เกวียนขนเสบียงได้มาถึงด่านตรวจในวัง เวลาพลบค่ำอย่างที่ป๋อหวังได้กล่าวต่อลี่จางิ่ไว้เหล่าทหารและข้าทาสต่างพากันตรวจสอบและขนย้ายลำเลียงเข้าไปในตัววัง มีทั้งผ้าขนสัตว์เครื่องทรงต่างๆเหล่าของใช้ วัตถุดิบอาหาร เครื่องเทศ และเหล้าชั้นดีจำนวนมากรวมไปถึงกระสอบเก็บชาซึ่งอยู่ปะปนสักที่ในเกวียนขนของลี่จางิ่มาถึงด่านตรวจสักพักในชุดนางในที่ได้สับเปลี่ยนมาใส่เฝ้ามองอยู่ห่างๆหาโอกาสช่องโหว่ที่ทหารเผลอจึงจะเข้าไปนำยาที่เตรียมมาผสมกับชาที่กำลังจะขนเข้าไป
" ทหารเยอะเกินไป เข้าไปโต้งๆไม่ได้หากเกิดโดนสงสัยได้พังกันหมด.."
สีหน้าตอนนี้ของลี่จางิ่กังวลอย่างมากเพราะหาโอกาสเข้าไปยังเกวียนเสบียงไม่ได้
" เอาๆเร็วๆเข้างานจะต้องแล้วเสร็จภายในวันพรุ่งนี้เร่งมือกันเร็ว..อย่าช้าๆ "
เสียงของชายชราคนนึงกำลังสั่งการข้าทาสให้เร่งลำเลียงขนของอยู่ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็คนดูแลบริวารที่อยู่ในเขตวังฝั่งนี้
" คนนั้นต้องจดจำพวกบ่าวไพร่ได้เป็อย่างดี ไม่ได้การหาช่องว่างเข้าไปไม่ได้เลยพวกทาสก็เต็มไปหมด...บ้าจริงง!!"
ไม่นานก็มีเกวียนเข้ามาเพิ่ม..ผู้ตรวจนำผ้าคลุมออกเผยให้เห็นด้านในมีใบชามากมายใส่ในกระสอบใบใหญ่สีน้ำตาลเข้ม
" เจอสักทีหมากที่จะทำให้เกมส์นี้ข้าได้เปรียบ "
ลี่จางิ่มองดูกระท่อมที่อยู่ตรงข้ามแล้วคิดอะไรบางอย่างออกในไม่นานก็เกิดเพลิงไหม้เผากระท่อม ดึงดูดความสนใจคนที่อยู่แถวนั้นแหละพวกทหารด่านตรวจเช่นกันการกระทำนี้มันก็ได้ผลพวกคนที่ขนของและคนอื่นๆต่างพากันรีบไปนำน้ำมาดับไฟที่ลุกลามเพราะเชื้อเพลิงคือไม้กับหญ้าแห้งทำให้ยากที่จะควบคุม
โดยไม่มีใครทันสังเกตเห็นลี่จางิ่ ที่เดินสวนทางไปทางเกวียนขนของอย่างใจเย็น
" ไฟไหม้ๆรีบมาช่วยกันดับไฟเร็วเข้า "
..ไปตักน้ำมาเร็วเข้าไม่เช่นนั้นจะลุกลามไปอีกหลัง..เร็วๆน้ำละน้ำ...ถือแต่ถังแล้วน้ำละ..
ไอ้เ้าบ้าา..แล้วคนไปไหนหมดไปเรียกมาเพิ่มซะสิ "
"..ขอรับๆๆ.."
" เห้ออ..นี่มันเกิดอาเพศกะไรขึ้นอยู่ๆก็เกิดเพลิงไหม้ทั้งที่ไม่มีแม้ต้นเหตุ!!? "
ผู้คุมกำลังสั่งพวกทาสให้ดับไฟลี่จางิ่ใช้โอกาสนี้หยิบถุงผ้าหนาสีเทาออกมา ด้านในเป็ผงบดละเอียดและเปิดกระสอบเก็บชาออก
ก่อนจะเทผงนั้นลงไปให้ทั่วเขย่าถุงเล็กน้อยให้ผงนั้นกระจายลงไปด้านล่างกระสอบแล้วเดินออกมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งมืดและบวกกับเหตุที่วุ่นวายทำให้แผนของลี่จางิ่ไร้ที่ติโดยสิ้นเชิง ปล่อยให้คนพวกนั้นวิ่งวุ่นกันต่อโดยที่สาเหตุเกิดมาจากตัวเธอเอง
ลี่จางิ่เดินแยกไปอีกทางแนบชิดกับกำแพงสูงที่ตอนนี้รอบตัวมืดเพราะตะวันตกดินนำนกพิราบขาวที่ซ่อนไว้ใต้ผ้าคลุมออกมา ก่อนจะมองรอบๆตัวเพื่อดูว่ามีผู้ใดอยู่แถวนั้นหรือไม่นำจดหมายผูกติดกับข้อเท้าของนกพิราบอย่างแ่าเพื่อส่งไปให้กับ
ใต้เท้าเฉินอวี้เหลียนซึ่งปักหลักอยู่ฝั่งเหนือของเมืองรอเข้าโจมตีอยู่ห่างๆ
" ท่านอาใกล้ได้เวลาแล้วเพคะ..ข้าทำในส่วนของข้าเป็ที่เรียบร้อยที่เหลือข้าฝากด้วย.."
ลี่จางิ่ยกนกพิราบขึ้นเหนือศีรษะ ก่อนจะปล่อยให้บินขึ้นท้องฟ้าข้ามกำแพงวังไปอย่างง่ายดายนกพิราบขาวบินไปฝั่งทิศเหนือของเมืองถังซง บินอยู่เหนือบ้านเมืองรอบนอกซึ่งผู้คนชาวบ้านธรรมดาต่างใช้ชีวิตกันอย่างผาสุก
โดยไร้กังวลใดๆ เด็กเล็กวิ่งเข้าบ้านหาพ่อแม่หลังตะวันตกดินเสียงพูดคุยอย่างมีความสุขดังขึ้นมาจากบ้านทุกหลังสายลมพัดนกพิราบบินร่อนเข้าไปยันในป่าทึบเงาของนกที่บังแสงจากดวงจันทร์ลงไปบนใบไม้หนาที่ทับซ้อนกันของต้นไม้ ก่อนจะมีแสงของกองไฟอีกหลายร้อยดวงส่องเล็ดลอดขึ้นมาจากด้านล่างของผืนป่าใหญ่
พลืบบ!!!เสียงของนกที่มาเกาะบนไหล่กว้างของชินอ๋องเฉินอวี้เหลียน
" ใกล้ได้เวลาแล้วสินะ "
ชินอ๋องเฉินอวี้เหลียนยื่นมือหนาไปจับนกพิราบและปลดจดหมายนั้นออกมาเปิดอ่านด้วยความตั้งใจ ด้านในจดหมายนั้นเขียนไว้ว่า
//...ท่านอาที่เคารพข้าลี่จางิ่ได้ทำตามแผนที่วางไว้สำเร็จทุกอย่างแล้วเพคะ..แต่ติดปัญหาที่องค์ชายเย่อเล่อไป่นั้นฉลาดและระแวดระวังข้าอยู่ตลอดจึงทำให้เกิดการไม่ไว้วางใจต่อองค์ชายกับข้า...แต่ท่านไม่ต้องกังวล
อย่างไรก็ไม่ทำให้แผนการนั้นหยุดลงข้าได้นำยาที่ท่านให้มาผสมลงไปในชาที่เตรียมไว้ในงานเลี้ยงดื่มฉลองเปิดงานต้อนรับคืนวันพรุ่งนี้เป็ที่เรียบร้อยส่วนเื่อื่นที่ไม่ได้อยู่ในแผนก็คือ ชินอ๋องของเมืองนี้ใต้เท้าเฮ่อเหลียนไม่ได้อยู่ในวังตอนนี้เขาถูกส่งไปยันชายแดน พร้อมกับกำลังทหารอีกจำนวนหนึ่ง...ถ้าหากยึดเมืองกับฆ่าทุกคนจนหมดสิ้นแล้ว
ค่อยไปจัดการกับใต้เท้าเฮ่อเหลียนทีหลังคงไม่สาย...พรุ่งนี้เวลาพลบค่ำหลังจากข้าให้สัญญาณด้วยการจุดพลุที่นำมาถวายฮ่องเต้ให้ท่านนำกำลังทหารเข้าโจมตีโดยทันที..ส่วนคนสำคัญเช่นองค์ชายหรือฮ่องเต้ข้าได้สั่งทำผ้าพันคอปักลายนกยูงสีทองไว้แล้วเพื่อเป็สัญลักษณ์ทั้งหมดดำเนินตามแผนที่วางไว้
ที่เหลือข้าฝากท่านด้วยเพคะ
จากลี่จางิ่..//
หลังอ่านจดหมายจบเฉินอวี้เหลียนเดินมาหาเหล่าทหารที่กำลังพักผ่อนล้อมรอบกองไฟกันอยู่พวกทหารเห็นเช่นนั้นจึงลุกขึ้นยืนหลังตรงทำความเคารพ
" เตรียมตัวให้พร้อม..วันพรุ่งนี้หลังเห็นสัญญาณพลุเราจะเข้าโจมตีเมืองถังซงและแย่งชิงบัลลังก์ฮ่องเต้มา "
สายลมหนาวพัดผ่านร่างลี่จางิ่ขณะกำลังเปลี่ยนชุดสลับกับสาวรับใช้ที่หลับอยู่ผ่านตำหนักต่างๆมายังตำหนักที่เย่อเล่อไป่ยืนอยู่นอกระเบียง ทั้งสองต่างเงยหน้ามองที่ดวงจันทร์บนท้องฟ้ายามราตรีก่อนจะเอ่ยบางอย่างออกมาพร้อมกัน
" ข้าจะต้องกำจัดเ้า..ลี่จางิ่/เย่อเล่อไป่ "
7K
