พี่! จะจีบละนะ..พร้อมยัง

        “ริน” อาณัติหลุดชื่อผ่านริมฝีปากแห้งผาดที่ตอนนี้เม้มแน่นไว้แล้วมือหนากำแน่นอย่างจะเตือนตัวเองว่า..สาวน้อยตากลมตรงหน้าไม่ใช่ ‘ระรินดาว’ของเขา แต่เป็นลูกสาวของเธอต่างหาก

        “อาณัติ..คิดถึง” คนฟังแทบหยุดหายใจเพราะแม้แต่น้ำเสียงก็ยังเหมือนไม่ใช่แค่เพียงรูปร่างหน้าตา หนุ่มใหญ่ต้องสูดหายใจเข้าปอดจนลึก ลึก และลึกมากๆ ก่อนจะค่อยๆผ่อนออกมาเพื่อบรรเทาความรู้สึกหวามไหวบางอย่างที่เพิ่งก่อตัวขึ้นเมื่อครู่ “คุณแม่ฝากมาบอกค่ะ”

        นาดาเขย่งตัวไปจูบแก้มซ้ายขวาของหนุ่มใหญ่แล้วสวมกอดเต็มรัดจนทำให้คนตัวโตนั้นหยุดหายใจไปแล้วจริงๆชั่วอึดใจสาวน้อยตากลมจึงผงกเงยหน้าเมื่อนึกบางอย่างได้ว่า

        “แย่แล้ว!นาดาทำเกินกว่าที่คุณแม่สั่งไว้” มือหนาค่อยๆยกขึ้นลูบข้างแก้มตัวเบาๆ ด้วยความรู้สึกหลากหลาย เหมือนความฝันที่อยู่ในความจริง หรืออาจจะเป็นความฝันที่ยังตื่นอยู่“อาณัติอย่าว่าเลยนะคะ คุณแม่แค่ให้กอดฝากความคิดถึงมา” คนฟังกะพริบตาถี่ครู่หนึ่งแล้วยิ้มตอบเท่านั้นคนหน้าเสียก็ระบายยิ้มหวานออกมาให้เห็น จนคนมองเผลอดึงสาวน้อยมากอดด้วยความคิดถึงอย่างสุดหัวใจ

        วันวิสาต้องหันมาสบตากับรามเกียรติ์อย่างเข้าใจความเป็นไปของอาณัติตลอดเวลาที่ผ่านมา..เขาไม่เคยลืมผู้หญิงที่ชื่อระรินดาวเลยสักวินาทีเดียว

        “เอ่อ..อัชรอฟจ้ะ นั่งเครื่องบินมานานเลยเป็นยังไงบ้างเรา”

        “สบายครับป้าสา ผมขึ้นเครื่องบินบ่อย”

        “งั้นดีเลย ป้าขอแนะนำคนพาเที่ยวในทริปนี้ก่อนนะ” คนเป็นพ่อรีบทำหน้าที่คว้าไหล่ลูกชายคนโตมาเผชิญหน้ากับอัชรอฟ“นายเอ เอกวัตร”

        “เขาหล่อจังเลยง่ะพ่อ”รามเกียรติ์ต้องย่นคิ้วกับคำอุทานของบุตรชาย “พอๆ กับนาดา สวยมาก..ตื่นเต้นจังพ่อ”แล้วไป! นึกว่ามีใจเบี่ยงเบนซะแล้ว

        “ยินดีที่รู้จัก..นายเอ” อัชรอฟทักทายก่อนจะกระตุกมุมปากส่งยิ้มเอกวัตรถึงกับตากว้าง

        “โหหห..พูดไทยได้ชัดมาก”

        “อัชรอฟน่าจะพูดได้หลายภาษาอยู่นะ คุณแม่ไทยคุณพ่ออุสดราลัน แล้วก็..” วันวิสาสาธยายยาวก่อนจะหยุดเพราะนึกไม่ออก

        “ภาษาอังกฤษกับฝรั่งเศสด้วยครับ” เท่านั้นนายเอก็กระโดดเข้าไปคว้าแขนหนุ่มแขกหน้าคมราวกับคนที่สนิทกันแล้ว

        “นายแม่งเก่งชะมัดเลย!นาดาก็ด้วยใช่ไหม อย่างนี้ค่อยคุยกันง่ายหน่อยนึกว่าจะต้องด้นภาษาอังกฤษตลอดอาทิตย์นี้ซะแล้ว”คนเป็นพ่อต้องลากคอเสื้อบุตรชายออกมา

        “เอาล่ะ ได้เวลาไปหาของอร่อยกินกันแล้ว อยากกินอะไรกินอาหารแบบไหนบอกนะ”พอหันไปมองอีกทีก็พบว่าเจ้าลูกชายตัวแสบไปคว้าแขนสาวน้อยมายืนใกล้ๆ ด้วยแล้ว

        แหม่! มันไวจริงๆ

        วันวิสาหัวเราะคิกเมื่อเห็นสีหน้าคุณสามีความไวไฟเรื่องผู้หญิงอย่างนี้จะไปได้จากใครที่ไหนล่ะ..ก็จากตัวเองนั่นแหละถอดแบบกันมาเป๊ะ

        “อัชรอฟดูเข้ากันดีกับเองั้นนาดาอยู่กับอาณัติดีกว่า” ว่าแล้วเด็กสาวก็ดีดตัวเข้าหาหนุ่มใหญ่อีกรอบ จนวันวิสากับรามเกียรติ์ต้องหันมาสบตากันอีกครั้งอย่างรู้กัน

        ไหวไหมณัติ ใจน่ะ..ไหวไหม