ในตอนนี้นี่เองชายอีกคนที่เหลือเห็นท่าไม่สู้ดี แล้วจึงรีบพยุงร่างหลงหู่เพื่อเตรียมตัวจะหลบหนีทันที
"ในเมื่อกล้าทำร้ายเหม่ยหลินแล้วคิดว่าหนีไปได้อีกอย่างนั้นหรือ?"จงลู่อันกล่าวออกมาพร้อมด้วยจิตสังหารก่อนพุ่งตัวออกไปดักคนที่เหลืออย่างรวดเร็ว
"พวกเ้าไม่รู้หรือว่าข้าเป็ใคร?"หลงหู่เอ่ยออกมาอย่างวางอำนาจ
"เหอะ! ไม่ว่าพวกเ้าจะเป็ใครมาจากไหน แต่วันนี้จะเป็วันตายของพวกเ้า!"จงลู่อันกล่าวออกมาพร้อมกับฟาดกระบี่ออกไปในทันที
ฉั้วะ!
ยังไม่ทันได้สิ้นเสียงเอ่ย จงลู่อันก็ตวัดกระบี่ฟาดออกไปที่อีกฝ่ายอย่างไม่ทันตั้งตัว
ชายคนนั้นเอามือกุมที่คอคล้ายพยายามจะเอ่ยอะไรออกมา แต่ยังไม่ทันได้เปล่งวาจาออกมาสักประโยค ก็พลันสิ้นลมหายใจตายตกตามสหายอีกสองคนที่ล่วงหน้าไปก่อนแล้ว
"อีกคนเ้าจะสังหารเอาคะแนนหรือไม่!"จงลู่อันหันมาถามเทียนฉินที่ลอยอยู่ข้างๆ
เทียนฉินมองหน้าจงลู่อันแล้วจึงหันไปมองทางเหม่ยหลินก่อนส่ายหน้าพร้อมเอ่ยด้วยสายตาเห็นใจ
"เก็บคะแนนไว้ให้เหม่ยหลินเถอะ!"
"ขอบใจเข้ามาก!"เหม่ยหลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงแ่เบา
หลังจากตรวจสอบสถานะการณ์รอบๆแล้วเทียนฉินกลับได้ฟังเื่ราวอันน่าตื่นใเข้าจากปากของเหม่ยหลิน
ต้นเหตุของเื่ที่เกิดขึ้นนั้นเป็เพราะว่าพวกเขาได้บังเอิญพบกับถ้ำๆหนึ่งเข้า ในขณะที่ทั้งสองต่างแยกย้ายกันตรวจสอบบริเวณรอบๆอยู่นั้น กลับปรากฎกลุ่มชายสี่คนมาพบเจอพวกเขาเข้าเลยเกิดการต่อสู้อย่างที่เทียนฉินเห็น เหม่ยหลินบังเอิญอยู่ใกล้กับพวกนั้น ด้วยจำนวนคนที่เยอะกว่าทำให้เหม่ยหลินมีสภาพอย่างที่เห็นตอนนี้
"ถ้ำนั้นมีอะไรน่าสนใจหรือ?"เทียนฉินเอ่ยถามอย่างสนใจ
"ลักษณะทางปากถ้ำนั้นไม่กว้างสักเท่าไรนักแถมยังไม่มีจุดน่าสนใจอะไรเลย แต่เมื่อลองยื่นมือเข้า
ไปภายในบริเวณรอบๆปากถ้ำนั้น กลับัักับจิติญญาธรรมชาติที่เอ่อล้นออกมาอย่างไม่รู้จักจบจักสิ้น!"เหม่ยหลินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแฝงไปด้วยความตื่นเต้น
"ถ้ำที่มีจิติญญาธรรมชาติหนาแน่นหรอ?" เทียนฉินเอ่ยถามพลางครุ่นคิดอยู่ในใจ
"ถ้าเ้าสนใจพวกเราสองคนสามารถพาเ้าไปดูสถานที่นั่นได้!"จงลู่อันที่ยืนเงียบมานานหันมาสบตากับเหม่ยหลินพลันเอ่ยปากบอก
"ดี! ถ้าอย่างนั้นพวกเรารีบไปกันเถอะ!"
เทียนฉินกล่าวพร้อมกับพยักหน้าบอกทั้งสองคนให้ออกเดินทางทันที เพราะเขาไม่มั่นเลยว่าจะมีคนกลุ่มอื่นบังเอิญมาพบเจอกับพวกเขาอีกหรือเปล่า
เพียงเวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วยามทั้งสามก็เหาะเหินมาถึงจุดมุ่งหมาย บริเวณด้านหน้ามีต้นไม้สูงใหญ่ขึ้นทั่วบริเวณ ด้านหน้าถ้ำมีโขดหินน้อยใหญ่สลับกันไปมา
"ถ้าไม่สังเกตุดูดีๆ คงไม่สามารถรู้ได้แน่เลยว่ามีถ้ำอยู่ตรงนี้"เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างแปลกใจ
"เป็เหม่ยหลินที่มาพบเจอโดยบังเอิญน่ะ!"จงลู่อันบอกกล่าวอย่างยิ้มๆ
"พวกเราลองเข้าไปดูข้าวในกันเถอะ!"เทียนฉินเอ่ยพร้อมกับเดินนำไปทางปากถ้ำ
ในเมื่อได้มาพบเจอกับเื่ไม่คาดคิดอย่างนี้ เทียนฉินไม่รีรออันใดรีบเดินเข้าไปทางปากถ้ำทันที เขาคาดหวังไว้อย่างมากว่าจะพบเจอกับโชควาสนาไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง
ทันทีที่ผ่านพ้นเข้ามาภายในบริเวณถ้ำ เทียนฉินพบว่าสิ่งที่เหมยหลินกล่าวออกมาไม่หนีจากความเป็จริงสักเท่าไรเลย กระแสจิติญญาธรรมชาติต่างอบอวนไปทั่วบริเวณ ถึงขนาดที่ว่าแม้ไม่ต้องบริกรรมเคล็ดวิชาก็สามารถดึงกระแสจิติญญาธรรมชาติเข้ามาสู่ร่างกายได้โดยทันทีที่ัั
"พวกเราหยุดพักกันตรงนี้ก่อนเถอะ!"เทียนฉินเอ่ย
"ทำไมหรือ?"เหม่ยหลินเอ่ยถามอย่างสงสัย
"พวกเ้าไม่สังเกตหรือว่าที่ตรงนี้มีหมู่มวลจิติญญาธรรมชาติหนาแน่นมาก เมื่อโอกาสมาถึงแล้ว พวกเราก็ควรซึมซับเข้าสู่ร่างกายของเราเพื่อเพิ่มพลังก่อนเถอะ"เทียนฉินเอ่ยบอกกับทั้งสองพร้อมกับนั่งลงท่องเคล็ดวิชาจิตอัคคีพิสุทธิ์ทันที
จงลู่อันกับเหม่ยหลินที่เห็นเทียนฉินนั่งหลับตาอยู่จึงหันมาพยักให้กันก่อนต่างฝ่ายจะเลือกหาที่นั่งแล้วเริ่มซึมซับจิติญญาธรรมชาติเหมือนกับเทียนฉิน
บรรยากาศภายในถ้ำเงียบสงบเป็อย่างมาก จนเวลาล่วงเลยผ่านไปหนึ่งชั่วยาม
"ขาดอีกไม่เท่าไรข้าก็จะบรรลุพลังระดับหลอมรวมขั้นสูงแล้ว!"เทียนฉินลืมตาขึ้นเอ่ยพึมพำออกมาอย่างน่าเสียดาย
"เ้าตื่นแล้วหรอ?"เป็เหม่ยหลินที่พอเห็นเทียนฉินลืมตาก็รีบเดินเข้ามาเอ่ยปากทักทายทันที
อันที่จริงแล้วทั้งเหม่ยหลินและจงลู่อันต่างก็หยุดซึมซับจิติญญาธรรมชาติมาสักพักแล้ว เนื่อง จากเคล็ดวิชาที่พวกเขามีไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับของเทียนฉินจึงซึมซับได้น้อยกว่า
เพียงแต่ว่าพวกเขากลับไม่คิดจะฉวยโอกาสเข้า ไปสำรวจภายในถ้ำกันแค่สองคน ด้วยทั้งสองคิดว่ามีเทียนฉินร่วมเดินทางไปด้วยกันน่าจะปลอด ภัยกว่า จึงตัดสินใจนั่งรอเทียนฉินอยู่ที่เดิม
"อืม! พวกเราเข้าไปสำรวจภายในถ้ำกันต่อเถอะ!"
เทียนฉินเอ่ยออกมาพร้อมลุกขึ้นเดินนำไปข้างหน้าทันที
ตอนนี้ดูเหมือนว่าทั้งจงลู่อันและเหม่ยหลินต่างก็ ได้ตกลงกันไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะให้เทียนฉินเป็ผู้นำน่าจะเหมาะสมกว่า จึงเดินตามไปข้างหลังอย่างว่าง่าย
ภายในถ้ำปรากฏแสงไฟส่องสว่างจากผลึกแสงที่ทั้งสามใช้ออกมา ตลอดระยะเวลาที่เดินสำรวจไปตามเส้นทางคดเคี้ยวกันนั้น ทั้งสามกลับไม่พบเจอสิ่งของอะไรเลยแม้แต่น้อย จะมีก็แต่ก้อนหินเล็กๆน้อยๆที่กลาดเกลื่อนพื้นอยู่เท่านั้น
"หวังว่าคงไม่ใช่ถ้ำรกร้างว่างเปล่าเท่านั้นนะ!"เสียงของเทียนฉินปลุกให้ทั้งสองตื่นจากความเงียบสงบภายในถ้ำ
"นั่นสิ! ข้าว่าพวกเราเสียเวลาไปเปล่าๆแน่เลย" จงลู่อันเอ่ยออกมาอย่างจนใจ
"พวกเราเดินทางมาไกลถึงขนาดนี้แล้ว ลองเดินไปอีกสักหน่อยเถอะ"เป็เหม่ยหลินที่เอ่ยออกมาให้กำลังใจกับทุกคน
ทั้งสามหันมามองหน้ากันก่อนที่เทียนฉินจะเอ่ยบอกกับคนอื่น
"ดี! ในเมื่อยังไม่สุดสิ้นหนทาง พวกเราคงต้องหวังว่าเพียงจะได้พบเจอกับโชควาสนาที่ปลายทางข้างหน้าเท่านั้นเอง"
เวลาผ่านพ้นไปอีกหนึ่งชั่วยามความพยายามของทั้งสามคนก็ไม่ได้สูญเปล่า ในระยะห่างที่ไม่ไกลจากพวกเขานั้นปรากฎแส่งสว่างส่องเข้ามาอย่างเจิดจ้า ทั้งสามจึงหยุดเดินแล้วหันมามองหน้าพูดคุยปรึกษากันทันที
"ด้านหน้าเหมือนจะเป็ทางออก"เทียนฉินเอ่ยออกมาแต่สายตาจดจ้องอยู่ตรงด้านหน้า
"ไม่รู้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะพบเจอกับอะไรก็ตาม ขอเพียงพวกเราอย่าประมาทกัยก็พอ"เหม่ยหลินเอ่ยออกมาคล้ายกับได้ตัดสินใจแล้วว่าจะตามเทียนฉินออกไปแน่นอน
"แล้วเ้าละ?"เทียนฉินหันมาถามจงลู่อัน
"มาถึงขนาดนี้แล้วจะให้ข้าปฎิเสธหรอ?"จงลู่อันกล่าวออกมาอย่างจริงจัง
"ดี! ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็รีบไปทางนั้นกันเถอะ อย่าลืมเตรียมตัวให้พร้อมตลอดเวลากันด้วย!" เทียนฉินกล่าวเตือนทั้งสองแล้วจึงเดินออกไปด้านหน้าทันที
"หืม!"
เมื่อเดินทางกันมาได้ระยะนึง พวกเขากลับพบกับทางลาดชันเอียงขึ้นไปทาง้า มีแสงส่องสว่างมาจากทางปากโพลงถ้ำนั้นนี่เอง
"จากตรงนี้พวกเราคงต้องเหาะขึ้นไปเท่านั้น!" เทียนฉินหันมามองทั้งสองก่อนเหาะนำหน้าไปทางปากโพลงนั้นทันที
ในขณะที่ทั้งสามเหาะมาถึงปากโพลงถ้ำนั้น ต่างก็ตกตะลึงกันพักใหญ่ เพราะพื้นที่เขาเหยียบอยู่นั้นมีลักษณะคล้ายกับหน้าผา มองลงไปด้านล่างก็จะพบว่ามีูเาขนาดใหญ่หลายลูกตั้งสูงตระหง่านอย่างอลังการล้อมรอบคล้ายเป็หุบเหว มีบ่อน้ำสีฟ้าแกมเขียวส่องสะท้อนกับแสงแดดดูแพรวพราวระยิบระยับโขดหินต่างๆล้วนเต็มไปด้วยพืชสมุน ไพรนานาชนิดขึ้นสลับกันไปมา ระหว่างริมภูผาฝั่งนี้ลงไปจนถึงูเาฝั่งโน้น มีสายธารเล็กๆไหลผ่านกั้นขวางไว้
"ไปกันเถอะ!"
เทียนฉินไม่รอช้า ะโเหินลงไปที่หุบเหวลึก ลับนั้นทันที เสียงตกกระทบกับพื้นหินเสียงลั่น อีกสองคนไม่รอช้ารีบะโตามเทียนฉินลงมาทันควัน
ทันทีที่พวกเขาลงมาถึงต่างคนต่างก็เริ่มหันมองสำรวจบริเวณรอบด้านหุบเหวนี้อย่างไม่ต้องบอกกล่าวกันเลย
จบตอนที่ 16
![ไม่มีใครน่ารักไปกว่าผม [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1650943475_54560456.webp)
2K
