ค่ำคืนอันหนาวเหน็บครอบคลุมเมืองไร้ตะวันแสงสีม่วงจากศิลาดารารายส่องกระทบป้ายไม้โบราณของสำนักคุ้มภัย ‘หิมะพันลี้’ ที่นี่กำลังเกิดคลื่นใต้น้ำลูกใหญ่การเมืองภายในสั่นคลอนอย่างหนักจนแบ่งออกเป็สองฝ่ายชัดเจนฝ่ายแรกคือประมุขคนปัจจุบันผู้เที่ยงธรรมทว่าเขากำลังตกที่นั่งลำบากเพราะสินค้าถูกดักปล้นบ่อยครั้งจนชื่อเสียงและฐานะทางการเงินย่ำแย่ซึ่งทางหิมะพันลี้หารู้ไม่ว่า แท้จริงแล้ว‘กองโจรธุลี’ ที่คอยดักปล้นเสบียงและสินค้าของพวกเขาอยู่เนืองๆนั้น ก็คือพวกเดียวกับสำนักคุ้มภัยปีกค้างคาวที่แปลงกายมาเพื่อตัดกำลัง
ส่วนอีกฝ่ายคือผู้าุโสูงสุดชายชราหน้าเนื้อใจเสือที่เป็ไส้ศึกคอยส่งข่าวลับให้กับสำนักปีกค้างคาวในห้องลับอันมืดมิด ชายชรากำลังวางแผนขั้นสุดท้ายเพื่อชิงอำนาจและกลืนสำนักแห่งนี้แผนการร้ายที่เขาวางไว้คือการบีบบังคับให้‘คุณหนูใหญ่’ ต้องแต่งงานออกไปกับตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งซึ่งเป็ตระกูลที่ดูแลเื่การค้าขายใบชาตระกูลพ่อค้านี้ไม่ได้มีกองกำลังหรืออำนาจการต่อสู้ใดๆ ในเมืองไร้ตะวันเลยแม้ว่าใบชาจะเป็ของสูงค่าและราคามหาศาลเนื่องจากเมืองใต้ดินไม่สามารถปลูกเองได้และต้องนำเข้าจากเบื้องบนเท่านั้นแต่ผู้าุโสูงสุดรู้ดีว่า ขอเพียงสำนักคุ้มภัยคุมเส้นทางขนส่งเอาไว้ได้ตระกูลค้าใบชานี้ก็ไม่ต่างอะไรจากลูกไก่ในกำมือ เหตุผลที่ต้องกำจัดคุณหนูใหญ่ออกไปให้พ้นทางเพราะแม้นางจะเป็คนเอาแต่ใจตนเองและปากร้ายแต่นางเป็คนมีความคิดหลักแหลมและเป็กำลังหลักที่คอยช่วยท่านประมุขบริหารงานภายในสำนักคุ้มภัยมาโดยตลอดในเวลานี้คุณหนูใหญ่กำลังวางแผนการใหญ่ที่จะประกาศรับสมัครผู้คุ้มภัยมือใหม่เข้ามาเสริมทัพเพื่อทดแทนกองกำลังเดิมที่หร่อยหรอและล้มตายไปจำนวนมากจากการถูกสำนักปีกค้างคาวลอบโจมตีแผนการฟื้นฟูสำนักของนางจึงกลายเป็เสี้ยนหนามชิ้นโตที่ผู้าุโสูงสุดต้องรีบกำจัดก่อนที่นางจะสร้างกองกำลังใหม่ขึ้นมาขัดขวางแผนทรยศของเขา
ตัดภาพมายังเขตที่พักคนงานท้ายสำนักวิถีชีวิตประจำวันของกรรมกรและสาวใช้ยังคงดำเนินไปอย่างยากลำบาก ‘วารี’ สาวใช้ตัวเล็กๆต้องตื่นั้แ่ก่อนแสงศิลาจะสว่างเต็มที่เพื่อไปรองรับอารมณ์และรับใช้คุณหนูใหญ่ตลอดทั้งวันทว่าความลำบากของนางไม่ได้มาจากงานหนักเพียงอย่างเดียว ในเรือนพักยังมีสาวใช้อีกคนนามว่า ‘นที’ นางเป็หญิงสาวที่มีรูปร่างดีทรวดทรงงดงามทว่าใบหน้ากลับดูจืดชืดกว่าวารีอยู่หลายส่วน ความอิจฉาริษยาทำให้ใจของนทีร้อนรุ่มนางจึงคอยหาเื่กลั่นแกล้งวารีอยู่เสมอล่าสุดนทีเป็คนนำความลับเื่ที่วารีแอบช่วยพิรุณคนจรจัดกลับมาในคืนนั้นไปฟ้องคุณหนูใหญ่ทำให้ใน่หลังมานี้นางวารีต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากและโดนลงโทษบ่อยครั้งนอกจากนี้นทียังเป็คนวางอำนาจบาตรใหญ่ชอบเดินมาดูถูกพิรุณด้วยสายตาเหยียดหยามและวาจาเชือดเฉือนว่าเขาเป็เพียงขยะไร้ค่าแขนขาดีแต่กลับมาเกาะผู้หญิงกินไปวันๆ
ส่วน ‘พิรุณ’ อดีตมือสังหารที่แกล้งซื่อบื้อได้กลายมาเป็กรรมกรแบกหามเต็มตัวตลอดระยะเวลา 3เดือนที่ผ่านมา ยามเช้าเขาต้องแบกฟืนหนักๆและกวาดลานคฤหาสน์อันกว้างใหญ่ยามบ่ายต้องขนย้ายหีบสินค้าเก่าท่ามกลางสายตาจิกกัดและเสียงตวาดของคุณหนูใหญ่รวมถึงแรงกดดันจากนที
ชายหนุ่มเพิ่งจะวางหีบไม้ใบสุดท้ายลงบนลานหินเหงื่อเม็ดโตไหลโซมกายทองแดงจนเสื้อผ้าป่านตัวเก่าเปียกชุ่มในจังหวะที่นทีเดินสะบัดหน้าหนีไป วารีก็แอบหลบฉากเข้ามาพร้อมกับขันน้ำอุ่นในมือนางยื่นมันให้เขาด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่แฝงความอาทร
"เหนื่อยไหมพิรุณ? ดื่มน้ำอุ่นสักหน่อยเถอะ" วารีเอ่ยเสียงเบาพลางใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนบางช่วยซับเหงื่อที่ข้างแก้มให้เขาอย่างไม่ถือตัว
พิรุณรีบรับขันน้ำมาดื่มรวดเดียวจนหมดก่อนจะส่งยิ้มกว้างจนตาหยิบหย่งดูมีความสุขที่สุดราวกับสุนัขตัวโตที่จงรักภักดี"ไม่เหนื่อยเลยครับพี่วารี! แค่เห็นหน้าพี่ ข้าก็มีแรงแบกหีบอีกร้อยใบแล้ว!"
"เ้าคนปากหวาน"วารีหัวเลาะเบาๆ ทว่าแววตากลับหม่นแสงลงวูบหนึ่งเมื่อนึกถึงคำพูดถากถางของนที"พิรุณ... เ้าเสียใจไหมที่ต้องมาลำบากเพราะข้า? ถ้านทีไม่ปากสว่างเอาเื่ที่ข้าช่วยเ้าไปฟ้องคุณหนูใหญ่เ้าก็คงไม่ต้องโดนนางแกล้งให้ทำงานหนักขนาดนี้ ส่วนข้าเองก็พลอยทำเ้าลำบากไปด้วย"
พิรุณมองสบตาหญิงสาวแววตาซื่อบื้อพึ่งพาไม่ได้คู่นั้นกลับนิ่งสงบและมั่นคงอย่างประหลาดในเสี้ยววินาทีก่อนที่เขาจะรีบทำหน้าตาเลิกล่ำแบบเดิม "พี่วารีพูดอะไรอย่างนั้น!ถ้าไม่มีพี่วารีช่วยข้าไว้ในคืนนั้น ข้าคงแข็งตายเป็ผีเฝ้าถนนไปแล้วงานพวกนี้สบายมาก ข้าชอบทำงานที่นี่... ชอบที่จะได้อยู่ใกล้ๆ พี่วารีครับ"
คำพูดซื่อๆแต่ตรงไปตรงมาของชายหนุ่มผิวทองแดงทำให้อกข้างซ้ายของวารีอุ่นวาบความเหนื่อยล้าจากการโดนโขกสับมาทั้งวันมลายหายไปสิ้นนางเอื้อมมือไปลูบแขนหนาของเขาเบาๆ "ขอบใจเ้ามากนะพิรุณที่อยู่เคียงข้างข้าไม่ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเราจะสู้ไปด้วยกันนะ"พิรุณพยักหน้ารับคำอย่างแข็งขันทว่าในใจของเขากลับร่ำร้องด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น
เมื่อดึกสงัดแสงสีม่วงเรืองรองภายนอกเริ่มหรี่ลงจนมืดมิด พิรุณนั่งอยู่บนเตียงไม้ผุๆ ในห้องพักรูหนูอันคับแคบเขาหลับตาลงเพื่อส่งจิตสำรวจสภาพร่างกายของตนเอง หลังจากผ่านไป 3 เดือนพลังปราณดาบไร้ลักษณ์ที่เคยไร้เทียมทานได้รับความเสียหายอย่างหนักเส้นชีพจรทั่วร่างฉีกขาดขนานใหญ่จากการถูกโจมตีด้วยศรเวทมนตร์ของเพกรีชในอดีตในเวลานี้เขาเค้นความสามารถออกมาใช้ได้ไม่ถึง 2 ใน10 ส่วน ของยามปกติเท่านั้นการฝืนลงมือใช้พลังจิตสังหารช่วยวารีจากพวกนักเลงปีกค้างคาวในตรอกมืดวันก่อนทำให้เขารู้ดีว่าหากฝืนใช้พลังมากกว่านี้ร่างกายที่ยังไม่สมบูรณ์อาจจะรับไม่ไหวจนแตกสลายไปเสียก่อน
ก่อนจะล้มตัวลงนอนพิรุณเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างบานเล็กภาพใบหน้าหวานและความเมตตาเอาใจใส่ของวารีผุดขึ้นมาในหัวหัวใจที่เคยเยือกเย็นและตายซากดุจน้ำแข็งของจอมดาบสั่นไหวด้วยความผูกพันอันลึกซึ้งอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนหญิงสาวผู้ยากจนยอมอดมื้อกินมื้อ นำเงินทุกตำลึงไปซื้อสมุนไพรราคาแพงมาต้มให้เขาแถมยังเคยเอาตัวเข้าบังไม้โบกหนาๆจนแผ่นหลังช้ำระบมแทนเขาเพื่อไม่ให้เขาเจ็บซ้ำสองเหตุการณ์ที่เขาใช้ปราณดาบไร้ลักษณ์ช่วยเธอวันก่อนทำให้ความทรงจำบางส่วนในอดีตเกี่ยวกับค่ายฝึกนรกขององค์กรทมิฬและคมดาบที่อาบไปด้วยหยาดเืฟื้นคืนมาวูบหนึ่งมันสร้างความกังวลในอนาคตให้แก่เขาเป็อย่างมากชายหนุ่มผิวทองแดงหวาดกลัวเหลือเกินว่าหากความทรงจำของเขากลับมาครบถ้วนหรือความลับเื่พลังที่ซ่อนอยู่ถูกเปิดเผยออกมาโลกอันแสนสงบสุขและวันเวลาเรียบง่ายที่มีวารีอยู่เคียงข้างในปัจจุบันจะเปลี่ยนไป
แต่ในความกังวลนั้นแววตาของพิรุณกลับฉายแววมุ่งมั่นขึ้นมาเมื่อเขานึกถึงเื่ 'การประกาศรับสมัครผู้คุ้มภัยมือใหม่' ของคุณหนูใหญ่ที่เขาแอบได้ยินมาชายหนุ่มเริ่มวางแผนการในอนาคตทันทีเป้าหมายแรกของเขาไม่ใช่การล้างแค้นหรือการกู้ชื่อเสียงคืนแต่เป็การเก็บเงินเพื่อช่วยไถ่ตัววารีให้พ้นจากสถานะสาวใช้ที่โดนโขกสับอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันในทวีปเอนเกียร์แห่งนี้ ระบบเงินตราถูกแบ่งไว้อย่างชัดเจนเงินส่วนใหญ่ของคนมีฐานะจะอยู่ในรูปแบบของ‘ตั๋วเงิน’ ที่ได้จากการนำเงินไปฝากไว้ตามร้านแลกเงินหลวงโดยสกุลเงินพื้นฐานจะเรียกว่า ‘ตำลึง’ ทุกๆ 100 เศษตำลึงจะมีค่าเท่ากับ 1 ตำลึงเงินและเมื่อสะสมครบ 1,000 ตำลึงเงินจะสามารถแลกได้ 1 ตำลึงทองแต่สิ่งที่มีมูลค่าสูงสุดในทวีปนี้คือ 100 ตำลึงทองจะมีค่าเท่ากับ 1 ‘ตำลึงหยก’
หยกในโลกแห่งนี้คือหยกเนื้อดีเกรดจักรพรรดิซึ่งอ้างอิงและยึดถือตามวัฒนธรรมโบราณอันยิ่งใหญ่ ที่เชื่อว่าทองคำนั้นอาจจะมีราคาที่ตั้งได้แต่หยกแท้กลับเป็สิ่งสูงค่าล้ำลึกจนประมาณค่ามิได้ มันเป็สัญลักษณ์ของจิติญญาคุณธรรม และชนชั้นสูง ด้วยเหตุนี้ในทวีปเอนเกียร์ตำลึงหยกจึงมีมูลค่าและอำนาจในการซื้อขายเหนือกว่าตำลึงทองหลายเท่าตัวนักพิรุณกำหมัดแน่น หากเขาผ่านการคัดเลือกเป็ผู้คุ้มภัยเขาจะสามารถขยับฐานะและหาตั๋วเงินมาไถ่ตัวหญิงสาวอันเป็ที่รักได้อย่างแน่นอนต่อให้ร่างกายจะเหลือพลังไม่ถึงสองส่วนเขาก็จะใช้ปราณดาบที่เหลืออยู่เปิดทางชีวิตใหม่นี้ด้วยตัวเอง
255
