลิธ
นอสคิดที่จะเดินเข้าไปหาดาบ จู่ๆ ดาบมันก็เริ่มลอยขึ้นกลางอากาศด้วยตัวของมันเอง มันหยุดและตกลงที่ด้านหน้าของนอส นี่อาจเป็การส่งสัญญาณที่ดาบบอกกับนอสว่าให้ถือมันซะ
นอสลังเลอยู่พักหนึ่งก่อนจะเอามือคว้าดาบไว้
“อึก! ฮ่าๆ ก็ไม่เห็นมีอะไรเลยลิ-”
ทันทีที่นอสจับ นอสก็เริ่มรู้สึกคลื่นไส้ และปวดหัวขึ้น เล็กน้อย ก่อนมันจะกลับมาเป็ปกติ
“ตั้งกี้อะไรน่ะ นี่คงเป็ข้างเคียงสินะลิลิธ มันรู้สึกวิงเวียน แล้วก็ปวดๆ หัวด้วย”
“ใช่ค่ะ เพราะเขาไม่ใช่รุ่นที่สมบูรณ์ก็เลยยังมีผลกระทบไม่มาก แต่ถ้าเป็คนปกติทั่วไปมาจับอาจจะเกิดการอาเจียนได้เลยค่ะ”
ลิลิธอธิบายให้นอสฟัง
“งั้นหรอ มันดูอันตรายสมกับคำว่าคำสาปดีนะแต่ก็ต้องมาดูว่ามันจะใช้ได้ดีหรือป่าว”
นอสพริกดาบไปมาเพื่อตรวจสอบ
“ลองอัดพลังเวทย์เข้าไปดูสิคะ”
ลิลิธบอกให้นอสลองทำดู
เมื่อเห็นว่าลิลิธให้ลองทำดูนอสจึงเริ่มปล่อยพลังเวทย์เข้าไปที่ใบดาบ ดาบเมื่อัักับพลังเวทย์มันเริ่มสั่นแล้วเริ่มดูดกลืนพลังเวทย์ที่นอสปล่อยออกมาเข้าไปอย่างตะกละตะกลาม มันดูดพลังเวทย์สีฟ้าของนอสเข้าไปแล้วเริ่มปล่อยออกมาเป็สีม่วงหม่นรอบๆ คมดาบ
“ว้าว มันดูสวยอยู่นะเนี่ย”
นอสคิดว่าแม้มันจะดูเป็ออร่าที่ดูสยดสยองไปบ้างแต่มันก็ดูสวยงามอย่างบอกไม่ถูก
นอสลองตวัดดาบไปมาเพื่อฝึกความคล่องมืออยู่สักพัก ก่อนนอสจะวางมันลงไว้ที่โต๊ะ
“เป็ของที่ดีจริงๆ นะลิลิธถึงมันจะไม่ใช่ของที่สมบูรณ์ ถ้าเป็แบบนี้ฉันพร้อมที่จะไปลุยในวันพรุ่งนี้แล้วล่ะ”
“ถึงมันจะดีแต่อย่าชะล่าใจไปนะคะ ถ้าท่านตีฉบับสมบูรณ์ได้แล้วตรงจุดนั้นจะเป็ของจริงที่ท่านจะต้องเจอค่ะ” ลิลิธเตือนนอสไว้
“งั้นหรอ แต่ก็เอาไว้ก่อนเถอะตอนนี้ฉันก็ยังดีมันไม่ได้นี่นะ”
นอสเริ่มนั่งครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนจะเริ่มถามลองถามลิลิธ
“อ่ะนี่ลิลิธ สมมุตินะสมมุติถ้าฉันเอาไอ้เทคนิคโอเวอร์วงโอเบอร์เบิร์นที่เธอสอนมาใช้ทำดาบแล้วเอาไปขายคนที่ซื้อไปเขาจะโดนผลของคำสาปไหม” นอสหันไปถามลิลิธ
ลิลิธคิดอยู่สักพัก
“ตามหลักมันก็นำไปขายได้ค่ะ ดาบที่ตีด้วยเทคนิคนี้มันจะมีคุณสมบัติที่ยืดหยุ่นต่อพลังเวทย์ และความคงทนที่สูงกว่าดาบทั่วไป และปลอดภัยแน่นอนค่ะดาบที่จะมีอัตตามีจิตใจขึ้นมาได้มันต้องผ่านการปลุกจิตจากฉันก่อนเหมือนดาบที่ท่านนอสพึ่งจะทำเสร็จเมื่อสักครู่นี้ไงล่ะคะ”
“งั้นมันก็ขายได้สินะ เอาล่ะใน่ที่กำลังว่างๆ วันนี้ต้องทำดาบออกมาให้ได้เยอะที่สุดแล้วเอาไปฝากขายที่ร้านตาลุงแบล็คดีกว่า อย่างน้อยฉันก็จะได้มีเงินเอามาใช้หน่อย แถมได้ฝึกตีดาบไปในตัวด้วย”
ทันทีที่นอสคิดได้เขาก็ดีดตัวเองขึ้นมาเหมือนสปริง แล้วตรงกลับเข้าไปที่เตาหลอมแล้วเริ่มลงมือตีดาบเพิ่มจากวัตถุดิบที่เขาเหลืออยู่ทั้งหมด
……..
เช้าต่อมา
“ได้มาเท่านี้คงพอซื้อวัตถุดิบเพิ่มได้อยู่ เอาล่ะเก็บของแล้วเตรียมตัวออกไปกันเถอะลิลิธ”
นอสพูดด้วยความตื่นเต้น
ั้แ่เมื่อวานที่นอสเริ่มตีดาบเพิ่ม นอสได้ดาบมาทั้งหมดประมาณ 2 เล่ม เนื่องด้วยวัตถุดิบที่จำกัดทำให้ทำได้แค่เท่านี้ แต่ถึงจะมีเยอะแต่นอสก็ทำได้เพียงแค่นี้เพราะการตีดาบมันเป็เื่ละเอียดอ่อนพอสมควรกว่าจะได้มาแต่ละเล่ม แต่นอสที่ตีมาได้ 2 เล่ม คิดว่าแม้มันจะน้อยแต่มันก็มีประสิทธิภาพมากกว่าดาบเล่มอื่นในตลาดของเดลต้าซะอีก
นอสจัดการทุกอย่างเสร็จแล้วจึงออกจากห้องแล้วเดินออกไปเพื่อไปที่ร้านของลุงแบล็ค ที่ท้ายตลาด
ในระหว่างที่เดินไปนอสก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนมีอะไรลอยตามมาข้างๆ ของเขาตลอดเวลาั้แ่ออกจากห้องมา และตอนนี้ที่เขาเดินเข้ามาทางตลาดก็โดนคนอื่นมองเขาอยู่ตลอดจนเขาเหมือนจะเป็จุดสนใจของทุกคนตลอดเวลาเลย
และที่ลอยตามเขาอยู่นั่นคือลิลิธนั่นเอง
“นี่ลิลิธไหนเธอบอกว่าอยู่ข้างนอกนานไม่ได้ไง ไหงเธอถึงมาลอยอยู่ข้างฉันตลอดเลยเนี้ย”
นอสถามลิลิธ
“นั่นมันเพราะตอนนี้ฉันดูดซับพลังเวทย์จากอากาศด้านนอกยูโทเปียได้ช้ามากๆ ก็เลยอยู่ข้างนอกนานไม่ได้ต่างหากล่ะคะ แต่ภายในยูโทเปียฉันสามารถอยู่ข้างนอกได้ตลอดเลย แล้วฉันก็ชอบที่จะออกมาสูดอากาศข้างนอกมากกว่าด้วยค่ะ”
“ ‘ง..งั้นหรอ เธอเป็หนังสือมีจมูกสูดอากาศกับเขาได้ด้วยหรอ”
นอสพูดหยอกลิลิธ
“ท่านนอสพูดแบบนั้นมันเสียมารยาทนะคะ”
ลิลิธหันหน้าไปอีกทางเหมือนกำลังงอนนอสอยู่
“หน่าๆ ฉันหยอกเธอเล่นเอง แต่คนก็ยังมองฉันอยู่ เหมือนมองว่าฉันกำลังบ้าเลยนะที่คุยกับหนังสือน่ะ”
ลิลิธยังไม่หันกลับมาแต่ก็พูดกับนอสด้วยท่าทีที่ไม่สบอารมณ์เล็กน้อย
“ก็เป็แบบนั้นอยู่แล้วค่ะ! ปกติคนอื่นจะไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรอกนะ ถ้าฉันไม่ได้อยากให้ได้ยิน”
“เฮ่อ~ เอาเถอะเดี๋ยวฉันคงจะชินไปเองแหละ แต่ตอนนี้รีบไปดีกว่า ฉันไม่ค่อยอยากเป็จุดสนใจเท่าไหร่ถ้าไม่จำเป็”
นอสพูดกับลิลิธก่อนจะรีบเดินไปที่ร้านลุงแบล็ค
“นี่~ ลุงแบล็คอยู่หรือป่าว”
นอสเรียก
เมื่อได้ยินเสียงเรียกลุงหนวดเฟิ้มออกมาจากหลังร้าน
“อะไรกันเ้าหนูเอะอะแต่เช้าเชียว”
“คือผมอยากจะมาฝากขายดาบที่ผมตีขึ้นที่ร้านลุงได้ไหมครับ”
นอสถามขึ้น
“ไหนลองเอามาดูหน่อยแล้วฉันจะคิดดู”
เมื่อนอสได้ยินอย่างนั้นนอสก็นำดาบที่ถูกห่อผ้าไว้ออกมาให้ลุงแม็คได้ดู
ลุงแม็คเปิดดูและหยิบดาบทั้งสองเล่มที่นอสตีขึ้นมา เมื่อได้เห็นลุงแม็คก็ดูจะเริ่มสนใจในดาบทั้งสองเล่มนี้ขึ้นมา
“นี่ไอ้หนูนอสแก ทำมันออกมาดีเลยนี่หว่า แกตีขึ้นมาเองหรอ ไม่ใช่ไปขโมยมาหรอกนะ”
“ผมจะไปขโมยมาทำไมเล่า ผมก็ตีขึ้นมาเองสิ แล้วลุงคิดว่ามันจะได้ราคาเท่าไหร่ต่อเล่มน่ะ”
นอสถามขึ้นมา
“มันก็เป็ดาบที่ดี รูปร่างก็จับขนัดมือพอสมควรนะ ฉันจะตั้งไว้ในร้านก่อนละกันรอคนมาเสนอราคามัน วันหลังค่อยกลับมาดูแล้วกัน”
“ขอบคุณครับลุง แต่ไม่ต้องรีบก็ได้ เพราะผมว่าจะมาฝากขายไว้ที่ร้านลุงแล้วจะออกไปล่า กว่าจะกลับน่าจะอีกนานเลยครับ”
“งั้นก็ได้ แล้วแกจะออกเดินทางแล้วใช่ไหมเดินทางปลอดภัยล่ะ”
ลุงแบล็คโบกมือให้นอสก่อนจะหยิบดาบแล้วเดินกลับเข้าไปที่หลังร้าน
“มาไวไปเร็วจริงๆ นะตาลุงคนนี้ เอาเถอะตอนนี้ก็ฝากขายดาบเสร็จแล้วเราก็เริ่มออกเดินทางกันเถอะ”
พูดเสร็จนอสก็เดินออกจากร้านของลุงแม็คทันที
คราวนี้นอสคิดจะไปล่า ในแถบโซนป่าที่ซิทเคยแนะนำเขาไว้เมื่อคราวก่อนว่ามันเหมาะแก่การล่าสำหรับนอสในตอนนี้ และนอสจะไปตรวจสอบร่องรอยของหวังลิ่วที่หลงเหลือไว้ด้วยเหมือนกัน
ว่าสิ่งที่เขาคิดไว้ตอนที่เฟิงบอกข้อมูลของหวังลิ่วให้ฟังนั้นจะถูกต้องหรือป่าว
………………….
276
![อยู่อย่างเดียวดาย[นิยายสั้น]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1577963398_10791446.webp)
![ทะลุมิติไปเป็นแม่ของวายร้ายทั้งสาม [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1646647397_12654974.webp)
